Αθήνα, 16 Ιουλίου 2022

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ:

Η ψηφιακή επανάσταση αλλάζει τις σχέσεις κράτους-πολίτη

«Οι μεταρρυθμίσεις του διδύμου Πιερρακάκη-Λιβάνιου, ημέρα την ημέρα, διαχέονται σε όλο και περισσότερους τομείς, όπως γίνεται και στο επίπεδο των ‘‘Έξυπνων Πόλεων’’. Τελικά, συμβάλλουν στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου της ζωής μας, στην ανάπτυξη και την πρόοδο. Και είναι ένα έργο, το οποίο θεωρώ ότι όλοι μας πρέπει να το στηρίξουμε, ανεξάρτητα από πολιτικές συμπάθειες ή αντιπαλότητες». Τα παραπάνω τόνισε ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, στην εισαγωγική του παρέμβαση κατά τη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, στην οποία προεδρεύει, με θέμα ημερήσιας διάταξης την ενημέρωση των μελών της Επιτροπής από τον υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης κ. Κυριάκο Πιερρακάκη και τον υφυπουργό κ. Θεόδωρο Λιβάνιο, για τα έργα «Ψηφιακός Μετασχηματισμός των Ο.Τ.Α.» και «Έξυπνες Πόλεις», που βρίσκονται υπό υλοποίηση. Στη συνεδρίαση παρενέβη διαδικτυακά και ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, δήμαρχος Τρικκαίων, κ. Δημήτρης Παπαστεργίου.
Ο Θεσσαλός πολιτικός στην παρέμβασή του επισήμανε ότι «όπως είχα την ευκαιρία να πω και με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη της ηγεσίας του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης στη Λάρισα, πιστεύω ότι αυτό που συντελείται στον χώρο της ψηφιοποίησης του κράτους είναι πραγματικά μια επανάσταση. Μία επανάσταση που γίνεται σιωπηρά, με σχέδιο και γνώση και αλλάζει ριζικά τις σχέσεις του κράτους με τον πολίτη και εν τέλει αναβαθμίζει την ποιότητα της ζωής όλων των κατοίκων της χώρας. Η επιτάχυνση στον ψηφιακό εκσυγχρονισμό του κράτους δεν έχει προηγούμενο και οφείλεται πρωτίστως στο γεγονός ότι βρέθηκε ο σωστός άνθρωπος στη σωστή θέση. Αρκεί να αναλογιστούμε πως θα ήταν η ζωή όλων μας στη μεγάλη δοκιμασία της πανδημίας με τα αναγκαία μέτρα αυτοπεριορισμού, αν δεν είχαμε όλες αυτές τις εφαρμογές που επέτρεψαν να συνεχίζονται οι καθημερινές μας δραστηριότητες».

567 εκατομμύρια ψηφιακές συναλλαγές!
Στην εισήγησή του ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «έχουμε πάνω από 1.400 υπηρεσίες, αυτή τη στιγμή, στο gov.gr.» και ότι «οι ψηφιακές συναλλαγές έχουν εκτοξευθεί. Ξεκινώντας από τα 8,8 εκατ. το 2018, τα 34 εκατ. το 2019, τα 94 εκατ. το 2020 και τα 567 εκατ. το 2021».
Επίσης, υπογράμμισε ότι τρέχουν ή θα τρέξουν τα εξής προγράμματα:
α. Των “έξυπνων πόλεων”, ύψους 320 εκατ. ευρώ για τους 332 δήμους της χώρας. Τα 90 εκατομμύρια είναι από το Ταμείο Ανάκαμψης και αφορούν τους μεγαλύτερους δήμους άνω των 100.000 κατοίκων, ενώ τα υπόλοιπα 230 εκατομμύρια καλύπτονται από το νέο ΕΣΠΑ.
β. Της αναβάθμισης των ΚΕΠ, το οποίο θα τρέξει άμεσα.
γ. Της κάλυψη των wifi σε όλη τη χώρα σε 2.600 διαφορετικές τοποθεσίες.
δ. Της ψηφιοποίησης των ΔΕΥΑ, ώστε να μην υπάρχει σπατάλη νερού, με το ποσό να υπολογίζεται γύρω στα 50 εκατομμύρια ευρώ.
Καταλήγοντας ο κ. Πιερρακάκης ανέφερε ότι «η Ελλάδα μπαίνει σε ένα διεθνή χάρτη και πλέον οι κυβερνήσεις, ακόμη και η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, απευθύνονται σε εμάς για να μάθει πως στήσαμε κάποιες από αυτές τις αλλαγές».

Η Ελλάδα δεν είναι ψωροκώσταινα…
Μετά την παρέμβαση Πιερρακάκη ο Μάξιμος Χαρακόπουλος σημείωσε ότι «ακούσαμε αισιόδοξα πράγματα και προαναγγείλατε και νέο πρόγραμμα για την ψηφιοποίηση των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ). Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικός ο τρόπος που κλείσατε. Το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν είναι η “ψωροκώσταινα” άλλων δεκαετιών, αλλά, πια, μπορεί και να εξάγει τεχνογνωσία».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την παρέμβαση του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/UU0BieGaAxk 

Αθήνα, 14 Ιουλίου 2022

Εισηγητική παρέμβαση του Μάξιμου Χαρακόπουλου
της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης
με θέμα ημερήσιας διάταξης:
Επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου «Εθνικό Σύστημα Επιτροπείας και Πλαίσιο Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων».

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ζήτημα που πραγματεύεται το υπό συζήτηση νομοσχέδιο του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου με θέμα “Εθνικό Σύστημα Επιτροπείας και Πλαίσιο Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων” είναι εξαιρετικά ευαίσθητο και κρίσιμο, καθώς άπτεται της ζωής και του μέλλοντος ανηλίκων. Και μάλιστα ανηλίκων που βρέθηκαν στη χώρα μας υπό εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, χωρίς να έχουν μαζί τους κάποιον γονέα τους.
Παιδιά που άφησαν πίσω τους τις οικογένειές και τις πατρίδες τους, λόγω πολέμων, διωγμών, διακρίσεων, φτώχειας, και με την ελπίδα για ένα φωτεινότερο αύριο, όπου τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Και η Ευρώπη, παρά τις όσες παθογένειες μπορούμε να τις καταλογίσουμε, είναι ακόμη μια ήπειρος που δίνει προοπτικές, δίνει ελπίδες.
Εν πάση περιπτώσει, η ευθύνη κάθε πολιτισμένης και ευνομούμενης πολιτείας, που διέπεται από τις αρχές του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης, απέναντι σε αυτήν την ιδιαίτερη κατηγορία συνανθρώπων μας είναι να δείξει κάτι περισσότερο από ένα τυπικό ενδιαφέρον.
Να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε αυτά τα παιδιά, να ενταχθούν με τον ομαλότερο τρόπο στην κοινωνική και πολιτισμική ζωή της Ελλάδας. Να τα δώσει πρωτίστως τα γνωστικά εφόδια ώστε να προσαρμοστούν και να ενσωματωθούν με τον ταχύτερο και πιο ουσιαστικό τρόπο στην ελληνική κοινωνία.
Και βασικός μοχλός γι αυτό είναι η ελληνική γλώσσα. Αυτή είναι το κλειδί όχι μόνον για την επιβίωση και την πρόοδο στο ελληνικό κοινωνικό περιβάλλον, αλλά για την κατανόηση της ιστορίας, του πολιτισμού και της ψυχοσύνθεσης των Ελλήνων.
Μέσω αυτής της γνώσης, μέσω «της παιδεύσεως της ημετέρας» τα παιδιά αυτά θα κάνουν την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα τους. Θα την αγαπήσουν πραγματικά. Θα νοιώσουν ότι αποτελούν μέρος της και θα θελήσουν να της προσφέρουν. Και να μην τη δουν απλώς ως έναν χώρο που θα εργαστούν για να ζήσουν.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Πιστεύω ότι όσα περιγράφω δεν είναι καθόλου ρομαντικά ή ακόμη και ουτοπικά. Έχουμε πρόσφατο το παράδειγμα του 19χρονου Κούρος Νουρμοχαμμαντί, από το Ιράν, ο οποίος αρίστευσε στις πανελλαδικές εξετάσεις για τα πανεπιστήμια, παρά το γεγονός ότι ήλθε στην Ελλάδα μόλις πριν από τρία χρόνια.
Και πολύ ορθά, κα υφυπουργέ, ο εξαιρετικός αυτός νέος, που μας κέρδισε όχι μόνον με την επάρκειά του στην ελληνική γλώσσα, αλλά και με το αυθεντικό του χαμόγελο, έγινε μέλος της Ομάδας Μεντόρων της Ειδικής Γραμματείας Προστασίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων. Εκεί, όπου μαζί με παιδιά από το Αφγανιστάν, την Ακτή Ελεφαντοστού, τη Γουινέα, μπορούν να λειτουργήσουν σαν θετικά πρότυπα για τους ασυνόδευτους πρόσφυγες που βρέθηκαν στην Ελλάδα.
Γιατί όλοι θέλουμε αυτοί οι νέοι να προκόψουν και όχι να διολισθήσουν σε γκετοποιημένες καταστάσεις, τις οποίες δυστυχώς συναντούμε σε πολλές περιοχές των Αθηνών. Εκεί, δηλαδή, που μεγάλες ομάδες προσφύγων και μεταναστών ζουν σε έναν παράλληλο κόσμο.
Χωρίς την γνώση της γλώσσας, χωρίς την γνώση των αξιών και των αρχών μας. Αλλά σε κλειστούς κύκλους όπου μεταφέρονται από τις χώρες προέλευσής τους παραδόσεις συχνά αναχρονιστικές, με μειωμένο σεβασμό στη γυναίκα, η οποία αντιμετωπίζεται ως πολίτης δεύτερης κατηγορίας.
Αυτά τα φαινόμενα, έχουμε, ήδη, δει πού καταλήγουν σε πλείστες χώρες της δυτικής Ευρώπης. Εμείς, αν και είμαστε ακριβώς στο σύνορο της Ευρώπης με την Ασία και την Αφρική, πρέπει να προλάβουμε με στοχευμένες πολιτικές τη διόγκωση αντίστοιχων καταστάσεων.
Πριν δώσω τον λόγο στους εισηγητές, θα ήθελα να πω ότι είναι καιρός πλέον όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. να δείξουν την απαιτούμενη αλληλεγγύη στο μεταναστευτικό και προσφυγικό.
Η συνέχιση της πολιτικής των δύο ή τριών ταχυτήτων, με τις χώρες της πρώτης γραμμής να σηκώνουν το κύριο βάρος του προβλήματος, είναι αδιέξοδη και υπονομευτική για την ίδια την Ένωση. Και αυτό είναι καταστροφικό, ιδιαίτερα στην παρούσα συγκυρία, όπου διεξάγεται ένας πόλεμος εντός της Ευρώπης.
Και το λέω αυτό διότι από προσωπική μου εμπειρία με εκπροσώπους κοινοβουλίων των χωρών του Βίζεγκραντ, διαπίστωσα ότι η άρνηση για επιμερισμό των προσφύγων άγγιζε ακόμη και τους ασυνόδευτους ανήλικους. Ελπίζω ότι εμπειρία από τις στρατιές των Ουκρανών προσφύγων να έχει αλλάξει την απαράδεκτη αυτή στάση τους.

Αθήνα, 15 Ιουλίου 2022

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ:

Η ελληνική γλώσσα βασικός μοχλός ενσωμάτωσης των ασυνόδευτων ανηλίκων

«Η ευθύνη κάθε πολιτισμένης και ευνομούμενης πολιτείας, που διέπεται από τις αρχές του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης, απέναντι σε αυτήν την ιδιαίτερη κατηγορία συνανθρώπων μας είναι να δείξει κάτι περισσότερο από ένα τυπικό ενδιαφέρον. Να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε αυτά τα παιδιά, να ενταχθούν με τον ομαλότερο τρόπο στην κοινωνική και πολιτισμική ζωή της Ελλάδας. Να τα δώσει πρωτίστως τα γνωστικά εφόδια ώστε να προσαρμοστούν και να ενσωματωθούν με τον ταχύτερο και πιο ουσιαστικό τρόπο στην ελληνική κοινωνία». Τα παραπάνω τόνισε ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, κατά την εισηγητική του παρέμβαση στην έναρξη της συνεδρίασης στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, στην οποία προεδρεύει, με θέμα ημερήσιας διάταξης την επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου «Εθνικό Σύστημα Επιτροπείας και Πλαίσιο Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων». Στη συνεδρίαση εκ μέρους της κυβέρνησης παραβρέθηκαν και ενημέρωσαν σχετικά με το νομοσχέδιο η υφυπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου κ. Σοφία Βούλτεψη και ο Ειδικός Γραμματέας Προστασίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων κ. Ηρακλής Μοσκώφ.

Να κάνουν την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα τους
Ο Θεσσαλός πολιτικός στην παρέμβασή του, αναφερόμενος στα ασυνόδευτα ανήλικα, επισήμανε ότι είναι «παιδιά που άφησαν πίσω τους τις οικογένειές και τις πατρίδες τους, λόγω πολέμων, διωγμών, διακρίσεων, φτώχειας, και με την ελπίδα για ένα φωτεινότερο αύριο, όπου τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Και η Ευρώπη, παρά τις όσες παθογένειες μπορούμε να τις καταλογίσουμε, είναι ακόμη μια ήπειρος που δίνει προοπτικές, δίνει ελπίδες. Και βασικός μοχλός γι’ αυτό είναι η ελληνική γλώσσα. Αυτή είναι το κλειδί όχι μόνον για την επιβίωση και την πρόοδο στο ελληνικό κοινωνικό περιβάλλον, αλλά για την κατανόηση της ιστορίας, του πολιτισμού και της ψυχοσύνθεσης των Ελλήνων. Μέσω αυτής της γνώσης, μέσω ‘‘της παιδεύσεως της ημετέρας’’ τα παιδιά αυτά θα κάνουν την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα τους. Θα την αγαπήσουν πραγματικά. Θα νοιώσουν ότι αποτελούν μέρος της και θα θελήσουν να της προσφέρουν. Και να μην τη δουν απλώς ως έναν χώρο που θα εργαστούν για να ζήσουν».

Θετικά πρότυπα για ασυνόδευτους πρόσφυγες
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος υπογράμμισε ότι όσα περιγράφει «δεν είναι καθόλου ρομαντικά ή ακόμη και ουτοπικά. Έχουμε πρόσφατο το παράδειγμα του 19χρονου Κούρος Νουρμοχαμμαντί, από το Ιράν, ο οποίος αρίστευσε στις πανελλαδικές εξετάσεις για τα πανεπιστήμια, παρά το γεγονός ότι ήλθε στην Ελλάδα μόλις πριν από τρία χρόνια. Και πολύ ορθά, κα υφυπουργέ, ο εξαιρετικός αυτός νέος, που μας κέρδισε όχι μόνον με την επάρκειά του στην ελληνική γλώσσα, αλλά και με το αυθεντικό του χαμόγελο, έγινε μέλος της Ομάδας Μεντόρων της Ειδικής Γραμματείας Προστασίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων. Εκεί, όπου μαζί με παιδιά από το Αφγανιστάν, την Ακτή Ελεφαντοστού, τη Γουινέα, μπορούν να λειτουργήσουν σαν θετικά πρότυπα για τους ασυνόδευτους πρόσφυγες που βρέθηκαν στην Ελλάδα.
Γιατί όλοι θέλουμε αυτοί οι νέοι να προκόψουν και όχι να διολισθήσουν σε γκετοποιημένες καταστάσεις, τις οποίες δυστυχώς συναντούμε σε πολλές περιοχές των Αθηνών. Εκεί, δηλαδή, που μεγάλες ομάδες προσφύγων και μεταναστών ζουν σε έναν παράλληλο κόσμο».

Φωτ. Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος με την υφυπουργό Μετανάστευσης Σοφία Βούλτεψη και τον Γραμματέα Προστασίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων Ηρακλή Μοσκώφ.

Αθήνα, 14 Ιουλίου 2022

Ομιλία του Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων
«Νέοι Ορίζοντες στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα: Ενίσχυση της ποιότητας, της λειτουργικότητας και της σύνδεσης των ΑΕΙ με την κοινωνία και λοιπές διατάξεις»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Νομίζω ότι δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς με την άποψη πως το μέλλον μας διαμορφώνεται από το παρόν της εκπαίδευσης. Όσο λοιπόν, το εκπαιδευτικό μας σύστημα παραμένει δέσμιο παθογενειών του παρελθόντος τόσο πιο δυσχερές προδιαγράφεται το μέλλον της χώρας.
Γιατί πλέον κανένα κράτος δεν έχει την πολυτέλεια της βολικής απομόνωσης. Και σίγουρα όχι η Ελλάδα της Ε.Ε. και του ελεύθερου κόσμου. Είμαστε υποχρεωμένοι να προσαρμοστούμε στις ανάγκες των καιρών για να επιβιώσουμε ως κοινωνία, αλλά και να δώσουμε την ευκαιρία της ποιοτικής διαβίωσης στα παιδιά μας.
Δυστυχώς, κάποιες πολιτικές δυνάμεις αντιλαμβάνονται τον χώρο της παιδείας και ιδιαίτερα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ως προνομιακό πεδίο πολιτικής δράσης, και συνεχίζουν να επιδίδονται σε ανώφελες μάχες οπισθοφυλακής. Με θύμα την ίδια την εκπαίδευση και τους ίδιους τους φοιτητές.
Η κυβέρνηση, όμως, της Νέας Δημοκρατίας πριν από 3 χρόνια πήρε μια καθαρή εντολή από τον ελληνικό λαό να προχωρήσει στο μονοπάτι των μεταρρυθμίσεων και των ρήξεων όπου αυτό απαιτείται. Και αυτό στην εκπαίδευση συνιστά αδήριτη ανάγκη.
Ποιες είναι λοιπόν οι βασικές παθογένειες που ταλανίζουν την λειτουργία των ΑΕΙ σήμερα;
Πρώτη, θεωρώ ότι είναι η σε μεγάλο ποσοστό ασυμβατότητα των σπουδών με την αγορά εργασίας. Δηλαδή, πτυχία χωρίς αντίκρισμα για δουλειά.
Αρκετά παλαιότερα το πρόβλημα λυνόταν με την δημιουργία θέσεων εργασίας στο δημόσιο που ανταποκρίνονται στα πτυχία. Σήμερα το μοντέλο αυτό έχει ναυαγήσει.
Αυτό που θέλουμε είναι η διασύνδεση της αγοράς με το πανεπιστήμιο. Θέλουμε νέους που να κάνουν τα πρώτα τους εργασιακά βήματα, ήδη, από τα πανεπιστημιακά έδρανα. Να έρχονται σε επαφή με τον κόσμο της αγοράς.
Κι αυτό επιδιώκει το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Αναφέρομαι για παράδειγμα στα βιομηχανικά διδακτορικά που φέρνουν κοντά το Πανεπιστήμιο με την βιομηχανία και την έρευνα. Ή την πρόβλεψη για τη στήριξη της Νεοφυούς Επιχειρηματικότητας, start-ups, φοιτητών.
Ας πάψουμε πλέον να βλέπουμε δράκους εκεί που δεν υπάρχουν. Δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική! Αυτές οι διαδικασίες υφίστανται παντού.
Εκτός και δεν μας απασχολεί ούτε η οικονομική ανάπτυξη ούτε κυρίως το brain drain. Γιατί οι ταλαντούχοι νέοι μας θα βρουν διέξοδο και εργασία αλλού, όπου δεν έχουν τέτοιες ιδεοληψίες.
Δεύτερη παθογένεια, είναι η έλλειψη εξωστρέφειας και η επανάπαυση στη βολική μετριότητα κάποιων πανεπιστημιακών σχολών. Κι αυτό το πρόβλημα προσπαθεί να θεραπεύσει το παρόν νομοσχέδιο με σειρά καινοτομιών, όπως είναι η συνεργασία με εγνωσμένου κύρους πανεπιστημιακά ιδρύματα του εξωτερικού, η καθιέρωση του εσωτερικού Εράσμους, τα κοινά προγράμματα σπουδών διεπιστημονικού χαρακτήρα και τα 2 πτυχία.
Αλλά και στον τρόπο ανάδειξης των καθηγητών των ΑΕΙ, όπου δυστυχώς έχουν επικρατήσει απαράδεκτα φαινόμενα αναξιοκρατίας, οικογενειοκρατίας και νεποτισμού -ωσάν οι σχολές να είναι ιδιοκτησία κάποιων και διορίζουν συγγενείς και φίλους.
Επιπλέον, ανοίγει το δρόμο για την προσέλκυση Καθηγητών από πανεπιστήμια του εξωτερικού. Που βέβαια αυτό συνεπάγεται και τις ανάλογες αποδοχές.
Όλο αυτό το νέο περιβάλλον που διαμορφώνουν οι μεταρρυθμίσεις του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας ανοίγει νέες προοπτικές για τα ελληνικά ΑΕΙ, που αργά ή γρήγορα θα αποδώσουν καρπούς.
Τρίτη παθογένεια είναι, χωρίς αμφιβολία, ο άκρατος κομματισμός, τέκνο των εποχών της πρώιμης μεταπολίτευσης, που αναπαράγεται σχεδόν πέντε δεκαετίες, ερήμην μάλλον της πλειοψηφίας των φοιτητών.
Σε συνδυασμό με τα φαινόμενα βίας και τρομοκράτησης από συγκεκριμένες οργανωμένες ομάδες, συνιστά έναν αρνητικό αναχρονισμό.
Θεωρώ, λοιπόν, ότι η εκλογή από ενιαίο ψηφοδέλτιο και η θεσμοθέτηση του Συμβουλίου Φοιτητών είναι μέτρα που θα αποκαταστήσουν την συμμετοχή των ενεργών φοιτητών στις διαδικασίες των οργάνων τους.
Από τα πολλά θετικά σημεία που εμπεριέχονται στο παρόν νομοσχέδιο θα ήθελα να επισημάνω την επέκταση του ολοήμερου σχολείου μέχρι τις 5.30 το απόγευμα.
Αυτές οι μικρές τροποποιήσεις έχουν τεράστια σημασία για δεκάδες χιλιάδες οικογένειες, που δυσκολεύονται με τα επαγγελματικά τους ωράρια να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις έναντι των παιδιών τους.
Επίσης, θα ήθελα να επαινέσω την αναβάθμιση των Κέντρων Διά Βίου Μάθησης, που συνιστά σήμερα μια αναγκαιότητα επιβίωσης για τον σύγχρονο πολίτη.
Ολοκληρώνοντας επιτρέψτε μου και από αυτό το βήμα να θέσω την αδικία που υφίστανται οι πολίτες της Λάρισας, οι οποίοι εδώ και τρία χρόνια ακούνε για την αξία της αριστείας και τα Πρότυπα σχολεία που γίνονται ανά την χώρα και αναρωτιούνται γιατί στη Λάρισα δεν έχουμε Πρότυπο σχολείο;
Γιατί η πρωτεύουσα της Θεσσαλίας, έδρα της Περιφέρειας, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας δεν έχει Πρότυπο σχολείο, όταν οι φορείς της εκπαιδευτικής κοινότητας έκαναν όλες τις προβλεπόμενες ενέργειες για την δημιουργία Πρότυπων σχολείων στην πόλη μας και τον νομό μας;
Και τούτο όταν ακόμη και οι πολέμιοι των Πρότυπων σχολείων τα επιλέγουν πια για να στείλουν τα παιδιά τους σε αυτά.
Όταν ακόμη και βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη Λάρισα, κόντρα στην επίσημη γραμμή του κόμματος του, εγκαλεί την κυβέρνηση, γιατί εξαιρεί την Λάρισα από τα Πρότυπα σχολεία. Ελπίζω αυτή τη φορά να υπάρχει μια απάντηση.
Με αυτές τις σκέψεις θα ήθελα να καλέσω τους βουλευτές της αντιπολίτευσης που αποχώρησαν να δουν περισσότερο ως γονείς, και λιγότερο ως αντιπολιτευόμενοι, την ανάγκη μεταρρύθμισης του εκπαιδευτικού συστήματος, που θα εξασφαλίζει το μέλλον των παιδιών μας σε ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο κόσμο..