Αθήνα, 13 Σεπτεμβρίου 2021

ΜΑΞΙΜΟΣ ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΤΥΡΝΑΒΟ:

«Success story» η πορεία 200 ετών του ελληνικού κράτους

«Το ελληνικό κράτος, δύο αιώνες μετά από το 1821, είναι πια “ενήλικο”, και πρέπει να φωτιστούν όλες οι πλευρές της ιστορίας μας. Να δούμε κατάματα τα πραγματικά γεγονότα και να διδαχθούμε απ’ αυτά. Γιατί η αλήθεια είναι πως όποτε αφήσαμε το σαράκι του διχασμού να μας επηρεάσει, υποστήκαμε ήττες, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη μικρασιατική καταστροφή. Αντιθέτως, όποτε ήμασταν ενωμένοι μεγαλουργήσαμε». Τα παραπάνω τόνισε ο Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ), βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος στην ημερίδα με θέμα «Η συμβολή της περιοχής του Τυρνάβου στην Επανάσταση του 1821» που συνδιοργάνωσαν ο Δήμος Τυρνάβου, το Θεσσαλικό Ημερολόγιο, οι Φίλοι της Βιβλιοθήκης Δ. Τυρνάβου και το Γ.Ε.Λ. Τυρνάβου.
Ο Θεσσαλός πολιτικός συνεχάρη «τους συνδιοργανωτές της επιστημονικής ημερίδας, η οποία είναι μια συμβολή στη γνώση για την συμμετοχή της περιοχής του Τυρνάβου και ευρύτερα της Θεσσαλίας στον αγώνα της εθνικής ανεξαρτησίας. Η αλήθεια είναι ότι η πανδημία δεν επέτρεψε τους πανηγυρικούς εορτασμούς για τα γενέθλια των δύο αιώνων από τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους. Αυτό, όμως, ίσως δίνει τη δυνατότητα σε τέτοιες εκδηλώσεις ουσίας να ξεχωρίσουν. Και πιστεύω ότι η εθνική αυτή ανασκόπηση δεν πρέπει να περιοριστεί στη φετινή χρονιά, που σκιάστηκε από την πανδημία, άλλα και του χρόνου, που επίσης είναι ένα εθνικό ορόσημο τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή -τη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία που βίωσε ο Ελληνισμός- να συνεχιστεί αυτή η δημόσια συζήτηση για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. Κυρίως για να δούμε μέσα από την ιστορία τα λάθη, να διδαχθούμε από αυτά, άλλα και να αντλήσουμε αισιοδοξία από τις επιτυχίες που είχαμε αυτούς τους δύο αιώνες ελεύθερου εθνικού βίου.
Διότι από την αισιόδοξη πλευρά την οποία ασπάζομαι, το εγχείρημα του νέου ελληνικού κράτους είναι ένα success story, μια ιστορία επιτυχίας. Βεβαίως, οι Έλληνες είμαστε οι μόνοι από τους Βαλκάνιους που δεν απελευθερώσαμε την ιστορική μας μητρόπολη, την Κωνσταντινούπολη. Οι υπόλοιποι λαοί κατά τη συγκρότησή τους σε εθνικά κράτη τον 19ο και 20ο αιώνα απελευθέρωσαν τις πρωτεύουσές τους».

Οι επιτυχίες του νεοελληνικού κράτους
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος υποστήριξε ότι «η ιστορία του νέου ελληνικού κράτους είναι ένα success story αφού ξεκίνησε από ένα μικρό Βασίλειο, αποτελούμενο από την Πελοπόννησο, τη Ρούμελη και κάποια από τα νησιά, και σταδιακά με τις ενσωματώσεις και τους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες έφτασε να διαμορφωθεί στη σημερινή Ελλάδα. Με τις ενσωματώσεις, των Επτανήσων, της Θεσσαλίας και της Άρτας και τους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες του 1912-13 “έχτισε” τον ηπειρωτικό κορμό με την Ήπειρο, την Μακεδονία και ακολούθως την Θράκη, αλλά και με την ένωση της Κρήτης και την απελευθέρωση των νησιών του Αιγαίου κατόρθωσε να μεγαλώσει. Η πορεία αυτή ανακόπηκε με την καταστροφή της Μικράς Ασίας και δεν υλοποιήθηκε η Μεγάλη Ιδέα, “να πάρουμε την Πόλη και την Αγιά Σοφιά”.
Ξέρετε, και το 1921 η συγκυρία δεν επέτρεψε να γίνουν οι εορτασμοί για τα 100 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, αφού βρισκόμασταν εν μέσω της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Οι εορτασμοί έγιναν το 1930 για τα 100 χρόνια της ίδρυσης του ελληνικού κράτους.
Είναι ένα success story, γιατί αυτό το μικρό Ελληνικό κράτος που ξεκίνησε το 1830, το πρώτο που απελευθερώθηκε στα Βαλκάνια, δίνοντας το έναυσμα και στους υπόλοιπους Βαλκάνιους ομόδοξους γείτονές μας να αποτινάξουν τον οθωμανικό ζυγό, κατάφερε να είναι στη σωστή πλευρά της ιστορίας και να μην περάσει ότι οι υπόλοιποι Βαλκάνιοι από τον λεγόμενο “υπαρκτό σοσιαλισμό”. Επίσης, είναι η πρώτη χώρα από τους γείτονές μας που εντάχθηκε στην ευρωπαϊκή οικογένεια, αποτελώντας πλέον ένα από τα παλαιά ισότιμα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και παρά την δεκαετή οικονομική κρίση και όλα αυτά για τα οποία ασκούμε δικαίως, κατά καιρούς δριμεία, κριτική είναι η χώρα με το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα, το καλύτερο κράτος πρόνοιας σε όλη την ευρύτερη γειτονιά μας».

Να φωτίσουμε όλες τις πλευρές της ιστορίας
Ο κυβερνητικός βουλευτής ολοκλήρωσε λέγοντας ότι «η συζήτηση που κάνουμε για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση είναι και μια αφορμή για μια ουσιαστική ιστορική αναζήτηση της αλήθειας, διότι, χωρίς να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, πολλές φορές όλα τα κράτη της ευρύτερης περιοχής ακολουθούν το δικό τους εθνικό αφήγημα. Υπάρχουν και όψεις της ιστορικής μας διαδρομής που πρέπει να τις φωτίσουμε περισσότερο. Δεν το κάναμε γιατί δεν υπηρετούσαν το εθνικό αφήγημα, όπως για παράδειγμα οι εμφύλιοι πόλεμοι, που λίγο έλειψε να οδηγήσουν στην αποτυχία της Επανάστασης. Και αν δεν υπήρχε η εμπλοκή των μεγάλων δυνάμεων στη ναυμαχία του Ναβαρίνου, μπορεί να μην είχαμε το “ποθούμενο” που έλεγε και ο Πατρο-Κοσμάς.
Συγχαρητήρια σε όλους όσοι είχανε την πρωτοβουλία για την ημερίδα και θέλω να πιστεύω ότι με την επιμέλεια του Δήμου και όλων των συνδιοργανωτών, οι προβληματισμοί και κυρίως οι γνώσεις που θα προκύψουν σε αυτή την αίθουσα θα διαχυθούν στο ευρύ κοινό».

Αθήνα, 13 Σεπτεμβρίου 2021

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ:

Μήνυμα αισιοδοξίας η ολοκλήρωση του σχολείου στο Δαμάσι

«Τα καθήκοντά μου στην προεδρία της Επιτροπής μας δεν μου επέτρεψαν να βρίσκομαι κι εγώ εκεί (στο Δαμάσι), σε αυτή την σημαντική πραγματικά στιγμή. Γιατί η ολοκλήρωση ενός τέτοιου έργου, τόσο σύντομα, στέλνει κι ένα μήνυμα αισιοδοξίας ότι η ζωή θα συνεχιστεί στα σεισμόπληκτα χωριά. Και η ζωή είναι, πρωτίστως, τα παιδιά που θα μπορούν να μείνουν στον τόπο τους». Τα παραπάνω τόνισε ο πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, ευχόμενος καλή χρόνια στα παιδιά και τα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας, πριν την έναρξη της ενημέρωσης των μελών της Επιτροπής από τον υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου κ. Νότη Μηταράκη.
Ο Θεσσαλός πολιτικός έκανε εκτενή αναφορά στην αξία της δια ζώσης διδασκαλίας και τα προβλήματα που δημιούργησε η πανδημία, ενώ απηύθηνε έκκληση έστω «και στο πέντε», να υπάρξει τροποποίηση της υπουργικής Απόφασης και θετική λύση στο ζήτημα των ολιγομελών λυκειακών τάξεων που αποφασίστηκε να κλείσουν.

Προσοχή για να μην ξανακλείσουν τα σχολεία
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος «διερμηνεύοντας», όπως είπε «τα αισθήματα όλων» ευχήθηκε «καλή σχολική χρονιά σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς καθώς σήμερα ανοίγουν τα σχολεία στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αναμφίβολα το ξεκίνημα κάθε καινούργιας σχολικής χρονιάς ενέχει από μόνο του το στοιχείο της αισιοδοξίας και της ελπίδας. Σε αυτήν την μοναδική περιπέτεια της γνώσης και της κοινωνικοποίησης, που μόνον οι σχολικές αίθουσες και αυλές μπορούν να προσφέρουν, τα παιδιά αποκομίζουν εμπειρίες που διαμορφώνουν την προσωπικότητά τους. Είναι τα χρόνια που σημαδεύουν ανεξίτηλα τον κάθε άνθρωπο και τον προετοιμάζουν να εισέλθει ως ενήλικος στο στίβο της δημιουργίας.
Δυστυχώς, η περυσινή σχολική χρονιά ήταν ιδιαιτέρως δύσκολη, καθώς η πανδημία στέρησε για μεγάλα διαστήματα τη δια ζώσης διδασκαλία. Βεβαίως, μέσω της τεχνολογίας, με τη βοήθεια των δασκάλων και καθηγητών, το σχολικό πρόγραμμα προχώρησε και ολοκληρώθηκε.
Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, η άμεση επαφή δεν συγκρίνεται με την εξ αποστάσεως μάθηση. Όχι μόνον για την αμεσότητα της επαφής με τον διδάσκαλο αλλά και την βίωση της σχολικής ατμόσφαιρας, η οποία κι αυτή είναι μάθηση για τον άνθρωπο.
Εφέτος, αν και είμαστε σε καλύτερο σημείο απ’ ότι πριν ένα χρόνο, λόγω του προγράμματος εμβολιασμών, οι κίνδυνοι παρ’ όλα αυτά δεν έχουν παρέλθει. Για τον λόγο αυτό απαιτείται να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση με σύνεση, σύμφωνα και με τις οδηγίες των ειδικών, ώστε να ξεπεράσουμε όλα τα εμπόδια και να βγούμε από αυτό το επώδυνο τούνελ, που όλους ανεξαιρέτως μας έχει ταλαιπωρήσει. Ας ευχηθούμε ότι δεν θα χρειαστεί να κλείσει κανένα σχολείο λόγω της πανδημίας».

Να μην μπει “λουκέτο” στα ολιγομελή τμήματα
Ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής έκανε ιδιαίτερη αναφορά στα σχολεία στις σεισμόπληκτες περιοχές, εκφράζοντας την ικανοποίησή του «γιατί το κουδούνι θα χτυπήσει και στα σχολεία που επλήγησαν από τον σεισμό του Μαρτίου στην πατρίδα μου. Μάλιστα, στον αγιασμό στο νέο σχολείο στο Δαμάσι, τα εγκαίνια έκανε πριν λίγο ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος έδειξε από την πρώτη στιγμή προσωπικό ενδιαφέρον και δεσμεύτηκε για την ανέγερση νέου σύγχρονου διδακτηρίου.
Τα καθήκοντά μου στην προεδρία της Επιτροπής μας δεν μου επέτρεψαν να βρίσκομαι κι εγώ εκεί, σε αυτή την σημαντική πραγματικά στιγμή. Γιατί η ολοκλήρωση ενός τέτοιου έργου τόσο σύντομα στέλνει κι ένα μήνυμα αισιοδοξίας ότι η ζωή θα συνεχίσει στα σεισμόπληκτα χωριά. Και η ζωή είναι πρωτίστως τα παιδιά που θα μπορούν να μείνουν στον τόπο τους.
Γι’ αυτό ακριβώς και θέλω να ελπίζω ότι έστω “και στο πέντε”, αύριο, στη σύσκεψη που ενημερώθηκα ότι θα γίνει στο υπουργείο Παιδείας, θα υπάρξει τροποποίηση της υπουργικής Απόφασης και θετική λύση στο ζήτημα των ολιγομελών λυκειακών τάξεων που αποφασίστηκε να κλείσουν. Πρόκειται για δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες σχολεία. Μόνο στον νομό της Λάρισας φτάνουν τη δεκάδα.
Όπως πέρυσι υπήρξε διόρθωση της Απόφασης, έτσι ελπίζω να γίνει και φέτος, καθώς το λουκέτο στην Τρίτη Λυκείου σε κεφαλοχώρια όπως το Συκούριο, το Μακρυχώρι, η Φαλάνη ή στην ιστορική Οικονόμειο Σχολή της Τσαριτσάνης, δεν θα σημάνει μόνο ταλαιπωρία για τα παιδιά και τις οικογένειές τους, που είτε θα πρέπει να μετακινούνται καθημερινά στα σχολεία της πρωτεύουσας του νομού, είτε να μετακομίσουν οικογενειακά, αλλά θα επιβαρύνει εν μέσω covid και τα σχολεία της πρωτεύουσας του νομού».

Μπορείτε να δείτε το μήνυμα του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/M_b8bnFQafg

Αχ ψυχή μου, μη λυγίζεις…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Θα φανεί στο χειροκρότημα… Οι παρατεταμένες επιδοκιμασίες του κοινού όταν «έπεσε η αυλαία» με το τραγούδι-προτροπή «Αχ ψυχή μου, μη λυγίζεις…» του Σταμάτη Σπανουδάκη από τα χείλη των κοριτσιών του Λυκείου Ελληνίδων ήταν η επιβράβευση της εξαιρετικής παράστασης στο κηποθέατρο για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του ‘21.
Αξίζει στο Λύκειο Ελληνίδων ο δημόσιος έπαινος της «εκκλησίας του δήμου», τον οποίο εισέπραξαν και με το παραπάνω από όλους όσοι μείναμε καθηλωμένοι, πλέον των δυο ωρών, στην μοναδική αυτή εκδήλωση εθνικής ανάτασης για τα διακοσιοστά γενέθλια της εθνικής μας παλιγγενεσίας «1821, Όλα στο φως». Το ορόσημο αυτό, λόγω της συγκυρίας της πανδημίας, δεν ευτύχησε να τύχει των εορτασμών που έπρεπε. Έτσι, όμως, εκτιμούμε περισσότερο εκδηλώσεις που δεν χάνονται «μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στις πολλές κινήσεις κι ομιλίες» κατά τον Αλεξανδρινό ποιητή.
Μπαίνοντας στο κηποθέατρο, όπου με υποδέχθηκαν οι υπεύθυνοι του Λυκείου και υπό το κράτος της κούρασης του ταξιδιού από την Αθήνα, ρώτησα, ολίγον… αγενώς, πόση ώρα διαρκεί η παράσταση. Δικαιολογήθηκα «επιστρατεύοντας» τον Τσόρτσιλ που έλεγε ότι «μια ομιλία πρέπει να εξαντλεί το θέμα όχι το κοινό». Όταν με πληροφόρησαν ότι διαρκεί δυο ώρες είπα μέσα μου θα «οπλιστείς» με υπομονή. Τελικά, το δίωρο θέαμα δεν «εξάντλησε» ούτε το θέμα -επιτελικό στέλεχος των ενόπλων δυνάμεων δικαίως επισήμανε ότι δεν είχε αναφορά στην Κρήτη- ούτε βεβαίως «εξάντλησε» τους παρευρισκόμενους. Εκτός ίσως από κάποιους της πρώτης σειράς, αλλά όσοι αποχώρησαν μαζί με τους φωτογράφους, προφανώς είχαν και άλλες υποχρεώσεις.
Ήταν μια ενδιαφέρουσα εναλλαγή λόγου με την ηχογραφημένη φωνή καταξιωμένων ιστορικών-όπως της Μαρίας Ευθυμίου ή του Σαράντου Καργάκου- με τραγούδια και χορούς από εμβληματικά σημεία αναφοράς της Επανάστασης.
Αναμφίβολα, το δημοτικό τραγούδι και οι χοροί συνέβαλαν καθοριστικά στη διατήρηση της ρωμαίικης ταυτότητας των ραγιάδων, της εθνικής ιδιοσυστασίας μας στη διάρκεια της μακράς οθωμανικής δουλείας. Από τον Μοριά και τη Ρούμελη μέχρι τον Πόντο και την Κάσο -που λίγοι ίσως γνωρίζουν ότι υπέστη ολοκαύτωμα- τη Μακεδονία του Εμμανουήλ Παππά και την Ήπειρο, το δημοτικό τραγούδι -ενίοτε ως μοιρολόι- αλλά και οι χοροί με τις αρχαιοελληνικές ρίζες υπενθύμιζαν στους υπόδουλους Ρωμιούς τις ρίζες τους, την καταγωγή τους, τόνωναν την εθνική τους συνείδηση. Ακόμη και η οδυνηρή εμπειρία του παιδομαζώματος έγινε μοιρολόγι, αλλά και χορός, στη Θράκη και αλλού, για να μην ξεχνούν οι Έλληνες τις περιόδους της βάρβαρης στρατολόγησηςγενιτσάρων από τους Οθωμανούς κατακτητές. Ακούγοντας το τραγούδι θυμήθηκα την ιστορία με τα τρία αδέλφια «Γραικός, Γενίτσαρος και Βενετσιάνος», στο ανάγνωσμα των παιδικών μας χρόνων στο δημοτικό, που ανταμώνουν στου πατέρα τους, «του γερό Χωραφά, τον τάφο».
Παρά τη διασταύρωση της ηχούς από τις ομιλίες που ακούγονταν απ’ την κομματική εκδήλωση στο ποτάμι και τις μουσικές από το Αλκαζάρ, οι θεατές είχαν την αίσθηση της συμμετοχής σε μυσταγωγία. Θαρρείς και κρατούσαν την αναπνοή τους ακούγοντας το μοναχικό μοιρολόι από την πρώτη του χορού «έχε γεια καημένε κόσμε, έχε γεια γλυκιά ζωή και ‘συ δυστυχή πατρίδα έχε γεια παντοτινή». Μοναδικοί χορευτές, ξεχωριστοί μουσικοί, εντυπωσιακές φορεσιές, σε ένα εξαιρετικά ποιοτικό αποτέλεσμα. Το Λύκειο Ελληνίδων τιμά τη μακρά παράδοσή του που χαρακτηρίζεται από ποιότητα, που ανταμείβει στο έπακρο τους συμμετέχοντες. Άκουσα ότι κάποτε ένας Σιμωνοπετρίτης μοναχός ρώτησε τον μεγάλο Ν.Γ. Πεντζίκη πώς του φάνηκε η πανήγυρις στην Αγιορείτικη μονή που αναπαύονταν να επισκέπτεται. Αν θυμάμαι καλά τα λόγια του ήταν «ως συνήθως είχε την ατέλεια να είναι όλα τέλεια!». Εύχομαι αυτή την… ατέλεια την τελειότητας να έχουν πάντα οι εκδηλώσεις του Λυκείου Ελληνίδων!

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην υπουργός.

Αχ ψυχή μου, μη λυγίζεις…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Θα φανεί στο χειροκρότημα… Οι παρατεταμένες επιδοκιμασίες του κοινού όταν «έπεσε η αυλαία» με το τραγούδι-προτροπή «Αχ ψυχή μου, μη λυγίζεις…» του Σταμάτη Σπανουδάκη από τα χείλη των κοριτσιών του Λυκείου Ελληνίδων ήταν η επιβράβευση της εξαιρετικής παράστασης στο κηποθέατρο για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του ‘21.
Αξίζει στο Λύκειο Ελληνίδων ο δημόσιος έπαινος της «εκκλησίας του δήμου», τον οποίο εισέπραξαν και με το παραπάνω από όλους όσοι μείναμε καθηλωμένοι, πλέον των δυο ωρών, στην μοναδική αυτή εκδήλωση εθνικής ανάτασης για τα διακοσιοστά γενέθλια της εθνικής μας παλιγγενεσίας «1821, Όλα στο φως». Το ορόσημο αυτό, λόγω της συγκυρίας της πανδημίας, δεν ευτύχησε να τύχει των εορτασμών που έπρεπε. Έτσι, όμως, εκτιμούμε περισσότερο εκδηλώσεις που δεν χάνονται «μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στις πολλές κινήσεις κι ομιλίες» κατά τον Αλεξανδρινό ποιητή.
Μπαίνοντας στο κηποθέατρο, όπου με υποδέχθηκαν οι υπεύθυνοι του Λυκείου και υπό το κράτος της κούρασης του ταξιδιού από την Αθήνα, ρώτησα, ολίγον… αγενώς, πόση ώρα διαρκεί η παράσταση. Δικαιολογήθηκα «επιστρατεύοντας» τον Τσόρτσιλ που έλεγε ότι «μια ομιλία πρέπει να εξαντλεί το θέμα όχι το κοινό». Όταν με πληροφόρησαν ότι διαρκεί δυο ώρες είπα μέσα μου θα «οπλιστείς» με υπομονή. Τελικά, το δίωρο θέαμα δεν «εξάντλησε» ούτε το θέμα -επιτελικό στέλεχος των ενόπλων δυνάμεων δικαίως επισήμανε ότι δεν είχε αναφορά στην Κρήτη- ούτε βεβαίως «εξάντλησε» τους παρευρισκόμενους. Εκτός ίσως από κάποιους της πρώτης σειράς, αλλά όσοι αποχώρησαν μαζί με τους φωτογράφους, προφανώς είχαν και άλλες υποχρεώσεις.
Ήταν μια ενδιαφέρουσα εναλλαγή λόγου με την ηχογραφημένη φωνή καταξιωμένων ιστορικών-όπως της Μαρίας Ευθυμίου ή του Σαράντου Καργάκου- με τραγούδια και χορούς από εμβληματικά σημεία αναφοράς της Επανάστασης.
Αναμφίβολα, το δημοτικό τραγούδι και οι χοροί συνέβαλαν καθοριστικά στη διατήρηση της ρωμαίικης ταυτότητας των ραγιάδων, της εθνικής ιδιοσυστασίας μας στη διάρκεια της μακράς οθωμανικής δουλείας. Από τον Μοριά και τη Ρούμελη μέχρι τον Πόντο και την Κάσο -που λίγοι ίσως γνωρίζουν ότι υπέστη ολοκαύτωμα- τη Μακεδονία του Εμμανουήλ Παππά και την Ήπειρο, το δημοτικό τραγούδι -ενίοτε ως μοιρολόι- αλλά και οι χοροί με τις αρχαιοελληνικές ρίζες υπενθύμιζαν στους υπόδουλους Ρωμιούς τις ρίζες τους, την καταγωγή τους, τόνωναν την εθνική τους συνείδηση. Ακόμη και η οδυνηρή εμπειρία του παιδομαζώματος έγινε μοιρολόγι, αλλά και χορός, στη Θράκη και αλλού, για να μην ξεχνούν οι Έλληνες τις περιόδους της βάρβαρης στρατολόγησηςγενιτσάρων από τους Οθωμανούς κατακτητές. Ακούγοντας το τραγούδι θυμήθηκα την ιστορία με τα τρία αδέλφια «Γραικός, Γενίτσαρος και Βενετσιάνος», στο ανάγνωσμα των παιδικών μας χρόνων στο δημοτικό, που ανταμώνουν στου πατέρα τους, «του γερό Χωραφά, τον τάφο».
Παρά τη διασταύρωση της ηχούς από τις ομιλίες που ακούγονταν απ’ την κομματική εκδήλωση στο ποτάμι και τις μουσικές από το Αλκαζάρ, οι θεατές είχαν την αίσθηση της συμμετοχής σε μυσταγωγία. Θαρρείς και κρατούσαν την αναπνοή τους ακούγοντας το μοναχικό μοιρολόι από την πρώτη του χορού «έχε γεια καημένε κόσμε, έχε γεια γλυκιά ζωή και ‘συ δυστυχή πατρίδα έχε γεια παντοτινή». Μοναδικοί χορευτές, ξεχωριστοί μουσικοί, εντυπωσιακές φορεσιές, σε ένα εξαιρετικά ποιοτικό αποτέλεσμα. Το Λύκειο Ελληνίδων τιμά τη μακρά παράδοσή του που χαρακτηρίζεται από ποιότητα, που ανταμείβει στο έπακρο τους συμμετέχοντες. Άκουσα ότι κάποτε ένας Σιμωνοπετρίτης μοναχός ρώτησε τον μεγάλο Ν.Γ. Πεντζίκη πώς του φάνηκε η πανήγυρις στην Αγιορείτικη μονή που αναπαύονταν να επισκέπτεται. Αν θυμάμαι καλά τα λόγια του ήταν «ως συνήθως είχε την ατέλεια να είναι όλα τέλεια!». Εύχομαι αυτή την… ατέλεια την τελειότητας να έχουν πάντα οι εκδηλώσεις του Λυκείου Ελληνίδων!

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην υπουργός.