Ιερόσυλη λαθροχειρία…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Μετά το Βατερλό του «συνωστισμού» της κυρίας Ρεπούση κάποιοι επιμένουν, έστω με δόλιο τρόπο, στην αναθεώρηση της ιστορίας. Επιχειρώντας να υποβαθμίσουν τη συστηματική Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, μιλούν για «δραματικά γεγονότα», όπως ακριβώς με τον ουδέτερο όρο «γεγονότα» χαρακτηρίζουν οι Τούρκοι τα «Σεπτεμβριανά», το πογκρόμ κατά των Ρωμιών στην Πόλη το 1955. Πρόσφατο κρούσμα αυτής της τακτικής υπήρξε η δια της πλαγίας οδού αντικατάσταση από το προεδρείο της Βουλής του όρου «Γενοκτονία» από την επίσημη ονομασία της «Ημέρας Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος» στην ειδική συνεδρίαση που έλαβε χώρα στην Ολομέλεια. Για δεύτερη χρονιά ακούσαμε να γίνεται λόγος για «Καταστροφή», παρά την ομόφωνη απόφαση της Βουλής το 1998 και το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα. Γιατί συνέβη αυτό; Ποιόν ενοχλεί η λέξη «Γενοκτονία» και φθάνει η κυβερνητική πλειοψηφία στην λαθραία παραγκώνιση του όρου;
Έως τώρα γνωρίζαμε έναν που αντιδρούσε σθεναρά σε οποιαδήποτε προσπάθεια για διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής: την Άγκυρα. Η Τουρκία, δυστυχώς, δεν έχει συμφιλιωθεί με το παρελθόν της. Εξακολουθεί να αρνείται το προφανές. Ότι η εξόντωση των Χριστιανών στα μικρασιατικά εδάφη, τουλάχιστον, από το 1914 μέχρι και το 1922 αποτέλεσε εφαρμογή ενός σατανικού σχεδίου που στόχευε στην θρησκευτική ομοιογένεια της Τουρκίας. Δεν είναι μυστικό ότι πίσω από αυτήν την επιχείρηση αρχικώς βρέθηκαν οι Γερμανοί στρατιωτικοί σύμβουλοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, που έβλεπαν τους Χριστιανούς ως δούρειο ίππο της Αντάντ. Και η λύση που προτάθηκε ήταν η εξόντωση. Εκατομμύρια αθώοι άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους από το δολοφονικό μαχαίρι, από τις κακουχίες στις μακριές πορείες προς τα Αμελέ Ταμπουρού, στην προκυμαία της Σμύρνης. Το σχέδιο εκτελέστηκε με την ίδια μεθοδικότητα και αποτελεσματικότητα από τους Νεότουρκους και τους κεμαλιστές. Και πάνω στα κόκκαλα των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, των Αρμένηδων και Ασσύριων θεμελιώθηκε το νέο τουρκικό κράτος. Πρόκειται για σκληρή αλήθεια, αλλά αυτή είναι. Και όσο η Τουρκία δεν την αναγνωρίζει, ούτε σχέσεις στερεωμένες πάνω στον αλληλοσεβασμό και την αλληλοεκτίμηση μπορούν να οικοδομηθούν ούτε η ίδια θα ξεφεύγει από τους εφιάλτες της. Το γεγονός, άλλωστε, ότι το τουρκικό κράτος συνεχίζει τη γενοκτονία και στις ημέρες μας στο πεδίο της ιστορικής μνήμης μετατρέποντας βυζαντινές εκκλησιές σε τζαμιά ενώ απεργάζεται το ίδιο ακόμη και για την Αγιασοφιά στην Πόλη, τι άλλο αποδεικνύει από το ότι δεν υπάρχει καμία μετάνοια για τα εγκλήματα του παρελθόντος.
Απέναντι, λοιπόν, σ’ αυτήν την απαράδεκτη συμπεριφορά, είναι αδιανόητο η Ελλάδα να δίνει την εντύπωση ότι υποχωρεί ενώπιον της τουρκικής αδιαλλαξίας. Διότι είναι άλλο πράγμα να αγωνίζεσαι για την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας, να προβάλεις το γεγονός της εξόντωσης όλων των Χριστιανών ως ενιαίο σχέδιο, όπως θα έπρεπε να γίνεται, μαζί με τους Αρμένιους και τους Ασσύριους κι άλλο να κάνεις ένα «μνημόσυνο» της Καταστροφής και… πάμε γι’ άλλα.
Δεν είμαι βέβαιος αν ο λόγος αυτής της επιλογής, που εκφράστηκε από το προεδρείο της Βουλής, είναι οι ιδεολογικές αφετηρίες της κυβερνητικής πλειοψηφίας –πλέον και οι ΑΝΕΛ συντάσσονται αναφανδόν στο σύνολο των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ- ή μια κίνηση αβροφροσύνης προς τον Ερντογάν. Βέβαιο, όμως, είναι ότι η στάση αυτή αποτελεί βάναυση προσβολή της μνήμης των εκατομμυρίων θυμάτων της Γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής, αλλά και παραβίαση ομοφώνως ψηφισθέντος νόμου. Για κάποιους ο κατήφορος δεν είναι μονόδρομος, και τρίτη φορά δεν μπορεί να γίνει ανεκτή η ιερόσυλη λαθροχειρία.

Ο δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, συγγραφέας του βιβλίου «Ρωμιοί της Καππαδοκίας».

 Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" την Κυριακή 1η Οκτωβρίου 2017.

Αθήνα, 1 Οκτωβρίου 2017

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ “ΠΡΟΙΚΟΔΟΤΗΣΗ” ΠΑΣΕΓΕΣ ΑΠΟ ΕΛΓΑ:

Στον ΕΛΓΑ «λεφτά υπάρχουν» αλλά… για την ΠΑΣΕΓΕΣ!

• Συνήθης ανευθυνότητα ή εσκεμμένη ολιγωρία;

Ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, πληροφορηθείς την «προικοδότηση» της ΠΑΣΕΓΕΣ με 1,8 εκατομμύρια ευρώ από τον ΕΛΓΑ, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η πληροφορία ότι επί των ημερών του κ. Αποστόλου στην ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης εκταμιεύτηκε επιχορήγηση ύψους 1,8 εκατομμυρίων ευρώ στην υπό εκκαθάριση ΠΑΣΕΓΕΣ, ομολογώ ότι μου προκάλεσε έκπληξη και ιδιαίτερα αλγεινή εντύπωση.
Η διασφάλιση του δημοσίου χρήματος και ευρύτερα του δημοσίου συμφέροντος είναι καθήκον όλων όσοι ασκούν δημόσιο λειτούργημα, πόσο δε μάλλον των υπουργών. Αυτήν την αρχή υπηρέτησα κατά γράμμα όταν, ως αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, ζήτησα την παρέμβαση του Οικονομικού Εισαγγελέα για τον έλεγχο των επιχορηγήσεων από τον ΕΛΓΑ στις Αγροτικές Οργανώσεις ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ από το 1994 έως το 2011, ύψους σχεδόν 60 εκατομμυρίων ευρώ, για τις οποίες ποτέ δεν έδωσαν λογαριασμό.
Την αρχή του δημοσίου συμφέροντος υπηρέτησα, άλλωστε, και με την παραίτησή μου από τον υπουργικό θώκο, διαφωνώντας με την επιμήκυνση της διάρκειας ζωής του γάλακτος, που δήθεν θα έφερνε μείωση της τιμής στο ράφι, σύμφωνα με την περιβόητη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, που ο κ. Τσίπρας θα καταργούσε αλλά… τελικά κατήργησε το ανώτατο όριο των επτά ημερών!
Από την ημέρα που ζήτησα τη διενέργεια ελέγχου στις Αγροτικές Οργανώσεις και τη συνακόλουθη άρνησή μου να υπογράψω την ετήσια Απόφαση επιχορήγησής τους -γεγονός που με κατέστησε δυσάρεστο και σε ορισμένους εντός του κόμματός μου- ουδείς υπουργός, ακόμη και αν ήταν φιλικά διακείμενος προς τους αγροτοσυνδικαλιστές, δεν τόλμησε να τις επιχορηγήσει, όσο τελούσαν υπό έλεγχο. Πόσο δε μάλλον τώρα, που έπαψαν και τυπικά να υφίστανται. Κι όμως, έμελε να το δούμε κι αυτό με την “πρώτη φορά αριστερά”…
Την ώρα που ο ΕΛΓΑ αδυνατεί να ανταποκριθεί στο σύνολο των αποζημιώσεων για ζημιές που υπέστησαν οι παραγωγοί της χώρας, από το ταμείο του εκταμιεύεται το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό του 1,8 εκατομμυρίων ευρώ για μια Οργάνωση που ουσιαστικά έχει πάψει πια να υφίσταται. Οι δικαιολογίες στην ανακοίνωση του ΕΛΓΑ για την ερήμην του εκδίκαση των αξιώσεων της ΠΑΣΕΓΕΣ «από ένα Πρωτοδίκη Δικαστή Πολιτικού δικαστηρίου» υπέρ της, δεν τιμούν ούτε τη διοίκησή του Οργανισμού ούτε βεβαίως τον προϊστάμενό του υπουργό.
Το ολιγότερο για το οποίο ελέγχονται οι υπεύθυνοι είναι η ολιγωρία. Βεβαίως, η ευθιξία είναι άγνωστη λέξη για τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Μένει να δούμε αν ο κατήφορος “στου κακού τη σκάλα”, θα έχει τέλος! Αλήθεια, τι άλλο να περιμένουμε κ. Αποστόλου; Μήπως και “άφεση αμαρτιών” σε όσους οδήγησαν σε απαξίωση το συνεταιριστικό κίνημα;»

Αθήνα, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Μ. ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΠΡΟΣ ΕΝΩΣΗ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΤΥΠΟΥ:

Να τεθεί τέλος σε φαινόμενα διαπλοκής!

• Η Πολιτεία αρωγός στον επαρχιακό τύπο που δοκιμάζεται…

«Έχουν ενταθεί τα φαινόμενα χειραγώγησης της ενημέρωσης με διαδικασίες που παραπέμπουν σε μη δημοκρατικά καθεστώτα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρέπει να τεθεί ένα τέλος σε φαινόμενα ‘‘διαπλοκής’’, η οποία κατάντησε μάστιγα για τον τόπο, αλλά αυτό πρέπει να γίνει με διαφανή τρόπο και όχι προς αντικατάσταση των προηγούμενων μιντιαρχών με νέους ‘‘ημέτερους’’». Τα παραπάνω τόνισε, μεταξύ άλλων, ο αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, σε μήνυμά του προς της Ένωση Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου, με αφορμή τη διοργάνωση Ημερίδας με θέμα «Βιωσιμότητα και μετεξέλιξη του Περιφερειακού – Τοπικού - Κλαδικού Τύπου», που λαμβάνει χώρα στην πόλη της Λάρισας.
Ο κ. Χαρακόπουλος στο μήνυμά του, αφού εκφράζει την λύπη του διότι λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, δεν μπορεί να παραβρεθεί στην Ημερίδα, αναφέρει ότι σήμερα «ο Τύπος αντιμετωπίζει ταυτόχρονα πολλές προκλήσεις:
• Κατ’ αρχήν, η πλημμυρίδα της ηλεκτρονικής πληροφόρησης, η οποία είναι μεν ταχεία αλλά υπολείπεται της ανάλυσης -συχνά δε και της εγκυρότητας- κατέχει πλέον τα σκήπτρα στο χώρο της ενημέρωσης.
• Επιπλέον, η δριμεία και μακρά οικονομική κρίση έχει πλήξει καίρια συνολικά των χώρο των ΜΜΕ. Πολλά ήταν τα Μέσα που αναγκάστηκαν να βάλουν λουκέτο και πολλοί οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι, αλλά και από το υπόλοιπο προσωπικό, που βρέθηκαν στην ανεργία».
«Όσον αφορά στα περιφερειακά έντυπα», ο Θεσσαλός πολιτικός επισημαίνει ότι «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι πιέσεις που δέχονται στη σημερινή κοινωνικο-οικονομική συγκυρία είναι πολλαπλές. Η Πολιτεία οφείλει, όμως, να σταθεί αρωγός σε αυτόν τον πνεύμονα της ελεύθερης, αποκεντρωμένης ενημέρωσης, που η συρρίκνωσή του θα οδηγήσει στον υποβιβασμό του δημόσιου λόγου της ελληνικής επαρχίας».

Όταν οι θεσμοί υπονομεύονται και οι τραμπούκοι επιβραβεύονται

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Γράφω αυτές τις γραμμές με νωπή την είδηση μιας ακόμη επίθεσης που δέχθηκε -αυτή τη φορά στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων- ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος. Και αυτό το συμβάν επιβεβαιώνει ότι η μακρά και επώδυνη οικονομική κρίση στην πραγματικότητα συνιστά εκδήλωση μιας γενικότερης δομικής κρίσης θεσμών, αρχών και αξιών. Του θεμελίου δηλαδή επί του οποίου επιδιώξαμε να οικοδομήσουμε τις προηγούμενες δεκαετίες μια ευρωπαϊκή και δημοκρατική χώρα. Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν έγκειται στις ίδιες τις δομές, που χαρακτηρίζουν μια σύγχρονη αστική δημοκρατία, αλλά στο ότι επί μακρόν υπονομεύθηκαν βάναυσα από οργανωμένους κύκλους φανατικών ιδεοληπτικών, χωρίς να υπάρξει η δέουσα αναχαίτιση από τους έχοντες την ευθύνη. Αντιθέτως, στο δημόσιο λόγο επικράτησε ένας διαλυτικός σχετικισμός και μια καταστροφική απάθεια.
Σύμπτωμα και κορυφαία εκδήλωση της νοσηρής αυτής κατάστασης αποτελεί η υποστήριξη που βρήκαν δράστες στυγνών τρομοκρατικών πράξεων από διάφορους πολιτικούς παράγοντες της αριστεράς. Τέτοιες ημέρες, πριν 28 χρόνια, δολοφονήθηκε ο Παύλος Μπακογιάννης από τους τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη. Κι όμως, βρέθηκαν πολιτικά πρόσωπα που ως μάρτυρες υπεράσπισης παρείχαν ιδεολογικό προκάλυμμα στις απεχθείς δολοφονίες.
Ανάλογες είναι οι διαπιστώσεις για τη δράση διάφορων αναρχικών ομάδων που προβαίνουν σε καταλήψεις κτιρίων, βανδαλισμούς ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, τραμπουκισμούς εναντίον πολιτών. Διευρύνονται τα «άβατα» εντός του αστικού ιστού, όπου το κράτος παραιτείται οικειοθελώς της ευθύνης του. Τα Εξάρχεια αποτελούν μάλλον μια παγκόσμια, αρνητική, πρωτοτυπία. Μια ολόκληρη περιοχή, με τάσεις εξάπλωσης και στις γειτονικές, έχει παραδοθεί στις διαθέσεις γνωστών-αγνώστων, εγχώριων αλλά και αλλοδαπών, οι οποίοι ασκούν αποκλειστική εξουσία. Οι δυνάμεις της τάξης δεν διαβαίνουν τα ιδεατά σύνορα του «Εξαρχιστάν», αλλά παραμένουν στα όρια ως στόχοι στα καθημερινά παιχνίδια φωτιάς των μπαχαλάκηδων. Η κυβέρνηση, για λόγους ιδεοληψίας αλλά και κουτοπόνηρης μικροπολιτικής, αφήνει τα «παιδιά να παίζουν», υποστηρίζοντας ότι πρόβλημα δεν υφίσταται. Όπως «δεν υφίσταται πρόβλημα» όταν ομάδες σαν τον περιβόητο «Ρουβίκωνα» εφορμούν στο προαύλιο της Βουλής, σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους, ή άλλοι σπάνε τις βιτρίνες στην Ερμού, στον πιο εμπορικό δρόμο της χώρας.
Ωστόσο, πρόβλημα υφίσταται και είναι τεράστιο. Γιατί εκτός του γεγονότος ότι το αίσθημα ασφαλείας των πολιτών κατρακυλά στο ναδίρ, καταρρακώνεται και η όποια εμπιστοσύνη απολάμβαναν οι θεσμοί, που ως αποστολή έχουν την προστασία της ζωής του και της περιουσίας του. Ο Έλληνας έχει αρχίσει να θεωρεί ότι ζει σε μια κοινωνία-ζούγκλα, όπου ο βίαιος, ο οπλισμένος, ο οργανωμένος σε ορδή επιβάλει το δικό του θέλω. Πρόκειται, στην ουσία, για ασύλληπτη οπισθοχώρηση για μια χώρα που πιστεύει ότι ανήκει στον αναπτυγμένο κόσμο.
Το μέγιστο δυστύχημα είναι ότι σε αυτό το νοσηρό περιβάλλον της ασυδοσίας ανδρώνονται και διαμορφώνονται ως πολίτες οι νέοι που πάνε σε πανεπιστήμια, όπου εξαχρειωμένες μειοψηφίες απειλούν, προπηλακίζουν, σπάνε και βιαιοπραγούν για να εμποδίσουν την ελεύθερη έκφραση των ιδεών, στο όνομα του ασύλου της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών! Και αντί οι φοιτητές να βρουν συμπαραστάτη την Πολιτεία, αυτή ενισχύει το άσυλο ανομίας, επιβραβεύει τους τραμπούκους και αφήνει ανεξέλεγκτη την τέλεση παράνομων πράξεων εντός των ακαδημαϊκών χώρων.
Η αδράνεια του παρελθόντος οδήγησε στο μη παρέκει. Ωστόσο, είναι πια καθολική αξίωση ο νόμος να κυριαρχήσει παντού, οι πολίτες να ανακτήσουν το αίσθημα ασφαλείας και την εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς. Αλλά αυτό είναι κάτι που μόνον με κυβερνητική αλλαγή θα επιτευχθεί. Η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ούτε μπορεί αλλά ούτε και θέλει να το επιχειρήσει.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην "Καθημερινή του Σαββάτου" 30 Σεπτεμβρίου 2017

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ