Η… περήφανη στάση!

«Την ώρα που η αγορά θυμίζει «έρημο» και κάνουμε το σταυρό μας να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, οι διαβεβαιώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν θα άλλαζε μόνον την Ελλάδα αλλά όλη την Ευρώπη κατέρρευσαν με πάταγο».

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η γενική και συνάμα θλιβερή διαπίστωση για το κύρος της χώρας, κατά τους τέσσερεις μήνες της διακυβέρνησής της από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι ότι αυτό έχει βαριά καταρρακωθεί. Η αξιοπιστία της Ελλάδας και η εικόνα που αυτή εκπέμπει στο εξωτερικό έχουν ζημιωθεί σημαντικά από ανεύθυνες έως και αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές κυβερνητικών παραγόντων.
Στο μέτωπο των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους, η «περήφανη στάση» μας έχει οδηγήσει στην οικονομική ασφυξία και στην αφόρητη μοναξιά στην Ευρώπη. Την ώρα που η αγορά θυμίζει «έρημο» και κάνουμε το σταυρό μας να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, δυστυχώς, από πουθενά δεν έχουμε ούτε σοβαρές κινήσεις στήριξης ούτε κινήματα αλληλεγγύης από τους ευρωπαϊκούς λαούς. Οι διαβεβαιώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν θα άλλαζε μόνον την Ελλάδα αλλά όλη την Ευρώπη κατέρρευσαν με πάταγο. Καμία συμμαχία των χωρών του Νότου δεν σχηματίστηκε. Πέρα από λόγια συμπάθειας από τον Ιταλό πρωθυπουργό, που συνεχίζει απτόητος τις μεταρρυθμίσεις που εμείς αρνούμαστε, όλες οι άλλες χώρες αποκήρυξαν κάθε συσχετισμό της κατάστασής τους με τη δική μας. Κάπως έτσι, ο κ. Τσίπρας αναγκάστηκε να γίνει «μερκελιστής», όπως του καταλογίζουν και οι γερμανικές εφημερίδες, λησμονώντας τα όσα απαράδεκτα «έσουρνε» όταν ήταν στην αντιπολίτευση.
Αλλά η εικόνα της χώρας, έχει υποστεί σημαντική βλάβη και από την απερίγραπτη συμπεριφορά του υπουργού Οικονομικών. Ιδιαίτερα μετά την αποκάλυψη της λαθροκαταγραφής εκ μέρους του των συζητήσεων στο Γιούρογκρουπ της Ρίγα. Ίσως τον ίδιο να μην τον απασχολεί ποια εντύπωση σχηματίζουν για το πρόσωπό του, ίσως να θέλει να προκαλέσει. Ποια, όμως, είναι η εικόνα που σχηματίζουν οι Ευρωπαίοι για τη χώρα στο σύνολό της, για τους αξιακούς της κώδικες για την ηθική των κυβερνώντων, για τον σεβασμό τους στους κοινούς κανόνες; Και γι’ αυτό και μόνο τον λόγο θα έπρεπε ο κ. Βαρουφάκης να ήταν τώρα σπίτι του αποπεμπόμενος από τον πρωθυπουργό. Για να αποκατασταθεί κάπως το τρωθέν κύρος της χώρας.
Κύρος που επλήγη επίσης από την, πρωτοφανή στα χρονικά, ακύρωση μιας υποτίθεται προγραμματισμένης συνάντησης του Έλληνα υπουργού Άμυνας με τον ομόλογό του στις ΗΠΑ. Το άδειασμα του κ. Καμμένου, εν πτήση προς την Αμερική, δεν έχει προηγούμενο. Αυτό που συνέβη συνιστά ηχηρό μήνυμα σε όσους συνεχίζουν να πιστεύουν πως μπορούν να μιλούν και να συμπεριφέρονται ανεξέλεγκτα, εκτός ορίων.
Και η εξωτερική πολιτική και η οικονομική πολιτική δεν είναι, όμως, μόνον επικοινωνιακό παιχνίδι, για να κερδίζουμε εντυπώσεις ή να κάνουμε «μπλόφες». Απαιτείται σχέδιο, συνέπεια, κατάκτηση της αξιοπιστίας βήμα-βήμα. Τι βλέπουμε, όμως, αυτούς τους τέσσερεις μήνες στην εξωτερική πολιτική της χώρας; Θόρυβο, χωρίς ουσία. Ανοίγματα υποτίθεται προς τη Ρωσία, τα οποία, όπως αποδεικνύεται, έγιναν για λόγους αντιπερισπασμού στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους. Το αποτέλεσμα είναι βεβαίως και οι σχέσεις με τη Μόσχα να εμπλακούν και κυρίως να χάνεται η εμπιστοσύνη από τους δυτικούς συμμάχους μας. Κανείς δεν είναι εναντίον της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής. Γι’ αυτό, όμως, απαιτείται σχεδιασμός και προσοχή να μη διαταραχθούν ισορροπίες που μπορεί να φέρουν τη χώρα σε δυσμενή θέση, ιδιαίτερα στη σημερινή κρίσιμη συγκυρία.
Και δεν είναι δυνατόν από τη μια η κυβέρνηση να σπεύδει από τις πρώτες μέρες να νομοθετήσει για να βγάλει τον Ξηρό από την φυλακή, προκαλώντας σοβαρό διπλωματικό ζήτημα με την Ουάσιγκτον, και από την άλλη να παρακαλά την αμερικανική κυβέρνηση να παρέμβει για να μην χρεοκοπήσουμε. Και ούτε η χώρα κερδίζει σε ισχύ, αν φωνάζει μόνος του ο κ. Καμμένος ότι παραχωρεί την Κάρπαθο για να δημιουργηθεί νατοϊκή στρατιωτική βάση. Όλα αυτά είναι, το λιγότερο, μη σοβαρά!
Τώρα, όμως, απαιτείται σοβαρότητα, επικέντρωση στο στόχο της σωτηρίας της χώρας, και ανάκτηση του κύρους της. Μη λησμονούμε ότι ενώ είμαστε ακόμη κρεμασμένοι πάνω από το γκρεμό της οικονομικής χρεοκοπίας, οι προκλήσεις βυσσοδομούν γύρω μας: ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, που στέλνει δεκάδες χιλιάδες μετανάστες στην Ελλάδα, τα Σκόπια που έχουν φτάσει στα όρια εμφύλιας σύρραξης, η Αλβανία που αμφισβητεί ακόμη και τα χερσαία σύνορα με την Ελλάδα, η νέα φάση του Κυπριακού, που δεν γνωρίζουμε που θα καταλήξει. Η κυβέρνηση επομένως, ας αντιληφθεί την κρισιμότητα των στιγμών και ας ανασκουμπωθεί. Και οι υπουργοί ας μιλούν λιγότερο και ας δουλέψουν υπεύθυνα.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον "Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής" στις 30-05-15

ΜΑΞΙΜΟΣ ΠΡΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟ MALMSTROM:

Μην ξεπουλάτε τη φέτα στις ΗΠΑ!

• Ύβρις η απαίτηση για εισαγωγές «αμερικανικής φέτας»(!)

Να μην ενδώσει η ΕΕ στις πιέσεις των ΗΠΑ που αξιώνουν να μην αναγράφονται οι γεωγραφικές ενδείξεις σε ΠΟΠ, όπως η φέτα ή το τσίπουρο, στην επικείμενη Εμπορική Συμφωνία (TTIP), κάλεσε την Επίτροπο Εμπορίου κ. Cecilia Malmstrom, ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος. Ο πρώην αναπληρωτής υπουργός παρεμβαίνοντας στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων (COSAC), που διεξήχθη στη Ρίγα της Λετονίας, για την υπό διαπραγμάτευση Εμπορική Συμφωνία ΕΕ και ΗΠΑ χαρακτήρισε ύβρη την αξίωση των Αμερικανών Εξαγωγέων για απρόσκοπτη εισαγωγή στα κράτη-μέλη «αμερικάνικων τυριών, όπως η φέτα και η παρμεζάνα». Ενώ από τη φαρέτρα των επιχειρημάτων του ανέσυρε την Οδύσσεια του Ομήρου και την αναφορά στον «πρώτο τυροκόμο, τον κύκλωπα Πολύφημο» ζητώντας «η Ευρώπη να μην ξεπουλήσει την ψυχή της».
Όπως χαρακτηριστικά είπε ο κ. Χαρακόπουλος: «η Ελλάδα υποστηρίζει την επίτευξη εμπορικών συμφωνιών της ΕΕ με τρίτες χώρες, όπως οι ΗΠΑ. Οφείλουμε, όμως, να είμαστε προσεκτικοί. Δεν επιτρέπεται οι συμφωνίες αυτές να αποτελέσουν έναυσμα για οπισθοχώρηση σε βασικές ευρωπαϊκές αρχές και αξίες. Η Ευρώπη δεν μπορεί να κάνει εκπτώσεις σε ζητήματα διαφάνειας. Τα διαπραγματευτικά κείμενα πρέπει να είναι εις γνώσιν όλων και οι Συμφωνίες να κυρώνονται και από τα εθνικά κοινοβούλια.
Δεν πρέπει να δεχθούμε υποβάθμιση στις υψηλές προδιαγραφές προστασίας του καταναλωτή και του περιβάλλοντος και επ’ ουδενί να μην ανοίξει η πίσω πόρτα για την είσοδο μεταλλαγμένων στην Ευρώπη.

ΤΟ ΤΣΙΠΟΥΡΟ

Τέλος, αδιαπραγμάτευτη πρέπει να είναι η αναγραφή των Γεωγραφικών Ενδείξεων στα αγροτικά προϊόντα (ΠΟΠ/ΠΓΕ). Εκλέγομαι σε μια περιοχή που παράγει εξαιρετικά προϊόντα γεωγραφικής ένδειξης, όπως το αλκοολούχο ποτό τσίπουρο και το τυρί φέτα. Η ανακοίνωση του Συνδέσμου Εξαγωγέων Γαλακτοκομικών Προϊόντων των ΗΠΑ με την οποία καλείται η ΕΕ “να ανοίξει τις αγορές των κρατών-μελών σε αμερικάνικα τυριά όπως φέτα και παρμεζάνα”(!) είναι ύβρις προς την ιστορία. Παρουσιάζουν, ως αμερικάνικο τυρί τη φέτα, για την οποία έχουμε πρώτη αναφορά στην Οδύσσεια του Ομήρου, τον 8ο αιώνα π.χ., με πρώτο τυροκόμο τον κύκλωπα Πολύφημο.
Κυρία Επίτροπε, οι Γεωγραφικές Ενδείξεις είναι κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρώπης, κομμάτι της ψυχής της. Ελπίζω να μην την ξεπουλήσουμε!»

Ο ναός-σύμβολο της οικουμενικής Ορθοδοξίας με τους μιναρέδες που προστέθηκαν μετά την Άλωση της Πόλης το 1453. Σήμερα, 85 χρόνια μετά την μετατροπή του σε μουσείο, το αναγνωρισμένο από την Unesco μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού, απειλείται εκ νέου να γίνει τζαμί.

Η εμμονή των Τούρκων με την Αγιασοφιά

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

«Κανένα σχέδιο σχετικά με την Αγία Σοφία δεν υπάρχει στην ατζέντα του προέδρου», αναφέρει ανακοίνωση της τουρκικής προεδρίας, διευκρινίζοντας ότι Ερντογάν και Νταβούτογλου θα «εορτάσουν» στην πλατεία Γενίκαπι της Πόλης την επέτειο της Άλωσης του 1453, από την οποία συμπληρώνονται εφέτος 562 χρόνια.
Η Άγκυρα, αφού υλοποίησε το σχέδιο εξαφάνισης των γηγενών κατοίκων της πρωτεύουσας του Βυζαντίου, με τις διώξεις των Ρωμιών, που κορυφώθηκαν με τα Σεπτεμβριανά, προκειμένου στην επέτειο των 500 χρόνων από την Άλωση να μην υπάρχουν Έλληνες στην Πόλη, τώρα προχωρά συστηματικά στη «γενοκτονία της μνήμης». Οι Ρωμιοί στη Βασιλεύουσα ήταν άλλοτε από τις ισχυρότερες πληθυσμιακές ομάδες. Σε αυτά τα δεδομένα, άλλωστε, ο Ελευθέριος Βενιζέλος στήριξε το αίτημα για απόδοση της Κωνσταντινούπολης στην Ελλάδα μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα, ωστόσο, έχουν μείνει μια χούφτα Ρωμιοί, «λίγοι, μα αμέτρητοι» κατά την έκφραση του αείμνηστου πατριάρχη Αθηναγόρα. Φαίνεται, όμως, πως ούτε και αυτό αρκεί στους Τούρκους και το επόμενο βήμα επιβεβαίωσης της κυριαρχίας τους στην Πόλη είναι η μετατροπή της Αγιασοφιάς σε τζαμί.
Παρά τις «χαλαρές» διαψεύσεις, είναι πλέον εμφανές ότι ο απώτερος στόχος της Άγκυρας είναι να μετατρέψει το Φάρο της Ορθοδοξίας σε τέμενος. Και προχωρεί σταθερά σε αυτήν την προκλητική και ιερόσυλη πράξη βάσει ενός δολίου και καλά επεξεργασμένου σχεδίου. Ένα σχέδιο που προβλέπει τη σταδιακή μετατροπή περίλαμπρων βυζαντινών ναών σε τζαμιά, που καθόλου τυχαία όλοι τους είναι αφιερωμένοι στην Αγία του Θεού Σοφία.
Η αρχή έγινε, το 2011, με την εκκλησία της Αγίας Σοφίας στην Νίκαια της Βιθυνίας. Να σημειωθεί ότι σε αυτόν ακριβώς το ναό έλαβαν χώρα τόσο η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος το 325, όσο και η Ζ΄ το 787.
Την επόμενη χρονιά, το 2012, ήλθε η σειρά της Αγίας Σοφίας στη Τραπεζούντα του Πόντου να μετατραπεί σε τζαμί. Η όμορφη αυτή εκκλησία, που είναι συνυφασμένη με την αυτοκρατορική δυναστεία των Μεγάλων Κομνηνών της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας, ξεχωρίζει για τη σύνθεση πολλών πολιτισμικών στοιχείων στην αρχιτεκτονική της.
Το τρίτο κρούσμα της τουρκικής αυθαιρεσίας συνέβη πρόσφατα, με την απόφαση της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων να μετατρέψει σε τζαμί και την Αγία Σοφία Αδριανουπόλεως. Πρόκειται για έναν ναό που η οικοδόμησή του χρονολογείται ήδη από τον 12ο αιώνα και ο οποίος έχει υποστεί μεγάλες ζημιές από σεισμό το 1965.
Αλλά και στην Αγία Σοφία στην Πόλη, φέτος, ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής, έγινε ανάγνωση του Κορανίου, με πρόσχημα μια έκθεση για την επέτειο της γέννησης του Μωάμεθ. Ήταν κάτι που συνέβη 85 ολόκληρα χρόνια αφότου το οικουμενικό αυτό σύμβολο της Ορθοδοξίας έγινε μουσείο. Ένα βήμα, δηλαδή, προς τον τελικό στόχο, όπως απερίφραστα το είχε, άλλωστε, δηλώσει το 2013 ο Άριντς, αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης.
Με αυτό τον τρόπο οι ισλαμιστές της Τουρκίας προετοιμάζουν συστηματικά το έδαφος για την μεγάλη έφοδο στην Αγιασοφιά. Χωρίς αμφιβολία, με όλες τις παραπάνω κινήσεις η κοινή γνώμη εντός και κυρίως εκτός της Τουρκίας συνηθίζει, ήδη, με την ιδέα. Έτσι, την κατάλληλη στιγμή, προσδοκούν οι εγκέφαλοι του σχεδίου, οι αντιδράσεις από μια ανάλογη απόφαση, να είναι όσο το δυνατόν λιγότερες.
Πρόκειται, ασφαλώς, για μια εσκεμμένη απόπειρα να αλλάξει με τη βία το παρελθόν, η ίδια η Ιστορία. Είναι «γενοκτονία της ιστορικής μνήμης» που αποτελεί την ευθεία συνέχιση της γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής.
Προφανώς, πίσω από αυτές τις ενέργειες υποκρύπτονται πολιτικά κίνητρα. Ερντογάν και Νταβούτογλου κολακεύοντας ισλαμιστικά και εθνικιστικά αισθήματα επιδιώκουν κατ’ αυτόν τον τρόπο να κερδίσουν περαιτέρω πολιτική υποστήριξη.
Βεβαίως, πίσω και από αυτή την εμμονή των Τούρκων με την Αγιασοφιά αναδύεται η επικαλυμμένη, αλλά πάντοτε παρούσα, ανασφάλεια για την ίδια την Κωνσταντινούπολη. Όσοι αιώνες και αν περάσουν, η βυζαντινή σφραγίδα είναι ανεξίτηλη και εκτυφλωτική, έτσι ώστε οι Τούρκοι να θεωρούνται απλώς οι κατακτητές της Πόλης. Και το κύριο μνημείο που θυμίζει την ιστορική αλήθεια, που ενοχλεί τους Τούρκους εθνικιστές, είναι ο περίλαμπρος Ναός του Ιουστινιανού.
Όποια και αν είναι, όμως, τα κίνητρα της Άγκυρας, οι αποφάσεις της αντιβαίνουν στις αρχές και στις αξίες του πολιτισμένου κόσμου, δείχνουν ασέβεια προς τα μνημεία του πολιτισμού και εν τέλει καλλιεργούν την μισαλλοδοξία. Στοιχεία που εγείρουν σοβαρότατα ερωτηματικά για την ειλικρίνεια της Τουρκίας στις διαβεβαιώσεις της τόσο για την εξομάλυνση των σχέσεων με τους γείτονές της, όσο και για την πρόθεσή της να ενταχθεί στην ΕΕ. Τέτοιου είδους «νεο-οθωμανικά» νταηλίκια το μόνο που καταδεικνύουν είναι η επικίνδυνη στροφή προς ένα κακό παρελθόν.
Απέναντι στους τουρκικούς σχεδιασμούς εμείς, όμως, οφείλουμε να υψώσουμε στεντόρεια φωνή διαμαρτυρίας και να θέσουμε το θέμα στους Διεθνείς Οργανισμούς. Απέναντι στον βιασμό της ιστορικής αλήθειας πρέπει να πιέσουμε την Τουρκία με αποφασιστικό τρόπο, και όχι για τα «μάτια του κόσμου», ώστε να ακυρωθούν οι αποφάσεις για τη μετατροπή σε τζαμί των ναών στην Νίκαια, στη Τραπεζούντα και στην Αδριανούπολη. Και, βεβαίως, να «κοπούν» μια για πάντα οι πονηρές σκέψεις για την Αγιασοφιά στην Πόλη.

Το εξαιρετικό ψηφιδωτό στο υπέρθυρο εισόδου της Μεγάλης Εκκλησίας, στο οποίο ιστορούνται, εκ δεξιών ο «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ» να προσφέρει στη Θεοτόκο την Πόλη, και εξ αριστερών ο «ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ Ο ΑΟΙΔΙΜΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ» να προσφέρει την Αγία Σοφία.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας και ιστορικός ερευνητής.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ''ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ'' την Κυριακή  31/5/2015

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΓΑ ΤΗΣ ΛΕΤΟΝΙΑΣ:

Η ΕΕ να στηρίξει την κατασκευή αγωγού Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας

• Πλούτος για Ευρώπη τα κοιτάσματα σε χώρες- μέλη στην Αν. Μεσόγειο

«Είναι ιδιαίτερος πλούτος για την Ευρώπη η ύπαρξη πολύτιμων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σε κράτη μέλη της Ένωσης, όπως η Κύπρος και η Ελλάδα, η αξιοποίηση των οποίων μπορεί να αμβλύνει τους κινδύνους ενεργειακής εξάρτησης της ΕΕ», τόνισε, μεταξύ άλλων, ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος στην παρέμβασή του για την ενεργειακή πολιτική της ΕΕ, στη Διάσκεψη Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων (COSAC), που διεξάγεται στη Ρίγα της Λετονίας στις 1 και 2 Ιουνίου.
Στην ομιλία του ο κ. Χαρακόπουλος, απευθυνόμενος στον Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Maros Sefcovic, σημείωσε ότι «η Ελλάδα πιστεύει στην ανάγκη μιας πολυδιάστατης ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ. Υποστηρίζουμε κάθε πρωτοβουλία για την ενίσχυση της διαφοροποίησης των πηγών ενέργειας, αλλά και την ανάπτυξη ενδογενών ενεργειακών πηγών για την προμήθεια φυσικού αερίου της ΕΕ και την κατασκευή των ανάλογων υποδομών για αυτό.
Πέραν, λοιπόν, από τις έως σήμερα πηγές ενέργειας που εφοδιάζουν την Ευρώπη, πιστεύω ότι θα πρέπει να δούμε με μεγάλο ενδιαφέρον και την προώθηση του σχεδίου κατασκευής του αγωγού IGI Poseidon, ο οποίος θα συνδέσει τα κοιτάσματα της Κύπρου και του Ισραήλ με την Ελλάδα και στη συνέχεια με την υπόλοιπη Ευρώπη μέσω της Ιταλίας».
Σύμφωνα με το Θεσσαλό πολιτικό «αυτό το σχέδιο μπορεί να συντελέσει καθοριστικά στην πιο ενεργητική παρουσία της Ευρώπης στις εξελίξεις της Ανατολικής Μεσογείου, έχοντας θετική επίδραση στις αντιπαραθέσεις της περιοχής και στην εμπέδωση της ειρήνης και των σχέσεων καλής γειτονίας».