ΜΑΞΙΜΟΣ ΠΡΟΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΑΚΗ:

Κίνδυνος απώλειας κονδυλίων ΕΣΠΑ σε Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις!

• Κυβερνητική απραξία & διοικητικό αλαλούμ κτυπούν την επιχειρηματικότητα

Ποιοι ευθύνονται για τις καθυστερήσεις στην εκταμίευση εγκεκριμένων κονδυλίων του ΕΣΠΑ για Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις και σε ποιες ενέργειες θα προβούν για την απορρόφηση των πιστώσεων ζητά να πληροφορηθεί με ερώτησή του ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος προς τους υπουργούς Παραγωγικής Ανασυγκρότησης κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη και Οικονομίας κ. Γιώργο Σταθάκη.
Ο Θεσσαλός πολιτικός στην ερώτηση -που συνυπογράφει με συναδέλφους του της ΝΔ- αναφέρει ότι «οι Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας» και «τα προγράμματα του ΕΣΠΑ αποτελούν μέτρα αναγκαία για τη βιωσιμότητά τους» οπότε «η μη καταβολή των δημόσιων χρηματοδοτήσεων θα αποτελέσει ένα ακόμα σοβαρό πλήγμα που θα της οδηγήσει σε περαιτέρω ύφεση με τελική κατάληξη τον αφανισμό τους». Όμως «εξαιτίας της απραξίας που επιδεικνύει η Κυβέρνηση και των προβλημάτων που έχει προκαλέσει η μη ολοκλήρωση της μεταφοράς όλων των τμημάτων της Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας (ΓΓΒ) στο νέο υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης και των αρμοδιοτήτων, φορείς και κλάδοι που εμπλέκονται στην εφαρμογή των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους».
Μάλιστα, «από το Δεκέμβριο του 2014 εκκρεμούν αιτήσεις επιχειρήσεων προς τη ΓΓΒ για διενέργεια ελέγχων ολοκλήρωσης επενδυτικών σχεδίων όπως είναι το Πρόγραμμα Πράσινες Υποδομές. Συγκεκριμένα, εκκρεμούν πάνω από 3 μήνες αιτήσεις πολλών επιχειρήσεων για καταβολές της δημόσιας χρηματοδότησης για επενδύσεις που υλοποιήθηκαν και ελέγχθηκαν από τα αρμόδια όργανα των ενδιάμεσων φορέων διαχείρισης ήδη από το Φθινόπωρο του 2014 με χαρακτηριστικό παράδειγμα το πρόγραμμα ‘‘Νέα Καινοτομική Επιχειρηματικότητα’’».
Σύμφωνα με την ερώτηση που υπογράφει ο κ. Χαρακόπουλος «πολλές πληρωμές ανεστάλησαν με την αιτιολογία της αναμονής έκδοσης ΦΕΚ διορισμού Γενικού Γραμματέα Ε.Σ.Π.Α. Το απίστευτο αλαλούμ συνεχίστηκε με πολλές επιχειρήσεις να είναι σε αναμονή επανελέγχων των φακέλων τους, εξαιτίας της μεταφοράς της ΓΓΒ στο υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης» και «οι φάκελοι εξακολουθούν να πηγαίνουν από ‘‘τον Άννα στον Καϊάφα’’».
Παράλληλα, φαίνεται ότι προωθείται σχέδιο τροποποίησης νόμου, με το οποίο γίνεται προσπάθεια σύστασης μιας ανεξάρτητης διοικητικής δομής με την οποία δίνονται αρμοδιότητες: Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών σε Τμήμα Οικονομικής Διαχείρισης της Διεύθυνσης αυτής και δίνονται και Διατάκτη δαπανών σε άλλον Γενικό Γραμματέα αντί Γεν. Γραμματέα του υπουργείου ΠΑΠΕΝ. Επιπλέον, επιχειρείται η μεταφορά επιπλέον προσωπικού, από αυτό που υπηρετούσε σε πρώην Διευθύνσεις της ΓΓΒ. Και για τούτο ερωτώνται οι αρμόδιοι υπουργοί ποια είναι η αναγκαιότητα της μεταφοράς όλων των τμημάτων της ΓΓΒ στο νέο υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, και γιατί γίνεται προσπάθεια σύστασης υπηρεσιών, που ήδη υπάρχουν στο υπουργείο, δημιουργώντας επιπλέον θέσεις ευθύνης και επιβαρύνοντας τον κρατικό προϋπολογισμό.

Καππαδοκία, 16 Ιουνίου 2015

ΜΑΞΙΜΟΣ ΠΡΟΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΝΔ ΛΑΡΙΣΑΣ:

Η αγωνία για το αύριο της χώρας στο κατακόρυφο!

• Να ακούσουμε τη βάση της παράταξης

«Ο δρόμος της ανασυγκρότησης της παράταξης του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή είναι επιβεβλημένος για την πατρίδα. Για να κερδίσουμε εκ νέου την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, και να καταστούμε δύναμη ηγεμονική, πολιτικά και ιδεολογικά, δύναμη που θα κερδίζει τη θετική ψήφο των πολιτών, και όχι δια της ατόπου απαγωγής, απαιτούνται βαθιές τομές. Να ακούσουμε τη βάση της παράταξης». Τα παραπάνω τόνισε, μεταξύ άλλων ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μαξιμος Χαρακόπουλος, σε μήνυμά του προς τα μέλη της Νομαρχιακής Συνέλευσης της ΝΟΔΕ Λάρισας της ΝΔ, με αφορμή τη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή του βουλευτή Αττικής κ. Μάκη Βορίδη.
Ο Θεσσαλός πολιτικός, που δεν κατέστη δυνατό να παραβρεθεί στη Νομαρχιακή Συνέλευση, καθώς βρίσκεται στην Καππαδοκία συνοδεύοντας τον Οικουμενικό Πατριάρχη στο ετήσιο προσκύνημα του, στο μήνυμά του αναφέρει τα εξής:
«Η περίοδος που διανύουμε εξακολουθεί, δυστυχώς, να είναι δραματική, η αβεβαιότητα και η αγωνία για το αύριο της χώρας έχει φθάσει στο κατακόρυφο. Οι δυνάμεις του λαϊκισμού, με όπλο την ασύστολη και ανεύθυνη δημαγωγία, παραπλάνησαν τον λαό και υπέκλεψαν τη ψήφο του για να «σκίσουν» δήθεν τις μνημονιακές συμβάσεις. Αντ’ αυτού επιδόθηκαν σε καταστρεπτικές κινήσεις επικοινωνιακού εντυπωσιασμού και σε ατέρμονες συναντήσεις χωρίς περιεχόμενο, που βάφτιζαν διαπραγμάτευση, για να ρίχνουν «στάχτη» στα μάτια του κόσμου. Το αποτέλεσμα είναι η οικονομία να βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα της κατάρρευσης, η αγορά να έχει “παγώσει”, οι τραπεζικές καταθέσεις να κάνουν καθημερινά ‘‘φτερά’’, η Ελλάδα να έχει ξεμείνει από φίλους στην Ευρώπη, και το ‘‘ατύχημα’’ ενός GREXIT να είναι προ των πυλών.
Η ευθύνη που βαραίνει τις πλάτες της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης τούτες τις στιγμές είναι μεγάλη. Και είμαι βέβαιος ότι θα ανταποκριθούμε με την υπευθυνότητα που απορρέει από την ιστορία μας και το υψηλό αίσθημα πατριωτισμού που πάντοτε μας διέκρινε, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές. Παράλληλα, όμως, χωρίς να παραγνωρίζουμε τη προσπάθεια που έγινε για να ορθοποδήσει η χώρα, στα χρόνια της δικής μας διακυβέρνησης, οφείλουμε με γενναιότητα, χωρίς μισόλογα και υπεκφυγές, να παραδεχθούμε τα λάθη που έγιναν, τις παρεκκλίσεις που επιτρέψαμε να συμβούν από τις θεμελιώδεις αρχές και την πολιτική μας φιλοσοφία. Λάθη, όπως η εμμονή σε φορολογικές επιδρομές που «πλήγωσαν» την επιχειρηματικότητα και που, εντέλει, μας στοίχησαν την υποστήριξη του βασικού μας κορμού, της μεσαίας τάξης, αλλά και της αγροτιάς.
Όλα αυτά θα πρέπει να τα δούμε σύντομα, μετά από τη συμφωνία που ελπίζουμε ότι τελικά θα επιτευχθεί, και κατακάτσει ο “κουρνιαχτός” που προκαλεί η ανεύθυνη διακυβέρνηση των… μαθητευόμενων μάγων».

Προκόπι Καππαδοκίας, 15 Ιουνίου 2015

Ο ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ

Ψαλμοί σε αλειτούργητη 91 χρόνια ρωμαίικη εκκλησία!

• Μάξιμος: Οπλιζόμαστε με ελπίδα ότι το Καλό θα νικήσει

«Αναλογιζόμενοι τις περιπέτειες που πέρασαν οι Καππαδόκες και τη στωικότητα που τις αντιμετώπισαν, έχοντας ακατάβλητη πίστη στο Θεό, οπλιζόμαστε και εμείς με δύναμη, για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες, με υπομονή να αντέξουμε στα κτυπήματα των καιρών, με ελπίδα ότι το καλό θα νικήσει». Τα παραπάνω τόνισε, σε κλίμα ιδιαίτερης συγκίνησης, ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος προσφωνώντας τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, μετά τη λειτουργία που τελέστηκε στην αλειτούργητη επί 91 χρόνια εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου στην άλλοτε ρωμαίικη κοινότητα της Ανακού στην Καππαδοκία.
Ο Καππαδόκης στην καταγωγή βουλευτής που βρέθηκε και φέτος στα βήματα του Πατριάρχη στο προσκύνημα της Καππαδοκίας, αποκαλώντας τον κ. Βαρθολομαίο «Αυθέντη του Γένους των Ρωμιών Ορθοδόξων Χριστιανών», ανέφερε επίσης ότι «το δέος που μας διακατέχει διαβαίνοντας τα σοκάκια, όπου κάποτε έσφυζε η ρωμαίικη ζωή, αντικρίζοντας τα τοπία, τα μνημεία και τα κτίσματα της Καππαδοκίας, είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια.
Νοιώθω, όμως, υποχρέωση για μια ακόμη φορά να επαινέσω το Έργο σας Παναγιώτατε, που με σοφία και εγκαρτέρηση επιτελείτε, όλα αυτά τα χρόνια, που κρατάτε το πηδάλιο του Οικουμενικού Θρόνου. Γιατί ο Λόγος του Θεού ακούγεται και πάλι σε αυτές τις έρημες από δεκαετίες εκκλησιές, χάριν στην ακαταπόνητη προσπάθειά Σας, την αταλάντευτη προσήλωση στο μέγα καθήκον που έχετε αναλάβει.
Για όλους εμάς τους απογόνους των ξεριζωμένων Ρωμιών της Καππαδοκίας, αυτών που έφυγαν στην μεγάλη Ανταλλαγή των πληθυσμών, το προσκύνημα αυτό είναι και ένα μνημόσυνο για τους ταπεινούς και θεοσεβούμενους προγόνους μας, που είναι θαμμένοι εδώ στα καππαδοκικά χώματα, αλλά και για όσους πέθαναν και θάφτηκαν στη νέα τους πατρίδα, χωρίς ποτέ να ξαναδούν την αγαπημένη τους γη.
Οι Ρωμιοί της Καππαδοκίας έζησαν το τραύμα της Εξόδου, το σπαραγμό ενός οργανωμένου ξεριζωμού σε εφαρμογή της αναγκαστικής Ανταλλαγής των πληθυσμών. Οι μαρτυρίες της Εξόδου είναι συγκλονιστικές στην καταγραφή τους από το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών: «Άμα πέρασε η Επιτροπή και ειδοποίησε, άρχισαν να ξηλώνουν την εκκλησία και το καμπαναριό. Ένας έπιασε και κτύπησε την καμπάνα. Μαζεύτηκαν και άλλοι, και καθένας με τη σειρά χτυπούσε την καμπάνα. Όλοι ήθελαν να τη χτυπήσουν! Γειτόνοι, γιατί χτυπάτε την καμπάνα; ρώτησαν οι Τούρκοι. Και εκείνοι είπαν: Επί τόσους αιώνες που έχουμε την πατρίδα μας, και τώρα φεύγουμε. Θέλουμε να την αποχαιρετήσουμε! Και έκλαψαν και οι Τούρκοι και οι Έλληνες μαζί. Και εβλαστήμησαν αυτούς που έκαναν την Ανταλλαγή» μαρτυρά ο Χαράλαμπος Κουμπρόγλου από την Τελμησό.

Παναγιώτατε, μπορεί να πέρασαν 91 χρόνια από την Ανταλλαγή, που οι πρόσφυγες, αν και Ανατολίτες, δεν αποδέχθηκαν ποτέ ως οριστική και αμετάκλητη μοίρα, προσμένοντας ότι μια μέρα θα γυρίσουν στην πατρίδα. Και σήμερα, όμως, ζούμε σε εποχές τεραστίων αλλαγών, που γεννούν ανησυχία, νέες αντιπαραθέσεις και νέα δεινά.
Ανάμεσα στους κυνηγημένους είναι και οι εναπομείναντες Χριστιανοί της Ανατολής, που επί της κεφαλής τους επικρέμαται η δαμόκλειος σπάθη της εξαφάνισής τους.
Ελπίζουμε, όμως ότι το καλό θα νικήσει. Άλλωστε, και εσείς Παναγιώτατε είσθε ζωντανό παράδειγμα ακαταπόνητου εργάτη του Καλού, υπόδειγμα καρτερίας και ορθοφροσύνης. Ας διδαχθούμε, λοιπόν, και ας ακολουθήσουμε ταπεινά την οδό που ο καθείς ετάχθη, τηρώντας τις ίδιες αρχές, έχοντας πάντοτε μέσα μας αναμμένο το κερί της πίστης και της ελπίδας. Και του χρόνου!»
Στο φετινό προσκύνημα συλλειτούργησαν με τον Πατριάρχη ο μητροπολίτης Αυστρίας κ. Αθηναγόρας και ο επίσκοπος Δορυλαίου κ. Νίκανδρος, ενώ συμπροσευχήθηκε ο μητροπολίτης Μπουένος Άιρες κ. Ταράσιος. Παραβρέθηκαν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Πάνος Σκουρολιάκος ως εκπρόσωπος της πρόεδρου της βουλής, ο πρέσβης της Ελλάδος στην Τουρκία κ. Κυριακός Λουκάκης, ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Καππαδοκικών Σωματείων κ. Φάνης Ισαακίδης, ο πρόεδρος των Σινασιτών κ. Σπύρος Ισόπουλος, άρχοντες του Οικουμενικού Θρόνου και πιστοί από την Ελλάδα, την Πόλη και άλλες χώρες.

Προσφώνηση
του βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο
μετά τη λειτουργία στον Ι. Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου
στην Ανακού της Καππαδοκίας.

«Παναγιώτατε, πάτερ και Δέσποτα
Αυθέντη του Γένους των Ρωμιών Ορθοδόξων Χριστιανών,

Αν και δεν είναι η πρώτη φορά που Σας ακολουθώ σε προσκύνημα στα άγια χώματα της Καππαδοκίας, το λίκνο αυτό της Ορθοδοξίας, τόπο λαμπρυνόμενο από τους Πατέρες της Εκκλησίας, τόπο κατοικίας και ταφής των προγόνων μας, σας διαβεβαιώνω ότι η συγκίνησίς μου παραμένει πάντοτε η ίδια.

Το δέος που μας διακατέχει διαβαίνοντας τα σοκάκια, όπου κάποτε έσφυζε η ρωμαίικη ζωή, αντικρίζοντας τα τοπία, τα μνημεία και τα κτίσματα της Καππαδοκίας, είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια.

Και τώρα κάτω από το τρούλο της, αλειτούργητης για ενενήντα τόσα χρόνια, τούτης εκκλησιάς, πώς να αποδοθούν τα αληθινά αισθήματα που κατακλύζουν όλους εμάς, που αξιωθήκαμε να είμαστε σήμερα εδώ μαζί Σας.

Νοιώθω, όμως, υποχρέωση για μια ακόμη φορά να επαινέσω το Έργο σας Παναγιώτατε, που με σοφία και εγκαρτέρηση επιτελείτε, όλα αυτά τα χρόνια, που κρατάτε το πηδάλιο του Οικουμενικού Θρόνου. Γιατί ο Λόγος του Θεού ακούγεται και πάλι σε αυτές τις έρημες από δεκαετίες εκκλησιές, χάριν στην ακαταπόνητη προσπάθειά Σας, την αταλάντευτη προσήλωση στο μέγα καθήκον που έχετε αναλάβει.

Για όλους εμάς τους απογόνους των ξεριζωμένων Ρωμιών της Καππαδοκίας, αυτών που έφυγαν στην μεγάλη Ανταλλαγή των πληθυσμών, το προσκύνημα αυτό είναι και ένα μνημόσυνο για τους ταπεινούς και θεοσεβούμενους προγόνους μας, που είναι θαμμένοι εδώ στα καππαδοκικά χώματα, αλλά και για όσους πέθαναν και θάφτηκαν στη νέα τους πατρίδα, χωρίς ποτέ να ξαναδούν την αγαπημένη τους γη.

Οι Ρωμιοί της Καππαδοκίας έζησαν το τραύμα της Εξόδου, το σπαραγμό ενός οργανωμένου ξεριζωμού σε εφαρμογή της αναγκαστικής Ανταλλαγής των πληθυσμών. Οι μαρτυρίες της Εξόδου είναι συγκλονιστικές στην καταγραφή τους από το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών: «Ήρθαν το πρωί οι Τούρκοι μας και μας μοιρολογήσανε. Ξεκινήσαμε, φιλήσαμε των μεγάλων τα χέρια, κλάψαμε κι’ εμείς, να μας συγχωρέσετε αν σας κάναμε κανένα κακό, και ξεκινήσαμε» θυμάται η Βασιλική Παπάζογλου, πρόσφυγας από εδώ, την Ανακού.

«Έπειτα πάλι από λίγον καιρό μάθαμε ότι θα γίνει Ανταλλαγή. Έτσι λέει αποφάσισαν οι Δυνάμεις. Αυτό το πράγμα δεν μας άρεσε. Ποιος θέλει ν’ αφήσει την πατρίδα του, την περιουσία του, τα καλά του και να πάει στην ξενιτιά;» αναρωτιέται ο Κύριλλος Τερκενδόγλου από το Τένεγι.

«Άμα πέρασε η Επιτροπή και ειδοποίησε, άρχισαν να ξηλώνουν την εκκλησία και το καμπαναριό. Ένας έπιασε και κτύπησε την καμπάνα. Μαζεύτηκαν και άλλοι, και καθένας με τη σειρά χτυπούσε την καμπάνα. Όλοι ήθελαν να τη χτυπήσουν! Γειτόνοι, γιατί χτυπάτε την καμπάνα; ρώτησαν οι Τούρκοι. Και εκείνοι είπαν: Επί τόσους αιώνες που έχουμε την πατρίδα μας, και τώρα φεύγουμε. Θέλουμε να την αποχαιρετήσουμε! Και έκλαψαν και οι Τούρκοι και οι Έλληνες μαζί. Και εβλαστήμησαν αυτούς που έκαναν την Ανταλλαγή» μαρτυρά ο Χαράλαμπος Κουμπρόγλου από την Τελμησό.

Και ο Ιωάννης Παλαχτσής από τα Φάρασα, τη γενέτειρα του Γέροντα Παΐσιου, διηγείται ότι «λίγο ύστερα από την καταστροφή της Σμύρνης, μια διάδοση ακούστηκε στο χωριό μας ότι θα γινότανε μουμπατελές. Ξαφνιαστήκαμε με την είδηση: Τι θα πηγαίναμε ‘μεις να κάμομε στην Ελλάδα! Μεγάλος σαματάς έγινε στο χωριό. Θυμούμαι σαν τώρα τα λόγια του γερο-πατέρα μου: “Το είχα στο νου μου πως μια μέρα ίσως να μας περάσουν από μαχαίρι, να πάρουν τα παιδιά μας να τα κάμουν Τούρκους, αλλά ότι θα γίνει Ανταλλαγή, στο νου μου δεν μπορώ να το χωρέσω”».

Και ο παπά-Ισαάκ από το Βέξε περιγράφοντας την τελευταία λειτουργία στις 15 Αυγούστου με την περισυλλογή των ιερών και οσίων θυμάται ότι «μετάλαβαν όλοι κι άρχισαν να παίρνουν τις εικόνες» και μνημονεύει και τους Τούρκους του χωριού που «ήρθανε να συγχωρεθούνε κλαίγοντας». Και καταλήγει με το παράπονο των προσφύγων «στην Ελλάδα που φτάσανε, μητέρα τη θέλανε, μητριά τη βρήκανε».

Παναγιώτατε,
Μπορεί να πέρασαν 91 χρόνια από την Ανταλλαγή, που οι πρόσφυγες αν και Ανατολίτες δεν αποδέχθηκαν ποτέ ως οριστική και αμετάκλητη μοίρα, προσμένοντας ότι μια μέρα θα γυρίσουν στην πατρίδα. Και σήμερα, όμως, ζούμε σε εποχές τεραστίων αλλαγών, που γεννούν ανησυχία, νέες αντιπαραθέσεις και νέα δεινά.

Παρά την προσμονή ότι η γνώση, η καλύτερη γνωριμία των λαών και των ανθρώπων μεταξύ τους, θα έφερνε την ειρήνη και τη συνεννόηση, βλέπουμε να αναζωπυρώνονται εστίες πολέμου, το μίσος να βασιλεύει και την καταστροφή να απλώνεται.

Ειδικά στον ταλαιπωρημένο τόπο της Εγγύς και Μέσης Ανατολής αλλά και στην βόρεια Αφρική, ο πόνος και η δυστυχία έχουν κτυπήσει την πόρτα εκατομμυρίων ανθρώπων. Εγκλωβισμένοι από τον παραλογισμό του πολέμου, συγκατοικούν με τον φόβο του ξαφνικού και επώδυνου θανάτου.

Άλλοι, εκατοντάδες χιλιάδες, φεύγουν για να σωθούν ως πρόσφυγες. Στοιβάζονται σε στρατόπεδα γειτονικών χωρών ή ριψοκινδυνεύουν τη ζωή τους με μακρινά ταξίδια προς την Ευρώπη, αναζητώντας τη «γη της επαγγελίας».

Ανάμεσα στους κυνηγημένους είναι και οι εναπομείναντες Χριστιανοί της Ανατολής, που επί της κεφαλής τους επικρέμαται η δαμόκλειος σπάθη της εξαφάνισής τους. Ναοί, μοναστήρια και ιερά καταστρέφονται ή παύουν να λειτουργούν ως τέτοια, λόγω της μισαλλοδοξίας και του φανατισμού. Έτσι βρισκόμαστε ενώπιον της ζοφερής πιθανότητας η παράδοση δύο χιλιάδων ετών να χαθεί δια παντός.

Η διεθνής κοινότητα, όμως, απέναντι σε αυτό το δράμα δεν δείχνει, δυστυχώς, την απαιτούμενη αποφασιστικότητα, δεν δείχνει τόλμη και σοφία ώστε να επικρατήσει επιτέλους το πνεύμα της ειρήνης και του συμβιβασμού.

Φαίνεται ότι πάλι επικρατούν οι σκοπιμότητες, η υστερόβουλη τακτική, και οι Ισχυροί του κόσμου δείχνουν να μην έχουν διδαχθεί από τα λάθη του παρελθόντος -τα οποία εμείς οι απόγονοι των προσφύγων γνωρίζουμε πολύ καλά- και δυστυχώς τα επαναλαμβάνουν ανεύθυνα.

Παναγιώτατε,
Είναι πολλά όσα θλίβουν τη ψυχή μας, όσα μας κάνουν να εξανιστάμεθα. Αναλογιζόμενοι όμως το μακρύ βίο των Καππαδοκών, αναλογιζόμενοι τις περιπέτειες των αιώνων που τους έτυχαν και τη στωικότητα που τις αντιμετώπισαν, έχοντας ακατάβλητη πίστη στο Θεό, οπλιζόμαστε και εμείς με δύναμη, για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες, με υπομονή να αντέξουμε στα κτυπήματα των καιρών, με ελπίδα ότι το καλό θα νικήσει.

Άλλωστε, και εσείς Παναγιώτατε είσθε ζωντανό παράδειγμα ακαταπόνητου εργάτη του Καλού, υπόδειγμα καρτερίας και ορθοφροσύνης. Ας διδαχθούμε, λοιπόν, και ας ακολουθήσουμε ταπεινά την οδό που ο καθείς ετάχθη, τηρώντας τις ίδιες αρχές, έχοντας πάντοτε μέσα μας αναμμένο το κερί της πίστης και της ελπίδας.
Και του χρόνου!»

Η φέτα και το… τέλος της ιστορίας

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

«Καθώς μπήκαμε στη σπηλιά, κατάπληκτοι κοιτούσαμε τα πάντα. Υπήρχαν πανέρια, φτιαγμένα από καλάμια, γεμάτα τυριά. Στις μάντρες στριμώχνονταν ερίφια και αρνιά, που ήταν όμως χωρισμένα με φροντίδα. Αλλού βρίσκονταν τα μεγάλα και τα μεσαία αλλού∙ και αλλού πάλι ήταν τα νεογνά. Οι κάδοι είχαν υπερχειλίσει με τυρόγαλο, καρδάρες και σκαφίδια ήταν όλα τους έτοιμα, μέσα τους να τα αρμέγει». Αυτή τη γλαφυρή περιγραφή βάζει στο στόμα του Οδυσσέα ο μεγάλος ραψωδός της Ελλάδας ο Όμηρος (ραψ. Ι, στίχοι 218-224, μετ. Νίκος Νικολίτσης). Και αποδεικνύει αν μη τι άλλο ότι, τουλάχιστον πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια σε αυτόν τον τόπο, η παραγωγή του τυριού ήταν διαδεδομένη. Και έμειναν αυτά τα τυριά, όπως η φέτα, ακόμη και ο τρόπος παρασκευής τους έως πρόσφατα, αναλλοίωτα μέσα στις χιλιετίες που πέρασαν.
Φαίνεται, όμως, ότι σήμερα το «τέλος της ιστορίας» κάποιοι το εννοούν πραγματικά και συμπεριφέρονται ανάλογα σε όλα τα ζητήματα. Έτσι, έχουμε βρεθεί ενώπιον του ανήκουστου αιτήματος εκ μέρους των ΗΠΑ, να εξάγουν ελεύθερα «αμερικάνικο τυρί φέτα» στην Ευρώπη! Πρόκειται καταφανώς για μια απίστευτη ύβρη, που αν περάσει συνιστά τεράστια απειλή για την ελληνική κτηνοτροφία, έναν κλάδο από τον οποίο περιμένουμε πολλά τα επόμενα χρόνια.
Ως γνωστόν, η ΕΕ βρίσκεται σε συνομιλίες με τις ΗΠΑ με σκοπό να καταλήξουν σύντομα σε μια νέα εταιρική συμφωνία, η οποία έχει τον τίτλο Διατλαντική Εμπορική και Επενδυτική Εταιρική Σχέση (TTIP). Στο πλαίσιο αυτό, όμως, έχουν τεθεί από την αμερικανική πλευρά μια σειρά από παράλογες αξιώσεις, που πλήττουν άμεσα τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών οικονομιών.
Μια από αυτές είναι η εμμονή της Ουάσιγκτον να δεχθούν οι ευρωπαϊκές χώρες την εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, που στην αμερικανική αγορά έχουν μεγάλο μερίδιο. Είναι περιττό να αναλύσουμε τι θα σημάνει μια υποχώρηση της Ευρώπης σε αυτήν την αξίωση, και τι θα σημάνει για την ποιότητα της διατροφής στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Το δεύτερο αμερικανικό αίτημα είναι η κατάργηση στις γεωγραφικές ενδείξεις σε Προϊόντα Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) και Προϊόντα Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ). Πρόκειται για σημαντικά κεκτημένα της Ευρώπης, που εξασφαλίζουν έως σήμερα τόσο την ποιότητα μιας σειράς προϊόντων αλλά προστατεύουν και τους παραγωγούς από τον αθέμιτο ανταγωνισμό, ενισχύοντας τις τοπικές και εθνικές οικονομίες. Αν, όμως, οι αμερικανικές πιέσεις υπερισχύσουν, όποιος θέλει, όπου θέλει, όπως θέλει παράγει ένα προϊόν και το πουλά με όποια ονομασία θέλει. Εδώ εμπίπτει και η φέτα, καθώς και άλλα προϊόντα, όπως το τσίπουρο κ.λπ. Ιδιαίτερα, όμως, για τη φέτα ήδη ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Γαλακτοκομικών Προϊόντων των ΗΠΑ ζητά επισήμως την άρση εμποδίων για την εισαγωγή «αμερικανικών τυριών» όπως η «φέτα και η παρμεζάνα(!)» στα κράτη μέλη της ΕΕ.
Η τυροκομία δεν είναι μόνο ζωτικής σημασίας για την κτηνοτροφία. Θα μπορούσε να καταστεί, στρατηγική επιλογή της χώρα, ένα από τα βαριά όπλα της αγροτικής μας παραγωγής και εν γένει την εθνική μας οικονομία. Στην αιγοπροβατοτροφία δραστηριοποιούνται περί τους 90 χιλιάδες κτηνοτρόφους, με 12 εκατομμύρια αμνοερίφια. Οι εξαγωγές των τυριών κατά 70-76% αφορούν τη φέτα, και συμπεριλαμβάνουν 50 και πλέον χώρες, ενώ η αξία των εξαγωγών ξεπερνά τα 200 εκατομμύρια ευρώ, με συνεχώς αυξητικές τάσεις. Ενδεικτικός είναι ο πίνακας της ΕΛΣΤΑΤ, με τα διαθέσιμα στοιχεία, όπου καταγράφεται η άνοδος των εξαγωγών της φέτας τα τελευταία χρόνια, καθώς από 28.773.420 κιλά το 2008 φθάσαμε στα 36.822.400 το 2013 (αναλυτικά στον πίνακα ).
Σε ό,τι αφορά τις ΗΠΑ αξίζει να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με το Ελληνικό Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων του Γενικού Προξενείου μας στην Νέα Υόρκη, τα γαλακτοκομικά μας προϊόντα εκεί κατά το 2013, κατέγραψαν αύξηση κατά 15,5% (στοιχεία 08.12.14). ιδιαίτερα στην κατηγορία των τυριών -κυρίως φέτα- η Ελλάδα έγινε ο τρίτος μεγαλύτερος προμηθευτής των ΗΠΑ, μετά την Ισπανία και τη Γαλλία. Δυστυχώς, όμως, η φέτα αν και αποτελεί αναγνωρίσιμο προϊόν, στη συνείδηση του αμερικανού καταναλωτή δεν συνδέεται με την ελληνική της προέλευση. Αυτή την κατάσταση επιδιώκουν, λοιπόν, να επιβάλουν και στην Ευρώπη.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη. Άλλωστε, πρόσφατα αντιμετωπίσαμε κάτι ανάλογο με τη συνολική οικονομική και εμπορική συμφωνία της ΕΕ με τον Καναδά (CETA). Και εκεί επιτεύχθηκε, τέλος πάντων, μια μεσοβέζικη λύση, που τουλάχιστον αποτρέπει την εισαγωγή της καναδέζικής «φέτας» στην Ευρώπη. Τώρα τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα.
Πριν από δέκα ημέρες, μας δόθηκε η ευκαιρία απέναντι σε αυτήν την πρόκληση, να τα πούμε «έξω από τα δόντια» στην ίδια την Επίτροπο Εμπορίου κ. Malmstrom κατά την Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων (COSAC), στη Ρίγα της Λετονίας. Και ζητήσαμε εκεί μετ’ επιτάσεως να μην ενδώσει η ΕΕ στις αμερικανικές απαιτήσεις.
Η αλήθεια είναι, όμως, ότι βρισκόμαστε στην αρχή της κρίσιμης μάχης και απαιτείται συστράτευση όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, ανεξαρτήτου κομματικής ταυτότητας, για να επηρεάσουμε τις τελικές αποφάσεις. Όλοι οι βουλευτές και οι ευρωβουλευτές, αλλά και παραγωγικοί φορείς, θα πρέπει να κινητοποιηθούμε αποφασιστικά, να καταστήσουμε το ζήτημα πρωτεύον στα αρμόδια όργανα, και στο ευρωκοινοβούλιο. Να αναζητήσουμε συμμαχίες, με βάση την αντίθεσή μας στην κατάργηση της αναγραφής της γεωγραφικής ένδειξης στα προϊόντα ΠΟΠ και στις άλλες χώρες που πλήττονται από αυτήν την απόφαση. Και να απαιτήσουμε η εμπορική συμφωνία της ΕΕ με τις ΗΠΑ να θεωρηθεί «Μεικτή», ώστε να χρειάζεται κύρωση και από τα εθνικά κοινοβούλια.
Πρέπει να κατανοήσουν όλοι ότι μόνο στηριζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις, στον δικό μας πλούτο, μπορούμε να ελπίζουμε σε έξοδο από την κρίση.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Το άρθρθο δημοσιεύθηκε στην ''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' την Κυριακη 14/6/2015