ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

ΘΕΜΑ: ΜΕΙΩΣΗ ΠΛΑΦΟΝ ΣΤΟ ΒΑΜΒΑΚΙ ΓΙΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ ΛΟΓΩ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΣΚΟΥΛΗΚΙΟΥ

Το βαμβάκι για τη Θεσσαλία είναι ένα ζωτικής σημασίας αγροτικό προϊόν. Ιδιαίτερα για περιοχές του νομού Λάρισας, όπως στους δήμους Κιλελέρ και Φαρσάλων αποτελεί την κύρια καλλιέργεια. Συνεπώς τα όποια προβλήματα εμφανίζονται στην καλλιέργεια επηρεάζουν άμεσα την παραγωγή και την οικονομική πρόσοδο.
Φέτος, οι βαμβακοκαλλιεργητές αναφέρουν σημαντικό πρόβλημα με το πράσινο σκουλήκι, που αφανίζει την παραγωγή τους. Κατά τις εκτιμήσεις τους, θα υπάρχει σημαντική μείωση στην παραγωγή τους, καθώς η καταπολέμησή του δεν έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Όπως εξηγούν, παρότι οι προσπάθειες για τον έλεγχό του ήταν εντατικές με παρακολούθηση των καλλιεργειών και τους απαραίτητους ψεκασμούς, που μεταφράζονται σε έξοδα για την τσέπη του παραγωγού, τα αποτελέσματα μέχρι στιγμής δεν είναι τα ενδεδειγμένα. Σε πολλές μάλιστα, περιπτώσεις -όπως υποστηρίζουν- οι πληθυσμοί του πράσινου σκουληκιού δεν φαίνεται να έχουν μειωθεί παρά τις προσπάθειες αντιμετώπισής τους.
Για την αυξημένη παρουσία ενηλίκων (πεταλούδων) του σκουληκιού σε φερομονικές παγίδες την περίοδο αυτή, καθώς και τους ενδεδειγμένους τρόπους καταπολέμησης, ενημερώνει με ανακοίνωσή της και η ΔΑΟΚ της Περιφέρειας Θεσσαλίας σε συνεργασία με το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών και Ποιοτικού Ελέγχου Μαγνησίας.
Ωστόσο, στον αγροτικό κόσμο του νομού υπάρχει έντονη η ανησυχία ότι δεν θα μπορέσουν να ξεπεράσουν κατά τη συγκομιδή το όριο των 265 κιλών ανά στρέμμα που ισχύει για την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να χάσουν τη συνδεδεμένη ενίσχυση για το βαμβάκι. Υπενθυμίζεται ότι σε αντίστοιχη περίπτωση για ζημιές από πράσινο σκουλήκι το 2012, υπήρξε μέριμνα και καταβλήθηκε η συνδεδεμένη ενίσχυση στους δικαιούχους παραγωγούς το 2013.

Κατόπιν τούτων ερωτάται ο αρμόδιος υπουργός:

1. Προτίθεστε να προχωρήσετε στις απαραίτητες ενέργειες ώστε να μειωθεί η ελάχιστη απόδοση των 265 κιλών σύσπορου βαμβακιού ανά στρέμμα που ισχύει για τη λήψη της συνδεδεμένης ενίσχυσης, προκειμένου να προστατευτεί η βαμβακοκαλλιέργεια και το εισόδημα των αγροτών;

Αθήνα, 1 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ερωτών Βουλευτής:

Μάξιμος Χαρακόπουλος

Αθήνα, 1 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ:
Άρχισε πάλι το χιλιοπαιγμένο έργο των Εξαρχείων, με θεατή τον κ. Τόσκα…

• Προτιμά με ανυπόστατες καταγγελίες να απαξίωνει την Πυροσβεστική!

Ο αναπληρωτής Τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, με αφορμή τα χθεσινά επεισόδια στα Εξάρχεια, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Όπως φαίνεται, μετά τις θερινές διακοπές τους, επέστρεψαν δριμύτεροι οι γνωστοί - άγνωστοι των Εξαρχείων. Ξανάρχισε, και πάλι, το χιλιοπαιγμένο έργο των επεισοδίων με τις μολότοφ και την στοχοποίηση των αστυνομικών δυνάμεων σε μια περιοχή που το Κράτος έχει παραδώσει και επίσημα τα κλειδιά της εξουσίας στις περιθωριακές ομάδες των μπαχαλάκηδων.

Αυτά που συμβαίνουν τώρα προοιωνίζουν και εκείνα που θα ακολουθήσουν, καθώς ο κατ’ ευφημισμόν Υπουργός Προστασίας του Πολίτη παρακολουθεί σαν αδρανής θεατής τα έκτροπά, χωρίς καμία διάθεση να τα περιστείλει.

Ο κ. Τόσκας, εξάλλου, έχει άλλες… σοβαρότερες ασχολίες, όπως η προσπάθεια να απαξιώσει τους άνδρες και τις γυναίκες του Πυροσβεστικού Σώματος, με ανυπόστατες κατηγορίες, αντί να αναλάβει τις ευθύνες του για την ελλιπή αντιπυρική προετοιμασία κατά το φετινό καλοκαίρι. Απρέπεια του Υπουργού την ώρα που, χάριν στον ηρωισμό και την αυτοθυσία των πυροσβεστών, σώθηκαν ανθρώπινες ζωές και περιουσίες».

Μόσχα, 31 Αυγούστου 2017

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ:

Να στηριχθεί ο ελληνισμός σε Μαύρη Θάλασσα και Ρωσία!

Σημαντικές επαφές και παρεμβάσεις είχε κατά την παραμονή του στη Μόσχα ο εισηγητής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος. Ο Θεσσαλός πολιτικός βρέθηκε στη Ρωσική πρωτεύουσα για τις εργασίες του 5ου Διεθνούς Χριστιανικού Φόρουμ και αξιοποίησε την παρουσία του για να προωθήσει τις ελληνικές θέσεις για την ειρήνευση στη Μέση Ανατολή, αλλά και το ρωσικό εμπάργκο, αλλά και για ενημέρωση για τα προβλήματα των ομογενών.
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είχε, μεταξύ άλλων, ανταλλαγή απόψεων με τον ελληνικής καταγωγής βουλευτή στην Κριμαία κ. Γιάννη Χιονίδη, και τόνισε «την ανάγκη να συνεχιστεί απρόσκοπτα η ελληνική παρουσία στη Μαύρη Θάλασσα. Προς τούτο οφείλει η ελληνική πολιτεία να παράσχει κάθε δυνατή υποστήριξη και ιδιαίτερα στον τομέα της εκπαίδευσης των ομογενών».
Ο κ. Χαρακόπουλος παρακάθησε σε γεύμα που προσέφερε ο επιφανής ομογενής κ. Ιβάν Παντάζιεφ, παρουσία του Έλληνα πρέσβη στη Μόσχα κ. Ανδρέα Φρυγανά, και του προέδρου της ελληνικής κοινότητας, διακεκριμένου οφθαλμίατρου, κ. Χρήστου Ταχτσίδη, όπου και ενημερώθηκε για την παρουσία και τη δράση των Ελλήνων ποντιακής καταγωγής στη Ρωσία.
Εξάλλου, σε δηλώσεις του στον τηλεοπτικό σταθμό «Βασιλεύουσα» αναφέρθηκε στην ανάγκη στενής συνεργασίας Ελλάδος-Ρωσίας για την ανάληψη πρωτοβουλιών ειρήνευσης στη Μέση Ανατολή. Άλλωστε, πολλοί από τους συμμετέχοντες στο συνέδριο ήταν χριστιανοί από τις δοκιμαζόμενες από τον πόλεμο χώρες της εγγύς Ανατολής, που προσβλέπουν στην ενεργότερη παρέμβαση της Ρωσίας.

Φωτ. 1 Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος με συνέδρους του Χριστιανικού Φόρουμ στην είσοδο του καθεδρικού ναού του Σωτήρος στη Μόσχα.

Φωτ. 2 Με τον ελληνικής καταγωγης βουλευτή της Κριμαίας Γιάννη Χιονίδη.

Φωτ. 3 Στον τηλεοπτικό σταθμό «Βασιλεύουσα» στη Μόσχα.

Μόσχα, 30 Αυγούστου 2017

Ομιλία
εισηγητή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο 5ο Διεθνές Χριστιανικό Φόρουμ με θέμα:
«Σύγχρονες απειλές και μηχανισμοί προστασίας θρησκευτικών κοινοτήτων της Μέσης Ανατολής».

«Κυρίες και κύριοι,
Αγαπητοί σύνεδροι,

Κατ’ αρχάς θεωρώ υποχρέωσή μου να ευχαριστήσω τους διοργανωτές για την ευγενική τους πρόσκληση.
Κάθε φορά που έρχομαι στη Ρωσία, στη Μόσχα, στην Αγία Πετρούπολη, τις οποίες έως τώρα έχω επισκεφθεί, νοιώθω ότι είμαι μεταξύ ειλικρινών φίλων, με τους οποίους μοιραζόμαστε κοινές αντιλήψεις, όχι μόνον για το παρελθόν, αλλά για το παρόν και κυρίως το μέλλον.
Για τους Έλληνες το περιβάλλον εδώ είναι πολύ οικείο. Κι αυτό δεν είναι παράξενο μιας κι ο ρωσικός πολιτισμός έχει ασκήσει τεράστια επιρροή και στον νεοελληνικό πολιτισμό.
Κι αυτό συμβαίνει γιατί εντός του ρωσικού πολιτισμού ανακαλύπτουμε τα δικά μας στοιχεία, τα ελληνικά, τα οποία μεταλαμπαδεύτηκαν στη διάρκεια των πολλών αιώνων των μεταξύ μας στενών σχέσεων –από την εποχή του Αγίου Βλαδίμηρου, της Σοφίας Παλαιολογίνας και του Μάξιμου του Γραικού. Αλλά και αργότερα την εποχή του Βαρβάκη, του Καποδίστρια και της Φιλικής Εταιρείας.
Υποχρέωσή μου, επίσης, θεωρώ τα συγχαρητήρια προς τους διοργανωτές του φόρουμ για την απόφασή τους να συζητηθεί ένα τόσο επίκαιρο αλλά και τόσο υποτιμημένο από τη διεθνή κοινότητα ζήτημα.
Προκαλεί αναμφίβολα σοβαρά ερωτηματικά πως ο λεγόμενος χριστιανικός κόσμος έχει υποτιμήσει και σχεδόν λησμονήσει την χριστιανική παρουσία στην Μέση Ανατολή.
Μοιάζει σαν να μην θυμάται ότι σ’ αυτές ακριβώς τις περιοχές γεννήθηκε ο Θεάνθρωπος, και η χριστιανική πίστη.
Ο Χριστιανισμός διαμορφώθηκε στον νοητό άξονα που το ένα άκρο του βρίσκεται στα εδάφη της Μικράς Ασίας, εκεί που είναι και ο δικός μου τόπος καταγωγής, στην Καππαδοκία, γενέθλιο τόπο πλειάδας Πατέρων της Εκκλησίας.
Και το άλλο του άκρο, περνώντας από εκεί που βρίσκεται η σημερινή Συρία, ο Λίβανος, το Ισραήλ, η Παλαιστίνη, απλώνεται στην βόρεια Αφρική, στην Αίγυπτο, στην Τριπολίτιδα έως και την Καρχηδόνα.
Για αιώνες εκεί ήκμασε ο χριστιανικός κόσμος. Αλλά ακόμη και μετά την μουσουλμανική πλημμυρίδα, και την οθωμανική κατάκτηση, η χριστιανική παρουσία παρέμεινε ολοζώντανη, κρατώντας την ταυτότητά της στο χρόνο σε πείσμα των ιστορικών γεγονότων.
Επρόκειτο και σ’ αυτήν την περίπτωση για ένα Βυζάντιο μετά το Βυζάντιο, όπως εύστοχα έχει ειπωθεί.
Δυστυχώς, όμως, ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα, ένα σατανικό σχέδιο γενοκτονίας, για την εξάλειψη παντελώς του χριστιανικού στοιχείου, είχε μπει σε εφαρμογή στην οθωμανική αυτοκρατορία.
Ο κυνικός στόχος ήταν η δημιουργία ενός ομοιογενούς θρησκευτικά χώρου. Δυστυχώς, σ’ αυτό το σχέδιο ουσιαστική συμβολή είχαν και εκπρόσωποι χριστιανικών χωρών, όπως ήταν τότε η Γερμανία του Κάιζερ. Το αποτέλεσμα ήταν εκατομμύρια χριστιανοί να εξοντωθούν και άλλοι να πάρουν τον δρόμο της εξορίας, τόσο από το κίνημα των Νεοτούρκων όσο και από την κεμαλική Τουρκία: Αρμένιοι, Ασσύριοι, Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Και αργότερα και αυτοί της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, και το 1974 και της βόρειας Κύπρου.
Απέναντι σ’ αυτό το διαρκές έγκλημα, δυστυχώς, και πάλι δεν υπήρξαν οι αντιδράσεις που θα έπρεπε από τον χριστιανικό κόσμο. Και πάλι επικράτησαν οι γεωπολιτικές βλέψεις και τα ιδιοτελή συμφέροντα.
Το αποτέλεσμα ήταν οι Χριστιανοί να αποψιλωθούν ολοκληρωτικά από τα εδάφη της Εγγύς Ανατολής, όπως λεγόταν τότε. Και μάλιστα η γενοκτονία συνεχίζεται σήμερα στο επίπεδο πλέον της εξαφάνισης των ιερών και των ιστορικών μνημείων, με την μετατροπή βυζαντινών ναών σε τζαμιά.
Και αυτή ακόμη η Αγιά Σοφιά της Κωνσταντινούπολης, η εκκλησία σύμβολο της Οικουμενικής Ορθοδοξίας, κινδυνεύει πραγματικά να γίνει τέμενος, όπως επιδιώκουν οι ακραίοι ισλαμιστικοί κύκλοι. Ήδη αυτό έχει γίνει με τις ομώνυμες εκκλησίες στην Νίκαια, στην Αδριανούπολη και στην Τραπεζούντα.
Δυστυχώς, και πάλι οι φωνές διαμαρτυρίας δεν είναι τόσο δυνατές όσο θα έπρεπε, ώστε να αποτραπεί το ανοσιούργημα.
Σε αντίθεση με την Τουρκία, στην Μέση Ανατολή, ο χριστιανικός πληθυσμός, είχε έως και πρόσφατα καλύτερη τύχη.
Αν και συχνά γίνονταν παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους, ωστόσο, η χριστιανική τους ταυτότητα, ως Ορθόδοξοι ή ανήκοντες σε άλλα χριστιανικά δόγματα, δεν βρισκόταν σε κίνδυνο.
Αυτή η κατάσταση άλλαξε δραματικά με την ραγδαία αύξηση της ισχύος των ακραίων ισλαμιστικών κινημάτων. Οι χριστιανοί βρέθηκαν κυριολεκτικά υπό την απειλή της σπάθης μισαλλόδοξων και φανατικών ισλαμιστών, όπως είναι τα μέλη της Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους.
Χιλιάδες χριστιανοί σφαγιάστηκαν και άλλοι εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους. Εκκλησίες και ιερά καταστράφηκαν. Καραβάνια προσφύγων χριστιανών εγκατέλειψαν τη Συρία και το Ιράκ, όπως παλαιότερα τον Λίβανο. Στο Χαλέπι, από τους 250 χιλιάδες χριστιανούς πριν από το πόλεμο, την άνοιξη τα στοιχεία έδειχναν ότι είχαν απομείνει 30 με 35 χιλιάδες. Στην Αίγυπτο, όπου ο κοπτικός πληθυσμός φθάνει τα 14 εκατομμύρια, γίνεται μονίμως θύμα τρομοκρατικών επιθέσεων μέσα στις εκκλησιές του. Πολλοί είναι αυτοί που αισθάνονται απογοητευμένοι, κουρασμένοι, ανασφαλείς και επιθυμούν να εγκαταλείψουν τα πατρογονικά τους εδάφη.
Δυστυχώς, και αυτή τη φορά, επικράτησαν σε πολλές περιπτώσεις, και ιδιαίτερα στην Συρία, μικρόνοες γεωπολιτικές και ίσως οικονομικές προτεραιότητες. Παράγοντες της χριστιανικής δύσης προτίμησαν να μην δουν το κουτί της Πανδώρας που άνοιγαν σε μια πυριτιδαποθήκη όπως είναι η Μέση Ανατολή, με τη λεγόμενη αραβική άνοιξη που κατέληξε σε βαρυχειμωνιά.
Είναι, επομένως, τα πάντα χαμένα. Είναι μοιραίο να εξαφανιστεί ο χριστιανισμός από την Μέση Ανατολή, με την φυγή και των τελευταίων Χριστιανών;
Ευτυχώς, η ιστορία επιφυλάσσει πάντοτε εκπλήξεις. Η καθοριστική παρέμβαση της Ρωσίας στον συριακό πόλεμο, όπως και οι επιχειρήσεις της διεθνούς συμμαχίας με τη συμμετοχή κουρδικών και αραβικών δυνάμεων στη βόρεια Συρία και στο Ιράκ, άλλαξαν τον ρου των γεγονότων.
Δεν γνωρίζουμε, βεβαίως, πότε θα λήξει ο αιματηρός πόλεμος, πότε θα νικηθεί τουλάχιστον στο πεδίο των μαχών ο εξτρεμιστικός ισλαμισμός. Δεν ξέρουμε ποια θα είναι και η μορφή των δύο αυτών κρατών, της Συρίας και του Ιράκ. Ωστόσο, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι σε κάθε περίπτωση, το νέο περιβάλλον μπορεί να ευνοήσει τους Χριστιανούς της ευρύτερης περιφέρειας. Μπορεί, αυτή τη φορά, να αποτραπεί η τραγωδία της Τουρκίας πριν από 100 περίπου χρόνια. Είναι εφικτό να παραμείνουν οι χριστιανοί στις εστίες τους, και να επιστρέψουν και πολλοί από όσους έφυγαν.
Αυτό, όμως, προϋποθέτει ότι θα δημιουργηθούν συνθήκες ασφάλειας, για όλους τους κατοίκους των κρατών αυτών, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική τους ομολογία και την εθνική τους προέλευση. Και επίσης, ότι μετά το τέλος του πολέμου, θα αρχίσει μια νέα μάχη, στο επίπεδο της οικονομίας, για την ανασυγκρότηση των υποδομών, την οικοδόμηση βιώσιμων οικονομιών, οι οποίες δεν θα βασίζονται μόνον στα πετροδόλαρα.
Νομίζω λοιπόν ότι οφείλουμε όλοι όσοι αντιλαμβανόμαστε το ζήτημα και όσοι διατείνονται ότι ενδιαφέρονται για την ειρήνη στην Μέση Ανατολή να βοηθήσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση.
Αντί να συζητάμε συνεχώς για το πώς θα ζήσουν με επιδόματα ελεημοσύνη ως παρίες οι Σύροι πρόσφυγες στις μαστιζόμενες από την κρίση ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ελλάδα, θα πρέπει να βρούμε τρόπους στήριξης των χριστιανών να επιστρέψουν στα σπίτια τους, να τα ξαναχτίσουν, να δραστηριοποιηθούν επαγγελματικά.
Ρόλο, ασφαλώς έχουν, και πρέπει να έχουν, οι εκκλησίες μας. Και γι’ αυτό πρέπει να υπάρχει στενός συντονισμός με τους κατά τόπους ιεράρχες.
Θεωρώ ότι το όραμα αυτό, της αναγέννησης του χριστιανισμού στο λίκνο του, μπορεί να συνενώσει πολλές δυνάμεις. Κι εμείς πρέπει να είμαστε η μαγιά γι’ αυτήν την προσπάθεια.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να εκφράσω την ελπίδα ότι εν τέλει θα επικρατήσει στη διεθνή τάξη η σωφροσύνη και η αυτοσυγκράτηση, ότι θα αποφύγουμε νέες αντιπαραθέσεις, έναν νέο ψυχρό πόλεμο, που κάθε στιγμή μπορεί να μετατραπεί σε θερμό.
Το μονοπάτι που διαβαίνουμε τα τελευταία χρόνια με τις κυρώσεις και τις αντικυρώσεις, με ένα νέο τείχος που πάει να δημιουργηθεί διαιρώντας και πάλι την Ευρώπη, είναι νομίζω αδιέξοδο και δημιουργεί πολλές αρνητικές, οικονομικές και άλλες, παρενέργειες. Ήδη, πολλές φωνές υψηλόβαθμων θεσμικών παραγόντων στην Ευρώπη το επισημαίνουν. Πρέπει αυτές οι φωνές να πολλαπλασιαστούν πριν τα πράγματα γίνουν δυσμενέστερα.
Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας».