Μάξιμος Χαρακόπουλος | Νέα Δημοκρατία

Μ. Χαρακόπουλος: Οι θεσμοί αντί κριτικής να συμβάλουν στην επίλυση του μεταναστευτικού

Published in Δελτία Τύπου
18 Νοε 2019

Αθήνα, 18 Νοεμβρίου 2019

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ:

Οι θεσμοί αντί κριτικής να συμβάλουν στην επίλυση του μεταναστευτικού!

• Κρίση και μεταναστευτικό έχουν αντίκτυπο και στα ανθρώπινα δικαιώματα

«Η Ελλάδα είναι μια ευρωπαϊκή, δημοκρατική χώρα, με διασφαλισμένες όλες τις ελευθερίες και την κοινή γνώμη ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη σε ζητήματα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, τόσο η δεκαετής οικονομική κρίση, όσο και το προσφυγικό-μεταναστευτικό πρόβλημα που καλείται να σηκώσει σχεδόν ολομόναχη, έχουν αντίκτυπο στις υποδομές και τις ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, από τα σωφρονιστικά καταστήματα και τα ψυχιατρεία μέχρι τα κέντρα φιλοξενίας μεταναστών». Τα παραπάνω τόνισε ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος στη συνάντηση που είχε ως πρόεδρος της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής με κλιμάκιο της «Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων και της Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας του Συμβουλίου της Ευρώπης (CPT)», που πραγματοποιήθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Ο κ. Χαρακόπουλος υπογράμμισε ότι «η μακρά οικονομική κρίση δεν επηρέασε μόνο το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων. Μοιραία συρρικνώθηκε και η χρηματοδότηση των κοινωνικών δομών, ενώ περιορίστηκε η στελέχωσή τους. Ωστόσο, παρ’ όλες τις αντιξοότητες και το τεράστιο ζήτημα του υπερπληθυσμού των φυλακών, γίνεται συνεχής προσπάθεια αναβάθμισης των συνθηκών κράτησης. Ήδη έχει εξαγγελθεί από την κυβέρνηση η κατάργηση των φυλακών Κορυδαλλού και η κατασκευή σύγχρονων φυλακών. Επιπλέον, λειτουργούν εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, όπως αυτό στις φυλακές της ιδιαίτερης πατρίδας μου, στη Λάρισα, που θεωρείται πρότυπο».
Αναφορικά με το μεταναστευτικό, ο κυβερνητικός βουλευτής σημείωσε με έμφαση ότι «δυστυχώς, έχει καταστρατηγηθεί εντελώς η αρχή της αλληλεγγύης εντός της ΕΕ. Ακόμη και για τον προτεινόμενο καταμερισμό των ασυνόδευτων παιδιών μόνον μια χώρα δέχθηκε να υποδεχθεί λίγα από αυτά. Η χώρα μας με τα βόρεια σύνορα κλειστά και με αυτήν την στάση της Ευρώπης, μετατρέπεται σε χώρο αποθήκευσης ψυχών. Αυτή η απαράδεκτη πολιτική πρέπει να λάβει τέλος, και ως προς τούτο όλοι ανεξαιρέτως οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, αντί να κάνουν κριτική αφ’ υψηλού, οφείλουν να συμβάλουν στην επίλυσή του. Η χώρα μας έχει προχωρήσει σε μια διαδικασία μεταφοράς 20.000 προσφύγων στην ενδοχώρα μέχρι το τέλος του έτους. Η Ευρώπη, όμως, οφείλει να συνδράμει στην διευθέτηση του προβλήματος, και να πιέσει τις χώρες προέλευσης, όταν δεν υφίστανται λόγοι παροχής ασύλου, να δέχονται πίσω τους υπηκόους τους».
Στην αντιπροσωπεία της CPT συμμετείχαν οι κ.κ. Mykola Gnatovskyy, Alan Mitchell και Hugh Chetwynd, ενώ από ελληνικής πλευράς στη συνάντηση, εκτός του κ. Χαρακόπουλου, έλαβαν μέρος η πρόεδρος της Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κ. Σοφία Βούλτεψη και ο πρόεδρος της Επιτροπής Σωφρονιστικού Συστήματος και λοιπών δομών εγκλεισμού κρατουμένων κ. Κώστας Καραγκούνης.

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου στην Εστία: «Ώσμωση...»

Published in Άρθρα
18 Νοε 2019

estia

MAXIMOS NEW

Ώσμωση…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Τα γεγονότα γύρω από τη σύλληψη των μελών μιας τρομοκρατικής οργάνωσης, καθώς κι αυτά για το πανεπιστημιακό άσυλο, αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά ότι η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να ταλανίζεται από χρόνιες παθογένειες που αν δεν γεννήθηκαν, σίγουρα θέριεψαν κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης.
Είχαμε ελπίσει ότι τα χρόνια της μακράς δομικής κρίσης που υπέστη η χώρα θα λειτουργούσαν ως καθαρτήριο για τις «αμαρτίες» ενός παρελθόντος που μας έφερε στο χείλος της καταστροφής.
Δυστυχώς, όμως, οι ρίζες των φαινομένων αυτών είναι τόσο βαθιές που εξακολουθούν να ανθίστανται σθεναρά ακόμη και τώρα, που οι πολίτες στη συντριπτική τους πλειοψηφία επιζητούν επιτέλους μια κανονικότητα. Κάτι που επικυρώθηκε περίτρανα με την υπερψήφιση της προεκλογικής ατζέντας της ΝΔ στις εκλογές της 7ης Ιουλίου, όπου βασικός πυλώνας της ήταν η επιβολή του δόγματος «νόμος και τάξη».
Παρακολουθούμε, ωστόσο, την χωρίς καν διάθεση προκάλυψης συστράτευση του ΣΥΡΙΖΑ στην αποτροπή της αποκατάστασης της νομιμότητας. Από το «καλά κάνανε» του κ. Μάρκου, για το σπάσιμο με αλυσοπρίονο του λουκέτου της ΑΣΟΕΕ μέχρι το «δεν βρήκανε και καλάσνικοφ» του κ. Τζανακόπουλου για τα ευρήματα στα υπόγεια του πολύπαθου πανεπιστημίου, εκδηλώνεται η ίδια αντίληψη, που εν τέλει χαρακτήρισε και τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επί 4,5 χρόνια. Μια στάση που αποτυπώθηκε στην εξοργιστική ανοχή στην παραβατική συμπεριφορά κάθε είδους, ιδίως επί υπουργίας του κ. Τόσκα, όταν οι λεγόμενες «συλλογικότητες», οι συμμορίες δηλαδή τραμπούκων που βιαιοπραγούν κατά το δοκούν, αναβαθμίστηκαν σε «συνομιλητές» του κράτους, εφοδιασμένοι με προνόμια ασυλίας, ειδικά στο άβατο των Εξαρχείων.
Η περιβολή των εραστών της βίας και του περιθωρίου με το φωτοστέφανο του ιδεολόγου, συνοδεύτηκε με τον, καταφανή, περιορισμό του ρόλου της αστυνομίας και με νομοθετικές παρεμβάσεις που αφόπλισαν το κράτος από την αποστολή του να εγγυάται την ασφάλεια στους πολίτες. Οι νησίδες ανομίας εντάθηκαν και επεκτάθηκαν, ολόκληρες συνοικίες, ειδικά του κέντρου των Αθηνών, παραδόθηκαν στους περιθωριακούς κάθε είδους. Οι συμμορίες των ακραίων έκαναν οποιαδήποτε στιγμή επιθέσεις σε δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, πρεσβείες, προξενεία και πρεσβευτικές κατοικίες. Επιθέσεις δέχθηκε ακόμη και το ελληνικό κοινοβούλιο, με κατάληξη τα περιπολικά της ΕΛΑΣ να μετατραπούν σε ταξί για τους δράστες –αναμφίβολα μια από τις μελανότερες σελίδες της ιστορίας της Βουλής.
Στα Πανεπιστήμια οι οργανωμένοι τραμπούκοι επέβαλαν καθεστώς τρόμου σε φοιτητές, καθηγητές και διοικητικό προσωπικό. Εντός των πανεπιστημιακών χώρων άνθισε ένα όργιο παρανομίας κάθε μορφής –με είδη παρεμπορίου, διακίνησης και χρήσης ναρκωτικών. Οι επιστολές διαμαρτυρίας και απόγνωσης των φοιτητών έβρισκαν κλειστά τα ώτα των συριζαίων υπουργών, που επέλεγαν να υποβαθμίζουν το θέμα ή να ρίχνουν την μπάλα στην εξέδρα. Ο κ. Γαβρόγλου απαντούσε ότι όλα αυτά πρέπει να τα επιλύσει ένα «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα». Τότε δεν καταλάβαμε τι εννοούσε, αλλά την ημέρα των επεισοδίων της ΑΣΟΕΕ το καταλάβαμε όταν καλούσε με δραματικούς τόνους τους φοιτητές να κατέβουν για να υποστηρίξουν την παραβίαση του ιδρύματος από μια οργανωμένη μικρή μειοψηφία.
Στους φωνασκούντες, ωστόσο, ενάντια στην «αστυνομοκρατία» και την «παλινόρθωση του κράτους της δεξιάς» θα έπρεπε να κάνει εντύπωση το αναμφισβήτητο γεγονός της συνάφειας μεταξύ μπαχαλάκηδων, ποινικών και τρομοκρατίας. Το παρελθόν των συλληφθέντων της «επαναστατικής αυτοάμυνας» το επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά. Η ώσμωση αυτή μεταξύ των διαφόρων διαύλων παρανομίας, που βρίσκει γόνιμο έδαφος στην υποχώρηση του κράτους από τις συστατικές του αρμοδιότητες, συνιστά μια διαρκή και τεράστια απειλή για το δημοκρατικό πολίτευμα, και ως τέτοια θα έπρεπε οι πολιτικές δυνάμεις να την αντιμετωπίσουν με περισσότερη υπευθυνότητα.
Είναι φανερό, πάντως, ότι οι αποφάσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την επιβολή του νόμου ξεβόλεψαν πολλούς. Η κατάργηση του νόμου για το άσυλο, η αυστηροποίηση των ποινών για χρήση και κατοχή μολότοφ, όπως και για την κατάληψη κτιρίων, δημιουργεί ένα νέο νομικό περιβάλλον, που δίνει τη δυνατότητα απαλλαγής από τα φαινόμενα της βίας και της ανομίας. Το στοίχημα είναι βέβαια υψηλό, οι παγίδες και τα ρίσκα πολλά, αλλά άλλος δρόμος δεν υπάρχει αν θέλουμε επιτέλους να μπούμε στην οδό της κανονικότητας.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην "Εστία" τη Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2019

Μ.Χαρακόπουλος: "Το αληθινό Πολυτεχνείο δεν έχει ιδιοκτήτες!"

Published in Δελτία Τύπου
17 Νοε 2019

Αθήνα, 17 Νοεμβρίου 2019

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ:

Το αληθινό Πολυτεχνείο δεν έχει ιδιοκτήτες!

• Χρέος μας η διασφάλιση της εθνικής ενότητας

«Στην εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου, το 1973, ενάντια στο δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου, συμπυκνώθηκε η σχεδόν καθολική απαίτηση των Ελλήνων για την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος και των ελευθεριών. Και γι’ αυτό, παρά τη συστηματική απόπειρα που επιχειρείται διαχρονικά από ορισμένους να ιδιοποιηθούν και να φέρουν στα μέτρα τους όσα συνέβησαν τότε, το αληθινό Πολυτεχνείο και η αντίσταση κατά της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών δεν έχουν ιδιοκτήτες». Τα παραπάνω τονίζει ο πρόεδρος της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος στο μήνυμά του, με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου.
Ο Θεσσαλός πολιτικός επισημαίνει ότι «η Δημοκρατία που αποκαταστάθηκε το 1974, δυστυχώς μετά την κυπριακή τραγωδία, που συνιστά και το μεγαλύτερο έγκλημα των πραξικοπηματιών, αποτέλεσε μια τεράστια κατάκτηση. Με τη στιβαρή πολιτική εκδημοκρατισμού που ακολούθησε ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής πολύ σύντομα η χώρα ξεπέρασε τις πληγές που άφησε το δικτατορικό καθεστώς, αλλά και συνολικά η μετεμφυλιακή περίοδος, και σε ελάχιστο χρόνο βρέθηκε τότε στον πυρήνα των πιο προοδευμένων κρατών της Ευρώπης, με την ένταξή της στην τότε ΕΟΚ. Χρέος μας, επομένως, απέναντι σε όσα συνέβησαν τότε, στην μαύρη σελίδα της σύγχρονης ιστορίας μας, είναι η διασφάλιση των δημοκρατικών κατακτήσεων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου, η ορθή λειτουργία και η ανεξαρτησία των θεσμών του πολιτεύματος, και πρωτίστως η διατήρηση της εθνικής ενότητας, μακριά από θέσεις και συμπεριφορές που τροφοδοτούν τα πολιτικά άκρα».

Συνέντευξη Μάξιμου Χαρακόπουλου στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος στην εκπομπή “Κάθε μέρα Νέα μέρα” με την Κατερίνα Χουζούρη

Published in Συνεντεύξεις
16 Νοε 2019

Αθήνα, 14 Νοεμβρίου 2019

Συνέντευξη
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος στην εκπομπή “Κάθε μέρα Νέα μέρα” με την Κατερίνα Χουζούρη

Να καλημερίσουμε τον βουλευτή Λαρίσης της ΝΔ και επικεφαλής της ελληνικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας. Κύριε Χαρακόπουλε καλημέρα, σας ευχαριστούμε θερμά γι’ αυτήν την επικοινωνία.

Καλημέρα, καλημέρα και στους ακροατές μας. Εγώ σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να μιλήσουμε σήμερα που ξεκινούν σε λίγη ώρα οι εργασίες της Διεθνούς Γραμματείας και των Προέδρων και Εισηγητών της ΔΣΟ στην Αθήνα.

Θα θέλατε να ξεκινήσουμε από αυτό το γεγονός και να μας μας δώσετε το στίγμα των εργασιών.

Η ΔΣΟ είναι ένας διεθνής θεσμός στον οποίο συμμετέχουν Ορθόδοξοι βουλευτές από 25 χώρες είτε με κοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες είτε μεμονωμένα ως πρόσωπα -όπου δεν πλειοψηφεί ο ορθόδοξος κόσμος. Είναι μια οργάνωση που προέκυψε ως ανάγκη δημιουργίας από το ελληνικό κοινοβούλιο στις αρχές του 1990, όταν έπεσε το τείχος του Βερολίνου που χώριζε την Ευρώπη και μπόρεσε να υπάρξει ξανά ελεύθερη επικοινωνία και στον ορθόδοξο κόσμο, γιατί η ανατολική Ευρώπη κατά μείζονα λόγο ασπάζεται την ορθοδοξία. Βρεθήκαμε σε καινούργιες προκλήσεις και η ελληνική βουλή πήρε την πρωτοβουλία, και το 1993 στην Ορμύλια της Χαλκιδικής υπήρξε η ιδρυτική πράξη της ΔΣΟ. Έκτοτε, βεβαίως, είχαμε άλλες προκλήσεις που έχουν να κάνουν με την αναβίωση εθνικισμών, την επιθετική θρησκευτική μισαλλοδοξία -ιδίως εναντίον του χριστιανικού στοιχείου- και τα ισοπεδωτικά πρότυπα της πολιτισμικής παγκοσμιοποίησης. Εχθές είχαμε την χαρά και την τιμή να επισκεφθούμε ως νέα κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία στη ΔΣΟ τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, να του υποβάλουμε τα σέβη μας και να τον ενημερώσουμε για τη δράση μας. Είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, κυρίως για τις διώξεις που υφίστανται οι χριστιανοί στην κοιτίδα του χριστιανισμού στην Μ. Ανατολή, μετά την λεγόμενη αραβική άνοιξη που οδήγησε σε αυτό το αιματοκύλισμα, στις πολεμικές συγκρούσεις και στο γεγονός ότι χιλιάδες Χριστιανοί -και όχι μόνο- στη Συρία, στο Ιράκ σφαγιάσθηκαν και εκατομμύρια εξ αυτών αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες. Έτσι, κινδυνεύει στο λίκνο του χριστιανισμού να εξαλειφθεί η χριστιανική θρησκεία. Αυτό είναι μια μεγάλη πρόκληση για όλη τη διεθνή κοινότητα.

Τι σημαίνει για εσάς το γεγονός ότι είστε επικεφαλής της ΔΣΟ -πέρα από το κοινοβουλευτικό σας έργο, την εκπροσώπηση της περιοχή σας, έχετε αναλάβει και κάτι άλλο...

Είναι αναμφίβολα μια μεγάλη ευθύνη και πρόκληση να βάλω κι εγώ το λιθαράκι με τις δικές μου δυνάμεις για την ανάδειξη αυτού του πλούτου που μοιραζόμαστε ως κληρονομιά οι Ορθόδοξοι όπου γης, του πλούτου που μας κληροδότησε η άλλοτε ισχυρή Βυζαντινή Κοινοπολιτεία, η Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ορθότερα, γιατί ως Βυζάντιο το επέβαλαν οι Φράγκοι τον 16ο αιώνα στη βιβλιογραφία. Και νομίζω, εμείς οι Έλληνες, οι Ρωμιοί, δικαίως διεκδικούμε τα πρωτοτόκια αυτής της κληρονομιάς, καθώς είμαστε τμήμα αυτού του βυζαντινού κόσμου. Αυτά τα βυζαντινά στοιχεία που μας ενώνουν προσπαθούμε να αναδείξουμε οι Ορθόδοξοι όπου γης και ιδιαίτερα εδώ, στην ευρύτερη περιοχή μας, από την Αλεξάνδρεια μέχρι την Αγία Πετρούπολη και από την Κάτω Ιταλία μέχρι την Αρμενία. Σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης και ισοπέδωσης αξιών, πολιτιστικών προτύπων και παραδόσεων, είναι πολύ σημαντικό να αναδεικνύουμε αυτά τα κοινά χαρακτηριστικά, που μας ενώνουν. Η δραστηριότητα αυτή έχει μια ακόμη μεγαλύτερη αξία, γιατί εμείς στεκόμαστε πάνω και πέρα από τις δογματικές διαφορές ή τα διοικητικά ζητήματα των επιμέρους εκκλησιών. Στην ΔΣΟ συμμετέχουν Αρμένιοι μονοφυσίτες, κόπτες από την Αίγυπτο και την Αιθιοπία και άλλοι από την Μέση Ανατολή. Το λέω αυτό γιατί στις μέρες μας ακούγονται διαφορά ζητήματα που αναφύονται στις σχέσεις των επί μέρους εκκλησιών, που δεν είναι ευχάριστα αναμφίβολα. Εμείς στεκόμαστε πάνω από αυτά, δεν είμαστε θρησκευτική οργάνωση, δεν ασχολούμαστε με τα θεολογικά, δογματικά ζητήματα, πόσο δε μάλλον με τα διοικητικά ζητήματα των Εκκλησιών. Ο στόχος μας είναι να αναδείξουμε τα κοινά μας πολιτισμικά στοιχεία, που απορρέουν βεβαίως από την θρησκευτική μας πεποίθηση ότι είμαστε Ορθόδοξοι, στο διάβα των αιώνων.

Κατά τη συνάντησή σας με τον Μακαριώτατο θίξατε ένα ευαίσθητο θέμα, αυτό για τις διώξεις των Χριστιανών στην Μέση Ανατολή. Να θυμίσουμε ότι δεν ξέρουμε τι έχουν γίνει δύο μητροπολίτες, ένας συροϊκωβίτης και ένας ορθόδοξος που απήχθησαν πριν μερικά χρόνια. Κάποια στιγμή υπήρξε μια κινητοποίηση γενικότερη και διεθνής, αυτή τη στιγμή δεν ξέρουμε τίποτε. Να σας ρωτήσω αν σκέπτεστε τι πρέπει να γίνει;

Έχετε απόλυτο δίκιο. Εμείς σε κάθε αφορμή θέτουμε το ζήτημα αυτό στο υψηλότερο δυνατό σημείο. Είχαμε την αφορμή σε ένα διεθνές συνέδριο που πραγματοποιήθηκε πριν ένα χρόνο στο Λίβανο, με συμμετοχή του Πατριάρχη Αντιοχείας, του Ιωάννη, ο αδελφός του οποίου ο Παύλος είναι ένας εκ των απαχθέντων και έκτοτε δεν έχει δώσει σημεία ζωής. Ένα από τα βασικά σημεία που μας απασχόλησε προς αυτήν την κατεύθυνση -και θα γίνει πιστεύω εκτενής συζήτηση σήμερα και αύριο στη διεθνή γραμματεία- είναι η δημιουργία ενός παρατηρητηρίου των διώξεων που υφίστανται οι χριστιανοί σε όλον τον κόσμο. Αρχικά η σκέψη ήταν για τους Ορθοδόξους στην Μ. Ανατολή αλλά νομίζω θα γίνει κάτι ευρύτερο. Προς αυτήν την κατεύθυνση είχαμε στις Βρυξέλλες πριν ένα μήνα και μια συνάντηση με τους Καθολικούς Νομοθέτες. Γιατί αυτοί που σφάζουν στη Συρία ή στο Ιράκ δεν εξετάζουν ποίου δόγματος είναι αυτός που σφάζουν, δεν υπάρχουν γι’ αυτούς τέτοιες λεπτομέρειες και διαχωρισμοί, αν είναι ορθόδοξοι, προτεστάντες, καθολικοί ή άλλης ομολογίας. Τους αρκεί που είναι χριστιανοί, με τον θρησκευτικό φανατισμό που τους διακρίνει, για να τους σφαγιάσουν. Επομένως, πρέπει συνολικότερα να δούμε το θέμα και η σύσταση αυτού του παρατηρητηρίου με τη συνεργασία και των καθολικών νομοθετών, που είναι αντίστοιχη οργάνωση σε επίπεδο διαφόρων κρατών που είναι καθολικού θρησκεύματος και με την αρωγή της ΕΕ ή άλλων διεθνών οργανισμών, να φωτίσουμε αυτά τα γεγονότα που πολλές φορές δεν παίρνουν τη διάσταση που θα έπρεπε, ευαισθητοποιώντας τη διεθνή κοινή γνώμη. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να γίνει. Εμείς με κάθε αφορμή το τονίζουμε και το σημειώνουμε και τον επόμενο χρόνο φιλοδοξούμε να διοργανώσουμε ένα διεθνές συνέδριο για τον κοινοβουλευτισμό και τη θρησκευτική πίστη, το θρησκευτικό φαινόμενο όπως το βιώνουμε σε όλο το κόσμο και στην Ευρώπη. Μια Ευρώπη όπου όλο και περισσότερο κερδίζει έδαφος η αδιαφορία προς το θρησκευτικό φαινόμενο, η αθεΐα θα έλεγα. Δυστυχώς, πολλές εκκλησίες καθολικών ή προτεσταντών κλείνουν ή αλλάζουν χρήση. Αν κάτι είναι παρήγορο είναι ότι οι μόνες εκκλησίες που ανεγείρονται στην Ευρώπη και στον κόσμο είναι εκκλησίες ορθοδόξων. Κι αυτό είναι σε έναν βαθμό παρήγορο σε μια Ευρώπη που κινδυνεύει να χάσει τη ψυχή της λησμονώντας τις χριστιανικές της ρίζες, ξεχνώντας ότι οι χριστιανικές αξίες σε μεγάλο βαθμό διαμόρφωσαν αυτό που λέμε ευρωπαϊκό πολιτισμό, μαζί βεβαίως με το ρωμαϊκό δίκαιο και το αρχαιοελληνικό πνεύμα.

Ευρύτατο πεδίο δράσης, λοιπόν, για την ΔΣΟ. Πρέπει να σας αποδεσμεύσω, γιατί το πρόγραμμά σας είναι γεμάτο λόγω των εργασιών της Διεθνούς Γραμματείας της ΔΣΟ. Εμείς θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε πολύ για το χρόνο σας σήμερα. Ελπίζω ότι θα έχουμε τη δυνατότητα σύντομα να ξαναεπικοινωνήσουμε για τις δράσεις σας.

Εγώ σας ευχαριστώ και κυρίως για την δυνατότητα που μου δώσατε να μιλήσουμε για την ΔΣΟ, που αν και συμπλήρωσε 25 χρόνια, είμαστε στον 26 χρόνο δράσης, δεν είναι ευρύτερα γνωστή στην ελληνική κοινωνία.

Σας ευχαριστούμε θερμά. Καλημέρα.

Εγώ σας ευχαριστώ.