Menu
A+ A A-

Νεάντερταλ…

eleftheria

MAXIMOS NEW

Νεάντερταλ…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ο πολιτικός κουτσαβακισμός που εμβληματικά εκφράζει ο… πολύς κ. Πολάκης εισέβαλε ορμητικά στην πολιτική ζωή του τόπου στα χρόνια της κρίσης. Λούμπεν στοιχεία στην πολιτική, καλτ φυσιογνωμίες υπήρχαν και άλλοτε. Τα κόμματα σχεδόν ντρέπονταν γι’ αυτούς, τους έκρυβαν στις πίσω θέσεις, δεν ήταν στην βιτρίνα! Αυτοί δεν είχαν τον πρώτο λόγο, ούτε έδιναν γραμμή! Ποτέ ο πολιτικός λόγος δεν χαρακτηρίζονταν από τον πρωτογονισμό που επικρατεί στην πολιτική αντιπαράθεση των ημερών μας. Οξείες αντιπαραθέσεις, έντονες πολιτικές διενέξεις υπήρχαν πολλές φορές στην πολυκύμαντη πολιτική μας ιστορία. Ποτέ, όμως, η αντιδικία δεν είχε στοιχεία νεάντερταλ! Κι αυτά συμβαίνουν από τους εμφανιζόμενους ως πολιτικούς κληρονόμους της ανανεωτικής αριστεράς του ευγενούς Λεωνίδα Κύρκου. Θα τρίζουν τα κόκκαλά του!
Κάποτε ο πολιτικός λόγος χαρακτηρίζονταν από υψηλό επίπεδο και ανταλλαγή επιχειρημάτων. Στα χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης κατρακύλησε στο επίπεδο της τηλεοπτικής ατάκας για τα δελτία των οχτώ. Κατά κανόνα η αντιπαράθεση γίνεται πια με τσιτάτα και εύπεπτα συνθήματα. Και εκεί που λέγαμε πως δεν έχει πιο χαμηλά, πως πιάσαμε πάτο, η οργή για την κρίση και τις συνέπειές της θόλωσε τη σκέψη πολλών συμπατριωτών μας και έτσι μας προέκυψε η παρούσα βουλή που… απλόχερα προσφέρει θεάματα στον λαό! Από τη λεξιπενία της ατάκας περάσαμε στις απειλές, τις κραυγές και τους τσαμπουκάδες.
Δυστυχώς, εκτός της κατάπτωσης του πολιτικού λόγου, η κρίση μας αφήνει και μια ακόμη οδυνηρή κληρονομιά. Τον ευτελισμό της πολιτικής, τον διασυρμό κοινοβουλευτικών αρχών και αξιών. Η εικόνα που παρουσιάζει η πολιτική ζωή του τόπου, με καθοριστική ευθύνη της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού, μοιραία προκαλούν θλίψη και σκεπτικισμό. Το χαμηλό επίπεδο των αντιπαραθέσεων με αγοραίες εκφράσεις πεζοδρομίου, ακόμη και ύβρεις, συνοδεύεται από τις εν κρυπτώ συμφωνίες και μεταγραφές βουλευτών με αντάλλαγμα οφίκια και υπουργικές καρέκλες, πληγώνοντας περεταίρω την, έτσι κι αλλιώς τσαλακωμένη, πολιτική αξιοπιστία.
Η αλήθεια είναι ότι και στο παρελθόν είχαμε φαινόμενα αποσκιρτήσεων και προσχωρήσεων πολιτικών σε αλλότριους κομματικούς σχηματισμούς. Ωστόσο, στη μεταπολίτευση είναι η πρώτη φορά που όλ’ αυτά συμβαίνουν χωρίς καν τα προσχήματα οποιουδήποτε ιδεολογικού κριτηρίου, ενώ αντίθετα συνοδεύονται από μια αχλή συναλλαγής. Εύλογα οι πολίτες είναι καχύποπτοι με τις δικαιολογίες που προβάλλουν οι «ευέλικτοι» βουλευτές για τις πολιτικές τους μεταλλάξεις.
Είναι δυσνόητο, με βάση την κοινή λογική, πολιτικοί που εξελέγησαν με μια δεξιά έως πολύ δεξιά ατζέντα, να συντάσσονται με μια κυβέρνηση που συνάπτει μια επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα συμφωνία, συνεπής με τις ακροαριστερές της καταβολές.
Ζήσαμε δε το πρωτοφανές, οι «πρόθυμοι» κυβερνητικοί συνοδοιπόροι να υπογράφουν λευκή επιταγή προς την κυβέρνηση για όλα τα μελλοντικά νομοσχέδια, άγνωστα ακόμη, καταρρακώνοντας κάθε έννοια αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας του βουλευτή.
Όλ’ αυτά δε, λαμβάνουν χώρα σε μια ατμόσφαιρα που δονείται από γραφικότητες, τύπου «γκαζόζας» ή «κουραμπιέδων» και τους τραμπουκισμούς του κ. Πολάκη, ο οποίος φέρνει στην πολιτική συμπεριφορές «καταγωγίων», έχοντας την πλήρη κάλυψη του πρωθυπουργού.
Είναι, ωστόσο, χαρακτηριστικό ότι σε αυτόν τον κατήφορο πρωταγωνιστούν άνθρωποι που αναρριχήθηκαν στην πολιτική, κραδαίνοντας την αγιαστούρα της ηθικής και της κάθαρσης. Ιδιαίτερα οι κυβερνητικοί αστέρες διέπρεψαν ως αντιπολίτευση στην πλατεία των αγανακτισμένων, αλλά και στα πάνελ των τηλεοπτικών σταθμών. Κατακεραύνωναν ως τιμητές των πάντων τους πολιτικούς τους αντιπάλους με έπαρση για το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς. Η εκστρατεία παραπλάνησης που εξαπέλυσαν όντως έπεισε πολύ κόσμο. Όμως, αρχή άνδρα δείκνυσι! Η πραγματική ποιότητα των δημαγωγών της… πρώτης φορά αριστερά αποκαλύφθηκε περίτρανα, τόσο στο πεδίο της πολιτικής όσο και σ’ αυτό της ηθικής.
Για την (αυτ)απάτη που πούλησε ο ΣΥΡΙΖΑ στους πολίτες θα πληρώσει βαρύ τίμημα στις επερχόμενες εκλογές. Εξίσου μείζον, όμως, με την ήττα των λαϊκιστών του ΣΥΡΙΖΑ είναι η αποκατάσταση της αξιοπιστίας της πολιτικής και των πολιτικών. Πολλώ δε μάλλον, που επικίνδυνες μετακινήσεις στα άκρα συντελούνται σε όλη την Ευρώπη κι όχι μόνον. Η γνωστή ρήση «όλοι το ίδιο είναι», που ακούμε συνεχώς, είναι το κατάλληλο έδαφος για να εξοκείλουμε εξ ολοκλήρου, με ανυπολόγιστες συνέπειες. Για τον λόγο αυτό η Νέα Δημοκρατία, η οποία βρίσκεται προ των πυλών της εξουσίας, όποτε κι αν γίνουν οι επόμενες εκλογές, έχει ένα τιτάνιο έργο μπροστά της. Οφείλει να αποδείξει ότι ο λόγος και η πράξη μπορούν να συμπορευτούν, ότι το ήθος δεν είναι ξένη λέξη στην πολιτική, ότι οι πολίτες μπορούν και πάλι να εμπιστευτούν την πολιτική και τη δημοκρατία, απομακρυνόμενοι από τις σειρήνες του λαϊκισμού ή την ιδιώτευση.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2019

 

Read more...

Η ξεχασμένη Βόρειος Ήπειρος

protothema logo orange

Μάξιμος 2 1

Η ξεχασμένη Βόρειος Ήπειρος

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Αν και το 2018 σημαδεύτηκε από την αναζωπύρωση του «σκοπιανού», που, με αποκλειστική ευθύνη του συνόλου των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, έφθασε στην εθνικά επιζήμια συμφωνία των Πρεσπών και στο απίστευτο ενδοκυβερνητικό «τσίρκο» που την επικύρωσε, ωστόσο, ταυτοχρόνως είχαμε και την επανεμφάνιση του Βορειοηπειρωτικού.
Αφορμή για το τελευταίο ήταν από τη μία οι υπόγειες διεργασίες για μια ελληνο-αλβανική συμφωνία και από την άλλη η όξυνση του αλβανικού εθνικισμού που εκδηλώθηκε με αυθαιρεσίες εναντίον των βορειοηπειρωτών. Η αλβανική επιθετικότητα κορυφώθηκε ανήμερα την 28η Οκτωβρίου, με τη δολοφονία του ομογενούς Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες.

Η αλήθεια είναι ότι ο ελληνισμός της περιοχής αυτής έως πρόσφατα, είχε λησμονηθεί σχεδόν εντελώς από τη μητρόπολη. Κι αυτό δεν οφειλόταν μόνον στην παρατεταμένη οικονομική κρίση, που μας κατάντησε «ομφαλοσκόπους». Το κακό είχε ξεκινήσει πολύ πιο πριν, καθώς ως κοινωνία εκδηλώσαμε συμπτώματα απώλειας της ιστορικής μας μνήμης αλλά και αδιαφορίας για τον μείζονα ελληνισμό. Πιο εύκολα έβλεπε κανείς διαδήλωση για τη Νικαράγουα, παρά για τις καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βόρειο Ήπειρο. Παραδόξως, η αριστερά κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να στιγματίσει ως ακροδεξιούς όσους αγωνιούσαν για τον βορειοηπειρωτικό ελληνισμό, καθώς βρίσκονταν υπό το φιλικό τους κομμουνιστικό καθεστώς Χότζα.

Το βορειοηπειρωτικό, λοιπόν, περιθωριοποιήθηκε και ξεχάστηκε. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι προσπάθειες λίγων πολιτικών που όλα αυτά τα χρόνια «τσιγκλούσαμε», στο μέτρο του δυνατού, την ελληνική πολιτεία για να πιέσει την αλβανική πλευρά και να δώσει επιτέλους την άδεια για να ταφούν οι χιλιάδες στρατιώτες μας που έδωσαν τη ζωή τους στο έπος του 40-41. Και είναι ευχής έργο που βρήκαν ανάπαυση τα οστά κάποιων απ’ αυτούς, 77 χρόνια μετά, έστω και χωρίς την παρουσία συγγενών τους.

Ωστόσο, στην Αλβανία είναι προφανές ότι εδώ και καιρό ηχούν τα τύμπανα ενός ακραίου εθνικισμού, που στοχεύει στη δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας. Κι αυτό είναι κάτι που δεν το κρύβουν οι γείτονές μας. Στον πρόσφατο ανασχηματισμό που έκανε ο «σοσιαλιστής» Έντι Ράμα πρότεινε για υπουργούς του και δύο Κοσοβάρους -τον έναν μάλιστα για υπουργό Εξωτερικών, χωρίς να τα καταφέρει λόγω αντίδρασης του προέδρου Ιλίρ Μέτα.

Δυστυχώς, το αλβανικό σχέδιο φαίνεται ότι προβλέπει άσχημες εξελίξεις και για τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου. Ο στόχος είναι ούτε λίγο ούτε πολύ ο εκτοπισμός των ομογενών από τις προγονικές τους εστίες. Ήδη από το 2014, με τη νέα διοικητική διαίρεση της χώρας, προωθήθηκαν αυθαίρετες συνενώσεις δήμων, ώστε να χαθούν οι ελληνικές πλειοψηφίες. Το 2015, με κυβερνητική απόφαση, που θυμίζει εποχές Χότζα, κατεδαφίζεται ο Ναός του Αγίου Αθανασίου στο χωριό Δρυμάδες. Τελευταίο κτύπημα, μετά τα γεγονότα στους Βουλιαράτες, ήταν η κυβερνητική απόφαση του Νοεμβρίου, με την οποία περίπου 14 χιλιάδες στρέμματα σε όλη την ακτογραμμή του Ιονίου, από τη Χειμάρρα μέχρι τα Εξαμήλια, ελληνικής κατά βάση ιδιοκτησίας, απαλλοτριώνονται παρανόμως, δήθεν για αξιοποίηση.

Πρόκειται για αναμφίβολη κλοπή, που δεν συνάδει με κράτος δικαίου, το οποίο, υποτίθεται, ότι επιδιώκει να εισέλθει στην ΕΕ. Οι παραπάνω αποφάσεις συνοδεύονται από μια σκληρή ανθελληνική ρητορική τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από πολιτικούς της αντιπολίτευσης, όπως ο Μπερίσα, που δεν ταιριάζει σε καμία περίπτωση σε χώρα που επιδιώκει φιλικές σχέσεις με τους γείτονές της. Ελπιδοφόρο στοιχείο η συντονισμένη, απέναντι στις αλβανικές προκλήσεις, αντίδραση από τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου και ιδιαιτέρως της Χειμάρρας.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο βορειοηπειρωτικός ελληνισμός για να επιβιώσει στις εστίες του χρειάζεται τη βοήθεια του εθνικού κέντρου. Και αυτό δεν μπορεί να συμβεί με την στάση που έχει τηρήσει η παρούσα κυβέρνηση και σ’ αυτό το ζήτημα. Οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά με την Αλβανία, που έμειναν στη μέση, λόγω των αντιδράσεων στο «μακεδονικό», αν ήταν όπως αυτές με τα Σκόπια, είναι λογικό να τροφοδοτούσαν ακόμη περισσότερο την αλβανική θρασύτητα. Στο ίδιο συνετέλεσε, δυστυχώς, και η στάση του ελληνικού υπουργείου Προστασίας του Πολίτη με τη δολοφονία Κατσίφα, για την οποία, παρά τις ερωτήσεις μας, σαφείς απαντήσεις δεν λάβαμε.

Τα Τίρανα πρέπει να κατανοήσουν ότι θα έχουν κόστος για τη συμπεριφορά τους. Η Ευρώπη δεν είναι μια «ζούγκλα» χωρίς κανόνες. Η Ελλάδα οφείλει να αναδείξει με μεγαλύτερη ένταση τις αλβανικές αυθαιρεσίες, σε όλα τα ευρωπαϊκά και διεθνή όργανα. Επιπλέον, δεν είναι δυνατόν η αλβανική οικονομία να επιβιώνει, εκτός από τα κέρδη της εκτεταμένης εγκληματικότητας -όπως καταγγέλλεται διεθνώς-. από τα εμβάσματα των μεταναστών στην Ελλάδα και να δεχόμαστε τέτοιου είδους επιθέσεις. Για τον λόγο αυτό, τώρα, περισσότερο από ποτέ, η Ελλάδα χρειάζεται μια άλλη κυβέρνηση, που με σοβαρότητα και αίσθημα ευθύνης θα υπερασπιστεί τα εθνικά της δίκαια, χωρίς επιζήμιες συμφωνίες που μας οδηγούν σε εθνικές υποχωρήσεις.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Τό άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα protothema.gr το Σάββατο 2.2.2019

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου στη Νέα Σελίδα: «Η ασφάλεια προϋπόθεση ελευθερίας!»

neaselida

MAXIMOS NEW

Η ασφάλεια προϋπόθεση ελευθερίας!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Τα 4 τελευταία χρόνια βιώνουμε την όξυνση μιας γενικευμένης ανομίας, η οποία έχει καταρρακώσει το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Η πραγματικότητα αυτή είναι αποτέλεσμα παρωχημένων αντιλήψεων, από τις οποίες δεν μπορούν να λυτρωθούν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας.
Ο πυρήνας αυτής της πολιτικής, που δεν αντιμετωπίζει την ασφάλεια ως προϋπόθεση ελευθερίας αλλά, αντιθέτως, επιτρέπει, αν δεν υποθάλπει, εστίες ανομίας στο όνομα του πολιτικού ακτιβισμού, διατηρήθηκε ανέπαφος έως και σήμερα, παρά τις αλλαγές προσώπων στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.
Οι επικεφαλής του αρμόδιου υπουργείου, επιχειρώντας να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις για την έξαρση της εγκληματικότητας, οχυρώνονται πίσω από τις επιτυχίες της ΕΛΑΣ, προκειμένου να μας πείσουν ότι όλα βαίνουν καλώς. Την πραγματικότητα, ωστόσο, την γνωρίζουν καλύτερα οι απλοί πολίτες που την ζούνε στο πετσί τους. Τεράστιες οικιστικές περιοχές της πρωτεύουσας, και όχι μόνον, μόλις σουρουπώσει, ή και την ημέρα, είναι απαγορευτικές για τους πεζούς. Το έγκλημα, μεγάλο και «μικρό», έχει κτυπήσει κόκκινο, συχνά από κακοποιούς που έχουν αφεθεί ελεύθεροι από τις φυλακές. Πανεπιστημιακά Ιδρύματα έχουν γίνει άντρα συμμοριών διακίνησης ναρκωτικών και άλλων τραμπούκων που τρομοκρατούν διδάσκοντες και φοιτητές. Περιθωριακές ομάδες κάνουν επιθέσεις κάθε τρεις και λίγο σε διαφόρους στόχους, εκθέτοντας διεθνώς τη χώρα. Πρόσφατα είδαμε και την απειλητική επανεμφάνιση της τρομοκρατίας, που πιστέψαμε ότι είχαμε αφήσει πίσω μας. Όλα τα παραπάνω, όμως, δεν είναι φαινόμενα που ξεπήδησαν από μόνα τους, σαν τα μανιτάρια, ούτε οφείλονται, όπως θέλουν να μας πείσουν κάποιοι, στην οικονομική κρίση. Είναι αποτελέσματα συγκεκριμένων αποφάσεων και παραλείψεων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Αναφέρω μερικά παραδείγματα. Τον εκτρωματικό νόμο Παρασκευόπουλου, που έδωσε το ελεύθερο σε κατάδικους βαριών αδικημάτων να βγαίνουν από τις φυλακές σε χρόνο ρεκόρ. Αυτό είχε ως συνέπεια να αποθρασύνει τους κακοποιούς και να υπονομεύσει το ηθικό των Αστυνομικών.
Έπειτα, η κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄, δηλαδή υψίστης ασφαλείας, που οδήγησε στην άνεση των κακοποιών με τα κινητά τους εντός των άλλων φυλακών να καθοδηγούν εγκληματικές επιχειρήσεις. Παράλληλα, οι κρατούμενοι για τρομοκρατία απολαμβάνουν, για τον ίδιο λόγο, τα ωφελήματα που προβλέπει ο νόμος, κι έτσι ο αρχιδολοφόνος της 17 Νοέμβρη βρίσκεται πλέον σε αγροτικές φυλακές, παίρνει άδεια με οδοιπορικά, και κάνει τσάρκες στους δρόμους που είχε αφαιρέσει τη ζωή των θυμάτων του. Μαζί του, ως «τιμητική» συνοδεία, μέλη του «Ρουβίκωνα», της «συλλογικότητας», κατά τον ορισμό του κ. Τόσκα, που φαίνεται να απολαμβάνει τη στοργή του ΣΥΡΙΖΑ. Για τέσσερα χρόνια έχουμε μια οργάνωση που κτυπά κατά το δοκούν, ακόμη και τους, λεγόμενους, καλύτερα φυλασσόμενους χώρους, όπως οι ξένες πρεσβείες. Κι ενώ αμαυρώνεται η εικόνα της Ελλάδας ως ευνομούμενου κράτους τα «παιδιά» συνεχίζουν απτόητα το έργο τους.
Την ίδια ώρα τα Εξάρχεια έχουν καταστεί περιοχή εκτός της κρατικής δικαιοδοσίας, ενώ στο ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας συντελείται κάθε είδους παρανομία. Διαβάζουμε συνεχώς επιστολές απόγνωσης των κατοίκων, που ζουν ως όμηροι στα σπίτια και στις γειτονιές τους, για ληστείες, εμπόριο ναρκωτικών, μαχαιρώματα, συμμορίες. Η κυβέρνηση, όμως, αγρόν ηγόραζε… Αδιαφορεί εξοργιστικά στις εκκλήσεις.
Το ίδιο κάνει και στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα όπου, με προστατευτική ομπρέλα τον νόμο Γαβρόγλου για το άσυλο, έχουν βρει στέγη κάθε είδους παραβατικά στοιχεία. Τα θλιβερά γεγονότα απανωτά, με πλέον πρόσφατο αυτό της ΑΣΟΕΕ, που οι δυνάμεις της ΕΛΑΣ δέχθηκαν οργανωμένη επίθεση από ομάδα μπαχαλάκηδων, οι οποίοι βρήκαν και πάλι καταφύγιο εντός του Πανεπιστημίου.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να πιστεύει πλέον ότι αυτή η κυβέρνηση μπορούσε ή ήθελε να «στρίψει το τιμόνι». Ό,τι ήταν να κάνει το έκανε. Η Ελλάδα, όμως, πρέπει να ξαναγίνει μια κανονική χώρα, όπου σε κάθε γωνιά της, όλοι οι πολίτες θα ζουν με ασφάλεια. Αυτό θα είναι το έργο της επόμενης κυβέρνησης της Νέα Δημοκρατία και του Κυριάκου Μητσοτάκη, που ελπίζουμε σύντομα να γίνει πραγματικότητα.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στη ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ την Κυριακή 20.1.2019

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος γράφει για τον «Αξιομνημόνευτο» Δημήτρη Σιούφα

eleutheros typos

ΜΑΞΙΜΟΣ ΣΙΟΥΦΑΣ

Αξιομνημόνευτος...

του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Είχα την τύχη στα πρώτα μου πολιτικά βήματα να μαθητεύσω δίπλα στον Δημήτρη Σιούφα, όταν επί Έβερτ, με τον οποίο συνδέονταν με στενή φιλία από τα νεανικά του χρόνια, είχε την ευθύνη του Πολιτικού Σχεδιασμού της ΝΔ. Ο Σιούφας ήταν ένα σχολείο για εμένα. Εργατικός σε βαθμό τέτοιο που πολλοί τον χαρακτήριζαν εργασιομανή. Ό,τι πέτυχε, όμως, στην πολιτική του διαδρομή το κατάφερε χάρη στην εργατικότητα και την επιμονή του. Ξεκίνησε από χαμηλά. Από μια φτωχή οικογένεια βιοπαλαιστών της Καρδίτσας. Σε φίλους του διηγούνταν πως για έναν πόντο δεν μπόρεσε να γίνει λόγω ύψους χωροφύλακας, όπως τον προόριζε ο κρεοπώλης-μπακάλης πατέρας του και τη στεναχώρια που πέρασε όταν ο ενωμοτάρχης του είπε να βγάλει και τα τσουράπια για να του μετρήσει το μπόι...
Δεν αποθαρρύνονταν από δυσκολίες και εμπόδια. Αντιθέτως, τον πείσμωναν ακόμη περισσότερο.
Ο Δημήτρης Σιούφας ήταν ένας σπάνιος άνθρωπος με ήθος και αρχές, στις οποίες έμεινε σταθερά προσηλωμένος σε όλη τη μακρά πολιτική του διαδρομή. Δεν ήταν από τους πολιτικούς που αλλάζουν τα κόμματα σαν τα πουκάμισα...
Μαχητικός ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, παραγωγικός ως υπουργός με πιο εμβληματικό έργο την ασφαλιστική μεταρρύθμιση του ’93, συναινετικός ως Πρόεδρος της Βουλής. Σεβόταν τους αντιπάλους, ο πολιτικός του λόγος χαρακτηριζόταν από μετριοπάθεια, νηφαλιότητα και επιχειρήματα, όχι κραυγές. Άνθρωπος του μέτρου δεν ενέδιδε σε εύκολους λαϊκισμούς. Συνεπής κοινοβουλευτικός άνδρας, επέμενε ότι η πολιτική αντιπαράθεση πρέπει να γίνεται στο κοινοβούλιο και όχι στα τηλεπαράθυρα. Θυμούμαι όταν πέρασα για πρώτη φορά το κατώφλι της Βουλής την προτροπή του: «Αν θέλεις να γίνεις καλός πολιτικός να συμμετέχεις ενεργά στις συνεδριάσεις της Βουλής». Δεν ξέρω αν θα έλεγε και σήμερα το ίδιο με το επίπεδο στο οποίο έχει κατρακυλήσει το πολιτικό προσωπικό...
Μακριά από διαπλοκές και σχέσεις με οικονομικά συμφέροντα, μόνη του δύναμη ήταν η άμεση επαφή με τους πολίτες της εκλογικής του περιφέρειας, της Καρδίτσας που τόσο αγάπησε. Τον θυμούμαι στο πολιτικό του γραφείο, στην Βασιλέως Κωνσταντίνου, με ιώβειο υπομονή να δέχεται συμπατριώτες του που επί ώρες ανέμεναν να τον δουν και να του εκθέσουν προβλήματα, προσωπικά ή συλλογικά, για τα οποία έδειχνε έμπρακτο ενδιαφέρον. Όσο ψηλά κι αν έφτασε δεν λησμονούσε την αφετηρία που ξεκίνησε. Άλλωστε, θαρρώ πως πάντα ένιωθε ανασφάλεια στα σαλόνια των Αθηνών. Ούτε, όμως, παραμέλησε την ιδιαίτερη πατρίδα του. Σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο ήταν στην Καρδίτσα, σε χωριά, σε εκδηλώσεις, σε κοινωνικές υποχρεώσεις, στο γραφείο για ραντεβού με πολιτικούς φίλους και φορείς. Έζησα από κοντά και την αγωνία της αναμονής της καταμέτρησης των σταυρών το βράδυ των εθνικών εκλογών του 1996, όταν στην Καρδίτσα εξελέγη μόνο ένας βουλευτής της παράταξης. Αγωνία που μόνο όποιος την έχει βιώσει την κατανοεί.
Αγχώδης, όπως όλοι οι τελειομανείς, πάντα με βήμα γοργό, θαρρείς βιαστικό, λες και κάτι έπρεπε να προλάβει, με το τσιγάρο να διαδέχεται το ένα το άλλο.
Πολιτεύτηκε με αξιοπρέπεια και σοβαρότητα, με εντιμότητα και ευπρέπεια, χωρίς εκπτώσεις στις αρχές του, αλλά με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, το κοινό καλό. Αυτή είναι και η σπουδαία παρακαταθήκη που μας αφήνει! Γιατί εντέλει, αξιομνημόνευτος είναι ο δημόσιος άνδρας που τα λόγια του συμβαδίζουν με τον τρόπο της ζωής του! Ο Δημήτρης Σιούφας είναι δικαίως αξιομνημόνευτος! Καλό ταξίδι πρόεδρε...

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ τη Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2019

Δείτε το άρθρο όπω δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Το δημογραφικό πρόβλημα δεν είναι συντηρητική εμμονή!

eleftheria

MAXIMOS NEW

Το δημογραφικό πρόβλημα δεν είναι συντηρητική εμμονή!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η δημογραφική συρρίκνωση της Ελλάδας είναι μια ζοφερή πραγματικότητα, που αναγνωρίζεται ακόμη και απ’ όσους έως πρόσφατα, φορώντας ιδεοληπτικά γυαλιά, απαξίωναν το πρόβλημα. Το δημογραφικό είναι μείζον εθνικό ζήτημα και όχι συντηρητική εμμονή. Ο μέσος όρος της ολικής γονιμότητας έπεσε στο 1,26 ανά γυναίκα, όταν απαιτείται τουλάχιστον 2,1 για την σταθερότητα ενός συνόλου. Το 2017, οι θάνατοι ήταν σχεδόν 36.000 περισσότεροι από τις γεννήσεις. Το πρόβλημα επιδεινώθηκε με την φυγή πλέον των 300 χιλιάδων νέων μας, υψηλού μορφωτικού επιπέδου αλλά και αναπαραγωγικής ηλικίας, στο εξωτερικό. Αν αυτοί δεν επιστρέψουν στην επόμενη δεκαετία και κάνουν οικογένεια στα ξένα, είναι πολύ δύσκολος ο επαναπατρισμός τους.
Οι προβλέψεις για το μέλλον άκρως δυσοίωνες! Από τα 11 εκατομμύρια που ήμασταν το 2013, θα περιοριστούμε σε 8,3 το 2050, 2,5 εκ. λιγότεροι, και πρωταθλητές στους ηλικιωμένους. Μια χώρα γηρασμένη με περισσότερους παππούδες από εγγόνια, με ότι αυτό συνεπάγεται σε εθνικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο! Οι συνέπειες του δημογραφικού θα είναι καταλυτικές για την οικονομική ανάπτυξη, το ασφαλιστικό, αλλά και το σύστημα υγείας της χώρας.
Ως εκ τούτου, απαιτείται άμεσα μια συνεκτική δέσμη μέτρων σε κάθε τομέα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, με στόχο σε πρώτη φάση την ανάσχεση της δημογραφικής συρρίκνωσης.
Η ΝΔ, με αίσθημα ευθύνης, κατέθεσε στην αρμόδια Διακομματική Επιτροπή της Βουλής, μια δέσμη προτάσεων που κατανέμονται σε 6 άξονες:
1. Μείωση του κόστους απόκτησης παιδιού.
2. Στήριξη των εργαζομένων γονέων και κυρίως των γυναικών.
3. Θεσμικά μέτρα για την γενικότερη προετοιμασία της κοινωνίας και της πολιτείας στις δημογραφικές εξελίξεις και την αντιμετώπιση των σύγχρονων προκλήσεων.
4. Μέτρα προώθησης της ενεργού γήρανσης και της διαγενεακής αλληλεγγύης.
5. Στήριξη των μεγάλων οικογενειών.
6. Αντιστροφή του brain drain, της φυγής των νέων.
Τα σημαντικότερα από τα προτεινόμενα σημεία αφορούν στην δυνατότητα των ζευγαριών να αποκτήσουν παιδιά, με μέτρα οικονομικού χαρακτήρα, ενίσχυση προς τις μεγάλες οικογένειες και αποφάσεις που θα σταματήσουν το φαινόμενο της φυγής των νέων και, ει δυνατόν, θα δρομολογήσουν την επιστροφή όσων έφυγαν.
Όσον αφορά την μείωση του κόστους απόκτησης παιδιού προτείνουμε, μεταξύ άλλων, την αύξηση του αφορολογήτου για κάθε παιδί της οικογένειας, ειδικό οικονομικό βοήθημα, σε περίπτωση γέννησης επόμενου παιδιού εντός 30 μηνών από την προηγούμενη γέννα, την υπαγωγή των βρεφικών ειδών πρώτης ανάγκης και ειδών γυναικείας υγιεινής στον χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ.
Για να στηριχθούν οι εργαζόμενοι γονείς, μεταξύ άλλων, προτείνουμε για κάθε παιδί που δεν βρίσκει θέση σε δημοτικό παιδικό σταθμό, η οικογένεια του να λαμβάνει κουπόνι ύψους 180 ευρώ το μήνα, το όποιο θα εξαργυρώνεται σε βρεφονηπιακό σταθμό της επιλογής της. Επίσης, σταδιακή εφαρμογή της διετούς υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και καθιέρωση του θεσμού «Νταντά της γειτονιάς», ώστε οι ενδιαφερόμενοι/-ες να μπορούν να πιστοποιούνται, και να αναλαμβάνουν οι ίδιοι την φύλαξη παιδιών προσχολικής ηλικίας. Επιπλέον, επέκταση του ωραρίου των παιδικών σταθμών και Ολοήμερα σχολεία.
Επιβεβλημένη είναι η στήριξη στις μεγάλες οικογένειες. Δεσμευόμαστε για την επαναφορά των επιδομάτων πολυτέκνων στα προ του ν. 4512/2018 επίπεδα, και την αύξηση του αφορολογήτου για την αγορά πρώτης κατοικίας, με δεδομένη την ανάγκη μεγαλύτερου εμβαδού για την πολυμελή οικογένεια.
Τέλος, για το brain drain, την επιστροφή των νέων που μετανάστευσαν, εκτός από μέτρα προσέλκυσης επενδύσεων και μείωση των φορολογικών συντελεστών, συνιστούμε στήριξη στις νεοφυείς και καινοτόμες επιχειρήσεις, που θα δημιουργήσουν ποιοτικές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.
Βασική προϋπόθεση για την αντιμετώπιση του δημογραφικού, για να δημιουργήσουν οι νέοι οικογένεια και να κάνουν παιδιά, είναι η αίσθηση της ασφαλείας, οικονομικής και κοινωνικής, αλλά και η αισιοδοξία για το μέλλον της χώρας. Αναγκαία, λοιπόν, είναι μια πολιτική που θα επανεκκινήσει την οικονομία με τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης και συνθηκών επανόδου της χώρας στην κανονικότητα.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αντιπρόεδρος της Διακομματικής Επιτροπής για το Δημογραφικό, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

 Το άρθρο του Μ. Χαρακόπουλου "Το δημογραφικό πρόβλημα δεν είναι συντηρητική εμμονή" δημοσιεύθηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την Πέμπτη 27.12.2018

Read more...

Η βαριά κληρονομιά του ΣΥΡΙΖΑ στα εθνικά...

eleftheria

protothema logo orange

Μάξιμος 2 1

Η βαριά κληρονομιά του ΣΥΡΙΖΑ στα εθνικά...

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην εξωτερική μας πολιτική, αποδεικνύουν τον επικίνδυνο δρόμο που ακολουθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στα λεγόμενα εθνικά ζητήματα. Λόγω ιδεοληψιών, μειωμένων αντιστάσεων στις έξωθεν πιέσεις, άγνοιας, αλλά και αλαζονικής συμπεριφοράς, οι κυβερνητικές αποφάσεις μάς έχουν οδηγήσει στην αφετηρία νέων προκλήσεων, που θα τις βρίσκουμε μπροστά μας τα επόμενα πολλά χρόνια.
Κι αυτή η κληρονομιά είναι ίσως βαρύτερη από την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για έναν αιώνα στους δανειστές, που επίσης μας αφήνει φεύγοντας η... πρώτη φορά αριστερά.

Η κυβέρνηση πολιτεύτηκε και στα εθνικά ζητήματα με παροιμιώδη ανευθυνότητα, που είχε σοβαρές συνέπειες. Θυμίζουμε την επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα, που εκτόξευσε εντός έδρας τις γνωστές απειλές του, την κρίση με τη Ρωσία, που προσπάθησε τώρα ο κ. Τσίπρας να κατασιγάσει πηγαίνοντας στη Μόσχα, τις δηλώσεις Καμμένου στην Ουάσιγκτον, που άναψαν φωτιές.

Το χειρότερο όλων, βεβαίως, μέχρι τώρα, είναι η συμφωνία των Πρεσπών, τα αποκαλυπτήρια της οποίας ήδη παρακολουθούμε. Μιας συμφωνίας, που οι κύριοι Τσίπρας και Κοτζιάς συνήψαν με το γειτονικό κράτος, αγνοώντας τις φωνές της αντιπολίτευσης και της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Υποτιμώντας τη βαριά ιστορία της Μακεδονίας και τους αγώνες και τις θυσίες που έγιναν για να απελευθερωθούν τα χώματά της, έβαλαν την υπογραφή τους σε ένα κείμενο που ανοίγει το κουτί της Πανδώρας, που είναι γεμάτο νάρκες για την ελληνική πλευρά. Κι αυτές οι νάρκες σκάνε καθημερινά, δίνοντας μια ιδέα για το τι μας περιμένει.

Ο κ. Ζάεφ, αδιαφορώντας για τη δύσκολη θέση που φέρνει τον φίλο του κ. Τσίπρα, μας λέει ότι δεν πάει να λέγεται επισήμως “Βόρεια Μακεδονία” το κράτος τους, αυτοί είναι οι μόνοι “Μακεδόνες” με τη βούλα, και μιλάνε “μακεδονικά”, και θα τα μαθαίνουν σύντομα και στα σχολεία στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα, θα μας καλέσουν να βγάλουμε θέλοντας και μη από τα βιβλία μας κάθε αναφορά σε Μακεδονικό Αγώνα, σε Παύλο Μελά, σε Γερμανό Καραβαγγέλη αλλά και σε Κύριλλο και Μεθόδιο. Γι’ αυτό και βιάζεται ο κ. Γαβρόγλου να τα αφαιρέσει από τώρα από τη διδακτέα ύλη της ιστορίας, με το πρόσχημα της κούρασης των μαθητών! Ο Παύλος Μελάς κουράζει τα παιδιά. Τέτοιες φαιδρές δικαιολογίες!

Βέβαια, μπορεί η κυβέρνησή μας να σιγοντάρει τους έμμεσους αλλά σαφείς αλυτρωτισμούς του Ζάεφ, οι Βούλγαροι, όμως, δεν ποιούν την νήσσαν. Αντιθέτως, ο Βούλγαρος υπουργός Άμυνας Καρακατσάνοφ, προειδοποίησε τους Σκοπιανούς να μην παραχαράσσουν την ιστορία και να μην εμφανίζουν το γλωσσικό τους ιδίωμα ως μακεδονική γλώσσα, ούτε να διεκδικούν μονοπώλιο στη Μακεδονία, γιατί θα βλέπουν ΕΕ και ΝΑΤΟ με το κιάλι.

Η ελληνική κυβέρνηση, ωστόσο, με παροιμιώδη τύφλωση, κάνει ότι δεν βλέπει τις παγίδες και υβρίζει τους επικριτές της συμφωνίας ως φασίστες, ακόμη κι αν πρόκειται για μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων!

Το ίδιο κάνει και σε ότι αφορά την ελληνική μειονότητα της Βορείου Ηπείρου. Την ώρα που η Αλβανία με το Κόσοβο βάζουν μπρος επισήμως τη Μεγάλη Αλβανία, η Αθήνα αφήνει απροστάτευτους τους Έλληνες ομογενείς μας στην αυθαιρεσία του Ράμα. Δεν βλέπει, επίσης, κι έναν ύπουλο κίνδυνο στα ίδια τα Σκόπια. Η αλβανική μειονότητα, που αυξάνεται ραγδαίως, με ενισχυμένο τον πολιτικό της ρόλο, να αναλάβει σύντομα και ανώτερα ή ανώτατα αξιώματα της χώρας. Με λυμένα τα χέρια, με δική μας υπογραφή, θα έχουμε στα βόρεια σύνορά μας μια τεράστια απειλή, σε συνδυασμό και με την τουρκική επιρροή, η οποία, ας μην έχουμε αυταπάτες, θα συνεχίσει να υφίσταται.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, επομένως, ότι αυτή η συμφωνία δεν επιδέχεται καμίας διόρθωσης. Είναι εξ αρχής προβληματική και πρέπει να ακυρωθεί. Η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε με την πρόταση μομφής της ΝΔ, όταν ο κ. Καμμένος -των μεγάλων πατριωτικών λόγων- στοιχήθηκε πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ. Για την ΝΔ, ωστόσο, ο αγώνας για την ακύρωση της συμφωνίας θα συνεχιστεί, είτε έλθει σ’ αυτήν τη βουλή είτε μετά τις εκλογές. Οι δηλώσεις Ζάεφ φαίνεται να φώτισαν και κάποιους που πριν δεν είχαν δει την σκληρή αλήθεια της συμφωνίας. Μακάρι αυτό να τους κάνει να επαναπροσδιορίσουν και την στάση τους. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η καθεμιά και ο καθένας βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου, όταν έλθει η ώρα να ψηφίσει, θα αναμετρηθεί με την ιστορία και το μέλλον της πατρίδας και του λαού μας.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου δημοσιεύθηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2018 και στο protothema.gr το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2018.

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: "Πανεπιστήμια, όμηροι του περιθωρίου…."

estia

MAXIMOS NEW

Πανεπιστήμια, όμηροι του περιθωρίου….

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Το… Γραφείο του Ρουβίκωνα στη Φιλοσοφική ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Εδώ και χρόνια είναι αλήθεια ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση βρίσκεται σε οριακό σημείο. Ωστόσο, τα απανωτά επεισόδια βίας του τελευταίου διαστήματος κατέδειξαν ότι η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Βεβαίως, η εικόνα μπάχαλου που εμφανίζουν τα πανεπιστήμια δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Οι σοβαρές παθογένειες έχουν προϊστορία δεκαετιών. Στα χρόνια της μεταπολίτευσης η ανοχή σε κάθε ακρότητα, στο όνομα του περιβόητου πανεπιστημιακού άσυλου που ήλθε να κατοχυρώσει την ελευθερία του λόγου μετά την δραματική εμπειρία της επταετίας, έγινε καθεστώς. Ζήσαμε πολλά επεισόδια αυτού του «έργου». Η ελληνική περίπτωση συνιστούσε μια αρνητική μοναδικότητα, ίσως σε παγκόσμιο αλλά σίγουρα πανευρωπαϊκό επίπεδο. Η δυνατότητα του οποιουδήποτε, ακόμη και εξωπανεπιστημιακού, να κάνει ό,τι του καπνίσει εντός των ακαδημαϊκών χώρων δεν έχει ανάλογό του. Το να κτίζονται οι πόρτες στις αίθουσες που είναι οι καθηγητές ή να διαλύεται το μάθημα γιατί έτσι αποφάσισαν κάποιοι είναι ελληνική πατέντα. Και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, αυτές οι πρακτικές, στις οποίες δεν τολμήσαμε να βάλουμε αποφασιστικά φρένο, επηρέασαν καταλυτικά τη συμπεριφορά ολόκληρης της κοινωνίας. Η αίσθηση ότι με την απειλή της βίας, με τον λεγόμενο «τσαμπουκά», μπορεί να καταπατηθεί οποιοσδήποτε κανόνας για να επιτευχθεί ο στόχος, έγινε πρακτική σε κάθε σχεδόν εκδήλωση της δημόσιας ζωής.
Με την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, η τριτοβάθμια εκπαίδευση παραδόθηκε εξολοκλήρου στην ανομία. Η πολιτική που ακολούθησε το υπουργείο Παιδείας, και με τους τρεις υπουργούς που βρέθηκαν σε αυτή τη θέση, υπήρξε καταστροφική. Ιδιαίτερα, ο εκτρωματικός νόμος Γαβρόγλου για το άσυλο επέφερε την γενική αποχαλίνωση εντός των Πανεπιστημίου των διαφόρων μπαχαλάκηδων αλλά και στοιχείων του κοινού ποινικού δικαίου. Το ποια είναι η πραγματική κατάσταση το ακούσαμε τις τελευταίες ημέρες και απ’ όσα κατήγγειλαν διακεκριμένοι πανεπιστημιακοί καθηγητές όπως ο κ. Μπαμπινιώτης, που προτείνει ακόμη και το κλείσιμο των σχολών μέχρι να παρθούν μέτρα από την Πολιτεία.
Είναι φανερό, όμως, από τη στάση που κρατά η κυβέρνηση, ότι τέτοια πρόθεση δεν υπάρχει. Ο κ. Γαβρόγλου, εκτός τόπου και χρόνου, συνεχίζει να κάνει λόγο για «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα» που θα εκδιώξει εμπόρους ναρκωτικών και τραμπούκους από τις σχολές, και δεν κάνει ούτε νύξη για κατάργηση του νομοθετικού του τερατουργήματος. Γιατί στην ουσία δεν θέλουν να αλλάξει τίποτε. Δυστυχώς, ο ομφάλιος λώρος του βαθέως ΣΥΡΙΖΑ με «συλλογικότητες» που δρουν σε καθεστώς ασυδοσίας φαίνεται πως δεν κόπηκε ποτέ. Οι ίδιοι, άλλωστε, κάνουν λόγο για… δικά τους παιδιά! Μοναδική ελπίδα αλλαγής είναι οι εκλογές και η εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής που θα ξαναδώσει τα πανεπιστήμια σε αυτούς που πραγματικά ανήκουν και αυτή τη στιγμή είναι όμηροι του περιθωρίου: στους φοιτητές τους και την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ΕΣΤΙΑ την Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2018

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου: "Ορκισμένοι εχθροί της αριστείας και brain drain…"

eleutheros typos

Μ. Χαρακόπουλος φωτό

Ορκισμένοι εχθροί της αριστείας και brain drain…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Μια από τις μεγάλες πληγές στην Ελλάδα της κρίσης είναι αυτή της φυγής στο εξωτερικό νέων με υψηλά προσόντα, το λεγόμενο brain drain. Το γεγονός αυτό έχει ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες στην οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου, και για τούτο απαιτούνται ταχύτατες πολιτικές αποφάσεις.
Η απώλεια για τη χώρα των ανθρώπων που στην ακμή της παραγωγικής τους δραστηριότητας μεταναστεύουν δημιουργεί δυσαναπλήρωτα κενά. Κι αυτό γιατί δεν πρόκειται για γκασταρμπάιτερ, ανειδίκευτους εργάτες που τη δεκαετία του ’60 πήγαιναν «στις φάμπρικες της Γερμανίας και το Βελγίου τις στοές». Αντιθέτων, είναι επιστήμονες, στην πλειοψηφία τους γιατροί, μηχανικοί και πληροφορικάριοι, που είχαν να προσφέρουν πολλά στην κοινωνία αλλά και στην άνοδο της επιστημονικής έρευνας και γνώσης. Αναμφίβολα, η φυγή τους προκαλεί ρήγμα στην μεσαία τάξη, που ανέκαθεν έδινε τον τόνο της ισορροπίας και της προόδου.
Επιπλέον, η μετανάστευση των νέων οδηγεί σε περαιτέρω και ταχύτερη γήρανση της ήδη γερασμένης κοινωνίας μας, και σε μεγαλύτερη ακόμη υπογεννητικότητα, καθώς χάνονται οι γενιές που κάνουν οικογένεια και παιδιά.
Μπορεί να αντιστραφεί αυτό το ζοφερό κλίμα; Με τις υπάρχουσες συνθήκες, δυστυχώς, όχι. Για να γίνει απαιτείται μια επανάσταση του αυτονόητου, πρωτίστως στην οικονομία. Μην λησμονούμε ότι οι περισσότεροι νέοι που ξενιτεύονται, το κάνουν με μισή καρδιά. Αν υπήρχαν οι προϋποθέσεις εργασίας, θα έμεναν εδώ, ακόμη και με μικρότερες αποδοχές. Όχι μόνον από φιλοπατρία και για να είναι κοντά στις οικογένειές τους, αλλά και γιατί η Ελλάδα, ακόμη και στα χρόνια της κρίσης, είναι ωραία χώρα για να ζει κανείς σε σχέση με τη γκρίζα καταθλιπτική βόρεια Ευρώπη.
Ωστόσο, όσο βασιλεύει ο κρατισμός και το επιδοματικό μοντέλο, θα έχουμε διαχείριση της μιζέριας και φυγή των καλύτερων μυαλών. Ίσως, όμως, αυτός να είναι και ο στόχος των κυβερνώντων, καθώς είναι οι κατ’ εξοχήν εκφραστές της μετριότητας και ορκισμένοι εχθροί της αριστείας. Αλλά σε έναν κόσμο άκρως ανταγωνιστικό αυτό το μοντέλο δεν θα περπατήσει μακριά. Ήδη, η Ευρώπη, που αλλάζει και αυτή ραγδαία, δεν θα επιτρέψει εμείς να πηγαίνουμε με το δικό μας χαβά.
Η λύση, λοιπόν, βρίσκεται σε μια άλλη πολιτική, αντιστρόφως ανάλογη με τη σημερινή. Μια κυβέρνηση που ενδιαφέρεται να γυρίσουν όσοι έφυγαν, ή τουλάχιστον οι περισσότεροι, και να μην φύγουν άλλοι, πρέπει να δώσει όλο το βάρος της στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και ιδιαίτερα στους κλάδους με τεχνολογίες αιχμής, στις ιατρικές υπηρεσίες, που θα δημιουργήσει χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Κι αυτό θα γίνει με την προσέλκυση ξένων επενδύσεων, με τη δραστική μείωση της φορολογίας και των ασφαλιστικών εισφορών και την εξόντωση του τέρατος της γραφειοκρατίας, που υποθάλπει τη διαφθορά σε όλες τις κλίμακες του δημοσίου. Επιπλέον, θα πρέπει άμεσα, έστω τελευταίοι και καταϊδρωμένοι, να προχωρήσουμε στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, που και θέσεις εργασίας θα δημιουργήσουν και νέους θα κρατήσουν στην Ελλάδα.
Για την ώρα, πάντως, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ νοιάζεται πώς θα θολώσει τα νερά και πως θα αποτρέψει την επερχόμενη κατάρρευσή της στις επικείμενες εκλογές. Ό,τι κι αν κάνει, όμως, τα πολιτικά ψωμιά τους τελειώνουν. Η επόμενη κυβέρνηση της ΝΔ θα επιδιώξει, χωρίς μεγάλα λόγια, αλλά με σχέδιο και εργασία, να βγάλει τη χώρα από το τέλμα. Και πρώτιστος στόχος θα είναι και η επιστροφή των νέων μας από την ξενιτιά.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου “Ορκισμένοι εχθροί της αριστείας και brain drain…" δημοσιεύθηκε στον “Ελεύθερο Τύπο” στις 05.11.18

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου: «Ρεμπέτ ασκέρ...»

Μάξιμος Brussel

Ρεμπέτ ασκέρ...

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Τα όσα συμβαίνουν επί μακρόν στο μέτωπο της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, και ιδιαίτερα τα όσα παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες, παραπέμπουν, μάλλον, σε θέατρο του παραλόγου. Ως εκ τούτου, εύλογα προκύπτουν μια σειρά ερωτημάτων: Τελικώς, υπάρχει ενιαία κυβερνητική εξωτερική πολιτική ή ο κάθε ένας υπουργός σηκώνει δικό του μπαϊράκι και τραβάει για όπου του καπνίσει; Υπάρχει πρωθυπουργός που κρατάει τα ηνία της κυβέρνησής και των υπουργών του ή στην εξουσία βρίσκεται ένα ρεμπέτ ασκέρ; Σε κάθε περίπτωση, είναι και πάλι επίκαιρη η περίφημη απορία του εθνάρχη: «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;».
Ως γνωστόν, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και προκάλεσε ένα νέο ενδοκυβερνητικό κομφούζιο, με τη μαζική επίθεση των στελεχών του μεγάλου συν-εταίρου εναντίον του υπουργού Εθνικής Άμυνας, ήταν οι γνωστές δηλώσεις του τελευταίου κατά την επίσκεψή του στις ΗΠΑ. Σε μια, φαίνεται, κρίση μεγαλομανίας, ο αρχηγός των ΑΝΕΛ, αγχωμένος κι από την βεβαιότητα της λήξης του ονείρου του στις επερχόμενες εκλογές, αφού πρότεινε ολόκληρη σχεδόν η Ελλάδα να μετατραπεί σε στρατιωτική βάση, κήρυξε δική του γραμμή στο σκοπιανό, διαφορετική απ’ αυτήν της κυβέρνησης και του υπουργείου Εξωτερικών.
Έως σήμερα νομίζαμε ότι τέτοια σοβαρά ζητήματα, όπως είναι η παραχώρηση εθνικού εδάφους για στρατιωτικές δραστηριότητες τρίτης χώρας, έπρεπε να λαμβάνονται μετά από διαβουλεύσεις, με σαφείς και αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις. Τώρα ανακαλύπτουμε ότι μπορεί ο οποιοσδήποτε υπουργός να υπόσχεται οικόπεδα στο εξωτερικό, ωσάν να τα κληρονόμησε από τον παππού του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για πρωτοφανή πράγματα.
Και η «ντρίπλα», όμως, που ο κ. Καμμένος επιχείρησε επί αμερικανικού εδάφους για το «σκοπιανό», προτείνοντας νέα αμυντικά βαλκανικά σύμφωνα, σε ένα κακό ριμέικ του 1912, δεν στέκει πουθενά. «Έχοντας τη φωλιά του λερωμένη», συναινώντας με τον ΣΥΡΙΖΑ για τη κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών, για να μην χάσει την καρέκλα, ψάχνει τώρα εναγωνίως μια σανίδα σωτηρίας πριν τον πολιτικό πνιγμό. Καμιά ηρωική έξοδος ή άλλη ευφυής σύλληψη δεν σώζουν τον μικρό συν-εταίρο. Η ευκαιρία, άλλωστε, του δόθηκε όταν η ΝΔ κατέθεσε πρόταση μομφής πριν υπογραφεί η συμφωνία στους Ψαράδες των Πρεσπών από Κοτζιά και Δημητρώφ. Τότε μετρήθηκαν όλοι για την ειλικρίνειά τους.
Το δυστύχημα με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι ότι οι καταστροφικές τους επιλογές, που για σχεδόν 4 χρόνια ταλαιπωρούν τον τόπο και δεν τον αφήνουν να πάρει τ’ απάνω του, δεν περιορίζονται στην οικονομία και στην κοινωνία. Δεν γονάτισαν μόνο τις πιο παραγωγικές δυνάμεις της χώρας, δεν ξεθεμελιώνουν μόνο την εκπαίδευση, δεν αφήνουν να αλωνίζουν οι παράνομοι και οι περιθωριακοί, ανέλαβαν ν’ αλλάξουν τα φώτα και στην εξωτερική μας πολιτική. Με παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις, προχωρούν σε συμφωνίες, όπως αυτή με τα Σκόπια, όπου παραδίδονται, ελαφρά τη καρδία, όνομα, ταυτότητα, γλώσσα, ιστορία. Και περιμένουμε τώρα από τους Σκοπιανούς, που έχουν ποτιστεί με τον πιο χοντροκομμένο εθνικισμό, να μας επιτρέψουν κι εμάς να φορέσουμε ένα «φύλλο συκής» στην ήττα μας, αλλά ακόμη κι αυτό να μην το κάνουν. Στην πραγματικότητα, ό,τι κι αν γίνει από εδώ και πέρα, έχουμε νέα δεδομένα, μια νέα γραμμή αφετηρίας, απ’ όπου εμείς οι Έλληνες θα πρέπει να αποδεικνύουμε συνεχώς ότι «δεν είμαστε ελέφαντες», ότι όταν μιλάμε για Μακεδονία μιλάμε για την ιστορία μας, το έθνος μας, τον τόπο μας. Ενώ από απέναντι θα συνεχίζουν να διεκδικούν ό,τι αυτοί νομίζουν ότι τους ανήκει, γιατί ο αλυτρωτισμός δεν τελειώνει με τη συμφωνία αυτή, αλλά του ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο.
Ελπίζουμε, τουλάχιστον, η περιπέτεια με τα Σκόπια να κάμψει τη φόρα του κ. Κοτζιά που, ως ταύρος σε υαλοπωλείο, απειλεί ότι θα μας «λύσει» όλα τα προβλήματα δια μιας. Όπως πήγε να τα λύσει και με τη Ρωσία, με την οποία βρισκόμαστε στο χειρότερο σημείο των διμερών μας σχέσεών μας από το 1974.
Ακούγεται, πάντως, ότι λίαν συντόμως, θα έλθει κάποια συμφωνία με την Αλβανία, ως αποτέλεσμα πάλι κάποιων παρασκηνιακών διαβουλεύσεων, κρυφών από την Βουλή και τον λαό. Οι φήμες λένε ότι σ’ αυτήν θα μπουν λεπτά ζητήματα, όπως αυτά της ιστορίας της Βορείου Ηπείρου, περιουσιών των Αλβανών στην Ελλάδα κ.ά. Την ίδια ώρα, όμως, η ανθελληνική πολιτική των Τιράνων συνεχίζεται αδιάλειπτα, με τους Βορειοηπειρώτες να διαμαρτύρονται για τις διακρίσεις που υφίστανται λόγω της εθνικής τους ταυτότητας.
Δεν είναι, λοιπόν, υπερβολή, σε ένα ρευστό διεθνές περιβάλλον, με τη Τουρκία σε νεο-οθωμανικό παροξυσμό, με τα Βαλκάνια βουτηγμένα στον εθνικισμό, να ζητούμε το ταχύτερο εκλογές, για να γλυτώσει η χώρα τα χειρότερα από μια ασυνάρτητη κυβέρνηση.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μ. Χαρακόπουλου: «Ρεμπέτ ασκέρ...» δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα paidis.com στις 15 Οκτωβρίου 2018.

 

Read more...

Άρθρο Μ.Χαρακόπουλου στον Ελεύθερο Τύπο: Κατεξοχήν λαΪκό κόμμα η ΝΔ!

eleutheros typos

Μάξιμος 2 1

Κατεξοχήν λαϊκό κόμμα η Νέα Δημοκρατία!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Την περασμένη Πέμπτη η Νέα Δημοκρατία συμπλήρωσε αισίως 44 χρόνια δημιουργικής παρουσίας στον πολιτικό βίο της χώρας. Πρόκειται για γεγονός που ξεπερνά τα στενά κομματικά όρια, καθώς η σημασία του έχει ευρύτερη σημασία.
Πρώτον, διότι στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους μάλλον κανένα άλλο κόμμα δεν μακροημέρευσε τόσο πολύ, με την ίδια ονομασία, την ίδια δομή και ταυτόχρονα ως ένα από τα δύο κόμματα εξουσίας. Αν το σκεφθούμε σε μακροϊστορική προοπτική αυτό καταδεικνύει και την πρωτοφανή, για τα δικά μας δεδομένα, πολιτική σταθερότητα που απολαμβάνει η χώρα μετά το 1974, έργο που επίσης ανήκει στην παράταξη και στον ιδρυτή της Κωνσταντίνο Καραμανλή που έβαλαν τα θεμέλια της μεταπολιτευτικής πολιτικής σκηνής.
Δεύτερον, διότι όλες αυτές τις δεκαετίες, η ΝΔ είτε ως κυβέρνηση, είτε ως αξιωματική αντιπολίτευση, έβαλε καταλυτικά τη σφραγίδα της στα πράγματα του τόπου, με επιλογές που, στο μεγαλύτερο μέρος τους, δικαιώθηκαν από την ιστορία.
Τρίτον, διότι και σήμερα βρίσκεται και πάλι προ των πυλών της εξουσίας, καθώς ήδη απολαμβάνει, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, την πλειοψηφία των προτιμήσεων των πολιτών.
Τι είναι αυτό, όμως, που προσδίδει στην ΝΔ αυτή την αντοχή, παρά τους κλυδωνισμούς που υπέστη, σε μια εποχή γενικευμένης αμφισβήτησης του πολιτικού συστήματος, ενώ έχουν καταρρεύσει άλλοι, κάποτε πανίσχυροι, πολιτικοί σχηματισμοί;
Το ένα στοιχείο είναι, δίχως άλλο, οι βαθιές ρίζες της παράταξης στην ελληνική κοινωνία. Ρίζες ισχυρές σε πλατιά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, που έκαναν την ΝΔ να είναι ένα κόμμα λαϊκό. Παρά την προσπάθεια δεκαετιών από τους πολιτικούς αντιπάλους της να την ταυτίσουν με τα συμφέροντα των οικονομικά ισχυρών, η πραγματικότητα τους διαψεύδει διαρκώς. Η καρδιά του κόμματος ήταν και παραμένει η μεσαία τάξη, οι άνθρωποι της παραγωγής, οι επαγγελματίες, οι μισθωτοί, οι γεωργοί και οι κτηνοτρόφοι. Και είναι άλλωστε αυτοί που σήμερα υφίστανται και την βιαιότερη επίθεση από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Το δεύτερο στοιχείο είναι ο μετριοπαθής και ορθολογικός λόγος που πάντοτε εξέφραζε. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, γυρίζοντας στην Ελλάδα, μετά την πτώση της επτάχρονης δικτατορίας, επεδίωξε να δημιουργήσει ένα πολιτικό περιβάλλον, στο οποίο η δημοκρατία να είναι ακλόνητη και να διαμορφωθούν συνθήκες ευημερίας για όλους τους πολίτες ανεξαρτήτου πολιτικής ένταξης. Και τα πέτυχε και τα δύο, αφενός με την πολιτική συμφιλίωσης και την νομιμοποίηση του ΚΚΕ, και αφετέρου με την υλοποίηση του μεγάλου του οράματος, που είχε βάλει σε εφαρμογή ήδη από το 1961. Ένας στόχος, που πολεμήθηκε σκληρά από τους πολιτικούς του αντιπάλους, που τότε επαναλάμβαναν το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο!».
Η ΝΔ παρέμεινε και τα επόμενα χρόνια στις επάλξεις του πολιτικού αγώνα, ερχόμενη αντιμέτωπη με τις επιλογές ενός λαϊκισμού, που σάρωσε τα πάντα και εντέλει οδήγησε την μεταπολιτευτική Ελλάδα στα σημερινά κακοτράχαλα μονοπάτια. Η παράταξή μας εναντιώθηκε στην διόγκωση του κράτους και στον ανεξέλεγκτο δανεισμό, που δημιούργησε τα τρομερά ελλείματα και εκτόξευσε το χρέος.
Έχοντας περάσει, ωστόσο, από “σαράντα κύματα”, και διαψεύδοντας τις Κασσάνδρες, η μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη είναι παρούσα στις εξελίξεις. Οφείλει να πείσει, μέχρι τις εκλογές, όσο το δυνατόν μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας για τις στοχεύσεις της και την αποφασιστικότητά της να τις εφαρμόσει.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου δημοσιεύθηκε στον «Ελεύθερο Τύπο» της 9ης Οκτωβρίου 2018.

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...