Αθήνα, 19 Ιανουαρίου 2017
Εισήγηση
του αναπληρωτή τομεάρχη Εσωτερικών Νέας Δημοκρατίας,
αρμόδιου για θέματα Προστασίας του πολίτη, βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συνεδρίαση της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων
με θέμα “το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2017 και οι προτεραιότητες της Προεδρίας της Μάλτας στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Α΄ εξάμηνο του 2017”
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το εξάμηνο της προεδρίας της Μάλτας είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα ελληνικά συμφέροντα, γιατί κατά τη διάρκειά της θα τεθούν επί τάπητος θέματα που άπτονται των δικών μας άμεσων ανησυχιών και προτεραιοτήτων. Και αναφέρομαι συγκεκριμένα στο προσφυγικό-μεταναστευτικό, στην ασφάλεια και την τρομοκρατία, στις σχέσεις με τον γεωπολιτικό μας περίγυρό, όπως με τη Ρωσία, τη Συρία και τη Λιβύη.
Συνιστά, επομένως, εξαιρετική ευκαιρία να πετύχουμε τους επόμενους μήνες κάποιους στόχους που θα βοηθούσαν τη χώρα στη δύσκολη αυτή συγκυρία.
Είναι οπωσδήποτε θετικό το γεγονός ότι στην προεδρία του επόμενου κρίσιμου εξαμήνου θα βρίσκεται ένα κράτος-μέλος του ευρωπαϊκού νότου με παρεμφερή με εμάς προβληματισμό για τα περισσότερα από τα υπό συζήτηση ζητήματα, γεγονός που θα πρέπει να αξιοποιήσουμε στο έπακρο.
Ιδιαίτερα σε ότι αφορά το μεταναστευτικό, το οποίο είναι και πρώτο στην ατζέντα, μας δίνεται η δυνατότητα να βελτιώσουμε τα δεδομένα, τα οποία, δυστυχώς, και με ευθύνη της κυβέρνησης, είναι πολύ αρνητικά.
Στην ευρωπαϊκή κονίστρα είναι πλέον φανερό ότι υπάρχουν τουλάχιστον δύο αντίθετες μεταξύ τους προσεγγίσεις. Τα στενά εθνικά συμφέροντα επιβάλλονται επί των κοινών, υπονομεύοντας καταλυτικά την αρχή της αλληλεγγύης που θεωρητικά διέπει την ΕΕ. Και γι’ αυτό είναι βέβαιο ότι θα χρειαστεί σκληρός αγώνας για να περάσουν οι θέσεις μας.
Συγκεκριμένα, μπορούμε και πρέπει να επιδιώξουμε να γίνουν ριζικές αλλαγές στην πολιτική ασύλου. Να πάψει να είναι ετεροβαρής απέναντι στις χώρες της πρώτης υποδοχής, όπως είναι η Ελλάδα, η Ιταλία και η Μάλτα. Το Δουβλίνο ΙΙ συνιστά μια βολική διαδικασία για τις χώρες της ευρωπαϊκής ενδοχώρας, που αφήνουν την πρώτη ζώνη πυρός να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, αδιαφορώντας για τις όποιες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις.
Εντέλει, όμως, και παρά τα κροκοδείλια δάκρυα, θύματα καθίστανται οι αιτούντες άσυλο και οι παράνομοι μετανάστες. Τα κονδύλια για τη δημιουργία δομών φιλοξενίας δεν είναι πανάκεια. Είναι προσωρινή λύση. Και η Ελλάδα, η Ιταλία και η Μάλτα κινδυνεύουν να αποκτήσουν ολόκληρες ζώνες αντίστοιχες με την αμερικανική νήσο Έλις, στις αρχές του 20ού αιώνα.
Πρέπει, λοιπόν, οπωσδήποτε να ακυρώσουμε την πολιτική των φραχτών και της απομόνωσης του νότου. Η μεταναστευτική πολιτική έναντι των προσφύγων πρέπει να είναι ενιαία. Και το ζήτημα αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπαίνει στη ζυγαριά έναντι άλλων ανταλλαγμάτων, όπως αυτά που ακούγονται για την ελληνική οικονομία. Πρέπει να καταδικαστούν ανάλογες σκέψεις απ’ όπου κι αν προέρχονται.
Οφείλουμε επίσης να επιμείνουμε και εμείς, κάτι που προβλέπεται να κάνει η προεδρία, στο ζήτημα της φύλαξης των εθνικών συνόρων μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Τα ελληνικά σύνορα είναι και σύνορα της Ευρώπης. Αυτό θα πρέπει να το υπενθυμίζουμε σε όλους. Κι εδώ η Ευρώπη έχει ευθύνη.
Και φυσικά πρέπει να προχωρήσει η κατανομή των 160.000 που χρήζουν διεθνούς προστασίας, όπως έχει συμφωνηθεί-να μην καθυστερήσει ούτε να ναυαγήσει υπό κάποια προσχήματα. Όποια χώρα δεν τηρήσει την υπογραφή της να υποστεί κυρώσεις.
Σε κάθε περίπτωση πρέπει να τονιστεί και ο ρόλος και οι ευθύνες που έχει η Τουρκία στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με το μεταναστευτικό, και κυρίως να καταγγελθεί η τακτική της Άγκυρας να χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως μοχλό πολιτικής πίεσης και εκβιασμών έναντι της Ελλάδας και της Ε.Ε.
Βεβαίως, δεν μπορεί παρά να συμφωνήσουμε και με τις διακηρυγμένες προθέσεις της νέας προεδρίας ότι το προσφυγικό και το μεταναστευτικό πρόβλημα πρέπει να λυθεί στη ρίζα του, περιορίζοντας ή εξαλείφοντας τις αιτίες που το προκαλούν.
Για το λόγο αυτό πρέπει να υποστηρίξουμε κάθε προσπάθεια ειρήνευσης σε περιοχές πολεμικών συγκρούσεων απ’ όπου προέρχονται οι προσφυγικές ροές, όπως στη Συρία και τη Λιβύη. Αλλά και να στοιχηθούμε με κάθε προσπάθεια για την ανασυγκρότηση των παραγωγικών δομών και την επιστροφή των εκτοπισμένων στις οικίες τους, όπως τα προγράμματα ανάπτυξης των χωρών προέλευσης των μεταναστών, Αφρική, μέσω του Ευρωπαϊκού Επενδυτικού Σχεδίου και την επέκτασή τους σε χώρες της Ασίας.
Σημαντικές, επίσης, είναι και οι πρωτοβουλίες για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος. Μπορεί, βεβαίως, στην Ελλάδα να μην έχουμε φαινόμενα ισλαμιστικής τρομοκρατίας-τα οποία ταλανίζουν την Ευρώπη και απειλούν να αλλάξουν καταλυτικά τη φυσιογνωμία της- αλλά δεν πρέπει να λησμονούμε ότι είμαστε στο μεταίχμιο της μετακίνησης πληθυσμών, που ανάμεσά τους μπορεί και να βρίσκονται επίδοξοι τρομοκράτες. Ή κάποιοι από αυτούς να χρησιμοποιούν την Ελλάδα για χώρα τράνζιτ προς την δυτική Ευρώπη.
Δυστυχώς, υπάρχει, ακόμη η εγχώρια νεο-τρομοκρατία που μάλιστα συνεργάζεται στενά με το οργανωμένο έγκλημα. Το σύστημα των επαφών και της ανταλλαγής πληροφοριών πρέπει να εκσυγχρονισθεί και να γίνει πιο απαιτητικό, και σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και το «Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφοριών και Άδειας Ταξιδίου» που θα ενισχύσει τους ελέγχους σε πολίτες τρίτων χωρών που έχουν απαλλαγή βίζας και θέλουν να ταξιδέψουν στις χώρες Σένγκεν.
Ιεραρχικά ψηλά βρίσκεται και το κεφάλαιο της γειτονίας της Ευρώπης. Είναι εξαιρετικά κρίσιμο να επανέλθει η σταθερότητα τόσο στη βόρεια Αφρική, και κυρίως στη Λιβύη, όσο και στη Μέση Ανατολή, και ιδιαιτέρως στη Συρία, το συντομότερο δυνατό. Η Ευρώπη οφείλει να έχει εποικοδομητική παρέμβαση στις εκεί εξελίξεις, προς την κατεύθυνση της ειρήνευσης και της ανασυγκρότησης των χωρών αυτών που πλήττονται εδώ και χρόνια από αιματηρούς εμφυλίους, ενώ συνιστούν εστίες παραγωγής και εξαγωγής τρομοκρατίας.
Η γενικότερη σταθεροποίηση της περιφέρειας της ανατολικής Μεσογείου, συνεπάγεται επίσης την άνοδο των οικονομικών, εμπορικών και πολιτιστικών ανταλλαγών προς όφελος όλων των λαών της περιοχής.
Το ίδιο ισχύει και με τις σχέσεις της Ε.Ε. με τη Ρωσία που επίσης θα απασχολήσουν την ερχόμενη προεδρία. Χωρίς να γνωρίζουμε και τις ακριβείς προθέσεις του νέου προέδρου των ΗΠΑ, η Ευρώπη από τη μεριά της πρέπει να εξομαλύνει τις σχέσεις της με τη Ρωσία και να υπάρξει ειρηνική διευθέτηση στο ουκρανικό πρόβλημα.
Οι οικονομικές κυρώσεις και τα αντίμετρα –που πλήττουν και τις ελληνικές εξαγωγές αγροτικών προϊόντων στη Ρωσία- δεν βοηθούν ούτε τις εύθραυστες οικονομίες μας ούτε το ευρωπαϊκό όραμα. Η επιστροφή σε παρωχημένες ψυχροπολεμικές λογικές δεν προοιωνίζεται τίποτε θετικό για τους λαούς της Ευρώπης.
Τέλος, όσον αφορά στην ατζέντα των κοινωνικών πολιτικών, πιστεύω ότι οφείλουμε να συμπράξουμε στις πρωτοβουλίες για την ενίσχυση των πλέον ευάλωτων ομάδων, και ιδιαιτέρως των γυναικών, προκειμένου να βρουν τη θέση τους στην αγορά εργασίας.
Είναι ζήτημα στο οποίο θα δοθεί προσοχή και είναι προς συμφέρον μας να υπάρξουν ουσιαστικές βελτιώσεις με συγκεκριμένα κίνητρα που θα αλλάξουν το εργασιακό τοπίο προς όφελος της γυναίκας και ιδιαιτέρως των μητέρων-που στα χρόνια της κρίσης έχουν υποβληθεί σε μεγάλες θυσίες-αλλά και αυτών που επιθυμούν να τεκνοποιήσουν και η οικονομική τους κατάσταση δεν τους το επιτρέπει.
Γι αυτήν την Ευρώπη της αλληλεγγύης οφείλουμε να είμαστε σε συνεχή εγρήγορση.
Σας ευχαριστώ».
