Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανθεκτικό ανάχωμα στον λαϊκισμό
Του Μάξιμου Χαρακόπουλου
Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας τον Ιανουάριο του 2016, σημειώθηκε σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές των πρόσφατων δεκαετιών για την Ελλάδα. Οι λαϊκιστικές δυνάμεις, επωφελούμενες από την κοινωνική απογοήτευση που προκάλεσε η οικονομική χρεωκοπία και τα επώδυνα μνημόνια που ψηφίστηκαν ως απόρροια του αδιεξόδου που βρεθήκαμε, είχαν κερδίσει την εξουσία πριν από έναν χρόνο, τον Ιανουάριο του 2015. Σε αυτό το διάστημα, με ένα κρεσέντο ανευθυνότητας, πιστοί στην εν γένει δημαγωγική και παραπλανητική ρητορεία τους, οι λαϊκιστές οδήγησαν την χώρα στο χείλος του γκρεμού. Η σωτηρία την υστάτη στιγμή, είχε ωστόσο ένα σκληρό αντίτιμο, ένα τρίτο μνημόνιο με πιο επαχθείς όρους. Οι ψευδαισθήσεις, όμως, για ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας δεν είχαν ακόμη καταρρεύσει. Οι δεύτερες εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 κράτησαν τις δυνάμεις αυτές στη διακυβέρνηση, την οποία ασκούσαν, πλην των μνημονιακών υποχρεώσεων, με τρόπο ερασιτεχνικό και άκρως ιδεοληπτικό.
Για τη ΝΔ αυτή η περίοδος ήταν πραγματικά κρίσιμη. Παρά τις τιτάνιες προσπάθειες της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου (2012-2014) για να ξεπεράσει η χώρα την κρίση, εσωτερικοί αλλά και εξωγενείς παράγοντες δεν επέτρεψαν την επίτευξη του στόχου. Η ήττα, επίσης, του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του θέρους εκείνης της χρονιάς, επιβάρυνε περαιτέρω την ψυχολογία στο κόμμα.
Παρ’ όλα αυτά, και με τη αντικειμενικότητα που δίνει η χρονική απόσταση, αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά ότι η ΝΔ δεν ήταν ένα παροδικό πολιτικό φαινόμενο. Όταν άλλα κόμματα κατέρρεαν κυριολεκτικά, η μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη άντεχε σε όλα τα κτυπήματα, ως ένας αναμφισβήτητος πόλος του πολιτικού συστήματος. Οι ρίζες της στην ελληνική κοινωνία παρέμεναν αδιάσπαστες ως ένα γνήσιο λαϊκό κόμμα. Επιπλέον, φάνηκε ότι είχε και σοβαρές στελεχιακές εφεδρείες αλλά και ισχυρό ιδεολογικό οπλοστάσιο για να μην επιτρέψει στον λαϊκισμό να επικρατήσει οριστικά.
Αυτό σηματοδότησαν οι εκλογές του Δεκεμβρίου 2015 - Ιανουαρίου 2016. Η μαζική συμμετοχή των μελών και η νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν η αρχή ενός νέου κύκλου, που σε λίγα χρόνια θα έδινε και πάλι τα ηνία της εξουσίας στην ΝΔ. Αναμφίβολα, ο νέος -και ηλικιακά- αρχηγός, με τον οποίο πρωτοεκλεγήκαμε μαζί βουλευτές το 2004, μπόρεσε να κάνει τη διαφορά από πολύ νωρίς. Αν και δεν ήμουν από αυτούς που τον στήριξαν, δεν είχε αναστολές να με αξιοποιήσει στο σχήμα σκιώδους κυβερνήσεως, το οποίο συγκρότησε για την άσκηση εποικοδομητικής αντιπολίτευσης. Αναμφίβολα, εκείνο το διάστημα, η ΝΔ, ως αξιωματική αντιπολίτευση, κατόρθωσε να αποκαθηλώσει την ατέρμονη και καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, και να προετοιμάσει τη θριαμβευτική νίκη του 2019.
Η διακυβέρνηση της χώρας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά την πρώτη τετραετία, πέτυχε μια εντυπωσιακή στήριξη από τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, τέτοια που λίγοι είχαν απολαύσει στο παρελθόν. Παρά το γεγονός ότι ακόμη η οικονομία μας παρέμενε εύθραυστη, η κυβέρνηση της ΝΔ κατόρθωσε να απαντήσει με εξαιρετική αποτελεσματικότητα σε σοβαρές προκλήσεις εκείνης της περιόδου. Συγκεκριμένα, έδωσε εξετάσεις και αρίστευσε στην υβριδική επίθεση στον Έβρο, εκ μέρους της γείτονος, το 2020, οδηγώντας σε μοιραίες συγκρίσεις με τη στάση της κυβέρνησης των λαϊκιστών πριν λίγα χρόνια. Επίσης, διαχειρίστηκε με τον καλύτερο τρόπο την κρίση της παγκόσμιας πανδημίας. Το ίδιο διάστημα, μάλιστα, έγιναν άλματα στη ψηφιοποίηση του κράτους, παραμερίζοντας χρόνια γραφειοκρατικά εμπόδια. Η συνετή οικονομική πολιτική έθεσε τις βάσεις για μια σταθερή αναπτυξιακή πορεία, που προσέλκυε επενδύσεις, ενώ δημιουργούσε δημοσιονομικό χώρο τόσο για την αποπληρωμή των υποχρεώσεών μας όσο και για την ορθή αναδιανομή του πλεονάσματος μέσω κυρίως της φορολογικής πολιτικής. Παράλληλα, λήφθησαν μέτρα που ενίσχυσαν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών, που είχε κλονισθεί κατά τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το εκπαιδευτικό σύστημα, που είχε υπονομευθεί από τις ιδεοληψίες του τύπου «η αριστεία είναι ρετσινιά».
Ως εκ τούτου, αν και τα ποσοστά άνω του 40%, στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2023, μπορεί να εξέπληξαν τους δημοσκόπους και τους πολιτικούς αναλυτές, εντούτοις, ήταν η φυσιολογική θετική αντίδραση μιας κοινωνίας που ένοιωσε ότι επιτέλους υπήρχε μια αποτελεσματική κυβέρνηση. Ένα αποτέλεσμα, βεβαίως, που πιστώνεται πρωτίστως στον πρωθυπουργό, και στις πολιτικές του επιλογές.
Επιλογές που έχουν μια σταθερά, και αυτό φάνηκε και στη δεύτερη διακυβέρνηση, που οι άξονες που ακολουθήθηκαν ήταν οι ίδιοι. Στιβαρή, αναπτυξιακή οικονομική πολιτική, μέτρα φοροαπαλλαγής των ασθενέστερων, με ωφελημένους πρωτίστως τις οικογένειες και τους νέους, ακλόνητη θέση υπέρ του δυτικού στρατοπέδου σε μια ταραχώδη περίοδο του διεθνούς συστήματος, γενναία εξοπλιστικά προγράμματα που ισχυροποιούν τις αμυντικές μας ικανοτήτες, ενεργή διπλωματία που αναβαθμίζει την Ελλάδα στον ενεργειακό χάρτη.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διακυβέρνηση Μητσοτάκη, με γνώμονες την ανάπτυξη και τον πατριωτισμό, αλλάζει τη χώρα και την αλλάζει ριζικά. Την φέρνει εγγύτερα στα ευρωπαϊκά πρότυπα, ενώ τη διατηρεί ως όαση ασφάλειας και ειρήνης σε ολόκληρη την ανατολική μεσόγειο. Παρά τα υπαρκτά προβλήματα, τα λάθη και τις παθογένειες που επιμένουν να ταλανίζουν τις λειτουργίες του κρατικού μηχανισμού, η νέα αφετηρία που έχουμε βρεθεί προσδίδει αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποδείχθηκε το πιο ανθεκτικό ανάχωμα στον λαϊκισμό.
Για τον λόγο αυτό, δικαίως η ΝΔ υπό την ηγεσία του μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις και μια τρίτη αυτοδυναμία στις εκλογές του 2027, εμπεδώνοντας την απαραίτητη πολιτική σταθερότητα και εξασφαλίζοντας το μέλλον της χώρας.
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης, πρώην υπουργός.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε -με αφορμή τα 10 χρόνια από την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ στο: https://www.tovima.gr/2026/01/10/opinions/o-kyriakos-mitsotakis-anthektiko-anaxoma-ston-laikismo/ (10.1.2026)
