Αθήνα, 30 Ιουλίου 2021

Ομιλία του Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην κοινή συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και της Υποεπιτροπής για την Καταπολέμηση της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Ανθρώπων, με θέμα ημερήσιας διάταξης: Παγκόσμια Ημέρα του Ο.Η.Ε. κατά της Εμπορίας Ανθρώπων: οι πρωτοβουλίες του Κοινοβουλίου στη μάχη κατά των σύγχρονων μορφών δουλείας και εκμετάλλευσης.

Κύριες και κύριοι υπουργοί,
Κύριε Εθνικέ Εισηγητή για την Καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η εμπορία ανθρώπων συνιστά όνειδος για την σύγχρονη ανθρωπότητα. Πρόκειται για το χείριστο τύπο εκμετάλλευσης της ανθρώπινης ύπαρξης, που στιγματίζει αρνητικά τον πολιτισμό μας. Κάθε ανάλογο συμβάν, σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη, και, πολύ περισσότερο, στον λεγόμενο προηγμένο κόσμο, όπως είναι η Ε.Ε. συνιστά ένα πλήγμα για τη συνείδησή μας.
Η ανάγκη να επικρατήσει παντού το ύψιστο αγαθό της προσωπικής ελευθερίας, της εξάλειψης των δεσμών της δουλείας, παραμένει και σήμερα ζητούμενο.
Δυστυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες καταγράφεται μια ραγδαία αύξηση του φαινομένου της εμπορίας ανθρώπων, ως απότοκο της έκρηξης των μετακινήσεων και των νέων μεγάλων μεταναστευτικών ροών.
Ιδιαίτερα αυξημένα είναι τα φαινόμενα σεξουαλικής εκμετάλλευσης σε γυναίκες και κορίτσια από περιοχές της Ασίας και της Αφρικής, ενώ στα δίχτυα των διακινητών εξακολουθούν να πέφτουν κοπέλες από τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Δουλέμποροι και άλλα στοιχεία του υποκόσμου εκμεταλλεύονται την ανάγκη για εργασία των γυναικών αυτών, και τις εκδίδουν.
Μάλιστα, στην προώθηση του εντός εισαγωγικών “εμπορεύματος” χρησιμοποιείται πλέον και το διαδίκτυο. Κάτι που πρέπει, και σ’ αυτή την περίπτωση να μας βάλει σε σκέψεις για την αναγκαιότητα λήψης μέτρων, ώστε να περιοριστούν οι δυνατότητες όσων εκμεταλλεύονται τις τεχνολογικές δυνατότητες για την τέλεση εγκληματικών πράξεων.
Δυστυχώς, το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αθήνα, είδαν το φως αρκετά τραγικά συμβάντα εμπορίας γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση. Συμβάντα, στα οποία ενίοτε εμπλέκονται άτομα του συγγενικού περιβάλλοντος, ακόμη και υπεράνω υποψίας πρόσωπα, επίορκοι, που η πολιτεία τους εμπιστεύθηκε την εφαρμογή του νόμου.
Πρόκειται για γεγονότα που πρέπει ως κοινωνία να μας προβληματίσουν. Οφείλουμε να σκύψουμε στις μαύρες αυτές κηλίδες για να διασώσουμε τους συνανθρώπους μας που έχουν μπλεχτεί στα δίκτυα των διαφόρων εγκληματικών κυκλωμάτων.
Το κίνημα Me too, οι αποκαλύψεις που ξεκίνησαν από την κυρία Μπεκατώρου και όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, πιστεύω ότι λειτουργούν απελευθερωτικά και εν τέλει δείχνουν τον δρόμο για την αλλαγή συλλογικής κουλτούρας.
Πέρα και πάνω από την κινητοποίηση των οργάνων της πολιτείας, απαιτείται η ευαισθητοποίηση των ίδιων των πολιτών, γιατί μέγα πρόβλημα είναι η αδιαφορία που πολλές φορές επιδεικνύουμε, προσπερνώντας το γεγονός που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, καθώς θεωρούμε ότι δεν μας αφορά.
Αυτό συνιστά μέγιστη πλάνη. Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι αν γνωρίζουμε ότι άνθρωποι, οποιασδήποτε καταγωγής, φύλου, θρησκεύματος, ηλικίας, γίνονται αντικείμενο οποιασδήποτε εκμετάλλευσης και δεν το γνωστοποιούμε στις αρχές, δεν το καταγγέλλουμε.
Οφείλουμε να εμφυσήσουμε στην κοινωνία και ιδιαίτερα στις νέες γενιές αυτό το αίσθημα της αλληλεγγύης, του αλτρουισμού, της συμπόνιας για τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η Παγκόσμια Ημέρα του ΟΗΕ κατά της Εμπορίας Ανθρώπων είναι ημέρα προβληματισμού, αλλά και ευκαιρία ανασκόπησης όσων έγιναν και κυρίως επανακαθορισμού στόχων και δρομολόγησης νέων δράσεων για την αντιμετώπιση των σύγχρονων μορφών δουλείας και εκμετάλλευσης.
Τα όποια θετικά βήματα, που επισημαίνονται και στην Έκθεση 2020 της ΕΕ, σχετικά με την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην πρόληψη και καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων, όπως οι αυστηρότερες ποινές για τους χρήστες υπηρεσιών Εμπορίας Ανθρώπων, οι δράσεις ευαισθητοποίησης και το νέο νομοθετικό πλαίσιο Επιτροπείας Ανηλίκων, δεν επιτρέπουν κανέναν εφησυχασμό. Αντιθέτως χρειάζεται εγρήγορση πολιτείας και κοινωνίας.
Τελειώνοντας επιτρέψτε μου μια αναφορά στις “μαύρες τρύπες” της παγκόσμιας κοινότητας, τις περιοχές που κυριαρχούν πολεμικές συγκρούσεις, διώξεις, αναταραχές, και όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι άγνωστη έννοια.
Εκεί όπου η ανθρώπινη ζωή στοιχίζει ελάχιστα. Εκεί όπου μικρά παιδιά αντί να πηγαίνουν σχολείο επιστρατεύονται σε πολεμικές αναμετρήσεις. Εκεί, λοιπόν, χρειάζεται ως Ευρώπη να δράσουμε για να δημιουργηθούν συνθήκες ασφάλειας, ειρήνης και ανάπτυξης, ώστε να πάψουν να τροφοδοτούν την εμπορία ανθρώπων.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/By8Hioyupq0

Αθήνα, 30 Ιουλίου 2021

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
ΓΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ:

Κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων ακόμη κι από άτομα υπεράνω υποψίας!

• Το κίνημα Me too δείχνει το δρόμο…

«Η εμπορία ανθρώπων συνιστά όνειδος για την σύγχρονη ανθρωπότητα. Πρόκειται για το χείριστο τύπο εκμετάλλευσης της ανθρώπινης ύπαρξης, που στιγματίζει αρνητικά τον πολιτισμό μας. Κάθε ανάλογο συμβάν, σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη, και, πολύ περισσότερο, στον λεγόμενο προηγμένο κόσμο, όπως είναι η Ε.Ε. συνιστά πλήγμα για τη συνείδησή μας». Τα παραπάνω τόνισε ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, κατά την κοινή συνεδρίαση της αρμόδιων κοινοβουλευτικών Επιτροπών για την Παγκόσμια Ημέρα του Ο.Η.Ε. κατά της Εμπορίας Ανθρώπων και τις πρωτοβουλίες του Κοινοβουλίου στη μάχη κατά των σύγχρονων μορφών δουλείας και εκμετάλλευσης.
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, κληθείς να τοποθετηθεί ως Πρόεδρος της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, υπογράμμισε ότι «δυστυχώς, το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αθήνα, είδαν το φως αρκετά τραγικά συμβάντα εμπορίας γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση. Συμβάντα, στα οποία ενίοτε εμπλέκονται άτομα του συγγενικού περιβάλλοντος, ακόμη και υπεράνω υποψίας πρόσωπα, επίορκοι, που η πολιτεία τους εμπιστεύθηκε την εφαρμογή του νόμου. Πρόκειται για γεγονότα που πρέπει ως κοινωνία να μας προβληματίσουν. Οφείλουμε να σκύψουμε στις μαύρες αυτές κηλίδες για να διασώσουμε τους συνανθρώπους μας που έχουν μπλεχτεί στα δίκτυα των διαφόρων εγκληματικών κυκλωμάτων. Το κίνημα Me too, οι αποκαλύψεις που ξεκίνησαν από την κ. Μπεκατώρου και όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, πιστεύω ότι λειτουργούν απελευθερωτικά και εν τέλει δείχνουν τον δρόμο για την αλλαγή συλλογικής κουλτούρας.
Πέρα και πάνω από την κινητοποίηση των οργάνων της πολιτείας, απαιτείται η ευαισθητοποίηση των ίδιων των πολιτών, γιατί μέγα πρόβλημα είναι η αδιαφορία που πολλές φορές επιδεικνύουμε, προσπερνώντας το γεγονός που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, καθώς θεωρούμε ότι δεν μας αφορά. Αυτό συνιστά μέγιστη πλάνη. Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι αν γνωρίζουμε ότι άνθρωποι, οποιασδήποτε καταγωγής, φύλου, θρησκεύματος, ηλικίας, γίνονται αντικείμενο οποιασδήποτε εκμετάλλευσης και δεν το γνωστοποιούμε στις αρχές, δεν το καταγγέλλουμε. Οφείλουμε να εμφυσήσουμε στην κοινωνία και ιδιαίτερα στις νέες γενιές αυτό το αίσθημα της αλληλεγγύης, του αλτρουισμού, της συμπόνιας για τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας».
Ο Θεσσαλός πολιτικός πρόσθεσε ακόμη ότι «η Παγκόσμια Ημέρα του ΟΗΕ κατά της Εμπορίας Ανθρώπων είναι ημέρα προβληματισμού, αλλά και ευκαιρία ανασκόπησης όσων έγιναν και κυρίως επανακαθορισμού στόχων και δρομολόγησης νέων δράσεων για την αντιμετώπιση των σύγχρονων μορφών δουλείας και εκμετάλλευσης. Τα όποια θετικά βήματα, που επισημαίνονται και στην Έκθεση 2020 της ΕΕ, σχετικά με την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην πρόληψη και καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων, όπως οι αυστηρότερες ποινές για τους χρήστες υπηρεσιών Εμπορίας Ανθρώπων, οι δράσεις ευαισθητοποίησης και το νέο νομοθετικό πλαίσιο Επιτροπείας Ανηλίκων, δεν επιτρέπουν κανέναν εφησυχασμό. Αντιθέτως χρειάζεται εγρήγορση πολιτείας και κοινωνίας».
Στη συνεδρίαση χαιρετισμό απηύθυνε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Παναγιώτης Πικραμένος, ενώ τοποθετήθηκαν οι υπουργοί Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Εργασίας κ. Κωστής Χατζηδάκης, οι υφυπουργοί Δικαιοσύνης κ. Γιώργος Κώτσηρας, Μετανάστευσης κα Σοφία Βούλτεψη, Εργασίας κα Μαρία Συρεγγέλα και ο Εθνικός Εισηγητής κ. Ηρακλής Μοσκώφ.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/By8Hioyupq0

Αθήνα, 23 Ιουλίου 2021

Συνέντευξη
Δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου
στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος
και στην δημοσιογράφο κ. Κατερίνα Χουζούρη

Είναι το ραδιόφωνο της εκκλησίας, είναι η εκπομπή “κάθε μέρα νέα μέρα” κι εμείς αγαπητοί ακροατές στο σημείο αυτό της εκπομπής να καλωσορίσουμε και να καλημερίσουμε τον βουλευτή Λαρίσης του κυβερνώντος κόμματος και γενικό γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, τον κ. Μάξιμο Χαρακόπουλο. Κ. Χαρακόπουλε καλή σας ημέρα, να σας ευχαριστήσουμε πολύ για αυτήν την πρωινή επικοινωνία.

Καλημέρα. Καλημέρα στους ακροατές μας.

Νομίζω ότι βρίσκεστε στην Κρήτη και συγκεκριμένα στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης. Έτσι δεν είναι;

Βρισκόμαστε στην Κρήτη για την πραγματοποίηση της Γενικής μας Συνέλευσης- δια ζώσης είναι η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση της Ορθοδοξίας. Συναντηθήκαμε και με τον πρόεδρο της Ορθόδοξης Ακαδημίας, τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Κισσάμου και τον κ. Και με τον διευθυντή τον δόκτορα, τον κ. Κωνσταντίνο Ζορμπά. Ωστόσο τις εργασίες μας τις πραγματοποιούμε στο ξενοδοχείο στο οποίο έχουν καταλύσει όλοι οι ορθόδοξοι βουλευτές που έχουν έρθει από διάφορες χώρες απλά και μόνον για λόγους υγειονομικού πρωτοκόλλου, για να αποφεύγουμε τις πολλές μετακινήσεις γιατί είμαστε ακόμη σε μια μεταβατική περίοδο. Είναι ένα ευτύχημα ότι πραγματοποιούμε δια ζώσης την γενική μας συνέλευση- η προηγούμενη είχε γίνει διαδικτυακά αλλά προσπαθούμε να τηρούμε κατά το δυνατόν τα υγειονομικά πρωτόκολλα. Γι' αυτό παρά το γεγονός ότι υπάρχουν οι εγκαταστάσεις, είναι φιλόξενη πάντα η Ακαδημία και στο παρελθόν έχουμε κάνει διάφορες εκδηλώσεις και φιλοδοξούμε και στο μέλλον να κάνουμε αλλά οι εργασίες μας γίνονται στο ξενοδοχείο στο οποίο έχουνε καταλύσει οι βουλευτές.

Υπάρχει μια ατζέντα θεμάτων που θα συζητηθούν;

Βεβαίως. Το βασικό μας, το κεντρικό θέμα της φετινής μας Συνέλευσης είναι το μέλλον της Ευρώπης, το μέλλον του κόσμου μετά την πανδημία. Και αυτό εάν θέλετε ήταν και ένα αντικείμενο της συζήτησης που είχαμε νωρίτερα, της σύσκεψης που είχαμε ως ΔΣΟ με το διεθνές δίκαιο των καθολικών νομοθετών που με την αφορμή της παρουσίας τους εδώ για τη Γενική μας Συνέλευση, γιατί πέραν των βουλευτών από διάφορες χώρες που έχουν έρθει για να συμμετάσχουν στις εργασίες μας, συμμετέχουν και εκπρόσωποι κάποιων διακοινοβουλευτικών διεθνών οργανώσεων. Με τους καθολικούς νομοθέτες επιδιώκουμε μια στενότερη συνεργασία με στόχο την ανάδειξη εάν θέλετε των χριστιανικών αξιών στην Ευρώπη. Γιατί βρισκόμαστε, κι αυτό αποτέλεσε κι ένα μεγάλο ενδιαφέρον του κοινού προβληματισμού που ξεκίνησε να αναπτύσσεται χθες και θα συνεχιστούν οι εργασίες σήμερα και αύριο εδώ στα Χανιά, στη “Γεωργιούπολη”.
Το μέλλον της Ευρώπης μετά την πανδημία με τα διδάγματα βεβαίως της πανδημίας που από χριστιανικής απόψεως θα έλεγα είναι μια υπενθύμιση της ταπεινοφροσύνης και της αλληλεγγύης που θα πρέπει να χαρακτηρίζει κάθε άνθρωπο. Γιατί άρκεσε ένας μικροοργανισμός προκειμένου να δείξει πόσο αδύναμοι είμαστε, προκειμένου να αναδείξει την ανάγκη της συνεργασίας, γιατί ξέρετε εάν μείνουνε μαύρες τρύπες στον πλανήτη όπου δεν θα είχε αντιμετωπιστεί η πανδημία, όπου κάποιοι δεν θα έχουνε δώσει εμβόλια, αρκούν οι μεταλλάξεις να δημιουργήσουν αναστάτωση και να ταλαιπωρήσουν και πάλι τον κόσμο. Άρα οι χριστιανικές αυτές αξίες της αλληλεγγύης, της αγάπης προς τον πλησίον, της φιλαλληλίας και της ταπεινοφροσύνης νομίζω επανέρχονται και πάλι στο προσκήνιο έστω και με αυτόν τον τρόπο.

Θεωρείται ότι τίθεται υπό αμφισβήτηση η χριστιανική ταυτότητα της Ευρώπης από κάποια κράτη;

Έχει συμβεί αυτό.

Γιατί το ρωτώ βέβαια; Γιατί αναφερθήκατε σε αυτό το θέμα. Ήθελα να μας πείτε έτσι δυο λόγια.

Ένα μεγάλο μέρος της κεντρικής εισήγησής μου ήταν για αυτό χθες. Κοιτάξτε νομίζω ότι κατά κοινή ομολογία υπάρχει μια προσπάθεια αποχρωματισμού από τις χριστιανικές αξίες της Ευρώπης και νομίζω είναι μια ευκαιρία τώρα μετά την πανδημία που ανήκει αυτός ο διάλογος για το μέλλον της Ευρώπης που θα κορυφωθεί του χρόνου, με τη διάσκεψη για το μέλλον της Ευρώπης να επανατεθούν αυτά τα ζητήματα στο τραπέζι. Ξέρετε δεν είναι η πρώτη φορά, το 2005 που επί Βαλερί Ζισκάρ Ντεστέν, αυτό προΐστατο τότε της προσπάθειας για την καθιέρωση του ευρωπαϊκού Συντάγματος, η οποία τελικώς δεν καρποφόρησε με τη “συνθήκη της Λισαβόνας”. Δεν υπήρξε ομοφωνία, σε κάποιες χώρες έγιναν δημοψηφίσματα όπως θυμόσαστε και απορρίφθηκε τότε το Σύνταγμα. Είχε γίνει τότε μια προσπάθεια στο προοίμιο του Συντάγματος να υπάρχει μια σαφής αναφορά στους πυλώνες του ευρωπαϊκού πολιτισμού που είναι βεβαίως η ελληνική γραμματεία, η κλασική παιδεία, το ρωμαϊκό δίκαιο και οι χριστιανικές αξίες. Κάποιες χώρες τότε αντέδρασαν θεωρώντας ότι η αναφορά στο ευρωπαϊκό Σύνταγμα στις χριστιανικές αξίες, στις χριστιανικές ρίζες του ευρωπαϊκού πολιτισμού θα απέκλειε κάποιες ενδεχομένως υποψήφιες μουσουλμανικές χώρες προς ένταξη. Ουσιαστικά μιλούμε για την Τουρκία, που είχε υποβάλλει τότε αίτημα ένταξης στην Ε.Ε. Θεωρήθηκε ότι θα ήταν ένας σαφές μήνυμα, ότι δεν μπορεί να ενταχθεί μια αμιγώς μουσουλμανική χώρα στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα και γι' αυτό υπήρξε αυτή η απάντηση στην αναφορά στις χριστιανικές αξίες. Αλλά βλέπουμε τα τελευταία χρόνια η κατάσταση αυτή να επιδεινώνεται. Φτάνουμε στο σημείο, και μνημονεύθηκε κατά την συνάντηση που είχαμε με τους καθολικούς νομοθέτες, με αφορμή αυτό που είπε ο Πρόεδρός τους, ο Κρίστιαν φον Γκεσάου, για την χαρά που ένιωσε ευρισκόμενος ένα Πάσχα στη Ρωσία που έβλεπε παντού το εορταστικό πνεύμα, με αναγραφές του “Χριστός Ανέστη”, με τον κόσμο να εύχεται “χριστός Ανέστη”, σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει σε πολλές χώρες πια της δυτικής Ευρώπης, που το ζήτημα της ανοχής απέναντι σε αλλόθρησκους που βρίσκονται στο ευρωπαϊκό έδαφος, που ήρθαν ως μετανάστες ή πρόσφυγες και πια είναι δεύτερης ή τρίτης γενιάς, και οι οποίοι δεν είναι χριστιανοί και ξενίζονται από τις χριστιανικές παραδόσεις, προκειμένου να μην προκληθούν “τα θρησκευτικά τους αισθήματα” φτάσαμε στο άλλο άκρο, να μην λέμε “Καλά Χριστούγεννα”, να μην λέμε “Καλό Πάσχα”, να μην λέμε “Χριστός Ανέστη”, απλά να λέμε Καλές Γιορτές, να μην καν υπάρχει στολισμός που παραπέμπει σε χριστιανικά σύμβολα. Όλο αυτό όμως θα πρέπει να μας προβληματίσει και το τόνισα και χθες από το βήμα της Γενικής μας Συνέλευσης. Γιατί ξέρετε είδαμε την κατάληξη που είχε το κομμουνιστικό ιδεολόγημα στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού όπου επιχειρήθηκε να εξοβελιστεί ο χριστιανισμός, εν προκειμένω η Ορθόδοξη θρησκεία στο ανατολικό ευρωπαϊκό τμήμα. Είδαμε που οδήγησε αυτό, σε τι τραγικά αδιέξοδα. Στη Δυτική Ευρώπη, ως ενωμένη πια Ευρώπη, κάποιοι έχουν κατά νου αυτό το ιδεολόγημα της “αποχριστιανοποίησης” στο όνομα της ανοχής προς μετανάστες ή πρόσφυγες που έρχονται στην Ευρώπη με ένα όραμα ενός ασαφούς πολυπολιτισμού που τελικά όπου εφαρμόστηκε στην πράξη οδήγησε σε Βαβέλ και οδήγησε και σε έξαρση θρησκευτικού, ισλαμικού εξτρεμισμού και ως αντίδραση σε αυτό βλέπουμε να αναβιώνουν ιδεολογίες ναζιστικές και φασιστικές που θεωρούσαμε ότι έχουνε πεθάνει στην Ευρώπη αλά νομίζω ότι είναι μια ευκαιρία τώρα κ. Χουζούρη.

Είναι πρόσφορο το έδαφος να επανατοποθετηθεί το θέμα.

Ναι νομίζω όλη η Ευρώπη είναι η ευκαιρία να ξαναδεί στον καθρέφτη ποια είναι, ποιες είναι οι ρίζες της, ποιος είναι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, ποιοι είναι οι πυλώνες της.

Θέλω να σας παρακαλέσω να έχουμε την δυνατότητα να τα ξαναπούμε την επόμενη εβδομάδα για να μας πείτε τι έγινε με τις εργασίες, τι συζητήθηκε και ποια είναι τα συμπεράσματα αφού σας ευχαριστήσω πολύ για αυτήν την πρωινή επικοινωνία.

Να είστε καλά. Καλή σας ημέρα. Καλή συνέχεια.

Σας ευχαριστούμε πολύ. Αγαπητοί ακροατές συνομιλήσαμε με τον βουλευτή Λαρίσης του κυβερνώντος κόμματος, τον κ. Μάξιμο Χαρακόπουλο, ο οποίος είναι ο Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας.

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/ywi5Ox7JHkA

Η Ευρώπη να ξανασυναντήσει τις χριστιανικές αξίες

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ποιο μπορεί να είναι το μέλλον μας ως Ευρώπη μετά από αυτήν την κρίση; Ποιοι οι ορίζοντες που ανοίγονται μπροστά μας και ποιες οι προτάσεις για αυτό το κοινό αύριο; Στα ερωτήματα αυτά επιχειρήσαμε να απαντήσουμε στη Γενική Συνέλευση της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας που πραγματοποιήθηκε 22-25 Ιουλίου στην Κρήτη. Δεκάδες Ορθόδοξοι βουλευτές από διαφορετικές χώρες, αλλά με κοινό πολιτισμικό υπόβαθρο που ορίζεται από την κοινή θρησκευτική πίστη, τις κοινές παραδόσεις, τα κοινά συμπεφωνημένα υπονοούμενα, τους κοινούς δηλαδή κώδικες συνεννόησης μεταξύ μας, επιχείρησαν να συμβάλουν στη συζήτηση που έχει ανοίξει στην Ε.Ε. για «Το Μέλλον της Ευρώπης».
Κοινή ήταν η διαπίστωση ότι η Ευρώπη απομακρύνεται από τους βασικούς πυλώνες του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Αναφέρομαι πρωτίστως στη χριστιανική παράδοση, η οποία σε συνδυασμό με την αρχαία, την κλασσική γραμματεία και το ρωμαϊκό δίκαιο, διαμόρφωσε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, τον Ευρωπαίο άνθρωπο. Αυτή η απόπειρα να κοπούν οι ρίζες του ευρωπαϊσμού θα έχει ως τελικό αποτέλεσμα το ίδιο το ευρωπαϊκό δένδρο να ξεραθεί.
Το ζήτημα της χριστιανικής ταυτότητας της Ευρώπης είχε τεθεί και κατά την περίοδο της κατάρτισης του Συντάγματος της Ευρώπης το 2005, όμως ορισμένα κράτη-μέλη της Ε.Ε. ήγειραν ενστάσεις και η αναφορά στις ευρωπαϊκές χριστιανικές ρίζες παραπέμφθηκε στις καλένδες. Θεωρήθηκε ότι η αναφορά στις «χριστιανικές αξίες» θα καθιστούσε δυσκολότερη την επέκταση της Ε.Ε. στο μέλλον, ώστε να συμπεριλαμβάνονται κυρίως μουσουλμανικές χώρες, όπως η Τουρκία. Κάποιοι, αφελώς αισιόδοξοι τότε, πίστεψαν ότι προκειμένου η Ευρώπη να κάνει το μεγάλο βήμα προς την Ανατολή, άξιζε τον κόπο να αποκρύψουμε, να παραβλέψουμε, να ξεχάσουμε τις χριστιανικές αξίες της Ευρώπης.
Η ευκαιρία που χάθηκε τότε, μας δίνεται εκ νέου για να χαρτογραφήσουμε και πάλι τις χριστιανικές συντεταγμένες της Ευρώπης. Το θέμα μπορεί να επανατεθεί με σοβαρότητα και δομημένη επιχειρηματολογία.
Σε κάποιους, όμως, έχουν επικρατήσει εμμονικές ιδεοληψίες για το ευρωπαϊκό μέλλον. Αντικαθιστώντας το όραμα της κομουνιστικής κοινωνίας, από το οποίο επίσης εξοβελίστηκε η χριστιανική παράδοση, και το οποίο οδήγησε εντέλει σε τραγωδίες το ανατολικό ευρωπαϊκό τμήμα, σήμερα γίνεται λόγος για ένα ασαφές πολυπολιτισμικό όραμα.
Ένα όραμα στο οποίο τα αμιγή ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά θα πρέπει να υποχωρήσουν, αν όχι να εξαφανιστούν, για να επιτευχθεί η συμβίωση ανθρώπων διαφορετικής πολιτισμικής καταγωγής, χωρίς ωστόσο καμία διάθεση ενσωμάτωσης στον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής.
Ήδη, παρακολουθούμε το άτοπο αυτών των προσδοκιών. Εκεί όπου έχουν επικρατήσει αυτές οι λογικές συχνά εμφανίζονται σύγχρονες βαβέλ, που ενίοτε μετατρέπονται σε εστίες μισαλλοδοξίας, φανατισμού και βίας, που με τη σειρά τους τροφοδοτούν ολοκληρωτικές ιδεολογίες, που ελπίζαμε ότι είχαν σβηστεί από την ευρωπαϊκή ιστορία δια παντός.
Ναι, η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι μια περίκλειστη ήπειρος –άλλωστε αυτό θα ήταν ουτοπία στην εποχή της παγκοσμιοποίησης- δεν μπορεί, όμως, να είναι ανοχύρωτη, όπως σημείωσε και ο Φράνσις Φουκουγιάμα σε συνέντευξή του στα ΝΕΑ, και πολύ περισσότερο να υποστείλει τη σημαία των αξιών της, να ακυρώσει την ταυτότητά της στο όνομα της συμβίωσης και ενός ασαφούς πολυπολιτισμού.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην υπουργός.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” στις 29.07.21