Menu
A+ A A-

Εισήγηση του προέδρου της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συνεδρίαση για τον θεσμό του Εθελοντή Πυροσβέστη στην Ελλάδα

Μάξιμος president

Αθήνα, 2 Δεκεμβρίου 2019

Εισήγηση
του προέδρου της Επιτροπής
Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συνεδρίαση για τον θεσμό του Εθελοντή Πυροσβέστη στην Ελλάδα

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Τα τελευταία χρόνια ο πλανήτης μας βιώνει μια ραγδαία κλιματική αλλαγή και έντονη αύξηση των παρεπόμενων από αυτήν φυσικών καταστροφών μεγάλου μεγέθους.
Από τις πυρκαγιές της Σιβηρίας έως αυτές του Αμαζονίου, και από τις καταστροφές της Καλιφόρνιας έως την πρόσφατη τραγωδία στο Μάτι της Αττικής, αλλά και το λιώσιμο των πάγων στους πόλους ή επαναλαμβανόμενες φονικές πλημμύρες, παρατηρούμε ότι τα πράγματα οδηγούνται μοιραία σε ένα επικίνδυνο για την ζωή και τον άνθρωπο σημείο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μια από τις αιτίες αυτών των φαινομένων είναι, είτε έμμεσα, είτε και άμεσα, ο ίδιος ο ανθρώπινος παράγων.
Η απληστία, για παράδειγμα, στην εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου, που δεν ορρωδεί μπροστά στην ανάγκη διατήρησης της οικολογικής ισορροπίας, του σεβασμού στις ίδιες τις εκφράσεις της ζωής, παίζει καθοριστικό ρόλο στην ερημοποίηση του πλανήτη.
Αλλά και η απουσία κανόνων ορθής δόμησης και η επέκταση της πολεοδομικής αυθαιρεσίας επίσης επιδρά, όπως το είδαμε και συνεχίζουμε να το βλέπουμε στις εγχώριες φυσικές καταστροφές.
Διέξοδος μπορεί να δοθεί μόνο από την αλλαγή στάσης του ανθρώπου στην ίδια την καθημερινότητά του, με ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης, που θα σέβεται το περιβάλλον και τη φύση.
Και ήδη βλέπουμε ότι παγκοσμίως διογκώνεται ένα τέτοιο κίνημα, που τους στόχους του ενστερνίζονται και τοπικές κυβερνήσεις, ανάμεσά τους και η κυβέρνηση της Ελλάδας, όπως δήλωσε και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ταυτόχρονα, όμως, οφείλουμε να ενισχύσουμε τους μηχανισμούς αντιμετώπισης των φυσικών καταστροφών, οι οποίες, δυστυχώς, έχουν προσφάτως πολλαπλασιαστεί.
Εκτός από την προαναφερθείσα πυρκαγιά στο Μάτι, όλοι θυμόμαστε την πλημμύρα στην Μάνδρα, αλλά ακόμη και πριν μερικές ημέρες, λόγω της έντονης βροχόπτωσης, είχαμε θύματα.
Ως χώρα, βέβαια, πρέπει πούμε ότι είμαστε σε υψηλό επίπεδο στελεχιακού δυναμικού στο Πυροσβεστικό Σώμα, και σε όλα τα τμήματα αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών, όπως απέδειξαν και οι αποστολές της ΕΜΑΚ στην γειτονική μας Αλβανία, που επλήγη από τον Εγκέλαδο.
Και θέλω και από αυτό το βήμα να συγχαρώ την ΕΜΑΚ για τον επαγγελματισμό της, που αναγνωρίζεται και εκτός συνόρων.
Ωστόσο, ακριβώς επειδή οι καταστροφές όταν εκδηλώνονται απαιτούν τεράστιες δυνάμεις, που πρέπει να δράσουν σε στενά χρονικά περιθώρια, και σε συνθήκες αντίξοες αλλά πάντοτε με άρτιο συντονισμό, και επειδή δεν επαρκεί, μοιραία, το προσωπικό του κράτους, υπεισέρχεται ο ρόλος του εθελοντισμού.
Είναι μια μορφή άμεσης συνεισφοράς του πολίτη σε κοινές δράσεις υπέρ του δημοσίου συμφέροντος και του κοινού καλού, σε μόνιμη βάση και σε οργανωμένη μορφή.
Η συμβολή των απλών ανθρώπων, των εθελοντών, δια της απλής ή και της εξειδικευμένης δράσης στην αντιμετώπιση των συνεπειών των καταστροφών έχει αποδειχθεί από επιβοηθητική μέχρι απαραίτητη και θα έλεγα ότι πλέον καθίσταται καταλυτική και αναγκαία.
Όχι τυχαία, λοιπόν, η Ελληνική Πολιτεία καθιέρωσε ήδη από το 1991 τον θεσμό του Εθελοντή Πυροσβέστη με τον νόμο 1951/1991 «Καθιέρωση του θεσμού του εθελοντή πυροσβέστη και άλλες διατάξεις» και το Προεδρικό Διάταγμα 32/1992 «Κανονισμός οργάνωσης και λειτουργίας Εθελοντικών Πυροσβεστικών Σταθμών και Κλιμακίων».
Φιλοδοξία του νόμου, όπως τον εισηγήθηκε ο τότε βουλευτής Βασίλης Μιχαλολιάκος κατά τη συζήτηση επί της αρχής στην Βουλή, στις 15 Μαΐου 1991, ήταν να μετατρέψει «τον εθελοντή πολίτη σε έμπειρο και αποτελεσματικό πυροσβέστη».
Στο πλαίσιο του νέου αυτού θεσμού ιδρύθηκαν οι πρώτοι Εθελοντικοί Πυροσβεστικοί Σταθμοί και τα Πυροσβεστικά Κλιμάκια. Ακολούθως βελτιώθηκε και συμπληρώθηκε με τον νόμο 2713/99 και αναβαθμίστηκε με τον 4029/2011.
Ωστόσο, ο θεσμός του εθελοντή πυροσβέστη έχει ακόμη πολλά κενά και προβλήματα, που αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξή του, με πιο χαρακτηριστικό την έλλειψη υλικοτεχνικού εξοπλισμού και τη μη χορήγηση ακόμη και ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού.
Σήμερα, οι εθελοντές πυροσβέστες, που εκπροσωπούνται από την Πανελληνία Ένωση Εθελοντών Πυροσβεστικού Σώματος, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους κυρίως σε επαγγελματικούς πυροσβεστικούς σταθμούς και κλιμάκια αλλά και σε εθελοντικούς πυροσβεστικούς σταθμούς και κλιμάκια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Χωρίς αμφιβολία οι εθελοντές πυροσβέστες είναι άνθρωποι της προσφοράς και της συμμετοχής, σηματοδοτούν το πρότυπο του ενεργού και ευαισθητοποιημένου πολίτη της νέας εποχής, αυτού που δεν περιμένει από το κράτος να κάνει γι’ αυτόν ότι χρειάζεται, αλλά ο ίδιος κάνει ό,τι μπορεί για τους συνανθρώπους του. Αυτό το πρότυπο θα θέλαμε να αναδείξουμε και με τη σημερινή συνεδρίαση της Επιτροπής μας.
Επειδή, όμως, για να γίνει κανείς εθελοντής πυροσβέστης δεν αρκεί μόνο η θέληση και η διάθεση, αλλά απαιτείται σοβαρή εκπαίδευση και εξοπλισμός, είναι νομίζω απαραίτητο η πολιτεία αλλά και οι κοινωνικοί και ιδιωτικοί φορείς να στηρίξουν ουσιαστικά και έμπρακτα αυτό το έργο με περισσότερη αποφασιστικότητα.

Μάξιμος Εθελοντές Πυροσβέστες

Read more...

Προσφώνηση του επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Δ.Σ.Ο., κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου προς τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο κατά τη Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου

ΜΑΞΙΜΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ 3

Κωνσταντινούπολη, 29 Νοεμβρίου 2019

Προσφώνηση του επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας, Βουλευτή Λαρίσης, κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου προς τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο κατά τη Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου

 

Παναγιώτατε Οικουμενικέ Πατριάρχα,

Αποτελεί ιδιαίτερη η τιμή για εμάς, που αυτήν την ευφρόσυνο ημέρα για τον Οικουμενικό Θρόνο, δέχεστε εδώ, στο Φανάρι της Ορθοδοξίας, την νέα ελληνική αντιπροσωπεία στην Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας.
Η συγκίνηση όλων ημών των εκπροσώπων του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που βρισκόμαστε στην πάλαι ποτέ Βασιλεύουσα, στην Πόλη κόσμημα του κόσμου και αειθαλές κέντρο της απανταχού Ορθοδοξίας, αλλά και η συγκίνηση κάθε Έλληνα που έρχεται στην Κωνσταντινούπολη και στο Πατριαρχείο μας, είναι δύσκολο να διατυπωθεί με λόγια.
Στην Πόλη όπου ακόμη υπάρχει και ανθίστανται η Ομογένεια, που παρά την αποψίλωση που υπέστη τα προηγούμενα δίσεκτα χρόνια, η ρωμιοσύνη εξακολουθεί να στέκεται ως φορέας μιας βαριάς πολιτισμικής κληρονομιάς, η οποία ευχόμαστε να έχει καλύτερο μέλλον.
Ιδιαίτερα είμαστε ευτυχείς που η πρωτόθρονος εκκλησία κοσμείται από εσάς, έναν Ιεράρχη που έχει αποδείξει επανειλημμένως την σοφία και την αφοσίωσή του στην Ορθοδοξία.
Εν μέσω ιδιαιτέρως δύσκολων και ενίοτε ασφυκτικών συνθηκών, που έχουν προκληθεί από ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος, κατορθώσατε με σύνεση αλλά και αποφασιστικότητα, να αναδείξετε και πάλι το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο σε παγκόσμιο Φάρο της Ορθοδοξίας, σε παγκόσμιο κέντρο αναφοράς στον διάλογο μεταξύ των Θρησκειών.
Επί των ημερών σας, το Φανάρι αναδείχθηκε σε Εστία καταλυτικής παρέμβασης σε ουσιώδη επίκαιρα προβλήματα της ανθρωπότητας, όπως είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος και η αλλαγή της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση.
Ανεκτίμητη, επίσης, είναι η προσφορά σας στην ανασύσταση μητροπόλεων και ενοριών στα εδάφη της Μικράς Ασίας, έπειτα από δεκαετίες σιωπής. Το γνωρίζω, άλλωστε, εξ ιδίας πείρας με τα πάμπολλα ταξίδια και τις προσκυνηματικές επισκέψεις που είχα τιμή να σας συνοδεύσω, όπως στην αγιοτόκο Καππαδοκία, απ’ όπου έλκω καταγωγή, στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα και στην Ιωνία.
Ευχόμαστε ότι σύντομα θα πραγματοποιηθεί και ο μεγάλος στόχος για τον οποίο εργάζεσθε με συνέπεια και υπομονή, η επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης, η οποία ακόμη, δυστυχώς, είναι βυθισμένη στη σιωπή.
Ιδιαίτερη είναι η συμβολή σας στις προσπάθειες για την Ειρήνη, τη Συμφιλίωση, την Καταλλαγή, την εξάλειψη της μισαλλοδοξίας και της μη ανεκτικότητας, που έχουν σαν αφορμή τις θρησκευτικές διαφορές.

Αυτή δυστυχώς είναι μια σοβαρή πληγή του σύγχρονου κόσμου και πηγή πολλών δυστυχιών, που φέρνει η βία, οι διώξεις, η καταπίεση, η περιθωριοποίηση όσων δεν συμφωνούν με τις ομάδες των φανατικών όπου γης.
Θα πρέπει, επιπλέον, να σας αναγνωριστεί ο διαρκής αγώνας που διεξάγετε σε παρεκκλίσεις που εμφανίζονται στο Σώμα της Ορθοδοξίας, ιδίως προς την κατεύθυνση του εθνοφυλετισμού, που τόσα δεινά έχει προκαλέσει κατά το παρελθόν.
Είμαστε βέβαιοι ότι με τη φωτισμένη ποιμαντική σας ηγεσία η Ορθοδοξία θα ξεπεράσει και τις τρέχουσες, πιστεύουμε παροδικές, αναταράξεις και ενωμένη θα συνεχίσει να πορεύεται προς χάριν της ειρήνης, της ελπίδας και προς δόξαν Θεού.
Δυστυχώς, ο κόσμος μας σήμερα, παρά τη μεγάλη πρόοδο της τεχνολογίας και των δυνατοτήτων για ευημερία του παγκόσμιου πληθυσμού ταλανίζεται από ποικίλα και σοβαρά προβλήματα που θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή:
Πολεμικές συγκρούσεις, τεράστια φτώχεια, μεταναστευτικές ροές, κλιματική αλλαγή, καταστροφή του περιβάλλοντος, θεοποίηση του χρήματος και της οικονομικής ισχύος, και, ίσως το σημαντικότερο, έλλειψη εσωτερικού νοήματος στον σύγχρονο άνθρωπο.
Η Ορθοδοξία είμαστε βέβαιοι ότι έχει να διαδραματίσει σπουδαίο ρόλο στο μέλλον στην αναζήτηση λύσεων στα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας, τόσο τα λεγόμενα κοσμικά όσο και αυτά της πίστης.
Υπ’ αυτό το πρίσμα, και ο θεσμός στον οποίο συμμετέχουμε από πλευράς του Ελληνικού Κοινοβουλίου, η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας, που συμπληρώνει σχεδόν τρεις δεκαετίες δράσης, επιδιώκει να βάλει ένα μικρό λιθαράκι.
Όραμα των συντελεστών της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας και όσων εργαζόμαστε γι’ αυτήν είναι η ενότητα και ο συντονισμός του Ορθόδοξου κόσμου για την προώθηση της Ειρήνης και της συνεργασίας των λαών.
Είναι η ανάδειξη των χριστιανικών αξιών, αλλά και της τεράστιας κληρονομιάς της βυζαντινής παράδοσης, που μας κληροδότησε η Βυζαντινή Κοινοπολιτεία, την ευθύνη της οποίας ως αυθεντικοί συνεχιστές έχουμε εμείς οι Ρωμιοί.
Η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας, που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία της ελληνικής βουλής, μετά την πτώση των ανελεύθερων καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης, είναι ένας θεσμός που με σταθερά βήματα αναβαθμίζεται. Αρκεί να αναφέρουμε ότι ήδη στους κόλπους της συμπεριλαμβάνει κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους από 25 κράτη.
Οι ενέργειές μας τα τελευταία χρόνια προσανατολίζονται στους Χριστιανούς της Μέσης Ανατολής, οι οποίοι βρίσκονται υπό την απειλή της εξάλειψης από τις αρχαίες τους εστίες, που είναι κατά βάση και η κοιτίδα του χριστιανισμού.
Στο πλαίσιο αυτό έχουμε εντείνει τις επαφές και τη συνεργασία μας, τόσο με άλλα χριστιανικά δόγματα και ομολογίες, όσο και με εκπροσώπους του ισλαμικού κόσμου, με διεθνή συνέδρια, όπως αυτό που έλαβε χώρα στην πρωτεύουσα του Λιβάνου, την Βυρηττό.
Πιστεύουμε, άλλωστε, ακράδαντα, όπως και εσείς αποδεδειγμένα έχετε καταδείξει, ότι τα προβλήματα και οι διαφορές μπορούν να λυθούν μόνον μέσα από τον διάλογο και την αλληλοκατανόηση.

Παναγιώτατε πάτερ και δέσποτα,
Θα θέλαμε εκ βάθους καρδίας, όλοι οι Έλληνες εκπρόσωποι της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, με τη βεβαιότητα ότι εκφράζουμε και το σύνολο των μελών του ελληνικού κοινοβουλίου, να σας ευχηθούμε να έχετε υγεία και φώτιση ώστε να εξακολουθήσετε το ανεκτίμητο έργο που επιτελείτε, άξιος συνεχιστής των πλέον φωτεινών προσωπικοτήτων που λάμπρυναν τον Οικουμενικό Θρόνο.

Να γνωρίζετε ότι θα μας έχετε πάντοτε στενούς και ταπεινούς συμπαραστάτες.

Σας ευχαριστώ.

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη Βουλή κατά τη συζήτηση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος

ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΙΛΩΝ 2 22.11.2019 1
Αθήνα, 22 Νοεμβρίου 2019
 
Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη Βουλή κατά τη συζήτηση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μια εξαιρετικά σημαντική διαδικασία στη ζωή ενός κράτους. Ανάλογα με το εύρος και το βάθος της επηρεάζει λίγο ή πολύ βασικούς τομείς του δημόσιου βίου, της πολιτικής ζωής, τη λειτουργία των θεσμών. Γι αυτό τον λόγο και οι αναθεωρήσεις γίνονται μετά από ωρίμανση χρόνου, όταν η ίδια η πραγματικότητα το επιβάλει.
Στην πραγματικότητα, αυτό συμβαίνει και τώρα. Έχοντας βιώσει μια σχεδόν δεκαετία παρατεταμένης οικονομικής, κοινωνικής, θα έλεγα και ιδεολογικής κρίσης, βρισκόμαστε στην απαρχή μιας νέας εποχής, που ακόμη την αναζητούμε ψηλαφητά, αν και πλέον με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Θα περιμέναμε, όμως, ότι αυτή η κομβική στιγμή θα χαρακτηριζόταν από μια αναθεώρηση περισσότερο τολμηρή, με μεγαλύτερη ευρύτητα και πλουσιότερο οραματισμό, καθώς πλέον έχουμε κατασταλαγμένες, υποτίθεται, τις ατέλειες, τις ελλείψεις και τα λάθη που μας κληροδότησε η περίοδος της μεταπολίτευσης, αλλά και με την εμπειρία της κρίσης που βιώσαμε. Δυστυχώς, αυτό δεν συνέβη, γιατί για κακή μας τύχη η προηγούμενη βουλή είχε κυβερνητική πλειοψηφία που δεν θέλησε να κάνει το μεγάλο βήμα. Να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τη μεταπολιτευτική μας παθολογία, την οποία αντιθέτως υπεράσπιζε, και υπερασπίζει και τώρα, με ιδιαίτερη ζέση. Όπως, άλλωστε, διαπιστώνουμε με την επισπεύδουσα επιστροφή της αξιωματικής αντιπολίτευσης από το Κόμο της Σοσιαλδημοκρατίας στα πέτσινα μπουφάν της πορείας του Πολυτεχνείου και του ΣΥΡΙΖΑ του 3%.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αν κάτι σφραγίζει αυτήν την αναθεώρηση είναι η αλλαγή της εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας. Και τούτο γιατί το πνεύμα του Συντάγματος, που έως τώρα αξίωνε ευρείες συναινέσεις στο πρόσωπο του Προέδρου, καταστρατηγήθηκε βάναυσα. Κάποιοι δεν δίστασαν να εργαλειοποήσουν την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας για καθαρά μικροκομματικούς σκοπούς, οδηγώντας τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Αυτή η κακή παράδοση ήλθε η ώρα να λάβει τέλος. Η αποσύνδεση της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διάλυση της βουλής και την πρόωρη προκήρυξη εκλογών συνιστά ένα βήμα προς την κανονικότητα, η οποία είναι και αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας.
Σημαντικές είναι οι αλλαγές για την ασυλία των βουλευτών και την ευθύνη των υπουργών. Τόσο επί της ουσίας, γιατί κανείς δεν πρέπει να έχει διακριτική μεταχείριση από τον νόμο, όσο και γιατί απαιτείται η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία, η οποία, κατά την περίοδο της δομικής κρίσης που βιώσαμε, έχει πληγεί σε σοβαρό βαθμό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την σταθερότητα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.   
Πραγματική τομή στην πολιτική ιστορία του τόπου -τολμώ να πω- αποτελεί αναμφίβολα η πρόνοια για την ψήφο των ομογενών. Ένα αίτημα χρόνων επιτέλους γίνεται πραγματικότητα –αν και όχι ολοκληρωμένα, όπως θα θέλαμε, λόγω της ανάγκης της ευρύτερης δυνατής ομοφωνίας στο κοινοβούλιο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η αλλαγή αυτή είναι χρέος μας απέναντι στους συμπατριώτες μας που βρέθηκαν στο εξωτερικό ειδικά την τελευταία δεκαετία. Όλοι αυτοί που ξενιτεύτηκαν και νοιάζονται για την πατρίδα δικαιούνται να έχουν λόγο, κι αυτό εξυπηρετεί η συμμετοχή των ομογενών μας στις εκλογές από την χώρα διαμονής τους, όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλα σχεδόν τα σύγχρονα κράτη.
Χαίρομαι, επίσης, γιατί γίνεται πραγματικότητα η πρότασή μας για συνταγματική κατοχύρωση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Ένα μέτρο που ενισχύει τα κοινωνικά δικαιώματα και υψώνει δίχτυ ασφαλείας για εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας που βρέθηκαν, ιδιαίτερα στα χρόνια της κρίσης, σε δεινή οικονομική θέση.
Ωστόσο, το μεγάλο θύμα των αριστερών ιδεοληψιών στη συνταγματική αναθεώρηση είναι η μη τροποποίηση του άρθρου 16, που επιβάλλει το κρατικό μονοπώλιο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Την ώρα που βρίθουν ιδιωτικών πανεπιστημίων όλες οι γειτονικές μας χώρες, την ώρα που ακόμη και η Βόρεια Κορέα έχει ιδιωτικό πανεπιστήμιο, την ώρα που δεκάδες χιλιάδες Ελληνόπουλα σπουδάζουν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια της Βρετανίας, της Αμερικής, της Κύπρου, με ότι αυτό σημαίνει οικονομικά για τις οικογένειές τους. Εμείς, μόνοι από όλους, θα συνεχίσουμε να στρουθοκαμηλίζουμε, στο όνομα αριστερών ιδεοληψιών, αν και πολλοί από τους υπερασπιστές τους στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά πανεπιστήμια και κάποιοι εξ αυτών είναι και καθηγητές σε ξένα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Τόσος φαρισαϊσμός! 
Αντιθέτως, η προηγούμενη κυβέρνηση ασχολήθηκε επισταμένως με τις σχέσεις κράτους και εκκλησίας, τα θρησκευτικά σύμβολα και τον ρόλο της Ορθοδοξίας. Θέματα τα οποία είναι λυμένα από την ημερομηνία γέννησης του ελληνικού κράτους. Ωστόσο, και σε αυτήν την περίπτωση, υπερίσχυσαν οι εμμονικές ιδεοληψίες, η αποστροφή στις παραδόσεις μας, η αμφισβήτηση της ταυτότητας και της ιστορίας μας. Το Σύνταγμά μας, όμως, ο νομικός μας πολιτισμός, έχουν εξασφαλίσει τη μέγιστη ισορροπία μεταξύ της επικρατούσας θρησκείας, της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στην οποία όμνυαν και οι αγωνιστές του ‘21 που σε δύο χρόνια θα γιορτάσουμε την συμπλήρωση δύο αιώνων από τότε, και της ελευθερίας της θρησκευτικής έκφρασης κάθε επίσημα αναγνωρισμένης θρησκείας, ομολογίας ή δόγματος. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, καμία αλλαγή και καμία τροποποίηση.
Όπως επίσης καμία τροποποίηση δεν απαιτείται για την ορκωμοσία των βουλευτών. Ο νομοθέτης δίνει τη δυνατότητα να ορκίζεται κάποιος εάν είναι πιστός Χριστιανός, στο Ευαγγέλιο, ή στο Κοράνι για τους μουσουλμάνους συναδέλφους μας, ή με πολιτικό όρκο αν έχει οποιοδήποτε κώλυμα. Για ποιο λόγο να επιβληθεί σε όλους ο πολιτικός όρκος; Γιατί οι λίγοι να επιβάλλουν στους πολλούς τα πιστεύω τους; Δεν συμφωνώ σε καμία περίπτωση οι ιδεοληπτικές εμμονές κάποιων, από όποιο πολιτικό χώρο κι αν προέρχονται, να επιβληθούν έναντι της πλειοψηφίας και των παραδόσεών μας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Χωρίς αμφιβολία, η αναθεώρηση που συζητούμε είναι κατώτερη των περιστάσεων. Είναι μια άτολμη και αναιμική αναθεώρηση σε σχέση με τις ανάγκες της εποχής. Χάνεται μια ακόμη ευκαιρία για τη δημιουργία μη κρατικών πανεπιστημίων και στη χώρα μας. Ωστόσο, είμαστε αναγκασμένοι να μην την ακυρώσουμε, για να μην ξαναζήσουμε ποτέ πια την εργαλειοποίηση της εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας, όπως συνέβη το 2009 και το 2015.
Κλείνοντας κ. Πρόεδρε,
Ελπίζω και εύχομαι η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης και η ψηφοφορία που θα ακολουθήσει τη Δευτέρα να εξασφαλίσουν ευρείες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες στα άρθρα όπου είναι υπερώριμη η αλλαγή τους, προς όφελος της ενίσχυσης των θεσμών και της εμπιστοσύνης της κοινωνίας μας προς το πολιτικό σύστημα. 
 
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/B8mnz_OYlpM
Read more...

Προσφώνηση κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στον Πρόεδρο της Βουλής κ. Κωνσταντίνο Τασούλα στις εργασίες της Διεθνούς Γραμματείας της ΔΣΟ

ΜΑΞΙΜΟΣ ΔΣΟ 1
Αθήνα, 14 Νοεμβρίου 2019
 
Προσφώνηση
του επικεφαλής της ελληνικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στον Πρόεδρο της Βουλής κ. Κωνσταντίνο Τασούλα
στις εργασίες της Διεθνούς Γραμματείας της ΔΣΟ
 

Αξιότιμε κύριε πρόεδρε του Ελληνικού Κοινοβουλίου, κύριε Κωνσταντίνε Τασούλα,
 
Με ιδιαίτερη τιμή και χαρά σας προσφωνώ σήμερα, με την ιδιότητα του επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Διακοινοβουλευτική Συνέλευση της Ορθοδοξίας.
Η Ελλάδα, από τα ιδρυτικά μέλη αυτού του σημαντικού, ως προς το εύρος των συμμετοχών, αλλά και το περιεχόμενο του έργου του, θεσμού, φιλοξενεί αυτές τις ημέρες τις εργασίες της Διεθνούς Γραμματείας, των Προέδρων και των Εισηγητών της ΔΣΟ στην Αθήνα, όπου χτυπά η καρδιά της Ορθοδοξίας.
Το όραμα της ενότητας του Ορθόδοξου κόσμου, του συντονισμού των δράσεών του, της σύσφιξης των σχέσεων των ορθοδόξων λαών δεν είναι κάτι νέο. Ωστόσο, αυτό που έφερε εγγύτερα την προοπτική αυτή ήταν το μέγα ιστορικό γεγονός της πτώσεως των σοσιαλιστικών καθεστώτων στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, καθώς και στα Βαλκάνια.
Για δεκαετίες, στο όνομα ιδεοληπτικών εμμονών, η Ορθοδοξία στις χώρες αυτές περιθωριοποιήθηκε ή βρέθηκε υπό απηνή διωγμό. Όπως, όμως, αποδείχθηκε εκ των υστέρων, οι βαθιές ρίζες της πίστης και των παραδόσεων δεν είχαν χαθεί, αλλά αντιθέτως παρέμεναν ζωντανές, αναμένοντας τον ερχομό της ελευθερίας.
Βιώσαμε, λοιπόν, μια πραγματική αναγέννηση της Ορθοδοξίας σε όλες αυτές τις χώρες, που πριν από το 1989 –χρονιά ορόσημο, όταν έπεφτε το τείχος του Βερολίνου τέτοιες ημέρες- φαινόταν αδιανόητο.
Σχεδόν ταυτοχρόνως, όμως, οι ορθόδοξοι λαοί ήλθαμε αντιμέτωποι με νέες προκλήσεις:
• την άνοδο ακραίων εθνικισμών,
• την επιθετική θρησκευτική μισαλλοδοξία, ιδίως εναντίον του χριστιανικού στοιχείου και
• τα ισοπεδωτικά πρότυπα της πολιτισμικής παγκοσμιοποίησης.
Σε αυτό το περιβάλλον ήταν επιβεβλημένη η σύσταση ενός οργανισμού, εντός του οποίου θα πραγματοποιείτο η πρακτική συνεργασία των ορθοδόξων χριστιανών κοινοβουλευτικών από διάφορα κράτη. Αυτό τον στόχο εκπληρώνει η ΔΣΟ
Στα χρόνια της ύπαρξης και της λειτουργίας της έχει επιτύχει να διαθέτει εκπροσώπους 25 κρατών, καθιστώντας την έναν ανερχόμενο και πολλά υποσχόμενο διεθνή θεσμό.
Επίσης, κατόρθωσε να εγκολπωθεί και εκπροσώπους χριστιανών των λεγόμενων ανατολικών εκκλησιών, που αυτήν την στιγμή βιώνουν διώξεις όπως και οι υπόλοιποι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής.
Τέλος, έχει πάρει ή συμμετάσχει σε σημαντικές πρωτοβουλίες για την προώθηση του διαθρησκειακού διαλόγου, στο όνομα της ειρήνης, της ανεκτικότητας και της συνεργασίας.
Χωρίς αμφιβολία, στο ενεργητικό του θεσμού καταγράφεται η σοβαρή και συνεχής ενασχόληση με τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, όπου η θρησκευτική μισαλλοδοξία και ο φανατισμός, έχουν προκαλέσει μια πραγματική γενοκτονία των Χριστιανών.
Δεκάδες χιλιάδες χριστιανοί έχασαν τη ζωή τους στο Ιράκ, στη Συρία, πολλοί περισσότεροι πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς.
Η απειλή της εξαφάνισης των χριστιανών από τα αρχαία εδάφη τους συνιστά έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Δυστυχώς, όμως, η διεθνής κοινότητα όχι μόνον δεν έχει προστρέξει σε ουσιαστική βοήθεια, αλλά έχει και η ίδια σοβαρές ευθύνες για τη δραματική πορεία των γεγονότων.
Εύλογα, άλλωστε, μας έρχονται οι συγκρίσεις από την Γενοκτονία των Χριστιανών της Ανατολής -Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων- που διαπράχθηκε στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αρχικώς και της Τουρκίας αργότερα, στις αρχές του προηγούμενου αιώνος. Ένα έγκλημα που ακόμη γίνεται αγώνας για να αναγνωριστεί.
Κύριε πρόεδρε,
πιστεύουμε ότι η ΔΣΟ μπορεί και οφείλει να διαδραματίσει έναν ακόμη πιο ενεργητικό ρόλο στη σύσφιξη των σχέσεων των λαών που εκπροσωπούνται στον θεσμό και στην ενότητα της Ορθοδοξίας. Θεωρούμε ότι μπορεί να αναβαθμίσει ακόμη περισσότερο το κύρος της, το εύρος των παρεμβάσεών της.
Σε αυτό το έργο είμαστε βέβαιοι ότι το ελληνικό κοινοβούλιο, εκ του οποίου ξεπήδησε και η ιδέα της συνεργασίας των ορθοδόξων, θα είναι σταθερός αρωγός, συμπαραστάτης και συνοδοιπόρος. Είμαστε ευγνώμονες για την έμπρακτη συμβολή της ελληνικής βουλής, που επιβεβαιώνεται και με την αύξηση της ετήσιας χρηματοδότησης στη ΔΣΟ, που φέρει την υπογραφή σας.
Προσβλέπουμε, όμως, ιδιαίτερα στη δική σας ηθική συνδρομή και παρότρυνση, γνωρίζοντας την ειλικρινή ευαισθησία που σας διακρίνει σε θέματα Ορθοδοξίας και ταυτότητας.
Κύριε πρόεδρε,
Σε μια εποχή, όπου όλο και λιγότεροι περνούν το κατώφλι των εκκλησιών των άλλων χριστιανικών δογμάτων, η ορθοδοξία είναι ίσως η μόνη στον χριστιανικό κόσμο που χτίζει νέους ναούς.
Και αυτό είναι παρήγορο σε μια Ευρώπη που κινδυνεύει να χάσει την ψυχή της, λησμονώντας ότι οι χριστιανικές αξίες διαμόρφωσαν καθοριστικά τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Και πάλι σας ευχαριστούμε για την ιδιαίτερα τιμητική παρουσία σας.
Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου,στη β΄ ανάγνωση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Τροποποποιήσεις Ποινικού Κώδικα, Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και συναφείς διατάξεις»

Μάξιμος vouli

Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 2019

 

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου,
προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της βουλής,
στη β΄ ανάγνωση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης:
«Τροποποιήσεις Ποινικού Κώδικα, Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και συναφείς διατάξεις»

 

«Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Θα συνεχίσω τη μεταφυσική συζήτηση που είχατε, κυρία Πρόεδρε, με τον Εισηγητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης τον κύριο Λάππα, λέγοντας ότι ακριβώς επειδή δεν ζούμε σε μια κοινωνία «αγγελικά πλασμένη», χρειάζεται και νόμος και αστυνομία για να επιβάλλει την τήρηση του νόμου.
Καταρχήν, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου για τη μεγάλη επιτυχία της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας της ΕΛ.ΑΣ. απέναντι στο καρκίνωμα της εγχώριας τρομοκρατίας. Το έχουμε πει πολλές φορές, το επαναλαμβάνω και από αυτό το Βήμα. Η Ελληνική Αστυνομία έχει και την επάρκεια και τον επαγγελματισμό, προκειμένου να αντιμετωπίσει το οργανωμένο έγκλημα. Όταν αφήνεται, λοιπόν, να κάνει τη δουλειά της, την κάνει με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.
Πιστεύω, κύριε Υπουργέ, ότι οι τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα που συζητούμε σήμερα και σχετίζονται με την τρομοκρατία, θα συνδράμουν προς αυτή την κατεύθυνση.
Άλλωστε, όλα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για το προφίλ των συλληφθέντων επιβεβαιώνουν την ώσμωση ανάμεσα στον αντιεξουσιαστικό χώρο, τους «μπαχαλάκηδες» και τη νέα γενιά τρομοκρατίας. Η επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ., εντός του κτηρίου της ΑΣΟΕ, αποκάλυψε μια γιάφκα με κράνη, στιλιάρια και κουκούλες.
Μια επιχείρηση που είναι πλέον εφικτή, χάρη στο νέο νόμο που κατήργησε το άσυλο της ανομίας και δίνει τη δυνατότητα στην Αστυνομία να εφαρμόζει τον νόμο και εντός των Πανεπιστημίων που αποτελούσαν μέχρι χθες καταφύγιο, όχι μόνο μπαχαλάκιδων, αλλά και κάθε είδους παραβατικών στοιχείων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που αποτέλεσαν σαφή προεκλογική δέσμευση της Κυβέρνησης, δεν συνιστούν συντηρητική εμμονή στο δόγμα νόμος και τάξη, αλλά αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας, όπως φάνηκε και στις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Γι’ αυτό και στα θέματα της ασφάλειας, οι πολίτες θα κρίνουν αυτήν την Κυβέρνηση πολύ αυστηρά. Γιατί κουράστηκαν από την κατάσταση της ανομίας και της ανασφάλειας που είναι γενικευμένη, με ολόκληρες περιοχές ή χώρους να καταδυναστεύονται από οργανωμένες μειοψηφίες και συμμορίες.
Για το λόγο αυτό, απαιτείται μια οργανωμένη και αποτελεσματική αντιμετώπιση του εγκλήματος. Που σημαίνει, πρώτα απ’ όλα, ότι οι ποινές δεν θα είναι «χάδι», ότι δεν μπορεί να βγαίνει κάποιος με το 1/5, στην ουσία, της ποινής του. Τα ζήσαμε αυτά ήδη με το νόμο Παρασκευόπουλου και τις μαζικές αποφυλακίσεις, ακόμη και κρατουμένων για σοβαρά εγκλήματα. Και όπως πληροφορούμαστε κύριε Υπουργέ, ο ένας από τους συλληφθέντες τρομοκράτες, είχε αποφυλακιστεί το 2018 με το νόμο Παρασκευόπουλου, στο όνομα βεβαίως, της αποσυμφόρησης των σωφρονιστικών καταστημάτων.
Η Κυβέρνηση, λοιπόν, έρχεται όλα αυτά να τα διορθώσει με μια σειρά τροποποιήσεων που εμπεριέχουν την αυστηροποίηση του πλαισίου των ποινών σε επιμέρους εγκλήματα. Ταυτόχρονα, με την επαναφορά του Μονομελούς Εφετείου, φιλοδοξεί να επιταχύνει την απονομή της δικαιοσύνης που είναι μια από τις πληγές –συμφωνούμε νομίζω όλοι– του δικαιϊκού μας συστήματος.
Θα ήθελα, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να σταθώ ιδιαίτερα στη διάταξη που καθιστά κακούργημα τη χρήση και την κατοχή των μολότοφ. Δυστυχώς, υπάρχουν κάποιοι που δεν βλέπουν τίποτα κακό στις μολότοφ. Θυμίζω ότι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας ως Πρωθυπουργός τον Ιούλιο του 2017, απαντώντας στο συνάδελφό μας, κ. Κωνσταντίνο Τζαβάρα, είπε το απίστευτο: «εξαρτάται σε ποια μεριά είσαι όταν πέφτουν οι μολότοφ, εκεί που τις ρίχνουν ή εκεί που πέφτουν». Προφανώς, σε αυτό το πνεύμα, ήταν και οι ρυθμίσεις που είχαν προταθεί, σύμφωνα με τις οποίες, αν κάποιος κουβαλά μολότοφ και τις παραδώσει στις Αρχές πριν τον συλλάβουν, ούτε γάτα, ούτε ζημιά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι βόμβες μολότοφ δεν είναι αθώες. Ευθύνονται για τον τραυματισμό δεκάδων αστυνομικών και συμπολιτών μας. Ευθύνονται ακόμη για τον άδικο θάνατο τριών αθώων συνανθρώπων μας στη MARFIN, που έγιναν παρανάλωμα του πυρός, ένα έγκλημα που δυστυχώς, ακόμα και σήμερα, παραμένει ατιμώρητο.
Τελειώνοντας κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ενώσω κι εγώ τη φωνή μου με αυτήν της κυρίας Γιαννάκου, ότι δεν μπορεί να παίρνουν άδειες αμετανόητοι τρομοκράτες και έμποροι ναρκωτικών. Και να εκφράσω την ικανοποίησή μου κύριε Υπουργέ, γιατί έγιναν αποδεκτές οι παρατηρήσεις μας για την παιδεραστία και τους διακινητές μεταναστών, αλλά και για την τιμωρία της κακόβουλης βλασφημίας των θείων.
Το νοσηρό και ειδεχθές έγκλημα της παιδεραστίας, το οποίο δυστυχώς βλέπουμε να έχει πάρει διαστάσεις, πρέπει να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά με δρακόντειους νόμους, με παραδειγματική τιμωρία. Χαίρομαι για τις αλλαγές που ανακοινώσατε, διότι κινούνται προς αυτήν την κατεύθυνση.
Επίσης, πιστεύω ότι στην προσπάθεια να αντιμετωπιστούν οι ασύμμετρες ροές των παράτυπων οικονομικών μεταναστών, όπως ανέφερε και ο Πρωθυπουργός, η αυστηροποίηση των ποινών για τους διακινητές, στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Ο νόμος μπορεί και πρέπει να λειτουργεί αποτρεπτικά προς τους διακινητές που δύσκολα θα ρισκάρουν να συλληφθούν αν γνωρίζουν ότι τους περιμένουν βαριές ποινές και μακροχρόνια δεσμά.
Τέλος, θέλω να τονίσω ότι είναι ανάγκη να μετατραπεί η παράνομη ηχογράφηση, ουσιαστικά η υποκλοπή συνομιλιών, από πλημμέλημα σε κακούργημα. Φαντάζομαι ότι όλοι όσοι ενδιαφέρονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν θα έχουν ενστάσεις.
Με αυτές τις σκέψεις κύριε Υπουργέ, ολοκληρώνω την τοποθέτησή μου. Δεν ξέρω εάν θα έχω τη δυνατότητα να τοποθετηθώ στην Ολομέλεια, γιατί πληροφορούμαστε ότι την Τετάρτη θα έχουμε και πάλι νομοσχέδιο στην Επιτροπή μας. Θέλω, λοιπόν, να σας ευχαριστήσω πραγματικά, γιατί κάνατε αποδεκτές πολλές από τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο των τεσσάρων συνεδριάσεων και από τους συναδέλφους βουλευτές και από τους φορείς που κλήθηκαν να καταθέσουν τις σκέψεις και τις παρατηρήσεις τους. Αυτό νομίζω είναι και το πνεύμα της β’ ανάγνωσης.
Σας ευχαριστώ».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην κάτωθι ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/7mKZcRaXUF0

Read more...

Παρέμβαση Μάξιμου Χαρακόπουλου στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης στην β΄ ανάγνωση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Περί Διεθνούς Προστασίας και άλλες διατάξεις»

Μάξιμος Γερουσιά 1
Αθήνα, 29 Οκτωβρίου 2019
 
Παρέμβαση
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης
στην β΄ ανάγνωση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη:
«Περί Διεθνούς Προστασίας και άλλες διατάξεις»
 
«Κύριε υπουργέ,
 
Κύριες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Αναμφίβολα το προσφυγικό – μεταναστευτικό, είναι ένα τεράστιο πρόβλημα που εμφανίζεται με ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία χρόνια, σύνθετο και πολύπλοκο. Η Ελλάδα σηκώνει δυσανάλογο βάρος όλα αυτά τα χρόνια, γιατί η Ευρώπη εμφανίζεται ακόμη και σήμερα -5 χρόνια μετά την ένταση με την οποία παρουσιάστηκε το πρόβλημα, το 2015- απρόθυμη να το αντιμετώπιση ολιστικά και οι κινήσεις της είναι πάρα πολύ αργές και αναποτελεσματικές σε μεγάλο βαθμό. Δεν επιδεικνύεται η αλληλεγγύη που θα έπρεπε από όλες τις χώρες της ΕΕ, η βασική αυτή αρχή καταστρατηγείται προκλητικά, ιδιαίτερα από τις χώρες του Βίζεγκραντ.
Θεωρώ, ότι δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς με τη διαπίστωση που έκανε πριν λίγο ο Πρωθυπουργός, μιλώντας στην 4η Σύνοδο της Ευρω-Αραβικής Συνεργασίας, ότι η χώρα μας δέχεται, ειδικά τους τελευταίους μήνες, ροές προσφύγων και μεταναστών, ασύμμετρες σε σχέση με την έκταση και τον πληθυσμό της.
Η Ελλάδα με τα συγκεκριμένα δεδομένα, καλείται να αντιμετωπίσει ουσιαστικά ένα πρόβλημα που είναι ευρωπαϊκό και διεθνές. και δυστυχώς απ' ό,τι φαίνεται, το πρόβλημα θα είναι εδώ για τα επόμενα χρόνια. Τουλάχιστον στο ορατό ορίζοντα δεν φαίνεται να αντιμετωπίζονται οι εστίες που δημιουργούν το πρόβλημα. Η σταθερότητα στη Μέση Ανατολή εξακολουθεί να είναι ζητούμενο και όσο υπάρχει αστάθεια, όσο υπάρχουν πολεμικές εντάσεις, θα υπάρχουν θα πρόσφυγες ροές.
Και από την άλλη πλευρά, η κατάσταση στην Αφρική, στην Ασία είναι γνωστή, το επίπεδο ζωής είναι συγκεκριμένο. Και βεβαίως, πάντοτε θα υπάρχουν εκατομμύρια πολίτες, οικονομικοί μετανάστες, οι οποίοι θα βλέπουν την Ευρώπη ως γη της επαγγελίας, ως παράδεισο για αυτούς, γιατί παρά την κριτική που εμείς κατά καιρούς κάνουμε στην ΕΕ, η Ευρώπη είναι ένας χώρος που έχει σταθερότητα, κράτος δικαίου, ειρήνη, ασφάλεια, υποδομές και επομένως, για αυτούς φαντάζει ως παράδεισος και θα επιδιώκουν όλοι αυτοί να έρχονται στην Ευρώπη.
Το ζητούμενο είναι πόσους μπορεί να αντέξει η Ευρώπη και πόσους ακόμη περισσότερο μπορεί να αντέξει η μικρή χώρα μας. Υπό αυτήν την έννοια είναι σημαντικό το νομοσχέδιο διότι επιχειρεί με την ταχύτητα απονομής ασύλου, σε όσους πραγματικά το δικαιούνται, να γίνεται αυτός ο διαχωρισμός προσφύγων, που χρήζουν προστασίας και οικονομικών μεταναστών, οι οποίοι θα πρέπει να ακολουθήσουν τις νόμιμες οδούς για να έρθουν στην Ευρώπη.
Επιτρέψτε μου να διατυπώσω κάποια ερωτήματα, με αφορμή την αναστάτωση που υπάρχει στις τοπικές κοινωνίες, μετά την απόφαση της Κυβέρνησης να μεταφερθούν 20.000 πρόσφυγες και μετανάστες από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου που ασφυκτιούν, στην Ηπειρωτική Ελλάδα. Και στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, στη Λάρισα, υπάρχουν ερωτηματικά και αναστάτωση στις τοπικές κοινωνίες και στην Καλλιπεύκη και στην Καρύτσα και στο κέντρο της Λάρισας, όπου ακούστηκε ότι θα τοποθετηθούν σε ξενοδοχεία. Εύλογες θα σας έλεγα ανησυχίες κ. Υπουργέ. Η ενημέρωση που υπάρχει είναι ότι θα είναι για έξι μήνες η εγκατάσταση σε ξενοδοχεία, στην Ηπειρωτική Ελλάδα.
Ο φόβος όλων, βεβαίως είναι ό,τι “ουδέν μονιμότερον του προσωρινού”, τι θα γίνει μετά από έξι μήνες; Αυτοί που θα μετακινηθούν στην ενδοχώρα, όταν ξεκαθαρίσει η διαδικασία, αν δικαιούνται ή όχι άσυλο, θα επιστραφούν στην Τουρκία; Η Τουρκία θα δεχθεί ότι ισχύει η κοινή δήλωση ΕΕ και Τουρκίας, για επιστροφές, από τη στιγμή που θα μετακινηθούν από τα νησιά στην Ηπειρωτική Ελλάδα;
Κι όσοι δεν επιστραφούν; Τι τύχη θα έχουν στη συνέχεια; Θα συνεχίσουν να παραμένουν στα ξενοδοχεία, σε αυτές τις υποδομές; Θα υπάρξει προσπάθεια ενσωμάτωσης τους; Όλα αυτά νομίζω είναι εύλογα ερωτηματικά και θα πρέπει να χυθεί περισσότερο φως, για να μην ψαρεύουν στα θολά νερά φασίστες ακροδεξιοί, όπως ακούστηκε και νωρίτερα από άλλες πλευρές. Εγώ, δεν θεωρώ, ότι όλοι όσοι διατυπώνουν ενστάσεις και ερωτηματικά σχετικά με τις συνθήκες μετακίνησης μεταναστών από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα, είναι αυτής της κατηγορίας.
Το μεγάλο ερωτηματικό κ. Υπουργέ είναι, εάν σε έξι μήνες συνεχιστούν αυτές οι ροές από την Τουρκία, η οποία έχει εργαλειοποιήσει με κυνικό τρόπο το προσφυγικό – μεταναστευτικό, ασκώντας πίεση στην ΕΕ, και έχουμε και πάλι μια κατάσταση δύσκολη στα νησιά και χρειάζεται και πάλι αποσυμφόρηση, θα έχουμε νέο κύμα μετακίνηση προσφύγων και μεταναστών στην ηπειρωτική Ελλάδα; Τέλος πάντων, πόσους μπορούμε πια σε αυτή τη χώρα με τα συγκεκριμένα πληθυσμιακά δεδομένα και δεδομένα έκτασης, να φιλοξενήσουμε σε βαθμό, που να μην αλλοιώνονται πληθυσμιακά δεδομένα, σε βαθμό που να μην αμφισβητούνται βασικές ευρωπαϊκές αξίες που μοιραζόμαστε και εμείς με όλους τους άλλους Ευρωπαίους.
Σας ευχαριστώ».
 
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την παρέμβαση του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/AQLqNoPktZQ
Read more...

Ομιλία του Μάξιμου Χαρακόπουλου στο Φόρουμ «Θρησκεία και Κοσμος: θρησκεία και οικολογία»

ΜΑΞΙΜΟΣ ΜΟΣΧΑ 2 1
Μόσχα, 23 Οκτωβρίου 2019
 
Ομιλία του Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο Φόρουμ «Θρησκεία και Κοσμος: θρησκεία και οικολογία»
 
«Ο σεβασμός στην κτίση, σεβασμός στον Δημιουργό και κτίστη των απάντων»
 
Κυρίες και κύριοι,
 
Στην Γένεση, η εντολή του Θεού προς τους πρωτοπλάστους ήταν σαφής «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς» (Γέν. α’ 28).
Κι αυτό πράττει η ανθρωπότητα από την αυγή της εμφάνισής της στην γη.
Όμως αυτό το «κατακυριεύσατε» σήμαινε μήπως κυριαρχία χωρίς όρια, σήμαινε καταστρατήγηση των νόμων της λειτουργίας της φύσης και των λεπτών ισορροπιών της βιόσφαιρας.
Δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να σήμαινε κάτι ανάλογο, γιατί πέραν της καταστροφής που θα επέφερε, θα καταδείκνυε ως πρότυπο τον εγωιστικό, ατομιστή και ναρκισσιστικό άνθρωπο. Το αντίστροφο δηλαδή από την πρόθεση του Δημιουργού, καθώς είπε στον άνθρωπο για τον κόσμο «ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν» (Γεν. β΄ 15). Να τον φυλάει, λοιπόν, να τον προστατεύει, όχι να τον καταστρέφει.
Ο σεβασμός αυτός στην λεπτή γραμμή ισορροπίας ανθρώπινης δραστηριότητας και φυσικού περιβάλλοντος διέκρινε τους ανθρώπινους πολιτισμούς όλων των εποχών και ηπείρων. Τουλάχιστον ενυπήρχε στον ιερό πυρήνα των αξιών τους που αναπαραγόταν από γενιά σε γενιά, ως προαπαιτούμενο συλλογικής επιβίωσης.
Η ίδια η φύση στον χριστιανισμό είχε ιερότητα, ως δημιούργημα του Θεού, αλλά και ο ίδιος ο άνθρωπος έβλεπε τον εαυτόν του ως αδιάσπαστο τμήμα της φύσης.
Ο νεωτερικός κόσμος στη Δύση μαζί με την αποκαθήλωση του Θεού, αποκαθήλωσε και την Φύση από τον θρόνο της στην καρδιά του ανθρώπου. Την μετέτρεψε σε πεδίο αέναης εκμετάλλευσης, με ολοένα αρτιότερες μεθόδους. Αυτό αφενός διάνοιξε νέους δρόμους για την ανάπτυξη του πολιτισμού, της επιστήμης, της τεχνολογίας που αναβάθμισαν το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων, αφετέρου, όμως, προκάλεσε αλυσιδωτές ανισορροπίες στη σχέση ανθρώπου και φύσης, με τις τεράστιες αρνητικές αλλαγές στο φυσικό περιβάλλον.
Αν στον 19ο αιώνα η καταστροφή περιοριζόταν σε κάποιες περιοχές που έλαβε χώρα η βιομηχανική επανάσταση, σήμερα πλέον οι συνέπειες έχουν πλανητική διάσταση.
Στην εποχή μας, της αλματώδους πληθυσμιακής αύξησης, μιλούμε για 7,6 δισεκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, αλλά και της εκρηκτικής παραγωγικής διαδικασία που προσπαθεί να καλύψει μια ακόρεστη καταναλωτικά ανθρωπότητα, το φυσικό περιβάλλον δείχνει σημεία εξουθένωσης και εξάντλησης, απειλώντας με την κατάρρευσή του την ίδια τη ζωή.
Δεν υπάρχει σημείο του πλανήτη που να μην διαπιστώνουμε τις αρνητικές επιπτώσεις της υπερεκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, της επέκτασης της μόλυνσης, της έντονης κλιματικής αλλαγής.
Στο υπέδαφος και στο έδαφος, στα ύδατα της θαλάσσης και σε αυτά της ξηράς, σε λίμνες, ποτάμια και πηγές, στο φυτικό και στο ζωικό βασίλειο, στους πόλους και στις ερήμους, στη Σιβηρία και στον Αμαζόνιο -πρόσφατα παρακολουθήσαμε τις τρομερές πυρκαγιές στις δύο αυτές περιοχές.
Ο ορυκτός πλούτος εξαντλείται ανεπανόρθωτα, τα αποθέματα του πόσιμου ύδατος μειώνονται.
Η χωρίς όρια και, κυρίως, χωρίς όρους ανάπτυξη έχει γίνει μπούμερανγκ για τον άνθρωπο και τον σύγχρονο πολιτισμό του.
Η καταστρατήγηση του μέτρου επιφέρει αρνητικές συνέπειες, η ύβρις επιφέρει την νέμεση, όπως σοφά είχαν διατυπώσει την νομοτέλεια αυτή οι αρχαίοι Έλληνες.
Η επιστήμη και η τεχνολογία από θεραπαινίδες του ανθρώπου, που του ανοίγουν τους δρόμους της γνώσης και της προόδου μετατρέπονται σε μόνιμους δυνάστες.
Το ότι είμαστε στο κατώφλι της οικολογικής καταστροφής είναι ηλίου φαεινότερο.
Οι αντιδράσεις σε πλανητικό επίπεδο, παρά το γεγονός ότι ενίοτε καταλήγουν να εκφράζουν ακραίες και μη ρεαλιστικές απόψεις, δείχνουν εντούτοις ότι λαμβάνει χώρα κάποια αφύπνιση στις ανθρώπινες συνειδήσεις.
Πλέον ενώπιόν όλων μας τίθεται το δίλημμα ή αλλάζουμε η καταστρεφόμαστε. Αλλά προς τα πού αλλάζουμε; Κανείς βεβαίως σώφρων άνθρωπος δεν επιθυμεί να γυρίσουμε στις σπηλιές ή να ξαναγίνουμε τροφοσυλλέκτες. Μπορούμε όμως να βάλουμε ένα φρένο στην ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση του φυσικού περιβάλλοντος, με μηχανισμούς προστασίας και ελέγχου, με την προώθηση τεχνολογιών φιλικών προς την φύση, με την ενίσχυση ενός διαφορετικού μοντέλου ανάπτυξης, με λιγότερες σπατάλες σε ενέργεια και υλικά στοιχεία. Η τεχνολογία μπορεί να δώσει εξαιρετικές λύσεις.
Όμως αγαπητοί φίλοι, αυτά τα βήματα όσο κι αν είναι απαραίτητα θα είναι ελλιπή αν δεν αλλάξει ο τρόπος θέασης του κόσμου από τον άνθρωπο, αν ο άνθρωπος δεν επανασυνδεθεί με το φυσικό του περιβάλλον με τη συνείδηση της κοινής δημιουργίας όλων, αν δεν βιώσει μέσα του το «ἰδοὺ κυρίου τοῦ θεοῦ σου ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ, ἡ γῆ καὶ πάντα, ὅσα ἐστὶν ἐν αὐτῇ (Δευτ. 10. 14) διότι «ο σεβασμός στην κτίση» σημαίνει «σεβασμός στον Δημιουργό και κτίστη των απάντων»
Μόνον με τέτοια σχέση ανθρώπου-φύσης, όπως υπάρχει στην Ορθοδοξία, και εμπεριέχει την ιερότητα, την εγκράτεια, το μέτρο, την ταπεινοφροσύνη, μπορεί να αποκατασταθεί μια νέα ισορροπία στο φυσικό περιβάλλον, αλλά και ταυτοχρόνως στο εσωτερικό ανθρώπινο περιβάλλον. Γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος που ζει τόσο έντονα εξωτερικά, πλήττεται από εσωτερική ερημία, ελλείψει πνευματικών οριζόντων, αποστερημένος αξιών και αρχών, και εν τέλει πραγματικού νοήματος ζωής.
Η ριζική στροφή, επομένως, στη ζωή του ανθρώπου συνιστά και την λύση στο πρόβλημα της φύσης. Και η πραγματική λύση στο φυσικό περιβάλλον προϋποθέτει και την αλλαγή του εσωτερικού ανθρώπου,.
Ευχαριστώ
 
Read more...

Ομιλία του Μάξιμου Χαρακόπουλου στο 5ο Χριστιανικό Φόρουμ που διοργανώνει στην Μόσχα η Ένωση «Χριστιανικός Κόσμος»

ΜΑΞΙΜΟΣ ΜΟΣΧΑ 1
Μόσχα, 21 Οκτωβρίου 2019
 
Ομιλία του Μάξιμου Χαρακόπουλου στο 5ο Χριστιανικό Φόρουμ που διοργανώνει στην Μόσχα η Ένωση «Χριστιανικός Κόσμος»
 
«Oι Χριστιανοί της Ανατολής εκλιπαρούν για προστασία ανάλογη με... τα βατράχια της Αυστραλίας!»
 
Κυρίες και κύριοι,
 
Το σημαντικό αυτό φόρουμ, στο οποίο, για μια ακόμη φορά, έχω την τιμή να συμμετάσχω, διεξάγεται σε μια κρίσιμη πραγματικά συγκυρία. Οι Χριστιανοί της Μέσης Ανατολής, παρά τις ελπίδες που είχαν γεννηθεί προσφάτως, για την αναχαίτιση του μαζικού κύματος φυγής τους και την αναγέννηση του χριστιανισμού στο αρχέγονο λίκνο του, συνεχίζουν να βρίσκονται υπό διωγμό και πληθυσμιακή αποψίλωση.
Προσφάτως δε οι φόβοι για την τύχη τους πολλαπλασιάστηκαν, έπειτα από την απρόκλητη και παράνομη εισβολή της Τουρκίας στην βόρειο Συρία, πράξη που παραβιάζει κατάφωρα την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας και αντίκειται σε κάθε έννοια του διεθνούς δικαίου. Ταυτοχρόνως, ορθώνεται η απειλή μιας γενικής εθνοκάθαρσης των περιοχών που καταλαμβάνει ο τουρκικός στρατός, καθώς διακηρυγμένος σκοπός της Άγκυρας είναι η εγκατάσταση στην κατεχόμενη ζώνη αραβικών σουνιτικών πληθυσμών. Οι χριστιανοί, λοιπόν, όλων των ομολογιών, και μαζί τους και οι Γεζίντι, βρίσκονται στο έλεος μιας στρατιωτικής μηχανής, που εξοντώνει με σκοπό την αντικατάσταση πληθυσμού. Το έχουμε δει αυτό στην Μικρά Ασία από το 1915 έως το 1922, στην Αλεξανδρέττα μετά το 1939, στην Κωνσταντινούπολη το 1955 και το 1963, στην Κύπρο μετά το 1974. Πού είναι σήμερα το άλλοτε ακμαίο χριστιανικό στοιχείο σε αυτές τις περιοχές;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μοναδικός τρόπος για να μπει ένα οριστικό τέρμα στην αβεβαιότητα και στην φυγή των Χριστιανών στη Συρία είναι η αποκατάσταση της ειρήνης σε όλο το έδαφος της χώρας, η εξάλειψη των ακραίων ισλαμιστικών ομάδων, η απομάκρυνση όλων των παράνομα ευρισκομένων στρατών και βεβαίως η εκκίνηση μιας γιγαντιαίας ανοικοδόμησης, σε υλικό και κοινωνικό πεδίο.
Τα προβλήματα των Χριστιανών της Μ. Ανατολής δεν περιορίζονται βεβαίως στην πολύπαθη Συρία. Συνεχίζονται δυστυχώς με μεγάλη ένταση και σε άλλες χώρες, όπως το Ιράκ ή την Αίγυπτο, που ωστόσο καταγράφονται βήματα προόδου που οφείλονται στην ηγεσία της χώρας, και αλλού. Δυστυχώς, το ζήτημα, παρά το γεγονός ότι προσομοιάζει με κανονική γενοκτονία, αφού οι αριθμοί των εναπομεινάντων χριστιανών είναι απογοητευτικοί, η διεθνής κοινότητα δεν σκύβει με ενδιαφέρον για να στηρίξει αυτούς τους ανθρώπους. Παραθέτω τα συγκλονιστικά λόγια που είπε ένα Ορθόδοξος κληρικός από την Μοσούλη  «Δεν πιστεύω σε αυτές τις δύο λέξεις «ανθρώπινα δικαιώματα» , δεν υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα εδώ. Στις χώρες της Δύσης υπάρχουν δικαιώματα για τα ζώα, στην Αυστραλία φροντίζουν τα βατράχια … Κοιτάξτε μας ως βάτραχους, θα το δεχτούμε. Απλώς προστατεύστε μας ώστε να μείνουμε στην Γη μας».
Όσο και να πληγώνουν τα λόγια αυτά, αυτή είναι η σκληρή αλήθεια.
Ωστόσο, όταν υπάρχει ακόμη «μαγιά», όταν υφίσταται μια κρίσιμη μάζα ανθρώπων ως ζωντανός φορέας παραδόσεων και αξιών, υπάρχει πάντα και η ελπίδα της Αναγέννησης.
Γι’ αυτό οφείλουμε να στηρίξουμε τις χριστιανικές κοινότητες παντί τρόπω. Προσδοκώντας ότι η δημιουργία ευνοϊκότερων συνθηκών θα δώσει τη δυνατότητα της επιστροφής των χιλιάδων Χριστιανών προσφύγων στις εστίες τους, που τώρα βρίσκονται διασκορπισμένοι σε στρατόπεδα προσφύγων ή ξενιτεμένοι σε ευρωπαϊκές χώρες.
Σε κάθε περίπτωση, για να έχουν προοπτική οι προσπάθειές μας, ως τμήματα του χριστιανικού κόσμου, που υπερασπίζονται παραδοσιακές αξίες, όπως είναι και ο τίτλος της οργάνωσης που μας φιλοξενεί, θα πρέπει διαφυλάξουμε δύο συνθήκες: την εμπιστοσύνη στις ιδέες μας και την ενότητα μεταξύ μας.
Δυστυχώς, παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια να εκδηλώνεται εκ μέρους του χριστιανικού κόσμου ένα ενοχικό σύνδρομο για το παρελθόν, σε τέτοιο βαθμό που υποβαθμίζονται τα πολλαπλασιαζόμενα εγκλήματα εναντίον των χριστιανών παγκοσμίως. Ιδιαιτέρως, για την Ορθοδοξία, η οποία δεν εξυπηρέτησε ουδέποτε αποικιοκρατικούς σχεδιασμούς, με κορυφαίο παράδειγμα το μεγαλείο του οικουμενικού πνεύματος του Βυζαντίου, μια τέτοια στάση είναι εντελώς λανθασμένη. Πρέπει, επομένως, να βρούμε εκ νέου την αυτοπεποίθησή και την πίστη στις ιδέες και τις αξίες μας, σε ένα αντίξοο και συγκεχυμένο περιβάλλον όπως είναι αυτό της πολιτισμικής παγκοσμιοποίησης. Οι απαντήσεις στις προκλήσεις της νέας εποχής δεν συνεπάγονται αυτομάτως την αποδοχή όλων των τάσεων που παρουσιάζονται ως μοντέρνες, από κεντρικά Μέσα Ενημέρωσης και διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να υποτασσόμαστε στους κανόνες που επιβάλει η μονότροπη πολιτική ορθότητα, απέναντι στην οποία όλοι υπακούουν άνευ αντιρρήσεως. Είναι προφανές ότι σ’ αυτό το σημείο καιροφυλακτεί ο κίνδυνος ενός άλλου τύπου ολοκληρωτισμός, τον οποίο είχε διαπιστώσει και ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας Αλέξανδρος Σολτζενίτσεν, όταν φεύγοντας από την Σοβιετική Ένωση βρέθηκε στις ΗΠΑ, και είδε τις επιδράσεις αυτού που καλείται «μόδα» σε κάθε έκφανση της ζωής. Η χριστιανική σκέψη δεν μπορεί να σύρεται από τις παροδικές μόδες που αλλάζουν όπως οι αμμόλοφοι στις ερήμους, γιατί στηρίζεται σε θεμέλια στιβαρά χιλιάδων ετών.
Δυστυχώς, όμως, και η ενότητα απειλείται εντόνως, καθώς έχουν προκύψει δυσάρεστες καταστάσεις και υπονομευτικές διαφωνίες. Χαρακτηριστικό είναι το πρόβλημα με την Ουκρανία και τις εκεί εκκλησίες, που ταλανίζει εδώ και καιρό τον Ορθόδοξο κόσμο. Χωρίς να υπεισέλθω στα καθαρώς εκκλησιολογικά ζητήματα, που άλλωστε δεν είμαι αρμόδιος να αναπτύξω, θεωρώ ότι το μείζον είναι να βρεθεί ο κοινός τόπος, που θα αποτρέψει δυσμενέστερες εξελίξεις. Η έλλειψη ενότητας προσφέρει πολύ κακές υπηρεσίες τόσο στην Ορθοδοξία όσο και στους λαούς μας.
Με αυτές τις σκέψεις και πάλι να ευχαριστήσω για την τιμητική πρόσκληση και να ευχηθώ να ευοδωθούν οι κοινοί μας στόχοι.
 
Read more...

Παρέμβαση Μ.Χαρακόπουλου στην Κοινή Συνεδρίαση των Επιτροπών Ευρωπ. Υποθέσεων και Δημ. Διοίκησης, Δημ. Τάξης και Δικαιοσύνης, με θέμα: «Η διαχείριση του μεταναστευτικού - προσφυγικού ζητήματος κατά την προηγούμενη πενταετία και τα επόμενα βήματα».

ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ βουλη new

Αθήνα, 15 Οκτωβρίου 2019

Παρέμβαση Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην Κοινή Συνεδρίαση
της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης,
με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Η διαχείριση του μεταναστευτικού - προσφυγικού ζητήματος κατά την προηγούμενη πενταετία και τα επόμενα βήματα».

«Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.

Να καλωσορίσω και εγώ στην Ελληνική Βουλή τον Επίτροπο τον κ. Αβραμόπουλο και να τον ευχαριστήσω για την λεπτομερή ενημέρωση που μας παρείχε και κυρίως για τις υπηρεσίες που προσέφερε στη χώρα, έχοντας το χαρτοφυλάκιο της μετανάστευσης, σε μια εποχή που είχαμε έξαρση των μεταναστευτικών ροών και η Ελλάδα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα. Βεβαίως είναι θετικό το γεγονός ότι την υψηλή εποπτεία του χαρτοφυλακίου της μετανάστευσης θα την έχει και πάλι ένας Έλληνας, ο Αντιπρόεδρος της Κομισιόν, ο Μαργαρίτης Σχοινάς.
Όπως είπατε κύριε Υπουργέ, κύριε Κουμουτσάκο, η συζήτηση γίνεται σε μια ιδιάζουσα συγκυρία με την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία για τη δημιουργία της λεγόμενης ασφαλούς ζώνης που οραματίζεται ο Τούρκος Πρόεδρος, ο κ. Ερντογάν, να δημιουργήσει στα νοτιοανατολικά σύνορά του. Δεν μπορώ να συμμεριστώ την αισιοδοξία σας ότι είναι πολύ μακριά από την Ελλάδα και τα μικρασιατικά παράλια η εμπόλεμη ζώνη και έτσι δεν θα έχουμε νέες μεταναστευτικές ροές. Εγώ εύχομαι να επιβεβαιωθείτε εσείς και να μην έχουμε νέες πιέσεις μεταναστευτικών ροών προς τη χώρα μας, γιατί η Ελλάδα είναι η κύρια πύλη εισόδου προσφύγων και μεταναστών στην Ευρώπη.
Το μεταναστευτικό εργαλειοποιείται από την Τουρκία και με κυνικό τρόπο από τον Πρόεδρο της Τουρκίας, τον κ. Ερντογάν, που λειτουργεί ως διεθνής ταραξίας στην περιοχή. Έτσι, τα τελευταία χρόνια έχουν εγκλωβιστεί χιλιάδες μετανάστες στην Ελλάδα με τα ανατολικά σύνορα ουσιαστικά να είναι ανοιχτά. Δεν θέλω να ασκήσω κριτική σε προηγούμενες επιλογές, νομίζω θα είμασταν κατώτεροι των περιστάσεων στην παρούσα συνεδρίαση αν το κάναμε, αλλά με τα βόρεια σύνορα της χώρας κλειστά και από τα ανατολικά να έχουμε συνεχείς ροές, εγκλωβίζονται χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες, γιατί 8 στους 10 είναι μετανάστες από τους εισερχομένους. Το πρόβλημα δεν είναι πια προσφυγικό αλλά μεταναστευτικό.
Αναφερθήκατε κύριε Επίτροπε αναλυτικά στην κοινή δήλωση Ε.Ε.–Τουρκίας, τη λεγόμενη Συμφωνία της Ευρώπης με την Τουρκία και στις δυσκολίες, τις δυσχέρειες εφαρμογής της, πρωτίστως λόγω του γεγονότος ότι από πλευράς Ελλάδος δεν προχωρούν με γρήγορους, ταχείς ρυθμούς οι διαδικασίες απονομής ασύλου, δεν ξεκαθαρίζουμε ποιοι είναι οι μετανάστες και ποιοι είναι οι πρόσφυγες, ποιοι είναι αυτοί που χρήζουν προστασίας και του δικαιώματος απονομής ασύλου. Αυτό είναι μια πραγματικότητα, υπάρχει όμως ένα ζητούμενο που πρέπει να δούμε αν θα έχουμε και επικαιροποίηση αυτής της κοινής δήλωσης, της Συμφωνίας Ευρώπης με την Τουρκία και έχει να κάνει με το λεγόμενο γεωγραφικό προσδιορισμό. Ως γνωστόν, δυνατότητα επαναπροώθησης στην Τουρκίας έχουν όσοι βρίσκονται στα νησιά. Με δεδομένη πια τη βούληση της Κυβέρνησης να προχωρήσει στη μετεγκατάσταση 20.000 προσφύγων - μεταναστών από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου που ασφυκτιούν -και πράγματι είναι εκρηκτική η κατάσταση- στην ηπειρωτική Ελλάδα, θα πρέπει πια να θεωρούμε δεδομένο ότι όσοι θα έρθουν στην ηπειρωτική Ελλάδα δεν θα μπορούν να επαναπροωθηθούν; Δεν υπάρχει δυνατότητα επαναπροώθησής τους στην Τουρκία;
Το ζητούμενο είναι μήπως η κίνηση αυτή στέλνει ένα λάθος μήνυμα στην άλλη πλευρά. Μήπως θεωρήσουν οι πρόσφυγες, οι μετανάστες, αυτοί που βρίσκονται στα μικρασιατικά παράλια -μπορεί και οι διακινητές τους να διακινήσουν την είδηση- ότι «ορίστε το πρώτο βήμα έγινε για τη μετάβασή σας στην Ευρώπη, φεύγοντας από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα». Το ερώτημα είναι σε 6 μήνες τι θα γίνει αν έχουμε νέες χιλιάδες αφίξεις στα νησιά και έχουμε πάλι πίεση αποσυμφόρησης; Τι μήνυμα στέλνουμε λοιπόν, θα μετατρέψουμε και την ηπειρωτική χώρα σε ένα απέραντο hotspot;
Τα λέω αυτά, γιατί και στις τοπικές κοινωνίες, εύλογα πολλές φορές υπάρχουν αντιδράσεις. Στον σημερινό τύπο, στην πατρίδα μου, στη Λάρισα, κυριαρχούν δύο ειδήσεις.
Η πρώτη, είναι οι αντιδράσεις των κατοίκων του παραλιακού μετώπου, των παραλιών του νομού μας. Στην Καρύτσα, υπήρξε γενική συνέλευση των κατοίκων με συμμετοχή από το Στόμιο, το Ομόλιο, το Κόκκινο Νερό, γιατί υπήρχε η πληροφορία, ότι σε ξενοδοχείο πρώην συναδέλφου βουλευτού, θα εγκατασταθούν ασυνόδευτοι έφηβοι.
Μία περιοχή που διεκδικεί την τουριστική της ανάπτυξη, θεωρεί ότι δημιουργούνται σκιές και ερωτηματικά με την εγκατάσταση ασυνόδευτων εφήβων και θα λειτουργήσει ως μπούμερανγκ για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.
Η δεύτερη είδηση, ήταν η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Λάρισας στην οποία οι κάτοικοι της Μάνδρας, κατήγγειλαν ότι στη δομή φιλοξενίας προσφύγων-μεταναστών στο Κουτσόχερο, ασυνόδευτος έφηβος, έβγαλε μαχαίρι και απείλησε παιδιά στην παιδική χαρά του χωριού. Επώνυμες καταγγελίες στο δημοτικό συμβούλιο της Λάρισας.
Τα λέω αυτά, γιατί αν μπούμε σε μία λογική μετακίνησης πια προσφύγων-μεταναστών από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα, αυτό θα πρέπει να γίνει προσεκτικά και σε μία λογική ισοκατανομής, για να μην προκαλούνται αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες, όπου νιώθουν ότι σηκώνουν ένα δυσβάστακτο βάρος, σε σχέση με άλλες περιοχές.
Στον Νομό της Λάρισας, ήδη υπάρχει μία δομή μεταναστών, στον Κουτσόχερο. Είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη Κυβέρνηση η δημιουργία νέας δομής στο Κυψελοχώρι, η οποία σταμάτησε, πάγωσε από την παρούσα κυβέρνηση, αλλά ουσιαστικά μιλούμε για μία νέα δομή, κύριε Πρόεδρε, αν έχουμε μετεγκατάσταση σε ξενοδοχεία.
Η Κυβέρνηση, είναι θετικό ότι ξεκινά τη διαδικασία αναθεώρησης της διαδικασίας παραχώρησης ασύλου. Σύντομα θα έχουμε μια νέα νομοθετική πρωτοβουλία, όπως ακούσαμε, για να σταματήσουν τα φαινόμενα κατάχρησης και να υπάρχει ταχύτητα στην απονομή του ασύλου.
Αλλά, κύριε Επίτροπε, το πρόβλημα είναι όπως σας είπα ευρωπαϊκό. Θα πρέπει να έχουμε ένα λειτουργικό κοινό σύστημα απονομής ασύλου και βεβαίως έναν κοινό μηχανισμό επαναπροωθήσεων, για να είναι πιο αποτελεσματικός αυτός ο μηχανισμός. Ουσιαστικά φύλαξη των συνόρων.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό, όχι ελληνικό. Ήδη έχουμε μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων. Να μην επιτρέψουμε το μεταναστευτικό να γίνει θρυαλλίδα για την αποσύνθεση και τη διάλυση της Ευρώπης.
Μεταναστευτικές ροές, υπήρχαν και θα υπάρχουν πιέσεις πάντοτε λόγω πολέμων, κλιματικής αλλαγής ή προσδοκίας για μια καλύτερη ζωή. Το ερώτημα είναι, ως Ευρώπη έχουμε ένα πλάνο; Πόσους μετανάστες και πρόσφυγες, παράτυπους, οικονομικούς μετανάστες, μπορούμε να ενσωματώνουμε ετησίως χωρίς εκπτώσεις στις ευρωπαϊκές αξίες και το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Σας ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε για την ανοχή».

Read more...

Παρέμβαση κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στην συνάντηση με μέλη της Επιτροπής Αναφορών του Κοινοβουλίου της Τσεχικής Δημοκρατίας

Μάξιμος Τσέχοι βουλευτές β

Αθήνα, 10 Οκτωβρίου 2019

Παρέμβαση
του Προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης,
Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην συνάντηση με μέλη της Επιτροπής Αναφορών
του Κοινοβουλίου της Τσεχικής Δημοκρατίας

«Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
Κύριε πρέσβη,

Σας καλωσορίζω στην Ελλάδα και εύχομαι να έχετε ευχάριστη διαμονή στην Αθήνα. Σας καλωσορίζουμε ως φίλους, καθώς Ελλάδα και Τσεχία είμαστε εταίροι στην ΕΕ και σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ.

Θέλω να πιστεύω ότι η επίσκεψή σας θα συμβάλει στην κατανόηση των ελληνικών θέσεων για το μεταναστευτικό διότι, δυστυχώς, μας στεναχωρεί η στάση των χωρών του Visegrad, που δείχνουν να μην ιεραρχούν ψηλά τη βασική ευρωπαϊκή αξία της αλληλεγγύης.

Η επίσκεψή σας πραγματοποιείται σε μια συγκυρία έξαρσης των μεταναστευτικών ροών από την Τουρκία που εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό ως διεθνής ταραξίας ασκώντας κυνικά πίεση στην ΕΕ. Ήδη εισέβαλε στη Συρία και τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ευρώπη αρκούνται σε ανέξοδες δηλώσεις συμπαθείας προς τους Κούρδους.

Η Ελλάδα υφίσταται δυσβάσταχτο βάρος κυρίως στα νησιά του ανατολικού Αιγαίο, αλλά και στην ηπειρωτική Ελλάδα, όπου οι τοπικές κοινωνίες δυσανασχετούν με τα κέντρα φιλοξενίας μεταναστών και προσφύγων. Και σας μιλώ εκ πείρας, καθώς οι φήμες, το προηγούμενο διάστημα, για επέκταση της δομής μεταναστών στο Κουτσόχερο και η δημιουργία νέας δομής στο Κυψελοχώρι -που είχε δρομολογήσει η προηγούμενη κυβέρνηση- στην εκλογική μου περιφέρεια, προκαλούν εύλογες αντιδράσεις.

Το πρόβλημα, πλέον, από προσφυγικό έγινε μεταναστευτικό, καθώς 8 στους δέκα εισερχομένους είναι παράτυποι οικονομικοί μετανάστες.

Πρέπει, λοιπόν, να αντιληφθούν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας ότι το μεταναστευτικό-προσφυγικό πρόβλημα δεν μπορεί να το επωμισθούν μόνες τους οι χώρες που έχουν τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης.

Θεωρούμε ότι η ισομερής κατανομή των προσφυγικών πληθυσμών είναι εκ των ων ουκ άνευ για τη ορθή διαχείριση του ζητήματος. Θα ήταν σκόπιμο ως μια πρώτη κίνηση καλής θέλησης να εξεταστεί μια διαδικασία καταμερισμού των ασυνόδευτων παιδιών μεταξύ των κρατών-μελών. Σαν πρώτη προτεραιότητα θέτουμε την κατανομή μεταξύ των κρατών-μελών των ανηλίκων.
Κυρίες και κύριοι,
Η Ελλάδα, που δέχεται και τον μεγαλύτερο όγκο των μεταναστευτικών ροών, δεν μπορεί να μετατραπεί σε ζώνη αποθήκευσης ψυχών, προς χάριν της ευρωπαϊκής γαλήνης. Η Ελλάδα είναι αναπόσπαστο μέρος της Ευρώπης, είναι το ανατολικό της σύνορο, και συστατικό στοιχείο του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Αναμένουμε, λοιπόν, την ανάλογη αντίδραση από τα κράτη μέλη της ΕΕ, που πρέπει να επιδείξουν την αρμόζουσα αλληλεγγύη σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Αναμένουμε μια συνεκτική και ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική, που προϋποθέτει μια σειρά από δράσεις όπως:

1. Την αναθεώρηση του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου στη βάση των αρχών της δίκαιης κατανομής των ευθυνών και της αλληλεγγύης, μέσω ανακατανομής του βάρους κατά την υποδοχή αιτούντων άσυλο και την εξέταση των αιτημάτων ασύλου. Σε εθνικό επίπεδο έχει δρομολογηθεί νομοθετική πρωτοβουλία -ήδη παρουσιάσθηκε στο υπουργικό συμβούλιο νομοσχέδιο για ένα δίκαιο σύστημα ασύλου, χωρίς περιθώρια κατάχρησής του και κυρίως με πιο γρήγορες διαδικασίες.

2. Την συλλογική πίεση της ΕΕ σε χώρες προέλευσης μεταναστών, όπως το Πακιστάν ή τις περιοχές του Μαγκρέμπ, να δεχθούν τους πολίτες τους πίσω. Πρέπει να δημιουργηθεί προς τούτο ένας Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Επιστροφής, και όχι το κάθε κράτος μέλος να προσπαθεί ανεπιτυχώς τις πλείστες φορές να πείσει την χώρα προέλευσης να πράξει το αυτονόητο. Η υφιστάμενη ρύθμιση του “γεωγραφικού περιορισμού” στην Συμφωνία Τουρκίας-ΕΕ δημιουργεί τεράστια προβλήματα, καθώς στερεί τη δυνατότητα επαναπροώθησης στην Τουρκία όσων μετακινούνται από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα ή το εξωτερικό.

3. Την αποτελεσματική φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης, που σημαίνει πραγματική φύλαξη, και εδώ σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει η FRONTEX. Ταυτοχρόνως, την εξάρθρωση των παράνομων δικτύων διακίνησης και εκμετάλλευσης μεταναστών –συμπεριλαμβανομένων όσων δρουν υπό την ταμπέλα διαφόρων ΜΚΟ.

4. Την εφαρμογή προγραμμάτων οικονομικής ανάπτυξης σε περιοχές προέλευσης των μεταναστών και προσφύγων, που θα μειώσουν τα αίτια της προσφυγιάς και της μετανάστευσης. Δεν είναι δυνατόν η Ευρώπη να είναι θεατής στα τεκταινόμενα στη Συρία, απ’ όπου προέρχεται και η πλειοψηφία των προσφύγων.

Σε κάθε περίπτωση αν διολισθήσουμε σε μια Ευρώπη πολλαπλών ταχυτήτων, πέρα δυστυχώς από τον οικονομικό τομέα που ήδη συμβαίνει, και στον μεταναστευτικό, τότε είναι βέβαιο ότι το ευρωπαϊκό όραμα θα χάσει ακόμη περισσότερο την αίγλη του μεταξύ των λαών της ηπείρου μας.

Νομίζω ότι κανείς δεν επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη, αναλογιζόμενοι τις θυσίες και τις κατακτήσεις που έγιναν στο διάβα των δεκαετιών για να φθάσουμε μέχρι εδώ.
Η Ελλάδα στην παρούσα φάση αντιμετωπίζει μια επανάληψη της μεταναστευτικής κρίσης του 2015. Αν και οι αριθμοί είναι μικρότεροι, εντούτοις τα κλειστά σύνορα προς τον βορρά, εγκλωβίζουν τους ανθρώπους αυτούς στο ελληνικό έδαφος.

Περιοχές, όπως τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, πρώτη γραμμή εισόδου από τα τουρκικά παράλια, κυριολεκτικά βουλιάζουν. Κινδυνεύουμε σε κάποιες περιπτώσεις οι κάτοικοι να είναι λιγότεροι από τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Όπως είναι φυσικό δημιουργούνται σοβαρότατα προβλήματα τόσο στη διαβίωση των χιλιάδων μεταναστών όσο και στις τοπικές κοινωνίες.

Χρέος μας, λοιπόν, είναι να διαχειριστούμε το μεταναστευτικό κατά τρόπο που δεν θα δημιουργεί χαοτικές καταστάσεις στις χώρες μας, αλλά στο μέτρο του δυνατού θα συμβάλει τόσο στην ανακούφιση των ανθρωπιστικών κρίσεων, όσο και στην ενίσχυση των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Βασική προϋπόθεση για την επιτυχία αυτού του στόχου είναι η συνεργασία των κρατών-μελών.

Κυρίες και κύριοι,
Η ΕΕ κλυδωνίζεται εξαιτίας του Brexit και της ανόδου του λαϊκισμού και του εθνικισμού. Πιστεύω ότι οφείλουμε όλοι όσοι θεωρούμε την Ευρώπη σπίτι μας να εργαστούμε ώστε το μεταναστευτικό να μην καταστεί η θρυαλλίδα για την αποσύνθεση και τη διάλυση της ΕΕ, του πιο πετυχημένου εγχειρήματος που έφερε ειρήνη και ευημερία για δεκαετίες στην γηραιά ήπειρο.

Με αυτές τις σκέψεις σας καλωσορίζω και πάλι στο ελληνικό κοινοβούλιο, ευελπιστώντας ότι η εδώ παρουσία σας θα είναι εποικοδομητική και χρήσιμη.

Σας ευχαριστώ».

 Μάξιμος Τσέχοι βουλευτές α

Read more...