Αθήνα, 2 Ιουνίου 2021

Εισαγωγική Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συνάντηση Ελλήνων και Γάλλων Βουλευτών για το νέο σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου

Το μεταναστευτικό- προσφυγικό ζήτημα συνιστά ένα από τα μείζονα προβλήματα για την Ευρώπη. Είναι ένα θέμα που επηρεάζει καταλυτικά την ζωή των ευρωπαϊκών κοινωνιών, τις εσωτερικές πολιτικές διεργασίες αλλά και τις σχέσεις των κρατών μελών.
Από την ορθή αντιμετώπισή του εξαρτάται η συνοχή της Ένωσης αλλά εν τέλει και η πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και η διατήρηση και εμβάθυνση των δημοκρατικών κατακτήσεων της Ευρώπης.
Τα όσα έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα και η Γαλλία, δεν μπορεί παρά να μας ανησυχούν.
Φαινόμενα που σχετίζονται με το μεταναστευτικό όπως αφενός της ξενοφοβίας και του ρατσισμού και αφετέρου της ισλαμικής κυρίως ριζοσπαστικοποίησης δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα, στο οποίο θα πρέπει να απαντήσουμε συνεκτικά και ολοκληρωμένα.
Για ένα μακρύ διάστημα στην Ευρώπη υπήρξε μια γραμμή μεγάλης ανοχής στην εισροή όχι μόνον προσφυγικών αλλά και μεταναστευτικών πληθυσμών, με στόχο την ενίσχυση του εργατικού δυναμικού των χωρών της Ένωσης, και την προσδοκία ενσωμάτωσής τους στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες που οραματιζόταν.
Δυστυχώς, οι προσδοκίες δεν επιβεβαιώθηκαν, καθώς η οικονομική κρίση συμπίεσε την ευημερούσα προηγουμένως ευρωπαϊκή μεσαία τάξη, ενώ, ιδιαίτερα, μεγάλος αριθμός μεταναστών μουσουλμανικού θρησκεύματος δεν θέλησε να προσαρμοστεί στις ευρωπαϊκές αξίες και συμπεριφορές, αλλά επεδίωξε να επιβάλει τις δικές του.
Σε κάθε περίπτωση, το μεταναστευτικό και το προσφυγικό είναι ζητήματα που δεν πρόκειται να λήξουν σύντομα.
Η δημογραφική έκρηξη στον πρώην τρίτο κόσμο, προκαλεί ταυτόχρονα την ανάγκη για αναζήτηση καλύτερης τύχης στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στην ευρωπαϊκή γη της επαγγελίας. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που παρατηρείται διαχρονικά στην ανθρωπότητα, από τα πρώτα της βήματα.
Ταυτοχρόνως, οι ποικίλες κοινωνικές, θρησκευτικές, φυλετικές διακρίσεις ή οι διακρίσεις λόγω σεξουαλικής ταυτότητας ωθούν μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες στον δρόμο της προσφυγιάς, ελπίζοντας σε ένα κοινωνικό περιβάλλον όπου θα νοιώθουν περισσότερο προστατευμένοι.
Τέλος είναι και οι πρόσφυγες από περιοχές πολεμικών συγκρούσεων, όπου εκτός των καταστροφών και του φόβου της απώλειας της ζωής από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις υπεισέρχεται και ο κίνδυνος των διώξεων για λόγους εθνοτικού μίσους ή θρησκευτικής μισαλλοδοξίας.
Δυστυχώς, εδώ πρέπει να επισημάνουμε τις ευθύνες που έχει η ΕΕ, η οποία, μη διαθέτοντας μια ενιαία και σαφή εξωτερική πολιτική, επέτρεψε την έκρηξη και διάχυση πολέμων με αυτά τα καταστροφικά αποτελέσματα. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στο ζήτημα της Συρίας, απ’ όπου προέρχονται εκατομμύρια πρόσφυγες που έχουν έλθει στην Ευρώπη, ή που βρίσκονται σε όμορες με την Συρία χώρες.

Αναμφίβολα, αν θέλουμε να δούμε την ριζική αντιμετώπιση του ζητήματος, θα πρέπει εκτός από τις συνέπειες των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών να σκύψουμε με μεγαλύτερο ενδιαφέρον στις ρίζες του φαινομένου.
Να δούμε πώς η Ευρώπη θα στηρίξει ουσιαστικά τις διαδικασίες ειρήνευσης των περιοχών που πλήττονται από πολεμικές διαμάχες. Πώς θα μπορέσουν οι πρόσφυγες να επιστρέψουν ασφαλείς στις εστίες τους. Πώς θα επιβάλουμε την τήρηση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ελευθερίας και του σεβασμού της προσωπικότητας όλων των ανθρώπων. Πώς θα συνδράμουμε οικονομικά, ώστε να δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές που θα επιτρέψουν την οικονομική ανάπτυξη για όλους τους κατοίκους χωρίς διακρίσεις.
Το κεφάλαιο αυτό της αναπτυξιακής βοήθειας στις χώρες καταγωγής των μεταναστών θεωρώ ότι θα μπορούσε να είχε μια πιο εκτενή περιγραφή, πιο συγκεκριμένους στόχους και υψηλότερη ιεράρχηση στο νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για την Μετανάστευση και το Άσυλο.
Οπωσδήποτε, το γεγονός ότι η Ευρώπη αντιλαμβάνεται πως το Σύμφωνο χρειάζεται επικαιροποίηση είναι κατ’ αρχάς μια θετική αντίδραση. Για να είναι όμως και αποτελεσματική θα πρέπει να λαμβάνει υπόψιν τις πραγματικές ανάγκες των κρατών-μελών, όλων των κρατών μελών, και μάλιστα όχι ως συμβιβασμό διαφορετικών συμφερόντων, αλλά με βάση την επικράτηση της αρχής της αλληλεγγύης. Οποιαδήποτε προσέγγιση που διαχωρίζει τα κράτη μέλη σε δύο κατηγορίες είναι απαράδεκτη και υπονομεύει την ενότητα της ΕΕ.
Δεν νοείται από την μία να βρίσκονται τα κράτη της πρώτης γραμμής, των συνόρων της Ευρώπης, που αναλαμβάνουν το κύριο βάρος των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών, και μάλιστα υποχρεωτικά, ως εύλογο ανθρωπιστικό χρέος, και από την άλλη των υπολοίπων κρατών που από τα μετόπισθεν αρνούνται να μοιρασθούν αναλογικά τον αριθμό των εισερχομένων, αλλά περιορίζονται στην οικονομική ενίσχυση των καρτών της πρώτης γραμμής.
Κανένα κράτος-μέλος δεν θέλει για τον εαυτόν του να μετατραπεί σε μια νήσος Έλις της Ευρώπης.
Για την Ελλάδα, αγαπητοί συνάδελφοι, το σημείο αυτό είναι απόλυτα ουσιώδες. Βιώσαμε το προηγούμενο διάστημα την άρνηση αρκετών χωρών που αρνούνταν την υποδοχή ακόμη και λίγων ασυνόδευτων ανηλίκων.
Η χώρα μας, όμως, όπως γνωρίζετε βρίσκεται στο σταυροδρόμι της Δύσης με την Ανατολή, στα σύνορα Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει.
Και ταυτόχρονα έχουμε έναν γείτονα κυριολεκτικά ανεξέλεγκτο, την Τουρκία, η οποία έχει εργαλειοποιήσει το μεταναστευτικό.
Κατά τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2020 όλος ο πλανήτης είδε την προσπάθεια οργανωμένης εισόδου στο ελληνικό έδαφος δεκάδων χιλιάδων μεταναστών, που καθοδηγούνταν από την τουρκική στρατοχωροφυλακή. Το ίδιο συνέβη και λίγο αργότερα στα νερά του Αιγαίου. Χάρη και στην αμέριστη βοήθεια των δυνάμεων της FRONTEX και των κρατών-μελών της ΕΕ που μας συμπαραστάθηκαν, οι προσπάθειες απέτυχαν. Όμως, από την πλευρά της γείτονος συνεχίζουμε να μην έχουμε την αναμενόμενη συνεργασία.
Η Άγκυρα αρνείται να εφαρμόσει τη Συμφωνία Επανεισδοχής ΕΕ-Τουρκίας για την επιστροφή υπηκόων τρίτων χωρών.
Έχει σταματήσει την εφαρμογή του διμερούς Ελληνοτουρκικού Πρωτοκόλλου Επανεισδοχής, επικαλούμενη την άρνηση της Ελλάδας να εκδώσει 8 ανώτατους αξιωματικούς που θεωρεί ότι συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016, οι οποίοι ζήτησαν και έλαβαν καθεστώς διεθνούς προστασίας στην Ελλάδα, λόγω κινδύνου δίωξης και απάνθρωπης μεταχείρισης στην Τουρκία.
Κατηγορεί ανυπόστατα την Ελλάδα αλλά και την FRONTEX για παράνομες επαναπροωθήσεις, που δεν έχουν αποδειχθεί σε καμία περίπτωση.
Αντιθέτως, υπάρχουν καταγεγραμμένα επεισόδια με πλοιάρια της τουρκικής ακτοφυλακής που συνοδεύουν βάρκες με μετανάστες εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.
Τέλος, με την κατάργηση της βίζας και την χορήγηση πάμφθηνων εισιτηρίων για ταξίδι στην Τουρκία από χώρες της Αφρικής, συγκεντρώνονται χιλιάδες μετανάστες στα τουρκικά παράλια, όπως πρόσφατα συνέβη με μετανάστες από τη Σομαλία.

Αγαπητοί συνάδελφοι,
Νομίζω ότι συμφωνούμε ότι το μεταναστευτικό και προσφυγικό ζήτημα απαιτεί μια συνεκτική και ολοκληρωμένη νέα ευρωπαϊκή μεταναστευτική και προσφυγική πολιτική.
Το νέο Σύμφωνο για την Μετανάστευση και το Άσυλο μπορεί να επιτελέσει έναν θετικό ρόλο, που θα καλύπτει και τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού που διέπουν την ΕΕ αλλά και την αρχή της αλληλεγγύης. Για αυτό τον λόγο και πιστεύω πως θα πρέπει να διατυπωθούν με σαφήνεια 4 αρχές:
Α. Η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών-μελών δεν θα είναι προαιρετική και δεν θα επαφίεται στην καλή θέλησή τους. Η μετεγκατάσταση πρέπει να προβλέπεται ότι θα γίνεται με βάση πληθυσμιακά κριτήρια, με συγκεκριμένα μέτρα-ποινές στην περίπτωση άρνησης συμμόρφωσης.
Β. Ο έλεγχος για όσους επιθυμούν να εισέλθουν στο έδαφος της ΕΕ να γίνεται πριν εισέλθουν σε αυτό (pre-entry screening), σε ειδικά σημεία, όπου θα προσέρχονται οι επιθυμούντες να υποβάλουν αίτημα ασύλου.
Γ. Η Ευρώπη θα πρέπει να συνάψει συμφωνίες για επιστροφές με τρίτες χώρες, οι οποίες θα βασίζονται στην αρχή “more for more and less for less”. Οι ρήτρες για επιστροφές και επανεισδοχή θα πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα όλων των συμφωνιών της ΕΕ με τρίτες χώρες για αναπτυξιακή ή εμπορική συνεργασία.
Δ. Να προβλέπεται η δυνατότητα του κράτους-μέλους να ορίσει μονομερώς την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, ειδικά όταν τίθεται ζήτημα εθνικής ασφάλειας.
Τις θέσεις μας αυτές από πλευράς του κοινοβουλίου και ιδιαίτερα της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, στην οποία έχω την τιμή να προεδρεύω, τις καθιστούμε σαφείς σε όλες τις αντιπροσωπείες των Ευρωπαίων κοινοβουλευτικών που μας επισκέπτονται στο πλαίσιο της διαβούλευσης για το νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για την Μετανάστευση και το Άσυλο.
Ευελπιστώ ότι η ΕΕ θα αποδείξει και στο πεδίο του προσφυγικού/μεταναστευτικού πως μπορεί να προχωρήσει με σταθερά βήματα στην ολοκλήρωσή της, έτσι όπως την οραματίστηκαν σπουδαίοι πολιτικοί ηγέτες, όπως ο Ντε Γκολ, ο Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, ή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που πριν ακριβώς 40 χρόνια με τη συμβολή και των Γάλλων φίλων μας κατέστησε την Ελλάδα μέλος της τότε ΕΟΚ, κάνοντας τα σύνορα της χώρας μας και σύνορα της Ευρώπης.

Αθήνα, 2 Ιουνίου 2021

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΕ ΓΑΛΛΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ:

Έμπρακτη αλληλεγγύη ΕΕ στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού!

«Ευελπιστώ ότι η ΕΕ θα αποδείξει και στο πεδίο του προσφυγικού/μεταναστευτικού πως μπορεί να προχωρήσει με σταθερά βήματα στην ολοκλήρωσή της, έτσι όπως την οραματίστηκαν σπουδαίοι πολιτικοί ηγέτες, όπως ο Ντε Γκολ, ο Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, ή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που πριν ακριβώς 40 χρόνια με τη συμβολή και των Γάλλων φίλων μας κατέστησε την Ελλάδα μέλος της τότε ΕΟΚ, κάνοντας τα σύνορα της χώρας μας και σύνορα της Ευρώπης». Τα παραπάνω τόνισε ο πρόεδρος της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, κατά την εισαγωγική του ομιλία στη συνάντηση Ελλήνων και Γάλλων Βουλευτών για το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου.
Από ελληνικής πλευράς, εκτός του Μάξιμου Χαρακόπουλου, συμμετείχαν ακόμη oι βουλευτές κ.κ. Γιώργος Κουμουτσάκος (ΝΔ), Γιώργος Ψυχογιός (ΣΥΡΙΖΑ) και Γιώργος Καμίνης (ΚΙΝΑΛ), ενώ από γαλλικής οι βουλευτές, μέλη της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, κ. Pieyre-Alexandre Anglade και κ. Pierre Henri Dumont.
Ο επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας επισήμανε ότι «τα όσα έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα και η Γαλλία, δεν μπορεί παρά να μας ανησυχούν. Φαινόμενα που σχετίζονται με το μεταναστευτικό όπως αφενός της ξενοφοβίας και του ρατσισμού και αφετέρου της ισλαμικής κυρίως ριζοσπαστικοποίησης δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα, στο οποίο θα πρέπει να απαντήσουμε συνεκτικά και ολοκληρωμένα. Για ένα μακρύ διάστημα στην Ευρώπη υπήρξε μια γραμμή μεγάλης ανοχής στην εισροή όχι μόνον προσφυγικών αλλά και μεταναστευτικών πληθυσμών, με στόχο την ενίσχυση του εργατικού δυναμικού των χωρών της Ένωσης, και την προσδοκία ενσωμάτωσής τους στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες που οραματιζόταν. Δυστυχώς, οι προσδοκίες δεν επιβεβαιώθηκαν, καθώς η οικονομική κρίση συμπίεσε την ευημερούσα προηγουμένως ευρωπαϊκή μεσαία τάξη, ενώ, ιδιαίτερα, μεγάλος αριθμός μεταναστών μουσουλμανικού θρησκεύματος δεν θέλησε να προσαρμοστεί στις ευρωπαϊκές αξίες και συμπεριφορές, αλλά επεδίωξε να επιβάλει τις δικές του. Σε κάθε περίπτωση, το μεταναστευτικό και το προσφυγικό είναι ζητήματα που δεν πρόκειται να λήξουν σύντομα».

Όχι κράτη δυο ταχυτήτων!
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος υπογράμμισε ότι «δεν νοείται από την μία να βρίσκονται τα κράτη της πρώτης γραμμής, των συνόρων της Ευρώπης, που αναλαμβάνουν το κύριο βάρος των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών, και μάλιστα υποχρεωτικά, ως εύλογο ανθρωπιστικό χρέος, και από την άλλη των υπολοίπων κρατών που από τα μετόπισθεν αρνούνται να μοιρασθούν αναλογικά τον αριθμό των εισερχομένων, αλλά περιορίζονται στην οικονομική ενίσχυση των κρατών της πρώτης γραμμής. Κανένα κράτος-μέλος δεν θέλει για τον εαυτόν του να μετατραπεί σε μια νήσος Έλις της Ευρώπης. Για την Ελλάδα το σημείο αυτό είναι απόλυτα ουσιώδες. Βιώσαμε το προηγούμενο διάστημα την άρνηση αρκετών χωρών που αρνούνταν την υποδοχή ακόμη και λίγων ασυνόδευτων ανηλίκων».
Ειδικά για την Τουρκία σημείωσε ότι «κατά τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2020 όλος ο πλανήτης είδε την προσπάθεια οργανωμένης εισόδου στο ελληνικό έδαφος δεκάδων χιλιάδων μεταναστών, που καθοδηγούνταν από την τουρκική στρατοχωροφυλακή. Το ίδιο συνέβη και λίγο αργότερα στα νερά του Αιγαίου. Χάρη και στην αμέριστη βοήθεια των δυνάμεων της FROΝΤEX και των κρατών-μελών της ΕΕ που μας συμπαραστάθηκαν, οι προσπάθειες απέτυχαν. Όμως, από την πλευρά της γείτονος συνεχίζουμε να μην έχουμε την αναμενόμενη συνεργασία».

Βασικές αρχές
Καταλήγοντας ο Έλληνας βουλευτής έκανε μια σειρά προτάσεων για το νέο Σύμφωνο για την μετανάστευση και το άσυλο, όπως:
«Α. Η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών-μελών δεν θα είναι προαιρετική και δεν θα επαφίεται στην καλή θέλησή τους. Η μετεγκατάσταση πρέπει να προβλέπεται ότι θα γίνεται με βάση πληθυσμιακά κριτήρια, με συγκεκριμένα μέτρα-ποινές στην περίπτωση άρνησης συμμόρφωσης.
Β. Ο έλεγχος για όσους επιθυμούν να εισέλθουν στο έδαφος της ΕΕ να γίνεται πριν εισέλθουν σε αυτό (pre-entry screening), σε ειδικά σημεία, όπου θα προσέρχονται οι επιθυμούντες να υποβάλουν αίτημα ασύλου.
Γ. Η Ευρώπη θα πρέπει να συνάψει συμφωνίες για επιστροφές με τρίτες χώρες, οι οποίες θα βασίζονται στην αρχή “more for more and less for less”. Οι ρήτρες για επιστροφές και επανεισδοχή θα πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα όλων των συμφωνιών της ΕΕ με τρίτες χώρες για αναπτυξιακή ή εμπορική συνεργασία.
Δ. Να προβλέπεται η δυνατότητα του κράτους-μέλους να ορίσει μονομερώς την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, ειδικά όταν τίθεται ζήτημα εθνικής ασφάλειας»
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος εκ μέρους του ελληνικού κοινοβουλίου προσέφερε στους ομολόγους του, κασετίνα με 2 αργυρά μετάλλια (Καλλέργης-Μακρυγιάννης) και την έκδοση στα γαλλικά «Η Φωνή των Ποιητών».

Αθήνα 26 Μαίου 2021

Προσφώνηση του Γ.Γ. της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου σε Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων κ. Κωνσταντίνο Τασούλα

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Βουλής των Ελλήνων,

Θέλω να σας ευχαριστήσω για την άμεση ανταπόκριση που δείξατε στο αίτημα μας να συναντήσετε τη νέα ηγεσία της ΔΣΟ με αφορμή την παρουσία στην Αθήνα -για την τελετή υπογραφής του Μνημονίου Συνεργασίας της ΔΣΟ με το ΕΚΠΑ.- του προέδρου της Γενικής μας Συνέλευσης, μέλους της Ρωσικής Δούμας, κ. Σεργκέι Γκαβρίλωφ.

Εκ προοιμίου επιτρέψτε μου να πω ότι η ΔΣΟ είναι ευγνωμονούσα στη Βουλή των Ελλήνων, που αποτελεί και την έδρα του διεθνούς θεσμού, για τη διαχρονική υποστήριξη που παρέχει στην ευόδωση των προσπαθειών μας.

Όπως γνωρίζετε, η ΔΣΟ είναι ένας θεσμός που μετρά ήδη 28 χρόνια δράσης και συμπεριλαμβάνει στους κόλπους της εκπροσώπους πλέον των 25 κοινοβουλίων, επιδιώκοντας με θεμέλιο την αρχή του ακηδεμόνευτου κοινοβουλευτισμού να συμβάλει καθοριστικά στη συνεργασία μεταξύ των κοινοβουλευτικών χάριν της ειρήνης, της αλληλοκατανόησης και της υπεράσπισης των κοινών μας αξιών.

Ανάμεσα σε αυτές αναμφίβολα ξεχωρίζει η χριστιανική παράδοση, η οποία αποτελεί βασικό θεμελιακό στοιχείο του κοινού μας σπιτιού και οφείλουμε όλοι οι λαοί της μεγάλης Ευρώπης να διατηρήσουμε και να γονιμοποιήσουμε.

Ως ΔΣΟ, παρακολουθούμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τον διάλογο που έχει εκκινήσει το Κοινό Προεδρείο των θεσμικών οργάνων του ενωσιακού οικοδομήματος -του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου- ενόψει της «Διάσκεψης για το Μέλλον της Ευρώπης» την άνοιξη του 2022.

Η Ευρώπη οφείλει να βρει τρόπους να αποκτήσει εκ νέου την εμπιστοσύνη των πολιτών στην προοπτική του οράματος μιας ένωσης που ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των ιδρυτών της.

Μια Ευρώπη, που δεν θα είναι μόνον μια οικονομική και γραφειοκρατική ένωση, χωρίς πολιτισμικό στίγμα, όπου θα ανταγωνίζονται διαφορετικά ιδιοτελή συμφέροντα. Ούτε βεβαίως μια Ευρώπη εντός της οποίας θα συνυπάρχουν χώρες διαφορετικών ταχυτήτων ή θα υψωθούν νέα τείχη, όπως αυτά του ψυχρού πολέμου.

Η ΔΣΟ φιλοδοξεί να αναλάβει πρωτοβουλία παρέμβασης στον διάλογο αυτό για το Μέλλον της Ευρώπης, καλώντας όλους τους αντίστοιχους κοινοβουλευτικούς θεσμούς, αλλά και τους εκπροσώπους των εκκλησιών να εκφράσουν τη γνώμη τους.

Ευελπιστούμε ότι σε αυτή μας την προσπάθεια για την ανάδειξη της κοινοβουλευτικής διάστασης του διαλόγου για το Μέλλον της Ευρώπης θα τύχουμε της υποστήριξης και του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να σας ευχαριστήσω ακόμη μια φορά για την πλήρη υποστήριξη στο έως τώρα έργο μας. Ανάμεσα σε όσα έχουν πραγματοποιηθεί και με την δική σας προσωπική αρωγή αναφέρω:

Την έκδοση των πρακτικών του διεθνούς συνεδρίου κοινοβουλευτικού διαλόγου με θέμα «Ενότητα στην πολυμορφία και βασικές αρχές ελευθερίας για τους Χριστιανούς και Μουσουλμάνους στην Μέση Ανατολή», που έλαβε χώρα στο κοινοβούλιο του Λιβάνου, και έγινε με πρωτοβουλία της ΔΣΟ και της βουλής του Λιβάνου σε συνεργασία με την Αραβική Διακοινοβουλευτική Ένωση.

Θυμίζω ότι σε αυτό έλαβαν μέρος, εκτός των άλλων, εκπρόσωποι των 18 θρησκειών, ομολογιών και δογμάτων του Λιβάνου. Η σημασία του διαθρησκειακού διαλόγου, ιδιαίτερα στην πολύπαθη Μέση Ανατολή νομίζω ότι κατέστη ακόμη πιο αντιληπτή από τα πρόσφατα θλιβερά γεγονότα στο Ισραήλ και στα παλαιστινιακά εδάφη. Ευχόμαστε η εκεχειρία που επετεύχθη να έχει διάρκεια και να αποτελέσει το εφαλτήριο για μια μονιμότερη συμφωνία ειρήνευσης.

Επίσης, με τη δική σας συμβολή, εκδίδεται ειδικός τόμος με τίτλο: «Οι Ναοί της του Θεού Σοφίας στον Κόσμο» σε συνεργασία με το ΕΚΠΑ, με αφορμή την παράνομη, ανιστόρητη και αυθαίρετη απόφαση της τουρκικής ηγεσίας να μετατρέψει την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη σε μουσουλμανικό τέμενος.

Για το ίδιο ζήτημα, το οποίο είμαστε αποφασισμένοι να μην αφήσουμε να θεωρηθεί τετελεσμένο και επιδιώκοντας να ευαισθητοποιήσουμε τη διεθνή κοινή γνώμη αλλά και τους διεθνείς θεσμούς και τις κυβερνήσεις, οι οποίες, δυστυχώς, δεν έδειξαν την ανάλογη αντίδραση που αναλογούσε στο γεγονός, έχουμε προκηρύξει τον τρίτο στη σειρά παγκόσμιο διαγωνισμό φωτογραφίας που στοχεύει στην φωτογράφιση ναών σε όλο τον κόσμο που τιμούν την Σοφία του Θεού.

Επιπλέον, θα διεκδικήσουμε τη χάραξη πολιτιστικής διαδρομής με την υποβολή αίτησης αναγνώρισης στο Συμβούλιο της Ευρώπης με θέμα: «Η Ευρωπαϊκή Διαδρομή των Μνημείων της Σοφίας του Θεού (Αγία Σοφία)».

Καθώς φέτος η Ελλάδα γιορτάζει τα 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση που οδήγησε στην απελευθέρωση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και τη δημιουργία ανεξάρτητου Ελληνικού Κράτους, η ΔΣΟ τιμά αυτή την επέτειο με την έκδοση ενός Τόμου με θέμα: «Η διορθόδοξη παρουσία του Αγίου Όρους στα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας (1430-1912)».

Ο αφιερωματικός αυτός Τόμος θα περιλαμβάνει πλούσιο φωτογραφικό υλικό και θα παρουσιαστεί σε πολύγλωσση έκδοση σε όλο τον κόσμο.

Όλες αυτές τις δραστηριότητες θα τις προωθούμε, πλέον, με την επιστημονική υποστήριξη του Κέντρου Αριστείας του ΕΚΠΑ «Αξιοποίηση Ορθόδοξης Κληρονομιάς και Διαθρησκειακός Διάλογος».

Κύριε πρόεδρε,
Είμαι βέβαιος ότι θα σας βρούμε συμπαραστάτη και αρωγό και σε όσες νέες πρωτοβουλίες αναλάβουμε, γιατί γνωρίζουμε πως συμμερίζεστε τις ίδιες αξίες, τις ίδιες αρχές, τα ίδια ιδανικά. Στο πρόσωπό σας η ΔΣΟ έχει βρει έναν πολύτιμο υποστηρικτή του έργου της και γι αυτό σας είμαστε βαθύτατα ευγνώμονες.

Αθήνα 25 Μαίου 2021

Προσφώνηση ΓΓ ΔΣΟ σε Αρχιεπίσκοπο

Μακαριώτατε, Χριστός Ανέστη!

Σας ευχαριστούμε που για μια ακόμη φορά βρίσκουμε ανοικτές τις θύρες της Αρχιεπισκοπής για να σας ενημερώσουμε για τις δράσεις και το σχεδιασμό της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας.

Είμαστε εδώ με τον Πρόεδρο της Γενικής μας Συνέλευσης, το μέλος της Ρωσικής Δούμας, τον συνάδελφο Σεργκέι Γκαβρίλωφ και τους δυο συμβούλους μας, τον δρ Κώστα Μυγδάλη και τον νεώτερο Αλέξανδρο Φομένκο, με την ευκαιρία της υπογραφής Μνημονίου Συνεργασίας με το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Χαιρόμαστε που στο πρόσωπό σας συναντούμε τη νηφαλιότητα της ορθόδοξης προσέγγισης σε κάθε δοκιμασία, αλλά και έναν ειλικρινή συμπαραστάτη των προσπαθειών μας για καταλλαγή, αλληλοκατανόηση και αλληλεγγύη των λαών.

Η χαρά μας δε, είναι μεγαλύτερη γιατί αυτή η συνάντησή μας έρχεται κατά κάποιο τρόπο να δηλώσει ότι ήδη βρισκόμαστε σε μια αισιόδοξη καμπή της μεγάλης δοκιμασίας της πανδημίας που μας ταλαιπωρεί για τόσους μήνες.

Όλο αυτό το διάστημα αναμφίβολα οι συνήθειές μας, οι κοινωνικές μας επαφές, οι εκδηλώσεις μας ετέθησαν υπό αναγκαστικό περιορισμό στο όνομα της υγείας. Και ορθώς.

Και θα πρέπει να επαινεθεί η Εκκλησία της Ελλάδος, η ιεραρχία της οποίας συνετέλεσε σε σημαντικό βαθμό ώστε να τηρηθούν τα προβλεπόμενα μέτρα, προσαρμόζοντας ανάλογα και τις λειτουργικές ανάγκες.
Με τις αποφάσεις που λάβατε και τα λόγια νουθεσίας μειώθηκαν δραστικά οι επιδράσεις από τις φωνές εκείνες των κάθε φύσεως και προελεύσεως αρνητών, οι οποίες παραπλανούσαν και επέφεραν ταχύτερη διάδοση της ασθένειας. Άλλωστε και η ίδια η Εκκλησία θρήνησε θύματα μεταξύ των ιερωμένων όλων των βαθμίδων.

Με αυτή την δοκιμασία έγινε πιστεύω ακόμη πιο διακριτή η σχέση επιστήμης και θρησκείας, όπου δεν πρέπει να γίνονται συγχύσεις και προσπάθεια αλληλοκατάργησης.

Άλλωστε, η απειλή του θανάτου που γνώρισε σύμπασα η ανθρωπότητα, ανεξαρτήτως φυλής, τάξης, φύλου και ηλικίας, κατέδειξε την απουσία απόλυτων βεβαιοτήτων σε αυτόν τον κόσμο, όπως επίσης και την αδήριτη ανάγκη της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών και των ανθρώπων, για την υπέρβαση των μεγάλων προβλημάτων.

Δυστυχώς, όμως, όλοι είδαμε ότι παρόλο που ο πλανήτης έδινε αυτή τη μάχη ζωής και θανάτου, δεν έλλειψαν οι αντιπαραθέσεις ακόμη και οι πόλεμοι.

Πριν από λίγους μήνες είχαμε τον πόλεμο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και των Αρμενίων αυτής της περιοχής και αυτές τις ημέρες τα θλιβερά γεγονότα που έλαβαν χώρα στο Ισραήλ και στα παλαιστινιακά εδάφη, με θύματα εκατοντάδες ανθρώπους, μεταξύ αυτών και αμάχους. Και γι’ αυτό χαιρετίζουμε την εκεχειρία που επετεύχθη ευχόμενοι να διατηρηθεί και να αποτελέσει την απαρχή μιας ειρηνικής διευθέτησης του προβλήματος.

Το ίδιο διάστημα εντάθηκε και η πρόθεση εργαλειοποίησης του Ισλάμ από τη γειτονική μας Τουρκία, η οποία ταυτίζει τη θρησκεία με την πολιτική, τη θρησκευτική πίστη με την πολιτική ταυτότητα. Κι αυτή η διαδικασία είναι τρομερά επικίνδυνη για τα χάσματα που δημιουργεί εντός των κοινωνιών, αλλά και στις αντιπαραθέσεις μεταξύ των κρατών.

Είναι μια εξέλιξη που θα πρέπει να αποτραπεί με παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας, των διεθνών θεσμών, των πνευματικών ανθρώπων. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να μην υπάρχει συντονισμένη αντίδραση στην αυθαίρετη μετατροπή του φάρου της ορθοδοξίας, της Αγίας Σοφίας, σε μουσουλμανικό τέμενος από την τουρκική ηγεσία, επιβραβεύοντας έτσι την υπεροχή του δικαίου της κατάκτησης επί της ισχύος του δικαίου.

Η Δ.Σ.Ο., όπως γνωρίζετε δεν υποστέλλει τη σημαία της εκστρατείας της ενημέρωσης για αυτό το ζήτημα, και με σειρά πρωτοβουλιών επιδιώκει να το κρατήσει στην επικαιρότητα.

Προς τούτο, αποφασίσαμε να προωθήσουμε: α) την έκδοση ειδικού τόμου με τίτλο: «Οι Ναοί της του Θεού Σοφίας στον Κόσμο» σε συνεργασία με το ΕΚΠΑ, β) έναν παγκόσμιο διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα τη φωτογράφιση ναών που τιμούν την Σοφία του Θεού σε όλο τον κόσμο και γ) την χάραξη πολιτιστικής διαδρομής και την υποβολή αίτησης αναγνώρισής της στο Συμβούλιο της Ευρώπης με θέμα: «Η Ευρωπαϊκή Διαδρομή των Μνημείων της Σοφίας του Θεού (Αγία Σοφία)».

Όλες αυτές τις δραστηριότητες τις προωθούμε με την επιστημονική υποστήριξη του Κέντρου Αριστείας του ΕΚΠΑ «Αξιοποίηση Ορθόδοξης Κληρονομιάς και Διαθρησκειακός Διάλογος» με το οποίο μόλις χθες υπογράψαμε Μνημόνιο Κατανόησης και Συνεργασίας.

Ταυτόχρονα συνεχίζουμε την προσπάθειά μας να δημιουργηθούν οι κατάλληλοι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ των χριστιανών και των μουσουλμάνων ειδικά στον χώρο της Μέσης Ανατολής, που θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την ειρηνική συμβίωση όλων των κατοίκων της πολύπαθης αυτής περιοχής.

Ήδη, τα δείγματα από τις επαφές και τις κοινές εκδηλώσεις μεταξύ των εκπροσώπων των κοινοβουλίων δεκάδων χωρών από την Ευρώπη και την Μέση Ανατολή έχει δώσει τους πρώτους καρπούς. Γνωρίζουμε ότι είναι ένας μακρύς δρόμος, με πολλά αγκάθια και απότομες στροφές, όμως πρέπει να τον διαβούμε και η Δ.Σ.Ο. πιστεύει ότι μπορεί να παίξει θετικό ρόλο προς αυτήν την κατεύθυνση χάριν της ειρήνης.

Άλλωστε, έχουμε και εμείς ευθύνη για την προστασία του χριστιανικού πληθυσμού της ευρύτερης περιοχής, ο οποίος εδώ και πολλά χρόνια, βιώνει διώξεις και εκτοπίσεις, λόγω της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας, που τον έχουν οδηγήσει σε πολλές περιπτώσεις, όπως στο Ιράκ και στη Συρία, στα όρια της εξάλειψης.

Προσδοκούμε ότι με την δημιουργία ομαλών συνθηκών διαβίωσης, και με την απόσυρση από τα εδάφη των κρατών αυτών όσων ξένων στρατευμάτων βρίσκονται εκεί παράνομα, κατέχοντας μάλιστα ολόκληρες ζώνες, να ξαναδούμε να επιστρέφουν οι χριστιανοί στις εστίες τους συνεχίζοντας μια ιστορική παρουσία 2.000 ετών.

Μακαριώτατε,
Σε αυτούς τους στόχους, όπως προείπα, είμαι βέβαιος ότι θα σας βρούμε συμπαραστάτη γιατί γνωρίζουμε ότι συμμερίζεστε τις ανησυχίες μας.

Και πάλι σας ευχαριστούμε για την τιμή