Αθήνα, 29 Ιουνίου 2018
Παρεμβάσεις
Μάξιμου Χαρακόπουλου
κατά τη συζήτηση της Επίκαιρης Ερώτησης προς τον υπουργό Παιδείας
με θέμα:
«Σύγχυση για τον τρόπο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
λόγω σειράς αντιφατικών δηλώσεων της κυβέρνησης»
Πρωτολογία
«Κύριε Υπουργέ,
καθώς σήμερα ανακοινώνονται οι βαθμοί των πανελληνίων εξετάσεων θα ήθελα να συγχαρώ τα παιδιά που έγραψαν καλά και να ευχηθώ να πετύχουν στις σχολές που επιθυμούν, ώστε τελειώνοντας να προσφέρουν τις γνώσεις τους στην ελληνική κοινωνία.
Αλλά και στα παιδιά που δεν πήγαν καλά θέλω να τους πω να μην απογοητεύονται, να αναζητήσουν με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα τα επόμενα βήματά τους. Επιμένω να λέω ότι η ζωή είναι πολύ πιο σύνθετη και με περισσότερες επιλογές απ’ όσες εμείς προσπαθούμε να τη στριμώξουμε.
Κύριε Υπουργέ,
η απόφασή μου να καταθέσω αυτήν την ερώτηση υπαγορεύτηκε από αίσθημα ευθύνης πρωτίστως προς τους μαθητές, αλλά και τους γονείς, που συναγωνίζονται μαζί τους σε αυτήν την προσπάθεια εισαγωγής στα πανεπιστήμια, αλλά και τους εκπαιδευτικούς.
Οι εισαγωγικές εξετάσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση υπήρξαν πάντοτε σημείο αναφοράς για τις οικογένειες κυρίως, διότι προσδιορίζουν εν πολλοίς την επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών. Καθορίζουν, λοιπόν, ολόκληρη τη ζωή τους. Αυτό μοιραία οδήγησε σε στρεβλώσεις, όπως είναι τα φροντιστήρια και την υποβάθμιση της διδασκαλίας στο λύκειο των μαθημάτων που δεν εξετάζονται στις πανελλήνιες.
Όμως, κατά γενική ομολογία, οι πανελλήνιες εξετάσεις είναι ένας αδιάβλητος μηχανισμός εισόδου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και αυτό είναι πραγματικά μια μεγάλη κατάκτηση της κοινωνίας μας. Οφείλουμε, λοιπόν, να διαχειριστούμε το ζήτημα των εξετάσεων με την επιβεβλημένη σοβαρότητα και υπευθυνότητα.
Με λύπη μου, όμως, διαπιστώνω, κύριε Υπουργέ, την επιπολαιότητα –για να μην χρησιμοποιήσω κάποιον βαρύτερο όρο- με την οποία η Κυβέρνηση αντιμετωπίζει το όλο ζήτημα. Έχω πλειάδα δηλώσεων, τις οποίες θα καταθέσω και στα Πρακτικά, τόσο δικές σας όσο και του Πρωθυπουργού, με τις οποίες πότε καταργείτε τις εξετάσεις και πότε τις επαναφέρετε. Πότε οι εξετάσεις γίνονται δύο φορές τον χρόνο και πότε οι πρώτες του Ιανουαρίου θα είναι προαιρετικές. Πότε η εισαγωγή θα γίνεται με Bacalaureat και πότε όλα τα πανεπιστήμια θα είναι ανοικτά για όλους. Και, τέλος, οι εξετάσεις θα παραμείνουν, είπατε, για τις σχολές υψηλής ζήτησης, όπως ιατρικές, νομικές και πολυτεχνεία. Δηλαδή, εκ των πραγμάτων θα έχουμε πανεπιστήμια δύο ταχυτήτων, αυτά της ελεύθερης πρόσβασης, που θα κινδυνεύουν να μην έχουν κανένα κύρος, και τα άλλα με τις εξετάσεις, που θα πέφτει κόσκινο.
(Στο σημείο αυτό ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα).
Κύριε Υπουργέ,
κατανοώ ότι το αφήγημα της ελεύθερης πρόσβασης είναι ιδιαίτερα δημοφιλές σε οικογένειες και παιδιά. Πόσο υπεύθυνο, όμως, είναι; Ακούγεται αναμφίβολα ευχάριστα στα αυτιά δεκάδων χιλιάδων μαθητών και των γονιών τους. Είναι, όμως, εγκληματικό μικροκομματικές λογικές να καθορίζουν την εκπαιδευτική πολιτική της χώρας.
Θα συμφωνήσω, λοιπόν, ότι το εκπαιδευτικό σύστημα χρειάζεται αλλαγές, όχι, όμως, πυροτεχνήματα χωρίς να υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο. Για ελάτε λίγο στη θέση των παιδιών που πριν λίγες μέρες τελείωσαν την Α΄ Λυκείου και δεν γνωρίζουν με ποιο σύστημα θα εισαχθούν στα πανεπιστήμια.
Εν κατακλείδι, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, υπάρχει σχέδιο αλλαγής του τρόπου εισαγωγής τα πανεπιστήμια; Έχει την έγκριση του αρμοδίου οργάνου, του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής; Αν ναι, ποιο είναι αυτό και από πότε θα ισχύσει;»
Δευτερολογία
«Κύριε Υπουργέ,
νομίζω ότι από την προηγούμενη θητεία σας, ως Πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και τη δική μου προηγούμενη ιδιότητα ως υπεύθυνου της Νέας Δημοκρατίας για τα ζητήματα Παιδείας, είχαμε την ευκαιρία στο πλαίσιο του εξαντλητικού διαλόγου που έγινε στις Επιτροπές μας να καταθέσουμε σκέψεις και προτάσεις.
Νομίζω ότι όσον αφορά την κατάσταση που επικρατεί στο Λύκειο δύσκολα κανείς μπορεί να αντιλέξει ότι υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα, που έχει να κάνει κυρίως με τη Γ΄ Λυκείου, όπου ουσιαστικά είναι όπως τα περιγράψατε.
Το ζητούμενο είναι, πέρα από την περιγραφή –γιατί πια είστε τρεισήμισι χρόνια Κυβέρνηση- να δούμε τι κάνουμε. Με την πρωτολογία σας δεν μας κάνατε σοφότερους στο βασικό ερώτημα που σας θέσαμε. Ας ελπίσουμε να το κάνετε στη δευτερολογία σας.
Εγώ δεν είχα αυταπάτες ότι θα μας παρουσιάζατε σήμερα έναν συγκεκριμένο οδικό χάρτη των αλλαγών, που τρεισήμισι χρόνια τώρα λέτε ότι θα γίνουν, αλλά που δεν τις έχουμε δει στην πράξη. Θα περίμενα, όμως, κύριε Υπουργέ, κάποια αυτοκριτική για λάθη και παραλείψεις που έγιναν αυτό το διάστημα, όπως για την “Τράπεζα των Θεμάτων” εάν ήταν σωστό ή λάθος η κατάργησή της, για την κατάργηση της βάσης εισαγωγής του “10” στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Μνημονεύσατε νωρίτερα τις συζητήσεις που κάναμε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Θυμάστε τους Προέδρους των ΤΕΙ, οι οποίοι μας μίλησαν για τους ‘‘λιμνάζοντες’’ σπουδαστές στα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, διότι με την κατάργηση της βάσης του ‘‘10’’ έμπαιναν οι περισσότεροι με ευκολία στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, αλλά το επίπεδό τους, οι γνώσεις τους δεν ανταποκρίνονταν στο επίπεδο του Ιδρύματος και τελικά κατέληγαν να είναι ‘‘αιώνιοι φοιτητές’’; Τώρα, με την ελεύθερη πρόσβαση που εσείς υπόσχεστε γι’ αυτές τις σχολές χαμηλής ζήτησης, το πράγμα θα χειροτερεύσει, επί τα χείρω θα εξελιχθεί η κατάσταση και θα έχουμε αυτή τη φενάκη, την αυταπάτη, οι γονείς να πιστεύουν ότι τα παιδιά τους πέτυχαν στα Πανεπιστήμια και να δαπανούν για χρόνια οικονομικούς πόρους στη δύσκολη αυτή οικονομική συγκυρία που περνούμε και τα παιδιά να μην παίρνουν ποτέ πτυχίο. Αυτός είναι ο σχεδιασμός μας; Ας δούμε κατάματα το πρόβλημα.
Κύριε Πρόεδρε,
κύριε Υπουργέ,
σήμερα που ανακοινώνονται οι βαθμοί των πανελλήνιων εξετάσεων και χιλιάδες οικογένειες θα ετοιμάσουν τις βαλίτσες των παιδιών τους για να μεταβούν στο εξωτερικό να σπουδάσουν, θέλω να πω ότι ήμουν χθες με συναδέλφους από την Κύπρο, μαζί με άλλους Βουλευτές που βρίσκονται στη χώρα μας για την ετήσια γενική συνέλευση της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Ορθοδοξίας, οι οποίοι μου έλεγαν, κύριε Υπουργέ, ότι στην Κύπρο από τα οκτώ Πανεπιστήμια τα πέντε είναι ιδιωτικά.
Η Κύπρος, λοιπόν, είναι πόλος έλξης πολλών χιλιάδων φοιτητών και Ελλαδιτών και αντιθέτως, η Ελλάδα εξακολουθεί να αιμορραγεί σε φοιτητές, πέρα από τους νέους επιστήμονες που φεύγουν αναζητώντας εργασία στο εξωτερικό, αιμορραγούμε και σε οικονομικούς πόρους.
Αντί να έχουμε εισαγωγή φοιτητών και να είμαστε ένας πόλος έλξης, ένα κέντρο εκπαίδευσης στη νοτιοανατολική Ευρώπη και όχι μόνο, να προσφέρουμε εργασία σε νέους διδάκτορες και επιστήμονες, να φέρουμε ανάπτυξη με προσλήψεις νέων και διοικητικών υπαλλήλων, εμείς τους διώχνουμε. Στην Κύπρο, ξέρετε, πηγαίνουν καθηγητές από ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια, οι οποίοι όσο ήταν εδώ, βεβαίως, κατακεραύνωναν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Νομίζω ότι στην επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος δεν πρέπει να περιοριστείτε μόνο στη συζήτηση που ανοίξατε περί χωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας. Θα πρέπει να δούμε υπαρκτά προβλήματα, να ξεπεράσουμε ιδεοληψίες και να θέσουμε το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων, προχωρώντας και στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος».
Μπορείτε να παρακολουθήσετε τη συζήτηση για την επίκαιρη ερώτηση του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
https://youtu.be/1RePkcbpCTA
