Ομιλία Μ.Χαρακόπουλου στην συνεδρίαση της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Δημογραφικό
- Published in Ομιλίες
Αθήνα, 17 Μαΐου 2018
Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην συνεδρίαση της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Δημογραφικό με θέμα «Συζήτηση σχετικά με τη σύνταξη της Εκθέσεως της Επιτροπής»
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Φθάνοντας στο τέλος των εργασιών της Διακομματικής Επιτροπής για το Δημογραφικό που σύστησε η ελληνική βουλή, αντιλαμβανόμενη τη σημασία του προβλήματος, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους φορείς και τους εκπροσώπους της επιστημονικής κοινότητας που προσήλθαν στην Επιτροπή και κατέθεσαν σκέψεις, προτάσεις, μελέτες αλλά και υπομνήματα, και να κάνω κάποιες επισημάνσεις.
Κατά πρώτον, δυστυχώς, όσα ακούσαμε κατά τη διάρκεια των πολύωρων ακροάσεων από φορείς και πρόσωπα που σχετίζονται με το ζήτημα αυτό, μας οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι η κατάσταση είναι δυσχερέστερη απ’ ότι αρχικώς είχαμε πιστέψει. Η φθίνουσα πληθυσμιακή πορεία της χώρας τρέχει με ραγδαίους ρυθμούς. Οι γεννήσεις έχουν περιοριστεί σε πολύ χαμηλά ποσοστά, μακράν του ιδεατού μέτρου για τη διατήρηση ενός πληθυσμού στα ίδια μεγέθη. Η απίσχναση αυτή επιδεινώνεται και από την μαζική μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων συμπατριωτών μας σε παραγωγική και αναπαραγωγική ηλικία.
Το αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται αναλόγως ο μέσος όρος του πληθυσμού και η Ελλάδα να είναι ήδη μια χώρα γερόντων. Οι προβλέψεις δε για το μέλλον είναι κυριολεκτικά ζοφερές. Μπροστά μας προδιαγράφεται ένα τοπίο γενικής παρακμής, καθώς η γήρανση των Ελλήνων επιφέρει μαζί της -ήδη το αντιμετωπίζουμε βεβαίως- μύρια όσα προβλήματα στην οικονομία, στο ασφαλιστικό, στην εκπαίδευση, μα και στην ίδια την ζωτικότητα της κοινωνίας μας.
Στην επιτροπή μας, επίσης, διαπιστώσαμε το ανυπόστατο των προβλέψεων ή και επιθυμιών κάποιων κύκλων ότι το πρόβλημα της υπογεννητικότητας των Ελλήνων, θα επιλυθεί από τους μετανάστες. Κάτι τέτοιο δεν προκύπτει, από πουθενά. Η μείωση των γεννήσεων συμπεριλαμβάνει πλέον και τους μετανάστες, ιδιαίτερα των παλαιότερων εισροών, λόγω και της οικονομικής κρίσης.
Αλλά το σπουδαιότερο, το οποίο εμμονικά παραβλέπουν οι οπαδοί αυτής της θεωρίας, είναι ότι οι πληθυσμοί δεν είναι ένα μείγμα που προσθέτεις ό,τι να ναι μέσα για να συμπληρώσεις μια ορισμένη ποσότητα. Απαιτείται, ταυτοχρόνως, μια πολιτισμική ομοιογένεια για να κατοχυρώνεται η κοινωνική συνοχή. Διαφορετικά, αυτό που θα δημιουργηθεί θα είναι μια βαβέλ και όχι ένα κράτος.
Συνυφασμένη προς τα ανωτέρω είναι και η τρίτη διαπίστωση, καρπός των συναντήσεών μας, που τον θεωρώ και μέγα κέρδος μέσα σε μια ατμόσφαιρα συνεχών γενικών κομματικών αντιπαραθέσεων, ότι όλοι συμφωνούμε πλέον πως η αγωνία για το δημογραφικό δεν είναι συντηρητική αγκύλωση αλλά υπαρκτή αναγκαιότητα.
Δυστυχώς, μέχρι και πρότινος, όποιος ήγειρε το θέμα αυτό στιγματιζόταν αμέσως από κάποιους αυτοχαρακτηριζόμενους προοδευτικούς ως αντιδραστικός και καταστροφολόγος. Σήμερα, όμως, οι αδιάψευστοι σκληροί αριθμοί καταρρίπτουν τους ψευδείς αυτούς διαχωρισμούς. Το πρόβλημα υπάρχει, είναι τεράστιο, είναι ίσως το σημαντικότερο που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα τις επόμενες δεκαετίες, και δεν έχει πολιτικά ή κομματικά πρόσημα. Είναι πρόβλημα όλων των Ελλήνων, των σημερινών και των αγέννητων ακόμη.
Καταλήγοντας, λοιπόν, θα ήθελα να επιμείνω ότι αυτή τη φορά δεν πρέπει να μείνουμε στις διαπιστώσεις. Δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου. Ό,τι είναι να γίνει πρέπει να γίνει γρήγορα, για να αποδώσει μετά από χρόνια.
Απαιτείται ένα πρόγραμμα αντιστροφής της πληθυσμιακής συρρίκνωσης, που θα αγκαλιάσει κάθε τομέα της κυβερνητικής πολιτικής, στην οικονομία, στην εκπαίδευση, στην υγεία. Και το οποίο θα μπορούσε να καθοδηγηθεί από ένα υπουργείο Οικογένειας και Δημογραφίας.
Πρωταρχικό μέλημα να ληφθούν μέτρα που θα βοηθήσουν την αύξηση των γεννήσεων. Στη διάρκεια των συνεδριάσεων διατυπώθηκαν προτάσεις για επιδόματα για το κάθε παιδί, αυξητικά από το πρώτο και στη συνέχεια ανάλογα. Προτάσεις για σειρά φοροαπαλλαγών με κριτήριο τον αριθμό των παιδιών, προκειμένου να νοιώσουν τα ζευγάρια πως το κράτος είναι δίπλα τους, ότι το παιδί δεν θα φέρει επιπρόσθετα ασήκωτα οικονομικά βάρη. Και όχι βεβαίως, αυτό που συμβαίνει σήμερα, που σχεδόν καταδιώκεται και τιμωρείται όποιος έχει τρία ή περισσότερα παιδιά.
Συνάμα, έγινε κατανοητή από όλους η ανάγκη ενίσχυσης των βρεφονηπιακών σταθμών, των νηπιαγωγείων, της ολοήμερης εκπαίδευσης, η αλλαγή του κοινωνικού προτύπου με προβολή της οικογένειας, σε αντίθεση με αυτό που επικράτησε τις προηγούμενες δεκαετίες και μας έφερε στο σημείο που είμαστε σήμερα.
Δεν θα ανακαλύψουμε εμείς την Αμερική. Ακούσαμε στις συνεδριάσεις ότι ανάλογα προγράμματα πέτυχαν σε άλλες χώρες. Αυτό που χρειάζεται είναι η πολιτική βούληση.
Πιστεύω ότι θα είναι χρήσιμη και η συνεδρίαση με την ακρόαση ξένων επιστημόνων από χώρες της Ευρώπης, που έχουν με συγκεκριμένες πολιτικές αμβλύνει το δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν.
Προτείνω, λοιπόν, ότι η επιστημονική επιτροπή που θα συγκροτηθεί να μελετήσει τα πρακτικά των συνεδριάσεων, τα υπομνήματα που κατέθεσαν φορείς και μέλη της επιστημονικής κοινότητας, προκειμένου να καταλήξει στη σύνταξη ενός σχεδίου πορίσματος για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος.
Αυτό το πόρισμα να υποβληθεί στην Επιτροπή Δημογραφικού, να δοθεί στα κόμματα για παρατηρήσεις και να υπάρξει εν συνεχεία μια ειδική συνεδρίαση επί του πορίσματος με σύνθεση των παρατηρήσεων προκειμένου ει δυνατόν να έχουμε ένα ομόφωνο πόρισμα.
Σας ευχαριστώ».
