Λάρισα, 22 Ιουνίου 2022

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος

στην εκπομπή ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ του astratv

με την Βάσω Σαμακοβλή

-Κύριε Χαρακόπουλε καλώς ήρθατε σήμερα εδώ μαζί μας.

-Καλησπέρα κυρία Σαμακοβλή ευχαριστώ για την πρόσκληση.

-Τι βλέπετε κύριε Χαρακόπουλε έχει ανοίξει για τα καλά η εκλογολογία.

-Θα μου επιτρέψετε να δώσω μία είδηση ευχάριστη, δεν κρατιέμαι...

-Ναι, πείτε μας με μεγάλη χαρά.

-Πριν από λίγο με ενημέρωσε ο υπουργός Υποδομών Κώστας Καραμανλής για ένα σημαντικό έργο που το περιμένει δεκαετίες η επαρχία των Φαρσάλων. Και επειδή έχω συμβάλει στην ευτυχή κατάληξη θα ήθελα να το μοιραστώ με τους τηλεθεατές σας και μαζί σας. Σήμερα πέρασε, εγκρίθηκε από την διυπουργική επιτροπή ΣΔΙΤ, μαζί με άλλα τέσσερα έργα, και το μεγάλο έργο για το φράγμα στη Σκόπια Φαρσάλων. Ένα έργο,που το αναμένανε γενιές Φαρσαλινών, πέρασε από τη διυπουργική σήμερα και μέσα στο καλοκαίρι θα δημοπρατηθεί.
Το έργο αυτό κυρία Σαμακοβλη θα δώσει ζωή στην επαρχία των Φαρσάλων, θα λύσει το πρόβλημα της ύδρευσης αλλά και άρδευσης όλου του κάμπου της επαρχίας Φαρσάλων και θαρρώ ότι το έργο στην πλήρη έκταση του θα μπορεί να ανακουφίσει και την επαρχία Αλμυρού και την επαρχία Δομοκού. Μιλούμε για 100.000 στρέμματα τα οποία θα μπορούν να αρδευτουν. Για το έργο αυτό μιλούμε δεκαετίες, αλλά είχε πάει στις καλένδες και η συζήτηση ξανά άνοιξε πέρυσι 1η Φεβρουαρίου όταν διάβηκα την πόρτα του Μαξίμου και το έθεσα στον πρωθυπουργό σε μια διεξοδική συζήτηση που είχαμε για το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας, όπου του εξήγησα ότι ακόμα κι αν έρθει αύριο ο Αχελώος, η επαρχία Φαρσάλων δεν θα λύσει το πρόβλημα ύδρευσης και άρδευσης που έχει. Του ανέφερα τις μελέτες που υπήρχαν στο παρελθόν για το έργο αυτό, ο πρωθυπουργός έδειξε άμεσο ενδιαφέρον επικοινώνησε με τον τότε γενικό γραμματέα Υποδομών τον κύριο Καραγιάννη, νυν υφυπουργό Υποδομών, του έδωσε εντολή να δρομολογήσει τις διαδικασίες, όπως και έγινε. Έκτοτε υπήρχε ένας μαραθώνιος επαφών μου…

-Αυτό θα σας ρωτούσα τώρα, γιατί από ότι μας λέτε πήρατε αυτό το πολύ σημαντικό έργο «επ’ ώμου». Αλλά τον τελευταίο χρόνο θα σας ρωτούσα τι χρειάστηκε να κάνετε από υπηρεσία σε υπηρεσία γιατί γνωρίζουμε, όπως και εσείς, ότιζητήματα μεγάλα με τη γραφειοκρατία, δυστυχώς δεν τα έχουμε λύσει...

-Επειδή υπήρξε προσωπικό ενδιαφέρον του πρωθυπουργού αντιμετωπίστηκαν όλα αυτά τα ζητήματα. Σας λέω ότι είχα συναντήσεις με την ηγεσία του υπουργείου Υποδομών τον κ. Κώστα Καραμανλή, με τον υφυπουργό κ. Γιώργο Καραγιάννη, με την ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης τον αναπληρωτή υπουργό κ. Νίκο Παπαθανάση, τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης τον κ. Γιώργο Γεωργαντά, με τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ τον κ. Τριαντόπουλο Και τελικά την προηγούμενη εβδομάδα που είχα πάλι μία συνάντηση με τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου, υπενθύμισα την εκκρεμότητα αυτή. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει δεσμευθεί για το έργο όχι μόνο σε μένα κατά τη συνάντησή μας, αλλά και αργότερα όταν επισκέφθηκε την επαρχία Φαρσάλων. Το κατέγραψε ο πρωθυπουργός και χαίρομαι γιατί σήμερα είχαμε αυτή την ευτυχή κατάληξη, το έργο πήρε την έγκριση πια από την διυπουργική επιτροπή των ΣΔΙΤ και οσονούπω, μέσα στο καλοκαίρι, θα προχωρήσει η δημοπράτησή του.
Είναι σημαντικό κυρία Σαμακοβλη, γιατί και άλλες φορές φτάσαμε στο παρά ένα, αλλά ξέρετε, αλλαγές, κυβερνητικές μεταβολές κ.λ.π και το έργο ξαναβρέθηκε στις καλένδες. Χαίρομαι γιατί εντός αυτής της κυβερνητικής θητείας φαίνεται ότι ολοκληρώνεται και η δημοπράτηση του έργου, θέλω να πιστεύω πριν τις εκλογές, προκειμένου να μην υπάρχει καμία δυνατότητα πισωγυρίσματος για ένα έργο πνοής που θα δώσει νέα δυναμική σε ολόκληρη την επαρχία Φαρσάλων, στην τοπική οικονομία. Θα επανέλθουν δυναμικές καλλιέργειες, άρα θα πάρει μία δυναμική όλη η τοπική οικονομία, μία δυναμική ανάπτυξης και συγκράτησης του πληθυσμού στην ελληνική περιφέρεια και ανάκαμψης του πρωτογενούς τομέα. Ήτανε μία σημαντική είδηση, με συγχωρείτε που σας έβγαλα λίγο από την επικαιρότητα και τα ζητήματα της πολιτικής που θέλετε με χαρά να συζητήσουμε, αλλά ήταν κάτι σημαντικό και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.

-Αλίμονο... και εμείς χαιρόμαστε που έχουμε μία θετική είδηση μία πολύ καλή εξέλιξη, πρώτη τη βγάζουμε μέσα από τη δική μας την εκπομπή για να ενημερωθούν όλοι. Είναι κάτι που έγινε την τελευταία στιγμή και το μοιράζεστε με όλους όσοι μας παρακολουθούν μέσα από τη δική μας εκπομπή. Πάμε τώρα να δούμε στο γενικότερο κλίμα και Χαρακόπουλε τι γίνεται και ξεκίνησα να μιλάω για τις εκλογές για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών διότι χθες είχαμε και την τοποθέτηση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης του κυρίου Τσίπρα στην πολιτική γραμματεία ο οποίος κάλεσε συγκεκριμένα για εκλογές, να οριστεί ημερομηνία μέσα στο Σεπτέμβριο με όλα τα συνεπακόλουθα βέβαια που ζήτησε, με υπηρεσιακό υπουργό Εσωτερικών, μία επιτροπή που θα θέσει συγκεκριμένους κανόνες στα μέσα ενημέρωσης, για το πώς θα συγκαλείται το συμβούλιο εξωτερικής πολιτικής. Πώς τα σχολιάζετε;

-Κοιτάξτε, αυτά αγγίζουν τα όρια του παραλόγου κυρία Σαμακοβλή. Ο πρωθυπουργός κατ’ επανάληψη έχει τοποθετηθεί και έχει πει ότι πρόθεσή του είναι να ολοκληρώσει η κυβέρνηση την κυβερνητική της θητεία. Δυστυχώς, δεν υπάρχει καλό προηγούμενο στη χώρα. Από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, ο κανόνας είναι η πρόωρη προσφυγή στην κάλπη, με επίκληση εθνικού λόγου. Φοβούμαι ότι όταν ανοίξει μια συζήτηση περί πρόωρων εκλογών, λειτουργεί ως «αυτοεκπληρούμενη προφητεία» στην Ελλάδα. Τελευταία ο πρωθυπουργός είπε ότι μπορεί να οδηγηθούμε σε εκλογές, εάν υπάρξει αυτό το παρατεταμένο προεκλογικό κλίμα, που εγκαινιάζεται από την αξιωματική αντιπολίτευση. Θα περίμενε από όλους, όπως είπε, σύνεση και υπευθυνότητα. Η κυβέρνηση και στη χθεσινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ανακοίνωσε τον προγραμματισμό δράσης και για το 2023. Πρόθεση του πρωθυπουργού είναι, όπως είπε οι εκλογές να γίνουν στο τέλος της άνοιξης του 2023, στην εκπνοή ουσιαστικά του συνταγματικού βίου της κυβέρνησης. Αλλά από εκεί και πέρα, φοβούμαι ότι έχουμε μπει σε ένα κλίμα προεκλογικής παρατεταμένης συζήτησης και αυτό δεν βοηθάει την οικονομία…

-Αυτό θα σας ρωτούσα. Τί θεωρείτε ότι μπορεί να προκαλέσει όλο αυτό το κλίμα, σε μια κρίσιμη στιγμή από πολλές απόψεις και οικονομικά και τα όσα συμβαίνουν με τους γείτονές μας, με το κύμα ακρίβειας, οι οικογένειες και οι επιχειρήσεις περιμένουν να δούνε τι θα γίνει, βλέπουν τα μέτρα που ανακοινώνονται, αλλά δεν ξέρω αν είναι αρκετά, αν η ανάσα που παίρνουν είναι μικρή ή μεγάλη…

-Κοιτάξτε να δείτε, η εκλογολογία αναμφίβολα, δεν βοηθάει την οικονομία. Η χώρα χρειάζεται σταθερότητα. Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία εν μέσω απανωτών κρίσεων που είναι εξωγενείς κρίσεις –και η πανδημία και η όξυνση στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας με την προκλητικότητα της Τουρκίας και βεβαίως τα απόνερα του πολέμου στην Ουκρανία, όσον αφορά την εκτίναξη του ενεργειακού κόστους και συνακόλουθα των τιμών σε αγαθά και υπηρεσίες- δείχνουν, αν μη τί άλλο ότι, η χώρα χρειάζεται σταθερότητα. Άρα, πρώτον θα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, η κυβέρνηση να ολοκληρώσει την κυβερνητική της θητεία και τότε, ώριμα θα τεθούνε τα διλήμματα στον ελληνικό λαό. Εάν θέλει αυτοδύναμη κυβέρνηση με σταθερότητα, με τη Ν.Δ. που έχει δώσει δείγματα γραφής, ή θα θελήσει να μπούμε σε μια περιπέτεια και αστάθεια. Νομίζω ότι με την εμπειρία των τελευταίων χρόνων και με βάση το γεγονός ότι πια αντιμετωπίζουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, πρωτόγνωρες κρίσεις, που κανείς δε θα μπορούσε να προβλέψει, το τελευταίο που θα έλεγα ότι χρειαζόμαστε είναι πολιτική αστάθεια, πολυκομματικές κυβερνήσεις, στις οποίες δεν έχουμε καλή εμπειρία στη χώρα. Είδαμε και την προηγούμενη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πού οδήγησε τη χώρα, την οικονομία, το τρίτο αχρείαστο μνημόνιο και ούτω καθεξής, είναι γνωστά στους πολίτες. Παρ’ όλα αυτά, εν μέσω αυτής της τρικυμίας, της παγκόσμιας που αντιμετωπίζουμε, με πανδημία και πόλεμο στην Ουκρανία που εκτίναξε το ενεργειακό κόστος, το γεγονός ότι στην Ελλάδα έχουμε μια σταθερή κυβέρνηση, νομίζω ότι δείχνει ότι μπορούμε να αντιμετωπίζουμε αυτούς τους κλυδωνισμούς. Η οικονομία μας, παρά τα δεδομένα που ανέφερα νωρίτερα, πέρυσι κατέγραψε ρυθμούς ανάπτυξης της τάξεως του 8,3% και το πρώτο τρίμηνο του έτους, της τάξεως του 7%, υπερδιπλάσιους ρυθμούς ανάπτυξης από αυτούς που είχαμε προβλέψει στον προϋπολογισμό.
Αυτό κυρία Σαμακοβλή όπως είπαμε νωρίτερα, μας δίνει τη δυνατότητα να στηρίζουμε τους πολίτες με στοχευμένα μέτρα, ιδιαίτερα για το ενεργειακό κόστος, σε αυτή τη δύσκολή περίοδο. Ανακοινώθηκε το πρόγραμμα «FuelPass 2», το δεύτερο αυτό πρόγραμμα για τα καύσιμα για το diesel και τη βενζίνη. Είναι σε εξέλιξη επίσης το PowerPass με την αναδρομική κατανομή του 60% της διαφοράς στις αυξήσεις του ηλεκτρικού ρεύματος, μια παροχή που θα φτάσει μέχρι και τα εξακόσια ευρώ αναδρομικά. Αυτή την ώρα ουσιαστικά επιδοτούμε κατά σαράντα τέσσερα λεπτά μέχρι εκατόν ογδόντα λίτρα και για τρείς μήνες, για μια διαδρομή δηλαδή εξακοσίων χιλιομέτρων. Θα μου πείτε: είναι αρκετά; Όχι! Επίσης στηρίζουμε το diesel, με επιδότηση στην αντλία δέκα πέντε λεπτών το λίτρο. Όμως, σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία καταβάλει η κυβέρνηση κάθε δυνατή προσπάθεια, χωρίς να θέσει σε ρίσκο την οικονομία, η οποία παγκοίνως αναγνωρίζεται ότι κινείται πια σε θετικούς ρυθμούς. Προχθές είχαμε και τις θετικές ειδήσεις της εξόδου της χώρας μας, μέσα στον Αύγουστο, μετά τη εισήγηση του Eurogroup, από την ενισχυμένη εποπτεία, που ουσιαστικά σημαίνει την τελευταία πράξη του δωδεκαετούς δράματος που περάσαμε με την περιπέτεια των μνημονίων και όλες αυτές οι καθημερινές νίκες που καταγράφουμε στο κομμάτι της οικονομίας, που φαίνονται από την υπέρβαση στόχων στα έσοδα κατά 2,1 δις το πεντάμηνο που έχει περάσει, η θετική πορεία που έχουμε στον τουρισμό, που φαίνεται ότι ξεπερνά τις προσδοκίες που θέσαμε να έχουμε το 80% του τουρισμού που είχαμε το 2019. Όλα αυτά, δημιουργούν εκείνον τον δημοσιονομικό χώρο, για να υπάρξουνε στοχευμένα μέτρα στήριξης.Εχθές ανακοινώθηκε επίσης το πρόγραμμα «Ανακυκλώνω - αλλάζω» ενεργοβόρες συσκευές, που επιβαρύνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό και έτσι διακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας, που θα κάνουν χρήση του προγράμματος αυτού, θα μπορέσουν να αλλάξουν μέχρι και τριακόσιες ογδόντα χιλιάδες ενεργοβόρες συσκευές, μέχρι τρείς συσκευές σε κάθε νοικοκυριό και την κρατική ενίσχυση να φτάνει μέχρι και τα χίλια οχτακόσια σαράντα πέντε ευρώ.
Όλα αυτά δε θα μπορούσαμε να είχαμε σήμερα, εάν η χώρα δεν είχε σταθερότητα, εάν δεν είχε μια κυβέρνηση που πορεύεται με υπευθυνότητα και με σχέδιο και αν χάναμε χρόνο σε διαβουλεύσεις, σε παζάρια, σε συνομιλίες ατέρμονες με κυβερνητικούς εταίρους. Γι’ αυτό και λέω, όποτε και αν γίνουν οι εκλογές, εγώ προσωπικά πιστεύω ότι κάθε κυβέρνηση πρέπει να εξαντλεί τον βίο της για να κρίνεται συνολικά από τους πολίτες, αλλά όποτε και αν γίνουν οι εκλογές, οι πολίτες θα πρέπει να κρίνουν και να συγκρίνουν με βάση την εμπειρία που έχουμε από την «πρώτη φορά αριστερά» τη διακυβέρνηση και την περιπέτεια που έβαλε τη χώρα, αλλά και το γεγονός ότι εν μέσω αυτής της παγκόσμιας τρικυμίας, η Ελλάδα, όχι μόνο δεν είναι το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης, αλλά είναι δακτυλοδεικτούμενη θετικά, σε μια σειρά από πρωτοβουλίες και τομείς στους οποίους εργάζεται η κυβέρνηση.

-Μάλιστα. Κύριε Χαρακόπουλε, σας ευχαριστώ που ήσασταν εδώ μαζί μας σήμερα, σας ευχαριστώ για την είδηση που μας δώσατε…

-Εγώ σας ευχαριστώ.

-Να είστε καλά.

-Καλή συνέχεια.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την συνέντευξη του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/ra0OCeUCF9w

Λάρισα, 23 Ιουνίου 2022

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΟΝ ASTRA TV:

Το φράγμα της Σκοπιάς θα δώσει ζωή στην επαρχία των Φαρσάλων

• Με παρέμβαση στον πρωθυπουργό ξεκόλλησε το έργο

«Πριν από λίγο με ενημέρωσε ο υπουργός Υποδομών Κώστας Καραμανλής για ένα σημαντικό έργο που το περιμένει δεκαετίες η επαρχία των Φαρσάλων. Και επειδή έχω συμβάλει στην ευτυχή κατάληξη θα ήθελα να το μοιραστώ με τους τηλεθεατές σας και μαζί σας. Σήμερα πέρασε, εγκρίθηκε από την διυπουργική επιτροπή ΣΔΙΤ, μαζί με άλλα τέσσερα έργα, και το μεγάλο έργο για το φράγμα στη Σκόπια Φαρσάλων. Ένα έργο, που το αναμένανε γενιές Φαρσαλινών, πέρασε από τη διυπουργική σήμερα και μέσα στο καλοκαίρι θα δημοπρατηθεί. Το έργο αυτό θα δώσει ζωή στην επαρχία των Φαρσάλων, θα λύσει το πρόβλημα της ύδρευσης αλλά και άρδευσης όλου του κάμπου της επαρχίας Φαρσάλων και θαρρώ ότι το έργο στην πλήρη έκταση του θα μπορεί να ανακουφίσει και την επαρχία Αλμυρού και την επαρχία Δομοκού. Μιλούμε για 100.000 στρέμματα τα οποία θα μπορούν να αρδευτούν». Τα παραπάνω ανέφερε ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος μιλώντας στον ASTRA TV και στην εκπομπή «ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ» με την δημοσιογράφο κ. Βάσω Σαμακοβλή.
Ο Θεσσαλός πολιτικός επισήμανε ότι για το φράγμα στην Σκοπιά «μιλούμε δεκαετίες, αλλά είχε πάει στις καλένδες και η συζήτηση ξανά άνοιξε πέρυσι 1η Φεβρουαρίου όταν διάβηκα την πόρτα του Μαξίμου και το έθεσα στον πρωθυπουργό σε μια διεξοδική συζήτηση που είχαμε για το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας, όπου του εξήγησα ότι ακόμα κι αν έρθει αύριο ο Αχελώος, η επαρχία Φαρσάλων δεν θα λύσει το πρόβλημα ύδρευσης και άρδευσης που έχει. Του ανέφερα τις μελέτες που υπήρχαν στο παρελθόν για το έργο αυτό, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε άμεσο ενδιαφέρον επικοινώνησε με τον τότε γενικό γραμματέα Υποδομών τον κύριο Καραγιάννη, νυν υφυπουργό Υποδομών, του έδωσε εντολή να δρομολογήσει τις διαδικασίες, όπως και έγινε. Έκτοτε υπήρχε ένας μαραθώνιος επαφών μου. Επειδή υπήρξε προσωπικό ενδιαφέρον του πρωθυπουργού αντιμετωπίστηκαν όλα αυτά τα ζητήματα. Σας λέω ότι είχα συναντήσεις με την ηγεσία του υπουργείου Υποδομών τον κ. Κώστα Καραμανλή, με τον υφυπουργό κ. Γιώργο Καραγιάννη, με την ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης τον αναπληρωτή υπουργό κ. Νίκο Παπαθανάση, τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης τον κ. Γιώργο Γεωργαντά, με τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ τον κ. Τριαντόπουλο. Και τελικά την προηγούμενη εβδομάδα που είχα πάλι μία συνάντηση με τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου, υπενθύμισα την εκκρεμότητα αυτή, ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει δεσμευθεί για το έργο όχι μόνο σε μένα κατά τη συνάντησή μας, αλλά και αργότερα όταν επισκέφθηκε την επαρχία Φαρσάλων. Το κατέγραψε ο πρωθυπουργός και χαίρομαι γιατί σήμερα είχαμε αυτή την ευτυχή κατάληξη, το έργο πήρε την έγκριση πια από την διυπουργική επιτροπή των ΣΔΙΤ και οσονούπω μέσα στο καλοκαίρι θα προχωρήσει η δημοπράτησή του».

Αναγκαία η πολιτική σταθερότητα!
Ερωτώμενος ο Μάξιμος Χαρακόπουλος για την πιθανότητα προκήρυξης πρόωρων εκλογών υπογράμμισε ότι «εν μέσω αυτής της τρικυμίας, της παγκόσμιας που αντιμετωπίζουμε, με πανδημία και πόλεμο στην Ουκρανία που εκτίναξε το ενεργειακό κόστος, το γεγονός ότι στην Ελλάδα έχουμε μια σταθερή κυβέρνηση, νομίζω ότι δείχνει ότι μπορούμε να αντιμετωπίζουμε αυτούς τους κλυδωνισμούς. Η οικονομία μας, παρά τα δεδομένα που ανέφερα νωρίτερα, πέρυσι κατέγραψε ρυθμούς ανάπτυξης της τάξεως του 8,3% και το πρώτο τρίμηνο του έτους, της τάξεως του 7%, υπερδιπλάσιους ρυθμούς ανάπτυξης από αυτούς που είχαμε προβλέψει στον προϋπολογισμό. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να στηρίζουμε τους πολίτες με στοχευμένα μέτρα, ιδιαίτερα για το ενεργειακό κόστος, σε αυτή τη δύσκολή περίοδο». Και κατέληξε ότι «όποτε και αν γίνουν οι εκλογές, οι πολίτες θα πρέπει να κρίνουν και να συγκρίνουν με βάση την εμπειρία που έχουμε από την ‘‘πρώτη φορά αριστερά’’, τη διακυβέρνηση και την περιπέτεια που έβαλε τη χώρα, αλλά και το γεγονός ότι εν μέσω αυτής της παγκόσμιας τρικυμίας, η Ελλάδα, όχι μόνο δεν είναι το ‘‘μαύρο πρόβατο’’ της Ευρώπης, αλλά είναι δακτυλοδεικτούμενη θετικά, σε μια σειρά από πρωτοβουλίες και τομείς στους οποίους εργάζεται η κυβέρνηση».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την συνέντευξη του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/ra0OCeUCF9w

Λάρισα, 22 Ιουνίου 2022 

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ:

Ιστορική μέρα για τα Φάρσαλα η έγκριση του φράγματος Σκοπιάς από τη Διυπουργική ΣΔΙΤ

«Χαράς Ευαγγελία συνιστά για την επαρχία Φαρσάλων η σημερινή έγκριση από τη Διυπουργική Επιτροπή Έργων ΣΔΙΤ του φράγματος της Σκοπιάς στην τοποθεσία Παλιοδερλί. Η σημερινή εξέλιξη είναι αποτέλεσμα συντονισμένης προσπάθειας για την οποία είμαι ιδιαίτερα περήφανος, καθώς ένα όραμα δεκαετιών μπήκε σε υλοποίηση μετά τη συνάντησή μου με τον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη την 1η Φεβρουαρίου 2021». Τα παραπάνω τόνισε ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος μετά την ενημέρωση που είχε από τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών κ. Κώστα Καραμανλή για την έγκριση από τη Διυπουργική Επιτροπή Έργων ΣΔΙΤ των διαγωνισμών για τέσσερα έργα, μεταξύ των οποίων και το φράγμα της Σκοπιάς.

Μαραθώνιος επαφών Μάξιμου
Ο Θεσσαλός πολιτικός στη δήλωσή του υπενθυμίζει ότι «τότε ο πρωθυπουργός έδωσε εντολή στον νυν υφυπουργό Υποδομών κ. Γιώργο Καραγιάννη για την δρομολόγηση των διαδικασιών δημιουργίας του έργου που αποτελεί πόθο γενιών Φαρσαλινών. Έκτοτε υπήρξε ένας μαραθώνιος επαφών μου με αλλεπάλληλες συναντήσεις με τις ηγεσίες των υπουργείων Υποδομών, Ανάπτυξης, Αγροτικής Ανάπτυξης και τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ, προκειμένου εντός της παρούσης κυβερνητικής θητείας να δημοπρατηθεί το έργο, ώστε να μην καταλήξει η όλη προσπάθεια για μια ακόμη φορά στις καλένδες.

Εντός καλοκαιριού η δημοπράτηση
Στη συνάντηση που είχα την προηγούμενη εβδομάδα (15.06.22) με τον πρόεδρο της κυβέρνησης υπενθύμισα την εκκρεμότητα της δέσμευσης, ο πρωθυπουργός το κατέγραψε και χαίρομαι που πια γίνεται πράξη. Όπως με ενημέρωσε ο φίλος υπουργός Υποδομών, εντός του καλοκαιριού θα γίνει η προκήρυξη του διαγωνισμού. Ένα έργο, που πολλοί θεωρούσαν ότι δεν έχει καμία πιθανότητα να γίνει, μπήκε πια σε τροχιά υλοποίησης, ικανοποιώντας όσους επιμέναμε να το θέτουμε στον ανώτατο δυνατό βαθμό κι όχι απλά για ψηφοθηρία στα χωριά και επιβεβαιώνοντας ότι ποτέ δεν πρέπει να υποστέλλουμε τη σημαία ενός δίκαιου αγώνα. Χαίρομαι γιατί υπήρξα κρίκος αυτής της αλυσίδας. Θα συνεχίσω να παρακολουθώ στενά την υλοποίηση του έργου, με “πρώτη στάση” στον νέο οδικό χάρτη τη δημοπράτηση του έργου που θα δώσει ζωή στην επαρχία μας των Φαρσάλων.

Ποτιστικά 100.000 στρέμματα
Όπως ενημερώθηκα η κατασκευή του φράγματος της Σκοπιάς στον Ενιπέα με τα δίκτυα διανομής και τα συνοδά έργα έχει ως ενδεικτικό προϋπολογισμό 185,5 εκατομμύρια ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί σε 4 χρόνια, ενώ η περίοδος λειτουργίας, συντήρησης και εκμετάλλευσης της υποδομής είναι για 26 χρόνια. Με την ολοκλήρωση του φράγματος και των δικτύων θα αρδευτεί μια έκταση 100.000 στρεμμάτων, ανοίγοντας νέες προοπτικές για την επαρχία Φαρσάλων, δίνοντας τη δυνατότητα στους παραγωγούς να στραφούν σε δυναμικές καλλιέργειες που θα συμβάλουν στην ανάκαμψη του αγροτικού εισοδήματος και την ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας».

Φωτ. Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος στο Μέγαρο Μαξίμου με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη που δρομολόγησε την έγκριση του φράγματος Σκοπιάς από τη Διυπουργική ΣΔΙΤ.

Λάρισα, 18 Ιουνίου 2022

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην εκδήλωση του Μορφωτικού Εκπολιτιστικού Συλλόγου Ομορφοχωρίου,
για τα εκατό χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922
με θέμα:
«100 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή: Αναστοχασμός και Διδάγματα για το παρόν και μέλλον»

«Φίλες και φίλοι,

Θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω τον Πολιτιστικό Εκπολιτιστικό Σύλλογο Ομορφοχωρίου για την τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυνε να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις για το έπος της Μικρασιατικής Εκστρατείας και συνακόλουθα την Μικρασιατική Καταστροφή, αυτή τη χρονιά που είναι επετειακή, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός αιώνα από τη μεγαλύτερη ελληνική τραγωδία που είναι η Μικρασιατική Καταστροφή.
Η επετειακή αυτή χρόνια ακολουθεί μία άλλη επετειακή χρόνια. Το 2021 γιορτάσαμε τα 200 χρόνια από την έναρξη του αγώνα της εθνικής ανεξαρτησίας της Επανάστασης του 1821. Νομίζω ότι είναι ευτυχής συγκυρία ότι τη μια επέτειο διαδέχεται η άλλη γιατί, όπως είπε η μεγάλη Ελληνίδα, η κορυφαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, η Μικρασιατική Καταστροφή είναι το τέλος της Επανάστασης του 1821. Γιατί αυτοί που ξεσηκώθηκαν το 1821 δεν αγωνίστηκαν για την ελευθερία του μικρού ελληνικού βασιλείου που αποφασίστηκε μετά τη λήξη του αγώνα της ανεξαρτησίας, δεν αγωνίστηκαν για να γίνει πρωτεύουσα του κράτους ένα μικρό χωριουδάκι που ήτανε το 1830 η Αθήνα. Αγωνίστηκαν για την απελευθέρωση της Ρωμανίας, όπως αποκαλούσαν τότε το Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος, το οποίο οι Φράγκοι μας επέβαλαν τον 16ο αιώνα να το λέμε ως Βυζάντιο. Κανένας κάτοικος του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους δεν αυτοπροσδιορίζονταν ως Βυζαντινός. Όλοι αυτοπροσδιορίζονταν ως Ρωμιοί και στα τέλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ως Έλληνες.
Αγωνίστηκαν, λοιπόν, για την απελευθέρωση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της χιλιόχρονης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και πρωτίστως για την απελευθέρωση της πρωτεύουσας, της ιστορικής πρωτεύουσας της Ρωμιοσύνης που είναι η Κωνσταντινούπολη. Ξέρετε ότι στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες σε όλα τα Βαλκάνια, οι μόνοι που δεν απελευθέρωσαν την ιστορική τους πρωτεύουσα είμαστε εμείς, οι Έλληνες.
Θέλω, λοιπόν, και πάλι να συγχαρώ για αυτή την πρωτοβουλία γιατί ενώ διανύουμε τον έκτο μήνα αυτής της επετειακής χρονιάς, να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, ούτε η πολιτεία ούτε όλοι μας ως κοινωνία των πολιτών, έχουμε κάνει αυτά που αρμόζουν για το μέγιστο αυτό ιστορικό γεγονός που στόχο έχει, αν θέλετε, περισσότερο και την αυτογνωσία, τον αναστοχασμό για τα λάθη που οδήγησαν στην Μικρασιατική Καταστροφή και την μη επανάληψη τους, με δεδομένο ότι απέναντί μας έχουμε και πάλι τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας. Ακούτε τον Ταγίπ Ερντογάν, τον πρόεδρο της γειτονικής μας χώρας, κάθε τόσο να επαναλαμβάνει ότι “θα σας ξαναρίξουμε στη θάλασσα όπως κάναμε με τους παππούδες σας”.
Η Μικρασιατική Καταστροφή, όπως έχει ειπωθεί από τον μεγάλο ιστορικό, τον Σπυρίδωνα Μαρκεζίνη, είναι μεγαλύτερη ακόμη και από την Άλωση της Πόλης. Γιατί με την Άλωση της Πόλης, το 1453, δεν έπαψε να υπάρχει ο ελληνισμός στην πέραν του Αιγαίου Ελλάδα, στις αλησμόνητες πατρίδες. Εξακολουθούσαν να υπάρχουν οι Έλληνες, παρά τις πιέσεις, παρά τους εξισλαμισμούς, παρ’ όλη αυτή την αφόρητη δουλεία που έθεσαν για τόσους αιώνες. Και μάλιστα στη Μικρά Ασία, η δουλεία αυτή ήταν πιο μακρόχρονη. Εδώ στην Ελλάδα μιλούμε για 400 χρόνια -η παλιά Ελλάδα. Για πέντε αιώνες η Βόρειος Ελλάδα, που απελευθερώθηκε το 1912. Για αναλογιστείτε ότι η Μικρά Ασία, που ήταν η καρδιά αν θέλετε του ελληνικού κόσμου, το επίκεντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αλώθηκε μετά την μοιραία ήττα του Ρωμανού του Δ΄ του Διογένη, που έγινε βεβαίως με προδοσία, από τον Αρπ Ασλάν το 1071 με τη μάχη του Μαντζικέρτ. Και αυτοί οι άνθρωποι έζησαν, μέχρι την ανταλλαγή των πληθυσμών που επέβαλε η συνθήκη της Λωζάννης το 1923, οκτώ αιώνες υπό τουρκική κατοχή.
Γι αυτό και ένα μεγάλο μέρος αυτών, στα βάθη της Ανατολής, έχασαν την ελληνική λαλιά στα βάθη των αιώνων. Ήταν μία μικρή μειονότητα, πολλοί βιαίως εξισλαμίστηκαν, άλλοι έχασαν τη γλώσσα τους, αλλά διατήρησαν την εθνική τους συνείδηση, πρωτίστως μέσω της εκκλησίας με την καραμανλίδικη γραφή. Ιδιαίτερα στην Καππαδοκία, που έχω εντρυφήσει πολύ και αποτέλεσε και το αντικείμενο της διδακτορικής μου διατριβής, από τις 81 πόλεις και κωμοπόλεις που υπήρξανε το 1924, πού έγινε η υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, οι 49 κοινότητες είχανε τουρκοφωνήσει και οι 32 είχαν διατηρήσει ελληνόφωνα ιδιώματα.
Και είχα την ευκαιρία με τον Πατριάρχη, πραγματοποιώντας αυτά τα τελευταία 20 χρόνια το ετήσιο προσκύνημα στην Καππαδοκία, να επισκεφτώ και τα Ποτάμια και την Τζαλέλα, το Ευμορφοχώριον, απ’ όπου κατάγονται οι κάτοικοι που ήρθαν ως ανταλλάξιμοι πρόσφυγες, στη Νέχαλη τότε, στο σημερινό Ομορφοχώρι. Είναι δύο πραγματικά όμορφα χωριά. Τα Ποτάμια είναι η γενέθλια γη του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου. Υπάρχουν και κατάλοιπα βυζαντινού ναού του Αγίου Γεωργίου απέναντι από τον οικισμό των Ποταμιών, αφημένα στη μοίρα τους. Στα Ποτάμια, θυμάμαι, συνάντησα δίπατα σπίτια με ανάγλυφους βυζαντινούς δικέφαλους αετούς ακόμη. Στη δε Τζαλέλα λειτούργησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης σε έναν εντυπωσιακό ναό, που από κάτω έχει μια μεγάλη χαράδρα. Παντού είναι ανάγλυφοι ακόμα και σήμερα σταυροί και σημεία που μαρτυρούν την ρωμαίικη, την ελληνική παρουσία.
Οι άνθρωποι αυτοί, λοιπόν, παρά τις αντιξοότητες διατήρησαν την ελληνική εθνική τους συνείδηση ακόμη και όσοι έχασαν την ελληνική λαλιά, μέσω της καραμανλήδικης γραφής μέσω της καραμανλήδικης φιλολογίας που επέτρεψε το Οικουμενικό Πατριαρχείο να έχουν λειτουργικά βιβλία, τα Ευαγγέλιά τους, την Καινή Διαθήκη, την Παλαιά Διαθήκη, με ελληνικά γράμματα στην τουρκική γλώσσα. Διατήρησαν, έτσι, την Ορθόδοξη πίστη τους και η εκκλησία αποδείχθηκε κιβωτός εθνικής σωτηρίας.
Επιτρέψτε μου, λοιπόν, αυτή την όμορφη βραδιά, χωρίς να κάνω κατάχρηση της υπομονής σας, να μοιραστώ μερικούς προβληματισμούς και μερικά ερωτηματικά για το αν πρώτα από όλα ήταν τυχοδιωκτικός πόλεμος η Μικρασιατική Εκστρατεία, όπως πολλοί λένε. Και γιατί λένε ότι ήταν τυχοδιωκτικός; Διότι εφάρμοσε τη Συνθήκη των Σεβρών, η οποία ήτανε μετά τη νίκη των δυνάμεων της Αντάντ, η συνθήκη εκείνη που έκανε πράξη την “Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών”, που έδινε στην Ελλάδα την Ανατολική Θράκη μέχρι τα προάστια της Κωνσταντινούπολης και το βιλαέτι Αϊδινίου με την ευρύτερη ζώνη της Σμύρνης, της Γκιαούρ Ιζμίρ, όπως την αποκαλούσαν οι Τούρκοι, γιατί η πλειοψηφία του πληθυσμού ήταν ελληνική.
Ήταν τυχοδιωκτικός λένε ο πόλεμος, γιατί στηριχθήκαμε πρωτίστως στις ξένες δυνάμεις. Ποιος όμως, πολιτικός, θα αρνούνταν εκείνη την εποχή την εντολή να πάει ο ελληνικός στρατός, τον Μάιο του ‘19 στη Σμύρνη, όταν το ιδεολόγημα της Μεγάλης Ιδέας ήταν αυτό που ουσιαστικά συντρόφευε από την έναρξη του, από την γενέθλια ημέρα ιδρύσεώς του το ελληνικό κράτος; Με την ίδια λογική τυχοδιωκτικός ήταν και ο Βαλκανικός Πόλεμος, που επίσης σε συμμαχία με ξένες δυνάμεις πολεμήσαμε για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.
Ή μήπως ήτανε ιμπεριαλιστικός ο πόλεμος στη Μικρά Ασία, όπως τότε το Κομμουνιστικό Κόμμα υποστήριζε; Και γιατί δεν ήταν ιμπεριαλιστικός πόλεμος η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, που είχε πολύ λιγότερο ελληνικό πληθυσμό το 1912 από ότι είχε η Σμύρνη, το Αϊβαλί, το Αϊδίνιο, όλη η ευρύτερη περιοχή του βιλαετίου της Σμύρνης, την οποία την αποκαλούσαν όπως σας είπα Γκιαούρ Ιζμίρ, άπιστη Σμύρνη, γιατί ακριβώς είχε πλειοψηφία ελληνικού πληθυσμού; Δεν ήταν, λοιπόν, ούτε τυχοδιωκτικός, ούτε ιμπεριαλιστικός ο Μικρασιατικός Πόλεμος, η Μικρασιατική Εκστρατεία.
Ήταν αναπόφευκτος ο Μικρασιατικός Πόλεμος, θα μπορούσαμε να τον είχαμε αποφύγει, θα μπορούσαν να είχαν διασωθεί οι ελληνικοί πληθυσμοί που ζούσαν εκεί 3.000 χρόνια; Έπρεπε να γίνει η ανταλλαγή των πληθυσμών; Φοβούμαι ότι ήταν μονόδρομος. Διότι από τη στιγμή που στην οθωμανική αυτοκρατορία από ένα πολυεθνικό κρατικό μόρφωμα στο οποίο ζούσαν διάφορα μιλλέτια όπως λέγανε, με διάφορα θρησκεύματα, αφυπνίζονταν ο τούρκικος εθνικισμός και επεδίωκε, αρχικά, στα τελευταία χρόνια της οθωμανικής αυτοκρατορίας και μετά με τους Νεότουρκους και τον Κεμάλ, τη μετατροπή της σε ένα ομογενοποιημένο κράτος, όπου θα ίσχυε αυτό που είναι και προμετωπίδα σήμερα στην εφημερίδα Hurriet “η Τουρκία ανήκει στους Τούρκους”, οποιοσδήποτε άλλος δεν είχε θέση στη νέα Τουρκία που θα προέκυπτε από την επανάσταση των Νεότουρκων.
Άρα, ή θα έπρεπε να αλλαξοπιστήσουν, γιατί και το θρήσκευμα ήταν σημείο αλλαγής εθνότητας -και εμείς λέγαμε “τούρκεψε”, έγινε δηλαδή μουσουλμάνος, άλλαζε πίστη. Ή θα έπρεπε, λοιπόν, να τουρκέψουν, αλλάζοντας πίστη οι χριστιανικοί πληθυσμοί ή θα έπρεπε να σφαγιαστούν ή θα έπρεπε να εκδιωχθούν. Και το σχέδιο αυτό ήταν οργανωμένο, δυστυχώς, και με τη συνδρομή τότε ευρωπαϊκών δυνάμεων, όπως η Γερμανία. Ένα σχέδιο που είχε στόχο την εξόντωση όλων των χριστιανών της Ανατολής, και πρώτα θύματα αυτού υπήρξαν οι Αρμένιοι, με τη γενοκτονία που ξεκίνησε το 1915 και σφαγιάστηκαν 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι και όσοι μπόρεσαν και έμειναν σήμερα στην Τουρκία αναγκάστηκαν είτε ουσιαστικά είτε φαινομενικά να αλλαξοπιστήσουν. Υπάρχουν πολίτες που ανακαλύπτουν ότι οι παππούδες τους ήταν Αρμένοι, οι οποίοι για να επιβιώσουν στη σημερινή Τουρκία τότε αναγκάστηκαν να αλλαξοπιστήσουν να αλλάξουν και τα ονόματά τους και τα επίθετα τους, ώστε να μη μαρτυρά τίποτα την αρμενική, την ρωμαίικη, την χριστιανική τους καταγωγή.
Επομένως, ήταν αναπόφευκτη η μετάβαση του ελληνικού στρατού το 1919 στη Μικρά Ασία γιατί δεν υπήρχε άλλος τρόπος προστασίας των ρωμαίικων πληθυσμών, των χριστιανικών, των ελληνικών πληθυσμών. Η εντολή που πήρε ο ελληνικός στρατός ήταν να καταλάβει τη ζώνη της Σμύρνης την περιοχή του Αϊδινίου, σε αντίθεση με την Ανατολική Θράκη όπου εκεί ήτανε ελληνική επικράτεια από τη στιγμή που απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό. Η μετάβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη είχε μία εντολή: Αυτοδιοίκηση της περιοχής με αρμοστή τον Στεργιάδη, μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, και στα πέντε χρόνια θα γινόταν δημοψήφισμα στο βιλαέτι της Σμύρνης για να αποφασίσει ο τοπικός πληθυσμός εάν επιθυμούσε την ένωσή του με την Ελλάδα ή άλλο καθεστώς αυτοδιάθεσης ή αυτοδιοίκησης της περιοχής.
Ο Βενιζέλος πίστευε ότι στο βιλαέτι της Σμύρνης θα μπορούσε να συγκεντρωθεί όλος ο χριστιανικός πληθυσμός της μικρασιατικής ενδοχώρας, όπου ήταν μειονότητα -όπως σας είπα, στην Καππαδοκία, ούτε το 10% του πληθυσμού στο βιλαέτι του Ικονίου ή της Καισαρείας δεν ήταν Ρωμιοί χριστιανοί. Ήλπιζε ότι αυτοί οι πληθυσμοί θα έρθουν να μετεγκατασταθούν στην περιοχή της Σμύρνης και θα υπήρχε μία ισχυρή πλειοψηφία -που έτσι κι αλλιώς υπήρχε- στην περιοχή και θα έδινε το αποτέλεσμα αυτό που και οι ξένες δυνάμεις ήθελαν, προκειμένου να ενσωματωθεί με τον εθνικό κορμό το βιλαέτι της Σμύρνης.
Ωστόσο, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα θέλαμε. Και πολλές φορές τυχαία γεγονότα είναι αυτά που ανατρέπουν την ιστορία. Θυμίζω ότι ζούμε στην εποχή του Εθνικού Διχασμού. Μέχρι να βγει η Ελλάδα στο πλευρό των Αγγλογάλλων, της Αντάντ, έχει προηγηθεί η δριμεία σύγκρουση του Βενιζέλου με το παλάτι, με τον βασιλέα Κωνσταντίνο, ισχυρή προσωπικότητα επίσης, πολλοί τον παρομοίαζαν ότι θα ήταν ο διάδοχος του “μαρμαρωμένου βασιλιά”. Ο Κωνσταντίνος δεν ήθελε την έξοδο της Ελλάδας στο πλευρό των Αγγλογάλλων, ήθελε η χώρα τυπικά να τηρήσει ουδετερότητα -αν δεν ήθελε να βγει στο πλευρό των Γερμανών, γιατί η γυναίκα του ήταν αδελφή του Κάιζερ.
Η σύγκρουση ήταν σφοδρότατη, παραιτήθηκε δύο φορές ο Βενιζέλος, αναγκάστηκε και έφυγε στη Θεσσαλονίκη όπου έκανε την κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης. Το 1917 αναγκάζεται, τελικώς, ο Κωνσταντίνος να εγκαταλείψει την Ελλάδα, και έρχεται ο Βενιζέλος, η κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης –“της Αμύνης τα παιδιά διώξανε το Βασιλιά”- το χορεύουμε χασαποσέρβικο ακόμη –“της Αμύνης το καπέλο έφερε τον Βενιζέλο”- ήρθε ο Βενιζέλος στην Αθήνα, βγήκε η Ελλάδα στο πλευρό της Αντάντ και ήταν τελικά με τους νικητές. Στη θέση, όμως, του βασιλέα τοποθετήθηκε ο μικρότερος γιος του Κωνσταντίνου, ο Αλέξανδρος. Και τον βασιλιά Αλέξανδρο εν μέσω της μικρασιατικής εκστρατείας, ενώ ο Κωνσταντίνος είναι εξόριστος και οι βασιλικοί -“ψωμί ελιά και Κώτσο βασιλιά”- είναι με το βλέμμα στραμμένο στον Κωνσταντίνο στο εξωτερικό, πως θα τον φέρουν. Αλλά όσο υπάρχει ο διάδοχος που έχει ορκιστεί βασιλιάς δεν υπάρχει πολιτειακό ζήτημα στη χώρα. Και σε μία μοιραία έξοδο, μία μαϊμού δαγκώνει τον βασιλιά Αλέξανδρο και ο βασιλιάς πεθαίνει από ένα δάγκωμα μαϊμούς. Και αυτό επηρέασε καταλυτικά τα πολιτικά γεγονότα.
Το 1920 εν μέσω της Μικρασιατικής Εκστρατείας πραγματοποιούνται εκλογές στην Ελλάδα. Μέγα, επίσης, ερωτηματικό, γιατί έπρεπε να γίνουν εκλογές; Λένε οι πολέμιοι του Βενιζέλου ότι ήθελε να δραπετεύσει ο Βενιζέλος γιατί έβλεπε την επερχόμενη καταστροφή. Ο αντίλογος είναι ότι εκλογές είχαν να γίνουν από το 1915, η Βουλή που υπήρχε το 1920 είχε χαρακτηριστεί “βουλή των Λαζάρων”, διότι ήταν Βουλή που ουσιαστικά “αναστήθηκε, ενώ είχε διαλυθεί, είχε γίνει η κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης. Αυτά είναι ερωτηματικά που βεβαίως ποτέ δεν θα μάθουμε. Στις εκλογές του 1920, ο Βενιζέλος που πίστευε ότι ήταν ο δημιουργός της “Ελλάδας των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών”, πού πήρε την Ελλάδα από τη Μελούνα, τα σύνορα πριν την Τσαριτσάνη, που απελευθέρωσε την βόρειο Ελλάδα, πού την διπλασίασε ουσιαστικά, απελευθέρωσε τη Μακεδονία, όλη τη Θράκη μέχρι τα προάστια της Κωνσταντινούπολης και πήγε πέραν του Αιγαίου στη Μικρά Ασία, πίστευε ότι θα θριαμβεύσει. Και δεν εξελέγη ούτε βουλευτής!
Το 1920, λοιπόν, μετά την ήττα του Ελευθερίου Βενιζέλου, τον θάνατο του βασιλιά Αλέξανδρου, τη νίκη της αντιπολίτευσης, η οποία βγήκε με το σύνθημα ότι θα τελειώσει τον πόλεμο και θα φέρει πίσω τον στρατό, ένα στρατό που πολεμούσε από το 1912, 10 χρόνια στον πόλεμο -κάποιοι πήγαν παιδιά και γύρισαν μεγάλοι- μετά από αυτές τις πολιτικές αλλαγές, δόθηκε και το άλλοθι στις ξένες δυνάμεις, τους Ιταλούς, τους Γάλλους, αλλά και τους Ρώσους του Λένιν, τη Σοβιετική Ένωση, να στηρίξουν φανερά πια το καθεστώς του Κεμάλ που αντιστέκονταν στη Μικρά Ασία.
Αν επισκεφτείτε την Κωνσταντινούπολη, προσέξτε στην πλατεία Ταξίμ το μνημείο που υπάρχει. Η πλατεία Ταξίμ στο Πέραν, είναι η πλατεία που μέχρι πρότινος δέσποζε η Αγία Τριάδα, η επιβλητική ρωμαίικη εκκλησία που έγινε μετά τις μεταρρυθμίσεις του Τανζιμάτ και επετράπη στην οθωμανική αυτοκρατορία να έχουμε εκκλησίες με τρούλους. Μέχρι τότε έπρεπε να είναι με δίριχτες στέγες και ει δυνατόν και ένα μέτρο κάτω από τη γη για να μη προκαλούνε τους Τούρκους. Μετά τους Ρωσοτουρκικούς πολέμους και τις μεταρρυθμίσεις του Τανζιμάτ, έδωσαν δικαιώματα στους Ορθοδόξους. Σε αυτή την πλατεία, λοιπόν, όπου δεσπόζει η Αγία Τριάδα και τώρα ο Ερντογάν έκανε και ένα μεγαλοπρεπέστερο τζαμί που δεν υπήρχε επί οθωμανικής αυτοκρατορίας, στο πάρκο του Γκεζί, όπου έγιναν τα προηγούμενα 10 χρόνια διαμαρτυρίες -το έκανε για να επισκιάσει την Αγία Τριάδα- υπάρχει αυτό το μνημείο που έχει τον Κεμάλ Ατατούρκ και συνεργάτες του και άλλους, μεταξύ αυτών και αξιωματικούς της Σοβιετικής Ένωσης, που συνέδραμαν τον Κεμάλ Ατατούρκ απέναντι στους Έλληνες, που πολεμούσαν τότε για την απελευθέρωση της Μικράς Ασίας. Οι Ρώσοι, βέβαια, είχαν ένα άλλο άλλοθι ότι η Ελλάδα είχε στείλει νωρίτερα απόσπασμα στην Ουκρανία, το 1919, με τον Νικόλαο Πλαστήρα, για να βοηθήσει τους “λευκούς” απέναντι στους μπολσεβίκους, τους “κόκκινους”.
Με βάση, λοιπόν, τις πολιτικές αλλαγές που έγιναν στην Ελλάδα, οι τότε ξένες δυνάμεις αναπροσάρμοσαν τα συμφέροντα τους, οι Εγγλέζοι μόνο έμειναν, ο Λόιντ Τζωρτζ, να πιστεύει στον Ελευθέριο Βενιζέλο και στην ανάγκη στήριξης της Ελλάδας ως μια μεγάλη ναυτική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο, που θα εξυπηρετούσε βεβαίως και τα συμφέροντα των Εγγλέζων στην περιοχή. Ο ελληνικός στρατός πολέμησε γενναία, πέρασε την Αλμυρά έρημο. Έχουμε διηγήσεις στρατιωτών, οι οποίοι διασχίζουν την Αλμυρά έρημο σε συνθήκες απάνθρωπες, δεν έχουν νερό να πιούνε και κάποιοι πίνουν το κάτουρό τους για να προχωρήσουν στο Σαγγάριο και στην Άγκυρα.
Πόσο, όμως, ομαλή ήταν η ένταξη των προσφύγων στη νεοελληνική κοινωνία; Οι κάτοικοι του Ομορφοχωρίου με τα ακούσματα που έχουν, οι μεγαλύτεροι με τα βιώματα, ξέρουν ότι δεν ήταν ομαλή. Από τη μια ήταν το άγνωστο, το καινούργιο που ερχόταν, το ξένο, με ξένα ήθη, με ξένους τρόπους, ακόμα πιο δύσκολη και η ενσωμάτωση όσων δεν ήξεραν τη γλώσσα, τα ελληνικά που ήταν ο κώδικας επικοινωνίας. Εγώ άκουγα από τους παππούδες μου ότι ερχόντουσαν από τη Συκεώνα, το τελευταίο χωριό της Καρδίτσας, στα Βούναινα, για να δουν πώς είναι οι πρόσφυγες και έφευγαν απογοητευμένοι “α, είναι σαν και εμάς αυτοί”. Περίμεναν ότι θα δούνε κάτι εξωπραγματικό. Νομίζω ότι κατά βάθος, πέρα από το δέος που προκαλεί το άγνωστο, το καινούργιο, είχε να κάνει και με το γεγονός ότι και εδώ στη Θεσσαλία ειδικά, ανέμεναν πώς και πώς μετά την απελευθέρωση του 1881 την αναδιανομή των χωραφιών, των τσιφλικιών, προς τους κολίγους, τους ντόπιους κατοίκους και ξαφνικά πήραν προβάδισμα οι πρόσφυγες, γιατί έπρεπε αυτοί να αποκατασταθούν.
Θα ήθελα να κλείσω λέγοντας ότι οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και τους Εβραίους ήταν η ελίτ της Μικράς Ασίας, η ελίτ της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Και βεβαίως βρέθηκαν ξεριζωμένοι, ανέστιοι, στην Ελλάδα που τη θεωρούσαν “μητέρα πατρίδα” και η υποδοχή που έτυχαν δεν ήταν η καλύτερη. Πολλές φορές αντιμετωπίστηκαν με καχυποψία από τον ντόπιο πληθυσμό. Δεν πρέπει, όμως, να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι αυτή η Ελλάδα, η καθημαγμένη, η ηττημένη, με 10 χρόνια σε εμπόλεμη κατάσταση, με Μικρασιατική Καταστροφή, με επανορθώσεις που έπρεπε να πληρώσει στην Τουρκία, μπόρεσε και ενσωμάτωσε 120 μυριάδες πρόσφυγες, κατά την έκφραση του Ελευθερίου Βενιζέλου -πάνω από ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες Έλληνες.
Και αυτό είναι πραγματικά ένα έπος, αν αναλογιστεί κάνεις ότι τη δεκαετία του 1990, μερικές χιλιάδες Πόντιους που ήρθαν από την πρώην Σοβιετική Ένωση, που ατυχέστατα αποκαλούμε “Ρωσοπόντιους”, δεν τους ενσωματώσαμε όπως σχεδιάζαμε στη Θράκη, προκειμένου να ενισχυθεί εκεί το εθνικό μας στοιχείο και να θωρακιστούν τα σύνορα. Γιατί ο κύριος όγκος των προσφύγων, όπως ξέρετε, εγκαταστάθηκε στη Μακεδονία και επήλθε εθνική ομογενοποίηση και ενίσχυση των βορείων συνόρων της χώρας. Προσέφεραν νέο δυναμισμό, νέο αίμα, νέα ήθη, συνέβαλαν καθοριστικά στην οικονομία, στα γράμματα, στις τέχνες, στον πολιτισμό. Ξέρετε, ότι, ο πρώτος νομπελίστας ποιητής της χώρας, ο Γεώργιος Σεφέρης, ήταν Μικρασιάτης, γεννήθηκε στα Βουρλά της Σμύρνης και προέρχονταν από την Καππαδοκία. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ο Μποδοσάκης, μεγάλες προσωπικότητες που προσέφεραν πολλά στη χώρα και άφησαν και παρακαταθήκη με ιδρύματα πολιτισμού στον τόπο μας.
Θα κλείσω, γιατί ο Τσόρτσιλ έλεγε πως ένας ομιλητής πρέπει να εξαντλεί το θέμα, όχι το κοινό. Το ζήτημα της Μικρασιατικής Εκστρατείας και Καταστροφής είναι ανεξάντλητο, αλλά δεν θέλω να σας εξαντλήσω περαιτέρω. Ευχαριστώ πολύ για την υπομονή σας. Και πάλι συγχαρητήρια στον Σύλλογο για τη μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλει».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/otB9amwApkc