Αθήνα, 30 Ιουνίου 2016

Παρέμβαση
του βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου,
με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Συνέχιση της ενημέρωσης των μελών της Επιτροπής από τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Ευάγγελο Αποστόλου, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 5 του Κανονισμού της Βουλής, με θέμα “Προστασία και κατοχύρωση των Γεωγραφικών Ενδείξεων στις συμφωνίες με τρίτες χώρες”».

«Κύριε υπουργέ,
Όπως ξέρετε δεν είμαι πια μέλος της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου από τη στιγμή που τοποθετήθηκα Τομεάρχης Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας. Η Επιτροπή, όμως, γνωρίζει το ενδιαφέρον μου για τα ζητήματα του πρωτογενούς τομέα, καθώς υπηρέτησα για 22 μήνες τον αγροτικό κόσμο, μέχρι την ημέρα της παραίτησής μου από τη θέση του Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης για τη διαφωνία μου στο ζήτημα του γάλακτος. Προέρχομαι, όμως και από ένα αγροκτηνοτροφικό νομό, οπότε παρακολουθώ με προσοχή τα ζητήματα αυτά.

Θα ξεκινήσω με τη ρήση του Κωνσταντίνου Καραμανλή ότι “στην πολιτική γίνονται πολλά και δε λέγονται”.

Κύριε υπουργέ,
συμμερίζομαι αυτή την άποψη και, όσο διάστημα ήμουν στο Υπουργείο σε θέση ευθύνης, προσπάθησα να την ακολουθήσω. Δυστυχώς, στην Ελλάδα μιλούμε πολύ, μιλούμε δημόσια, συχνά για πράγματα που δεν γνωρίζουμε σε βάθος, αγνοώντας εάν βλάπτουμε το εθνικό συμφέρον. Η εξέλιξη του λεγόμενου “πακέτου Χατζηγάκη” είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση που πρέπει να διδάσκεται στις σχολές πολιτικής επιστήμης. Πώς το μικροκομματικό συμφέρον μπορεί να βλάψει το εθνικό συμφέρον!

Κύριε υπουργέ,
θεωρώ ότι είστε άνθρωπος καλών προθέσεων. Δυστυχώς, η πολιτική είναι σκληρή και δεν κρινόμαστε από τις προθέσεις, αλλά στο τέλος της ημέρας από τα αποτελέσματα που φέρνουμε. Και, δυστυχώς, όχι μόνο σαν αντιπολίτευση, αλλά και ως κυβέρνηση πολλές φορές ενδίδετε στον πειρασμό να λέτε πράγματα που δεν κάνετε.
Θυμίζω τα λεγόμενά σας για το “πακέτο Χατζηγάκη”: “Με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και Αποστόλου υπουργό δε θα γίνουν ανακτήσεις από τους αγρότες”.

(Παρέμβαση Ευ. Αποστόλου, υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων: Εκ του αποτελέσματος θα τα κρίνετε).

Ναι. Ξεκινήσατε, όμως, ζητώντας ανάκτηση από αγρότες που έλαβαν άνω των 5.000 ευρώ και έπονται αυτοί που έχουν λάβει 2000 ευρώ και άνω.

Να θυμίσω τα λεγόμενά σας για την αύξηση διάρκειας ζωής στο φρέσκο γάλα. Χαρακτηρίζατε απαράδεκτο το ότι από 5 πήγε σε 7 ημέρες. Συγκρατήθηκε τότε στις 7 με τη δική μου παραίτηση και με τις αντιδράσεις άλλων συναδέλφων βουλευτών. Παρουσία κτηνοτρόφων της Θεσσαλίας μιλάγατε για “τροπολογία Χαρακόπουλου”, όπως τη βαφτίσατε, που θα επανέφερε το γάλα στις 5 ημέρες. Όχι στις 5 δεν επανήλθε, όχι στις 7 δεν έμεινε, όχι στις 11 -όπως ήταν ο αρχικός σχεδιασμός της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ- δεν πήγε, αλλά επί των ημερών σας, με σφραγίδα δική σας, έχουμε φρέσκο γάλα αορίστου διαρκείας! Η γαλακτοβιομηχανία μπορεί να ορίζει όποια διάρκεια ζωής θέλει στο λεγόμενο φρέσκο γάλα.

Το τρίτο παράδειγμα είναι το βέτο που θα θέτατε στις συμφωνίες της ΕΕ με τρίτες χώρες, αναφορικά με την προστασία των Προϊόντων Ονομασίας Προέλευσης και Γεωγραφικών Ενδείξεων, όπως είναι και η φέτα. Συμφωνίες με τον Καναδά, τη Νότιο Αφρική, τη Διατλαντική Εταιρική Συμφωνία με τις ΗΠΑ κ.α.

Προφανώς και είναι απαράδεκτη η τακτική της ΕΕ να έχει στις συμφωνίες με τρίτες χώρες ΠΟΠ, Προϊόντα Γεωγραφικής Ένδειξης, τριών κατηγοριών. Αυτά που απολαμβάνουν Πλήρη προστασία, αυτά που απολαμβάνουν Μερική προστασία και αυτά που δεν έχουν Καμία προστασία.

Αναφερθήκατε νωρίτερα στην παρέμβαση του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στον τότε Πρόεδρο της Κομισιόν κ. Barroso, σχετικά με τη συμφωνία με τον Καναδά. Μήπως η παρέμβαση έγινε προκειμένου να υπάρξει έστω μερική προστασία της φέτας;

Στην Ελλάδα, συνήθως, δραματοποιούμε τα πράγματα. Τα πάντα είναι ή απόλυτος θρίαμβος ή απόλυτη καταστροφή. Αλλά πολλές φορές υπάρχουν και ενδιάμεσες λύσεις και η Συμφωνία με τον Καναδά, πράγματι, είναι μια μεσοβέζικη λύση.

Αλλά θα πρέπει απ' αυτό το βήμα να επαναλάβουμε και πάλι, ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα εισαγωγής τυριών, που βαφτίζονται φέτα, σε χώρα μέλος της ΕΕ. Εντός της ΕΕ δεν υπάρχει κανένα τέτοιο ζήτημα -γιατί δημιουργείται πολλές φορές σύγχυση και παραπληροφόρηση.

Οι συμφωνίες αυτές, που επιτυγχάνουν μερική προστασία, προφανώς είναι προτιμότερες από την πλήρη ασυδοσία, που υπάρχει αυτή την ώρα, μέχρι την υπογραφή των συμφωνιών αυτών, στις οποίες ασκούμε πίεση, προκειμένου να πετύχουμε καλύτερους όρους. Δεν υπάρχει καμία προστασία της φέτας, ο καθείς μπορεί να βαπτίζει, όπως θέλει, ότι προϊόν παράγει παραπλανώντας τον καταναλωτή, χρησιμοποιώντας ελληνικά σύμβολα από την ελληνική σημαία και την Ακρόπολη μέχρι κίονες.

Επιχειρείται, λοιπόν, με αυτές τις συμφωνίες, έστω μια μερική προστασία. Ευχής έργο, θα ήταν να έχουμε απόλυτη προστασία, αλλά να έχουμε συναίσθηση και των δεδομένων. Μιλούμε για Συμφωνίες της ΕΕ με τρίτες χώρες, όταν και στο εσωτερικό της ΕΕ, υπάρχουν αντιμαχόμενα συμφέροντα και πολλοί προτάσσουν τα συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας και των διευκολύνσεων εξαγωγών της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα.

Το λέω τούτο, διότι έχω παρακολουθήσει το θέμα στις διασκέψεις της COSAC, των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, και στη Ρίγα της Λετονίας και στη Χάγη, όπου έλαβα το λόγο. Αυτό που θεωρούμε μεσοβέζικη λύση με τον Καναδά, μπορεί να μην το πετύχουμε στη Συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Στη μεν Ρήγα, ήταν και η Επίτροπος Εμπορίου, η κ. Malmstrom, και της είπα, ότι είναι ύβρις η αξίωση του Συνδέσμου Γαλακτοβιομηχανιών των Ηνωμένων Πολιτειών, που ζητούν να αρθούν τα εμπόδια για την εισαγωγή “αμερικανικής φέτας” -όπως τη βαφτίζουν- στις χώρες-μέλη της ΕΕ. Φτάσαμε σε αυτό το σημείο.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι οι συμφωνίες αυτές να θεωρηθούν “μεικτές”, να χρίζουν, δηλαδή, κύρωσης και από τα Εθνικά Κοινοβούλια. Από τη συμμετοχή μου, όπως σας είπα στις διασκέψεις της COSAC, είδα ότι υπάρχει εύφορο έδαφος από τις αντιδράσεις άλλων συναδέλφων, από άλλες χώρες. Το ζητούμενο είναι, ως πολιτεία, ως Ελληνική Κυβέρνηση να προβούμε στις απαραίτητες εκείνες ενέργειες και συμμαχίες με τις ευρωπαϊκές χώρες του Νότου, που έχουν και εκείνες Προϊόντα Ονομασίας Προέλευσης, Προϊόντα Γεωγραφικής Ένδειξης, προκειμένου να ασκηθεί η μεγαλύτερη δυνατή πίεση, για να θεωρηθούν αυτές οι συμφωνίες “μεικτές”. Εάν κάτι τέτοιο το αξιώσετε, κύριε υπουργέ, είναι και ένας μοχλός πίεσης, γιατί η διαπραγμάτευση είναι αέναη, όπως ξέρετε.

Επίσης, η Επίτροπος Malmstrom απαντώντας μου στη Διάσκεψη της Ρίγα, άφησε ανοικτό, το αν τα Εθνικά Κοινοβούλια θα επικυρώσουν ή όχι αυτές τις συμφωνίες. Είναι, λοιπόν, σημαντικό, να προχωρήσουμε σε συμμαχίες με τις αντίστοιχες χώρες, που έχουν κοινά ενδιαφέροντα με εμάς και σε μια προσπάθεια πανευρωπαϊκής ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης για τις συμφωνίες αυτές.

Υπάρχει, ήδη, καθολική αντίδραση σε πολλές χώρες για το γεγονός ότι οι συμφωνίες αυτές γίνονται σε συνθήκες αδιαφάνειας, ελλιπούς ενημέρωσης των ευρωπαίων πολιτών, για το γεγονός, ότι στην TTIP από την πίσω πόρτα ανοίγει το ενδεχόμενο εισαγωγής μεταλλαγμένων αγροτικών προϊόντων στην ΕΕ. Για αυτά τα ζητήματα υπάρχει ευαισθητοποίηση, και η κοινή γνώμη είναι ένας μοχλός πίεσης στην ΕΕ, η οποία αντιλαμβάνεται, ότι εκτός από τους αριθμούς και τους γραφειοκράτες υπάρχουν και ευρωπαίοι πολίτες και το συνειδητοποιεί κάπως αργά, μετά το Brexit, μετά το σοκ που υπέστησαν από το δημοψήφισμα στη Μεγάλη Βρετανία.

Θα κλείσω με μια αναφορά στην κατάσταση που βιώνει η ελληνική αγελαδοτροφία.

Κύριε υπουργέ,
τα πράγματα είναι πολύ δυσάρεστα μετά την επέκταση της διάρκειας ζωής στο φρέσκο γάλα. Και γίνονται ακόμη χειρότερα με την αρνητική εξέλιξη που φαίνεται ότι υπάρχει σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την αποδοχή του “ελληνικού γιαουρτιού”, που θα παράγεται στην Τσεχία.

Θα θέλαμε να ξέρουμε σε τι κινήσεις προτίθεστε να προβείτε για τη στήριξη της ελληνικής αγελαδοτροφίας, εάν τελικά θα αξιώσετε να είναι “μεικτές” οι συμφωνίες της ΕΕ με τρίτες χώρες, με Καναδά, με Νότια Αφρική, με Βιετνάμ, με Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και εάν όχι, αν θα θέσετε βέτο».

Αθήνα, 1 Ιουλίου 2016

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΠΡΟΣ ΥΠ. ΑΓΡ. ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ:

Θα φέρετε για κύρωση στη βουλή τις Συμφωνίες για τη φέτα;

• Αναγκαίες συμμαχίες με χώρες που έχουν ΠΟΠ – Εκστρατεία ευαισθητοποίησης της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης

«Θα ξεκινήσω με τη ρήση του Κωνσταντίνου Καραμανλή ότι “στην πολιτική πολλά γίνονται και δε λέγονται”. Συμμερίζομαι αυτή την άποψη και, όσο διάστημα ήμουν στο Υπουργείο σε θέση ευθύνης, προσπάθησα να την ακολουθήσω. Δυστυχώς, στην Ελλάδα μιλούμε πολύ, μιλούμε δημόσια, συχνά για πράγματα που δεν γνωρίζουμε σε βάθος, αγνοώντας εάν βλάπτουμε το εθνικό συμφέρον. Η εξέλιξη του λεγόμενου “πακέτου Χατζηγάκη” είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση που πρέπει να διδάσκεται στις σχολές πολιτικής επιστήμης: Πώς το μικροκομματικό συμφέρον μπορεί να βλάψει το εθνικό συμφέρον!» Τα παραπάνω τόνισε ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος στη συνεδρίαση της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, κατά την ενημέρωση των μελών της από τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Ευάγγελο Αποστόλου, για την “Προστασία και κατοχύρωση των Γεωγραφικών Ενδείξεων στις συμφωνίες με τρίτες χώρες”».
Απευθυνόμενος στον κ. Αποστόλου ο Θεσσαλός πολιτικός είπε μεταξύ άλλων: «Κύριε υπουργέ, θεωρώ ότι είστε άνθρωπος καλών προθέσεων. Δυστυχώς, η πολιτική είναι σκληρή και δεν κρινόμαστε από τις προθέσεις, αλλά στο τέλος της ημέρας από τα αποτελέσματα που φέρνουμε. Και, δυστυχώς, όχι μόνο σαν αντιπολίτευση, αλλά και ως κυβέρνηση πολλές φορές ενδίδετε στον πειρασμό να λέτε πράγματα που δεν κάνετε.
Θυμίζω τα λεγόμενά σας για το “πακέτο Χατζηγάκη”: “Με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και Αποστόλου υπουργό δε θα γίνουν ανακτήσεις από τους αγρότες”. Ξεκινήσατε, ζητώντας ανάκτηση από αγρότες που έλαβαν άνω των 5.000 ευρώ και έπονται αυτοί που έχουν λάβει 2.000 ευρώ και άνω.

Να θυμίσω τα λεγόμενά σας για την αύξηση διάρκειας ζωής στο φρέσκο γάλα. Χαρακτηρίζατε απαράδεκτο το ότι από 5 πήγε σε 7 ημέρες. Συγκρατήθηκε τότε στις 7 με τη δική μου παραίτηση και με τις αντιδράσεις άλλων συναδέλφων βουλευτών. Παρουσία κτηνοτρόφων της Θεσσαλίας μιλάγατε για “τροπολογία Χαρακόπουλου”, όπως τη βαφτίσατε, που θα επανέφερε το γάλα στις 5 ημέρες. Όχι στις 5 δεν επανήλθε, όχι στις 7 δεν έμεινε, όχι στις 11 -όπως ήταν ο αρχικός σχεδιασμός της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ- δεν πήγε, αλλά επί των ημερών σας, με σφραγίδα δική σας, έχουμε φρέσκο γάλα αορίστου διαρκείας! Η γαλακτοβιομηχανία μπορεί να ορίζει όποια διάρκεια ζωής θέλει στο λεγόμενο φρέσκο γάλα.

Το τρίτο παράδειγμα είναι το βέτο που θα θέτατε στις συμφωνίες της ΕΕ με τρίτες χώρες, αναφορικά με την προστασία των Προϊόντων Ονομασίας Προέλευσης και Γεωγραφικών Ενδείξεων, όπως είναι και η φέτα. Συμφωνίες με τον Καναδά, τη Νότιο Αφρική, τη Διατλαντική Εταιρική Συμφωνία με τις ΗΠΑ κ.α.

Προφανώς και είναι απαράδεκτη η τακτική της ΕΕ να έχει στις συμφωνίες με τρίτες χώρες ΠΟΠ, Προϊόντα Γεωγραφικής Ένδειξης, τριών κατηγοριών. Αυτά που απολαμβάνουν Πλήρη προστασία, αυτά που απολαμβάνουν Μερική προστασία και αυτά που δεν έχουν Καμία προστασία.

Αναφερθήκατε νωρίτερα στην παρέμβαση του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στον τότε Πρόεδρο της Κομισιόν κ. Barroso, σχετικά με τη συμφωνία με τον Καναδά. Μήπως η παρέμβαση έγινε προκειμένου να υπάρξει έστω μερική προστασία της φέτας;

Στην Ελλάδα, συνήθως, δραματοποιούμε τα πράγματα. Τα πάντα είναι ή απόλυτος θρίαμβος ή απόλυτη καταστροφή. Αλλά πολλές φορές υπάρχουν και ενδιάμεσες λύσεις και η Συμφωνία με τον Καναδά, πράγματι, είναι μια μεσοβέζικη λύση. Αλλά θα πρέπει απ' αυτό το βήμα να επαναλάβουμε και πάλι, ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα εισαγωγής τυριών, που βαφτίζονται φέτα, σε χώρα μέλος της ΕΕ. Εντός της ΕΕ δεν υπάρχει κανένα τέτοιο ζήτημα -γιατί δημιουργείται πολλές φορές σύγχυση και παραπληροφόρηση.

Οι συμφωνίες αυτές, που επιτυγχάνουν μερική προστασία, προφανώς είναι προτιμότερες από την πλήρη ασυδοσία, που υπάρχει αυτή την ώρα σε τρίτες χώρες, όπου δεν υπάρχει καμία προστασία της φέτας, ο καθείς μπορεί να βαπτίζει, όπως θέλει, ότι προϊόν παράγει παραπλανώντας τον καταναλωτή, χρησιμοποιώντας ελληνικά σύμβολα από την ελληνική σημαία και την Ακρόπολη μέχρι κίονες.

Επιχειρείται, λοιπόν, με αυτές τις συμφωνίες, έστω μια μερική προστασία. Ευχής έργο, θα ήταν να έχουμε απόλυτη προστασία, αλλά να έχουμε συναίσθηση και των δεδομένων. Μιλούμε για Συμφωνίες της ΕΕ με τρίτες χώρες, όταν και στο εσωτερικό της ΕΕ, υπάρχουν αντιμαχόμενα συμφέροντα και πολλοί προτάσσουν τα συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας και των διευκολύνσεων εξαγωγών της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα.

Το λέω τούτο, διότι έχω παρακολουθήσει το θέμα στις διασκέψεις της COSAC, των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, και στη Ρίγα της Λετονίας και στη Χάγη, όπου έλαβα το λόγο. Αυτό που θεωρούμε μεσοβέζικη λύση με τον Καναδά, μπορεί να μην το πετύχουμε στη Συμφωνία με τις ΗΠΑ.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι οι συμφωνίες αυτές να θεωρηθούν “μεικτές”, να χρίζουν, δηλαδή, κύρωσης και από τα Εθνικά Κοινοβούλια. Από τη συμμετοχή μου στις διασκέψεις της COSAC, είδα ότι υπάρχει εύφορο έδαφος από τις αντιδράσεις συναδέλφων από άλλες χώρες. Είναι, λοιπόν, σημαντικό, να προχωρήσουμε σε συμμαχίες με χώρες που έχουν κοινά ενδιαφέροντα με εμάς αλλά και σε μια προσπάθεια πανευρωπαϊκής ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης για τις συμφωνίες αυτές.

Υπάρχει, ήδη, καθολική αντίδραση σε πολλές χώρες για το γεγονός ότι οι συμφωνίες αυτές γίνονται σε συνθήκες αδιαφάνειας, ελλιπούς ενημέρωσης των ευρωπαίων πολιτών, και διότι στην TTIP από την πίσω πόρτα ανοίγει το ενδεχόμενο εισαγωγής μεταλλαγμένων αγροτικών προϊόντων στην ΕΕ. Για αυτά τα ζητήματα υπάρχει ευαισθητοποίηση, και η κοινή γνώμη είναι ένας μοχλός πίεσης στην ΕΕ, η οποία αντιλαμβάνεται, ότι εκτός από τους αριθμούς και τους γραφειοκράτες υπάρχουν και ευρωπαίοι πολίτες και το συνειδητοποιεί κάπως αργά, μετά το Brexit, μετά το σοκ που υπέστησαν από το δημοψήφισμα στη Μεγάλη Βρετανία.

Θα κλείσω με μια αναφορά στην κατάσταση που βιώνει η ελληνική αγελαδοτροφία. Τα πράγματα είναι πολύ δυσάρεστα μετά την επέκταση της διάρκειας ζωής στο φρέσκο γάλα. Και γίνονται ακόμη χειρότερα με την αρνητική εξέλιξη που φαίνεται ότι υπάρχει σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την αποδοχή του “ελληνικού γιαουρτιού”, που θα παράγεται στην Τσεχία».

Αθήνα, 30 Ιουνίου 2016

Ο Υπεύθυνος του Τομέα Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λάρισας, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, με αφορμή την υπόθεση της σκανδαλώδους τροπολογίας του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και δια Βίου Μάθησης, με την οποία ορίζονται τα προσόντα του Γενικού Διευθυντή της Σιβιτανίδειου Σχολής και την απάντηση του αρμόδιου υπουργού κ. Νίκου Φίλη, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Όπως αποδεικνύεται και από τις αντιδράσεις του Υπουργείου Παιδείας, η τροπολογία στο άρθρο 41, με την οποία επαναπροσδιορίζονται τα προσόντα του Γενικού Διευθυντή της Σιβιτανιδείου Σχολής, συνιστά ‘‘καραμπινάτη’’ περίπτωση σκανδάλου.

Η “πρώτη φορά Κυβέρνηση της Αριστεράς” και σε αυτήν την περίπτωση, αποδεικνύει ότι είναι έτοιμη να παραβιάσει κάθε κανόνα - κι αυτόν ακόμη της λογικής - για να βολέψει τα ‘‘δικά της παιδιά’’.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εξόφθαλμα ο εκλεκτός του ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να περάσει τον πήχη για την κατάληψη της θέσης. Και ανερυθρίαστα ο Υπουργός, με τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο, κατεβάζει τον πήχη.

Και με κυνικό τρόπο επιχειρεί να μας πείσει ότι ο ‘‘μπαλτάς’’ που έπεσε στις προϋποθέσεις, όπου συγκαταλέγεται η ξένη γλώσσα, είναι περιττό αξεσουάρ. Προφανώς, για αυτήν την Κυβέρνηση, στο πλαίσιο της “άμεμπτης αριστερής ηθικής”, το βασικότερο προσόν είναι η κομματική ταυτότητα».

Αθήνα, 30 Ιουνίου 2016

Ομιλία
του υπεύθυνου του Τομέα Παιδείας & Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην ημερίδα που διοργάνωσε στις 29.06.16 ο Τομέας Παιδείας της ΝΔ και το Ινστιτούτο Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής» στο ΕΒΕΑ
με θέμα την
«Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση, Πυλώνες για την Ανάπτυξη και την Απασχόληση».

«Κύριε Αντιπρόεδρε,
Φίλες και φίλοι,

Σχεδόν ενάμιση χρόνο από την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, έχει γίνει, πλέον, σε όλους αντιληπτό ότι δεν κόμιζαν τίποτε θετικό για τη διακυβέρνηση της χώρας. Δεν είχαν κανένα σχέδιο, κανένα όραμα. Μόνον ιδεοληπτικές αγκυλώσεις και περίσσιο θράσος, με το οποίο πορεύονται όλο αυτόν τον καιρό, αδιαφορώντας για τη ζημία που προκαλούν στη χώρα.
Θύμα των δημαγωγών και των πολιτικών τους έχει καταστεί δυστυχώς και η εκπαίδευση. Στον ταλαιπωρημένο αυτό τομέα, συναντήθηκαν ο απόλυτος ερασιτεχνισμός με τις αναχρονιστικές ιδέες των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης.
Η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας έχει κηρύξει κυριολεκτικά πόλεμο στην αριστεία, την αξιοκρατία και την αξιολόγηση, επιδιώκοντας να καταστήσει την εκπαίδευση δέσμια ενός άρρωστου παρελθόντος μακριά από τις παγκόσμιες εξελίξεις.
Εμείς ως Τομέας Παιδείας, στους λίγους μήνες της λειτουργίας μας καταφέραμε με συντονισμό, συνεργασία και προεργασία να έχουμε συνεχή και ουσιαστική παρέμβαση σε όλες τις ενέργειες και αποφάσεις του υπουργείου Παιδείας. Θεωρώ ότι πετύχαμε να πληροφορήσουμε την κοινή γνώμη για τις λανθασμένες επιλογές της κυβέρνησης και να αναδείξουμε προτάσεις μας, δίνοντας και το στίγμα της διακυβέρνησης για την επόμενη ημέρα.

Φίλες και φίλοι,
Η κύρια πρόκληση που αντιμετωπίζουμε μετά από έξι χρόνια κρίσης είναι η ενίσχυση της κοινωνικής ευημερίας και συνοχής. Αυτό σημαίνει την ουσιαστική μείωση της ανεργίας, μέσω ποιοτικών και μακροχρόνιων θέσεων εργασίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, η επαγγελματική εκπαίδευση – κατάρτιση και Διά Βίου Μάθηση είναι πολύτιμο εργαλείο για να έχουμε ενεργούς πολίτες με γνώση, και επαγγελματίες με προσόντα και δεξιότητες, που μπορούν εύκολα και προς όφελός τους να αλλάξουν το επάγγελμά τους.

Τρεις είναι οι γενικοί στρατηγικοί μας στόχοι σε αυτή την κατεύθυνση:
Καταρχάς η αύξηση της ελκυστικότητας και η διασύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας μέσω της αλλαγής του περιεχομένου των σπουδών, και την εφαρμογή του θεσμού της μαθητείας για τους απόφοιτους των ΕΠΑΛ και σπουδαστές των ΙΕΚ.
Δεύτερος στόχος μας είναι η ενίσχυση της Διά Βίου Μάθησης, με έμφαση στο σκέλος της αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης, αλλά και της καλλιέργειας, για τον ευρύ πληθυσμό, των λεγόμενων οριζόντιων δεξιοτήτων όπως είναι η επιχειρηματικότητα.
Τελευταίος στρατηγικός στόχος είναι η λειτουργία συστήματος πιστοποίησης προσόντων και δεξιοτήτων με τρόπο που να διευκολύνεται η κινητικότητα στην αγορά εργασίας.

Αγαπητοί φίλοι,
ένα βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η επαγγελματική εκπαίδευση στην Ελλάδα, από το επίπεδο του Λυκείου είναι το χαμηλό ενδιαφέρον των μαθητών. Ενώ στην Ε.Ε. ο μέσος όρος των αποφοίτων Γυμνασίου που συνεχίζουν τις σπουδές τους ξεπερνά το 50%, στην Ελλάδα περιορίζεται σε ποσοστό κάτω του 25%, και μάλιστα μειώθηκε το 2015 σε σχέση με το 2014.
Η αύξηση της ελκυστικότητας της τεχνικής εκπαίδευσης είναι πολυσύνθετο ζήτημα και δεν μπορεί να εξεταστεί αποκομμένα από τον τρόπο λειτουργίας του Γενικού Λυκείου, τους όρους εισαγωγής στην Γ/θμια Εκπαίδευση, και τις συνθήκες πρόσβασης στην αγορά εργασίας.
Αδιαμφισβήτητα στην αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης συμβάλλει η αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών και των μεθόδων διδασκαλίας, ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Μελέτες της Ε.Ε. δείχνουν ότι στην Ελλάδα το 25% - 30% των επιχειρήσεων δηλώνουν ότι δεν μπορούν να βρουν εργαζόμενους με τις δεξιότητες που χρειάζονται.
Μάλιστα, η Ελλάδα είναι μια από τις πέντε χώρες της Ε.Ε. που το πρόβλημα της έλλειψης δεξιοτήτων φαίνεται να αυξάνει τα τελευταία χρόνια.
Είναι, λοιπόν, απαραίτητη η συμμετοχή φορέων της αγοράς στην επιλογή των ειδικοτήτων και στη διαμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών, ώστε να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες. H ανάγκη αυτή είχε ήδη αναγνωριστεί από την κυβέρνηση της ΝΔ και έτσι το 2013 με το ν. 4186 καθορίστηκε ότι στα προγράμματα σπουδών των ΙΕΚ αλλά και των ΕΠΑΛ συνεισφέρουν τα επαγγελματικά επιμελητήρια.
Ο τρόπος συμμετοχής των επιμελητηρίων και των κοινωνικών εταίρων στη διαμόρφωση των περιεχομένου των σπουδών είναι ένα θέμα που πρέπει να συζητηθεί με τους ίδιους τους φορείς. Τι ακριβώς περιμένουμε από αυτούς, πώς θα μπολιάσουν τα προγράμματα με τις παραγωγικές ανάγκες και τελικά, πόσο έτοιμοι είναι οι φορείς ώστε να ανταπεξέλθουν με επιτυχία σε αυτό το σημαντικό ρόλο;
Κατά τη γνώμη μας η αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών θα πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο παράγοντες:
Από τη μία την κάθετη εξειδίκευση των σπουδαστών σε συγκεκριμένες ειδικότητες
και από την άλλη την ανάγκη για την εμπέδωση βασικών εννοιών και την καλλιέργεια ευρύτερων δεξιοτήτων που δίνουν στο σπουδαστή τη δυνατότητά να κατανοεί και να εφαρμόζει νέες γνώσεις.
Αυτές οι μαθησιακές δεξιότητες είναι απαραίτητες, προκειμένου ο σπουδαστής και αυριανός εργαζόμενος να μπορεί να μεταβαίνει από ένα επαγγελματικό πεδίο σε άλλο, ώστε να μην βρεθεί εγκλωβισμένος σε ένα πολύ στενό επαγγελματικό τομέα ο οποίος στην πορεία του χρόνου πιθανόν να παρουσιάσει ισχυρή κάμψη.

Επίσης, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι υπάρχουν ειδικότητες όπου τεχνολογίες αλλάζουν τόσο γρήγορα που είναι εξαιρετικά δύσκολη η συνεχής προσαρμογή των προγραμμάτων από το υπουργείο Παιδείας. Είναι αναγκαίο, λοιπόν, να δοθεί χώρος και στην ιδιωτική πρωτοβουλία αλλά και σε ένα αυτόνομο δημόσιο ΙΕΚ, να προσαρμόζουν κάποια μαθήματά τους στις ιδιαιτερότητες της τοπικής αγοράς και στις αναπτυξιακές ανάγκες του σήμερα.
Επιπρόσθετα, απαραίτητος είναι ένας διαρκής μηχανισμός μέσω του οποίου οι σπουδαστές θα έχουν την ευκαιρία να μπουν στην αγορά εργασίας και ταυτόχρονα οι επιχειρήσεις θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν νέους επαγγελματίες μειώνοντας το ρίσκο τους από την πρόσληψη νέου προσωπικού.
Άλλωστε, όπως έχει επιβεβαιωθεί και με μελέτη (της Endeavor Greece) σήμερα οι ελληνικές επιχειρήσεις δύσκολα προσλαμβάνουν κάποιον που δεν έχει επαγγελματική εμπειρία. Ταυτόχρονα, δύσκολα ένας νέος μπορεί να αποκτήσει εμπειρία αφού οι επιχειρήσεις φοβούνται να αναλάβουν το κόστος της εκπαίδευσής και της πιθανής λάθος επιλογής.
Αυτό τον φαύλο κύκλο θέλουμε να σπάσει ο θεσμός της μαθητείας. Αν και η μαθητεία εφαρμόζεται με επιτυχία στις σχολές του ΟΑΕΔ εδώ και δεκαετίες, η συστηματοποίηση της και η επέκταση της για τους αποφοίτους των Επαγγελματικών Λυκείων και των ΙΕΚ θεσμοθετήθηκε το 2013 και συνιστά μια από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις στην Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση. Για την εφαρμογή της μαθητείας, δεσμεύτηκαν το 2014 κονδύλια 250 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ που καλύπτουν την αμοιβή και τις ασφαλιστικές εισφορές των μαθητευόμενων.
Μπροστά μας, λοιπόν, έχουμε την πρόκληση της εκπόνησης εθνικού σχεδίου μαθητείας και πρακτικής άσκησης για τους απόφοιτους των Επαγγελματικών Λυκείων και των ΙΕΚ με όρους ποιότητας και εκπαιδευτικής επάρκειας. Ο σχεδιασμός δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους και τα επιμελητήρια. Θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη διάρθρωση της ελληνικής αγορά εργασίας –που αποτελείται από πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις– και τις ιδιαίτερες συνθήκες της οικονομικής κρίσης.
Είναι ξεκάθαρο σε εμάς ότι οι θέσεις μαθητείας στοχεύουν στην εκπαίδευση του μαθητευόμενου και την ομαλή ένταξή του στην εργασία, και όχι στην εφήμερη υποκατάσταση των μισθωτών υπαλλήλων από μαθητευόμενους. Η μαθητεία θα πρέπει να σχεδιαστεί με γνώμονα το όφελος των εκπαιδευόμενων και την μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα της επιχείρησης.

Ο δεύτερος στρατηγικός μας στόχος είναι η ενίσχυση της άτυπης Διά Βίου Μάθησης. Εδώ έχουμε σίγουρα δρόμο να διανύσουμε. Στην Ελλάδα το ποσοστό συμμετοχής των ενηλίκων στη Διά βίου μάθηση περιορίζεται στο 3% ενώ στην ΕΕ το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται σε περίπου 10%.
Το βασικό ζητούμενο είναι παροχή ποιοτικών υπηρεσιών διά βίου μάθησης που καλλιεργούν δεξιότητες που βοηθούν στην προσωπική ανάπτυξη του πολίτη. Αναγκαία, λοιπόν, είναι η εφαρμογή συστήματος διασφάλισης ποιότητας των προγραμμάτων, του εκπαιδευτικού υλικού και των καθηγητών που διδάσκουν.
Μεγαλύτερη έμφαση θα πρέπει να δοθεί στις εκπαιδευτικές υπηρεσίες που σχετίζονται με την επίδοση του ενήλικου πληθυσμού σε βασικές δεξιότητες όπως ο χειρισμός ξένων γλωσσών, οι δεξιότητες επικοινωνίας, και αξιοποίησης του διαδικτύου.

Σημαντική παράμετρος της διά βίου μάθησης που θέλουμε να αναδείξουμε είναι η περιφερειακή της διάστασης. Θεωρούμε κρίσιμη την αλληλεπίδραση της Διά βίου μάθησης με το αναπτυξιακό μοντέλο της κάθε περιφέρειας, τη λεγόμενη στρατηγική της “έξυπνης εξειδίκευσης”.
Για παράδειγμα, η αποτελεσματική διαχείριση των υδάτινων πόρων είναι ζήτημα που απασχολεί πολλές περιφέρειες της χώρας και αποτελεί ουσιώδη όρο για την αειφόρο ανάπτυξη. Όμως, αποτελεσματική διαχείριση των υδάτινων πόρων δεν μπορεί να επιτευχθεί εάν δεν συμβάλλουν σε αυτή οι κάτοικοι της περιοχής, οι αγρότες και οι βιοτέχνες. Μόνο οι ενημερωμένοι πολίτες μπορούν να αντιληφθούν τα μακροπρόθεσμα οφέλη από την ορθολογική διαχείριση των φυσικών πόρων, μόνο αυτοί μπορούν να υποστηρίξουν, αλλά και να επιβάλλουν τις κατάλληλες περιφερειακές πολιτικές.
Σε αυτή την προσπάθεια ρόλο καλούνται να παίξουν τα Ιδρύματα Γ/θμιας Εκπαίδευσης τα οποία άλλωστε έχουν συνεργαστεί με τις περιφέρειες που εδρεύουν για την εκπόνηση της στρατηγικής “έξυπνης εξειδίκευσης”.

Φίλες και φίλοι,
προϋπόθεση για να ανταποκριθεί η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση στο ρόλο που της αναλογεί, είναι η δημιουργία συστήματος πιστοποίησης προσόντων και δεξιοτήτων από διαπιστευμένους φορείς όπως είναι τα επιμελητήρια.
Έτσι, θα δίνεται η δυνατότητα σε κάθε πολίτη να αποκτά νέα προσόντα και να βελτιώνει την επαγγελματική του θέση στο πλαίσιο της ελεύθερης οικονομίας.
Η προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και των επαγγελματικών περιγραμμάτων στο σύστημα των πιστωτικών μονάδων και η τήρηση πορτφόλιου (μητρώου) πιστοποιημένων δεξιοτήτων και προσόντων για όλους τους πολίτες είναι βασική πολιτική σε αυτή την κατεύθυνση.
Θα είναι ξεκάθαρο ποιες δεξιότητες κατέχει ο καθένας και έτσι θα είναι ευκολότερη η μετεκπαίδευση σε νέα αντικείμενα, χωρίς να χρειάζεται κάποιος να παρακολουθήσει μαθήματα για την απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων που ήδη κατέχει.

Φίλες και φίλοι,
η σημερινή εκδήλωση είναι ευκαιρία διαβούλευσης με την κοινωνία, με τους εκπροσώπους κοινωνικών και επαγγελματικών φορέων, αλλά και πολίτες που θέλουν να συνεισφέρουν με την εμπειρία και τις απόψεις τους. Γι' αυτό άλλωστε θα δώσουμε δύο φορές το λόγο στους συμμετέχοντες, ώστε να αφουγκραστούμε την κοινωνία των πολιτών.
Θέλω να ευχαριστήσω τους συμμετέχοντες με εισηγήσεις και τοποθετήσεις στην ημερίδα, το Ινστιτούτο Δημοκρατίας για τη συνδιοργάνωση, και κυρίως την, υπό τον Βαγγέλη Ζαχαράκη, Ομάδα εργασίας Δια βίου Μάθησης του Τομέα Παιδείας της ΝΔ.
Ευελπιστώντας στην ουσιαστική συμμετοχή όλων σας, εύχομαι η σημερινή ημερίδα να αποτελέσει αφορμή ευρύτερου προβληματισμού».