Αθήνα, 19 Οκτωβρίου 2017
Παρεμβάσεις
Αντιπροέδρου Διακομματικής Επιτροπής για το Δημογραφικό,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συνεδρίαση της 19ης Οκτωβρίου 2017
Πρώτη παρέμβαση του κ. Χαρακόπουλου:
«Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να πω, ότι συμμερίζομαι απόλυτα τον προβληματισμό που κατέθεσε ο συμπατριώτης μου, ο κ. Μπαργιώτας και παραιτούμαι του λόγου. Ο λόγος πρέπει να δοθεί στους φορείς, να τους ακούσουμε με ενδιαφέρον και επί αυτών να τοποθετηθούμε. Η κυρία Υπουργός, θα μπορούσε να έρθει στην Επιτροπή, αφού ολοκληρωθεί ο κύκλος των ακροάσεων και εκεί ενδεχομένως, θα μπορούσαμε να κάνουμε παρατηρήσεις με βάση τα όσα θα έχουμε ακούσει από όλους τους φορείς. Φαντάζομαι ότι θα υπάρξει και άλλη ακρόαση, διότι υπάρχουν και άλλοι φορείς, που εκκρεμεί η πρόσκλησή τους».
Δεύτερη παρέμβαση του κ. Χαρακόπουλου:
«Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε,
Νομίζω κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι και η δεύτερη συνεδρίαση της Επιτροπής μας με την ακρόαση φορέων ήταν άκρως ενδιαφέρουσα. Μεγάλο μέρος βεβαίως των τοποθετήσεων των φορέων αφορούσε διαπιστώσεις, ποια είναι η πραγματικότητα και το πώς οδηγηθήκαμε σε αυτήν την πραγματικότητα και στο δεύτερο μέρος ακούσαμε προτάσεις.
Θεωρώ ότι και το γεγονός ότι αναλώθηκε μεγάλος χρόνος στην παρουσίαση των δεδομένων, στο πώς οδηγηθήκαμε σ’ αυτή τη δύσκολη πραγματικότητα, που βιώνουμε, που πολλοί θεωρούν ότι είναι και μη αναστρέψιμη πια -δεν ξέρω, άκουσα για δύο κατώφλια: Το επικίνδυνο κατώφλι του 1,5, που περάσαμε από το 1996 και το Ακραίο κατώφλι του 1,3, που περάσαμε το 2001 από τον κ. Μπαλούρδο του Ε.Κ.Κ.Ε.- νομίζω ότι είναι χρήσιμο, καθώς χτυπάει ένα καμπανάκι στην ελληνική κοινωνία. Το λέω αυτό, διότι και σ’ αυτή την Επιτροπή, στις πρώτες μας συνεδριάσεις ακούσαμε τοποθετήσεις ότι “κινδυνολογούμε, όταν λέμε ότι είναι μείζον εθνικό θέμα το δημογραφικό” και ότι “όλα αυτά εντάσσονται σε μια συντηρητική ατζέντα”. Νομίζω ότι τα πράγματα είναι περισσότερο άσχημα, απ' ό,τι φανταζόμαστε.
Η πραγματικότητα είναι δυσάρεστη και οι πολύπλευρες συνέπειες σε πολλές πτυχές της κοινωνικής και οικονομικής ζωής αναλύθηκαν: και για το ασφαλιστικό σύστημα και για το σύστημα υγείας και το σύστημα πρόνοιας, τις δημοσιονομικές επιπτώσεις που έχει το δημογραφικό στη χώρα σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία έτσι κι αλλιώς, αλλά και στην ερήμωση της υπαίθρου.
Είπε ο κ. Πάϊδας νωρίτερα για τα σχολεία στην ελληνική επαρχία, που ερημώνουν. Πριν λίγο δέχτηκα ένα τηλέφωνο από τον Πρόεδρο της Βερδικούσιας. Η Βερδικούσια -για όσους δε ξέρουν- είναι ένα ορεινό χωριό στην Ελασσόνα, που ήταν το κατεξοχήν χωριό των πολυτέκνων στη Βαλκανική και σήμερα κι αυτό φθίνει, έχει προβλήματα και μ’ ενημέρωσε ο Πρόεδρος του Χωριού ότι στο εξαθέσιο Δημοτικό Σχολείο -αν και τελειώνει ο Οκτώβρης- έχουμε δύο κενά δασκάλων.
Όμως, στις δομές αυτές και στα προβλήματα που υπάρχουν αναφέρθηκε και η εκπρόσωπος της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Γονέων Μαθητών Ελλάδος, η κυρία Βαλαβάνη, στα ολοήμερα σχολεία -που πια δεν είναι ολοήμερα, εάν θέλουμε, να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας-, στα προβλήματα που υπάρχουν με τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, στα κενά, στα σχολεία. Μια σειρά από παθογένειες, που οφείλουμε, ν’ αντιμετωπίσουμε ως Πολιτεία.
Νομίζω ότι υπάρχουν και θετικά απ’ όλη αυτή την ενδιαφέρουσα συζήτηση που έγινε. Εγώ, θα συμφωνήσω με τη διαπίστωση του κ. Μπαλούρδου ότι θα πρέπει, να υπάρχει συνέχεια στην πολιτική για το δημογραφικό, συνέχεια στην πολιτική του Κοινωνικού Κράτους. Ξέρετε, όποτε ελήφθησαν μέτρα, φάνηκε ότι είχαν και απόδοση. Αναφερθήκατε στο 2004, στην πολιτική που ακολουθήθηκε τότε με τη στήριξη του τρίτου παιδιού -αναφέρθηκε και η κυρία Ξυράφη, η Πρόεδρος του Συλλόγου Πολυτέκνων Ανατολικής Αττικής-, αλλά το πρόβλημα είναι η ασυνέχεια. Σαν να πήρε τη σκυτάλη από εσάς η κυρία Ξυράφη και είπε ότι το 2010 έπαψε, να υπάρχει αυτή η πολιτική στήριξης του τρίτου παιδιού λόγω και της οικονομικής κρίσης, αλλά και επιλογών. Το ίδιο γίνεται και με την ακύρωση των πολυτεκνικών επιδομάτων από τη στιγμή που, ουσιαστικά, με το ένα χέρι η Πολιτεία σας τα δίνει και με το δεύτερο σας τα παίρνει πίσω, με όλ’ αυτά που μνημονεύσατε νωρίτερα με τον ΕΝΦΙΑ, με το φόρο στα αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού που δίνονται στους πολύτεκνους για τις οικογενειακές τους ανάγκες.
Είναι, λοιπόν, σημαντικό, να υπάρχει μια ουσιαστική πολιτική, να συμφωνήσουμε στον καθορισμό αυτής. Νομίζω ότι από τις προτάσεις που διατυπώθηκαν, μπορούμε να τις ιεραρχήσουμε και να καθορίσουμε έναν μακροχρόνιο σχεδιασμό, που θ’ αναστρέψει αυτή την κατάσταση.
Εγώ, το ερώτημα που θα ήθελα, να θέσω προς όλους τους εκπροσώπους, που βρίσκονται εδώ, είναι να μας βοηθήσουν με τις τοποθετήσεις τους σ’ αυτή την ιεράρχηση προτεραιοτήτων: Ποια θεωρείτε -και με βάση και τη διεθνή εμπειρία και τις δικές σας μελέτες- ότι θα είναι τα μέτρα εκείνα άμεσης αποτελεσματικότητας; Ποια είναι τα βραχυπρόθεσμης αποτελεσματικότητας μέτρα; Ποια είναι εκείνα, που μεσοπρόθεσμα θ’ αποδώσουν και ποια είναι εκείνα σε μακροχρόνιο σχεδιασμό, που θα οδηγήσουν στην αναστροφή αυτής της φθίνουσας πορείας, που έχουμε στη χώρα μας».
Τρίτη παρέμβαση του κ. Χαρακόπουλου, που ως αντιπρόεδρος της Επιτροπής προεδρεύει:
«Εμείς σας ευχαριστούμε, κυρία Ξυράφη επειδή τέθηκε και από εσάς, όπως και από τον κ. Αργείτη, το ζήτημα της εθνικής διάστασης του προβλήματος και της ασφάλειας.
Κυρία Πρόεδρε,
δεν ξέρω αν είναι σωστό να καλέσουμε εκπροσώπους των Ενόπλων Δυνάμεων για να μας ενημερώσουν, αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη μας και τη διάσταση αυτή. Συνεχώς μειώνονται οι κληρωτοί, κάθε κλάση έχει λιγότερους που προσέρχονται και υπάρχει ένα ζήτημα ασφάλειας της χώρας, που πρέπει να ληφθεί υπόψη.
Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη συμβολή σας στην Επιτροπή μας».
Δείτε το σχετικό βίντεο:
https://www.youtube.com/watch?v=ubgtWHJhacA&feature=youtu.be
