Αθήνα, 20 Μαΐου 2026

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΕ ΑΣΕΠΟΠ ΤΥΡΝΑΒΟΥ:

Να εισακουστούν οι προτάσεις υγιών Συνεταιρισμών όπως ο ΑΣΕΠΟΠ

«Δεν μπορούμε να προσδοκούμε ουσιαστικές αλλαγές στον πρωτογενή τομέα χωρίς την ενεργή συμμετοχή των συνεταιρισμών, των ανθρώπων που βιώνουν στο πετσί τους τα προβλήματα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι επισημάνσεις των ανθρώπων ενός ιστορικού συνεταιρισμού, του ΑΣΕΠΟΠ Τυρνάβου, σε μια δυναμική περιοχή που πρωτοστατεί στην παραγωγή οπωροκηπευτικών, είναι αναμφίβολα χρήσιμες, καθώς αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά προβλήματα των αγροτών μας και θέτουν καίρια ζητήματα για βελτιώσεις». Τα παραπάνω δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, μετά την επίσκεψή του στον ΑΣΕΠΟΠ Τυρνάβου προκειμένου να ακούσει προβληματισμούς και κυρίως προτάσεις για να τις μεταβιβάσει στην Διακομματική Επιτροπή της Βουλής για την ανασυγκρότηση του αγροτικού τομέα.

Κατά τη συζήτηση με τον πρόεδρο του Συνεταιρισμού κ. Λάμπρο Ντέλα, τον ταμία κ. Άγγελο Κασιάρα, το μέλος Δ.Σ. κ. Αθανάσιο Δάσιο και το μέλος του Συνεταιρισμού κ. Αθανάσιο Μπετικούγια, υπήρξε αναλυτική περιγραφή του ρόλου και της δραστηριότητας του συνεταιρισμού, των συνθηκών και των προβλημάτων της πρωτογενούς παραγωγής, αλλά και προτάσεων για το αύριο.

Προβλήματα

Πιο συγκεκριμένα, τονίστηκαν οι δυσκολίες στην καθημερινότητα των αγροτών που δημιουργεί η εκτίναξη του κόστους παραγωγής λόγω διεθνών συγκυριών τα τελευταία χρόνια. Η αύξηση των τιμών σε βασικούς συντελεστές της παραγωγής (πετρέλαιο, λιπάσματα, φυτοφάρμακα), ενώ οι τιμές των προϊόντων δεν γνωρίζουν παρόμοια άνοδο, καθιστούν την παραγωγική διαδικασία μια δυσεπίλυτη εξίσωση με τους παραγωγούς να ψάχνουν εναγωνίως διεξόδους. Παράλληλα, η μεγάλη μείωση της διαθεσιμότητας των εργατικών χεριών πυροδοτεί τόσο την αύξηση του ημερομίσθιου -κατά περίπου 20 ευρώ την τελευταία 5ετία- όσο και την «μαύρη» εργασία, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τον προϋπολογισμό της παραγωγής, ειδικά στα φρούτα που έχουν υψηλές ανάγκες σε χειρωνακτική εργασία (κλαδέματα, αραιώματα, βλαστολογήματα, συλλογή).

Η πραγματικότητα αυτή προκαλεί την απροθυμία των νεότερων να ασχοληθούν με την πρωτογενή παραγωγή, γεγονός με αρνητικό κοινωνικό αντίκτυπο, ακόμα και σε περιοχές με δυναμικές καλλιέργειες, καθώς οι νέοι «γυρνούν την πλάτη» στην ενασχόληση με την παραγωγή προς αναζήτηση μιας εργασίας λιγότερο κοπιαστικής και με καλύτερο εισόδημα.

Προτάσεις

Για την αναστροφή αυτής της κατάστασης οι εκπρόσωποι του συνεταιρισμού έθεσαν μια σειρά από προτάσεις που εστιάζουν στην ουσία και στην δυνατότητα της πρακτικής εφαρμογής. Ειδικότερα επεσήμαναν ότι μέτρα όπως η συμβολαιακή γεωργία και η μείωση φορολογίας που προκύπτει, με τον τρόπο που εφαρμόζεται δεν λειτουργεί προς όφελος του παραγωγού. Ζήτησαν η πολιτεία να εξετάσει πιο γενναία μέτρα στήριξης των συνεταιρισμών, όπως την διακίνηση του 100% των προϊόντων μέσω συνεταιρισμού για τα μέλη, άλλα και την φοροαπαλλαγή των τελευταίων κατά 50%, καθώς η διακίνηση προϊόντων μέσω συνεταιρισμών διασφαλίζει την διαφάνεια -σημειώνοντας ότι το μέτρο του ηλεκτρονικού δελτίου αποστολής είναι δυσλειτουργικό και δεν έχει νόημα για τα μέλη. Ακόμη, υποστήριξαν την σύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή και την ενίσχυση των νέων αγροτών με επιπλέον μπόνους ένταξης με την συμμετοχή σε συνεργατικό σχήμα. Τέλος, τόνισαν την επιτάχυνση των διαδικασιών έγκρισης των προγραμμάτων για τους συνεταιρισμούς, καθώς οι καθυστερήσεις δημιουργούν προβλήματα στη λειτουργία τους αναιτιολόγητα, ενώ ζήτησαν την δικαιότερη κατανομή των μέτρων στήριξης προϊόντων -π.χ το μέτρο 23 δεν συμπεριέλαβε τα ροδάκινα- και να προχωρήσουν αλλαγές στον ΕΛΓΑ σε ότι αφορά την ασφάλιση και τις αποζημιώσεις.

Αθήνα, 19 Μαΐου 2026

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ:

Η Γενοκτονία των Ποντίων φρικτό παράδειγμα μίμησης για το Ολοκαύτωμα του Χίτλερ

«Η μνήμη ενός έθνους πρέπει να παραμένει πάντα ζωντανή για να μείνει ζωντανό και το ίδιο το έθνος. Σήμερα θυμόμαστε με θλίψη και σεβασμό τους εκατοντάδες χιλιάδες Ποντίους που έπεσαν θύματα μιας οργανωμένης εξολόθρευσης ολόκληρου του χριστιανικού στοιχείου της Μικράς Ασίας. Ζητούμε σταθερά την αναγνώριση της Γενοκτονίας από τους απογόνους των θυτών, ως οφειλόμενη πράξη μεταμέλειας αλλά και ως σηματοδότηση της αποκατάστασης της αλήθειας και του δικαίου». Τα παραπάνω τονίζει ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, σε δήλωσή του για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος υπογραμμίζει ότι «οι διώξεις του Ποντιακού Ελληνισμού αποτέλεσαν αποδεδειγμένα μέρος μιας καλά οργανωμένης και ψυχρά εκτελεσμένης Γενοκτονίας όλων των Χριστιανών της Μικράς Ασίας. Με την ανοχή, αν όχι και την επίνευση ξένων δυνάμεων, στα εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας εκτυλίχθηκε μια πολύχρονη τραγωδία εναντίον του χριστιανικού πληθυσμού, που περιελάμβανε τα πλέον στυγερά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Στόχος των βάρβαρων αυτών μεθόδων που ακολούθησαν οι νεοτουρκικές και κεμαλικές ηγεσίες ήταν η βίαιη θρησκευτική ομογενοποίηση του κράτους. Οι αποτρόπαιες αυτές πρακτικές έγιναν φρικτό παράδειγμα μίμησης στα κατοπινά χρόνια για το Ολοκαύτωμα των Γερμανών Εθνικοσοσιαλιστών του Χίτλερ.

Δυστυχώς, η τριών χιλιάδων ετών παρουσία του ποντιακού ελληνισμού έπαυσε βίαια και απότομα. Ο απαράμιλλος πολιτισμός που μεγαλούργησε στις ακτές του Ευξείνου Πόντου έμελλε να σβήσει. Οι Πόντιοι, όμως, πρόσφυγες που ήλθαν στην Ελλάδα με την εργατικότητα και την νοικοκυροσύνη τους κατάφεραν να ριζώσουν στις νέες τους εστίες. Επί εκατό χρόνια πρόσφεραν και προσφέρουν σε κάθε τομέα της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής της χώρας. Ταυτόχρονα, οι Πόντιοι διατηρούν άσβεστη την μνήμη των τόπων καταγωγής τους, όπως και τα έθιμα και τις παραδόσεις τους, στοιχείο ελπιδοφόρο και αισιόδοξο».

Μαλακοπή Καππαδοκίας, 18 Μαΐου 2026

Προσφώνηση του Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, Μέλους της Βουλής των Ελλήνων,

δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου

προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο

μετά τη Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Αγίων Θεοδώρων στην Μαλακοπή της Καππαδοκίας,

Παναγιώτατε Οικουμενικέ Πατριάρχη,

Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αλβανίας,

Βαθύτατη συγκίνηση μας συγκλονίζει κάθε φορά που η Θεία Χάρις μας επιφυλάσσει την τιμή να ακολουθούμε ως ταπεινοί προσκυνητές τα βήματά Σας στα άγια χώματα της Καππαδοκίας.

Αλησμόνητα παραμένουν τα προσκυνήματα υπό την πνευματική σας καθοδήγηση στην αγιοτόκο γη, που απετέλεσε την πατρίδα των προγόνων μας, οι οποίοι επί γενεές εδώ γεννήθηκαν, δημιούργησαν και απ’ εδώ απήλθαν του κόσμου τούτου.

Αρνητικές συγκυρίες και ποικίλα προσκόμματα διέκοψαν εκείνη την φωτεινή εγκοπή την οποίαν εσείς διανοίξατε στην επί δεκαετίες επιβληθείσα σιωπή στα ιερά προσκυνήματα της Καππαδοκίας,

Χάρη στη σοφία, τη σύνεση και την εργατικότητα που σφραγίζει την πεφωτισμένη ποιμαντορία σας, ακούστηκε και πάλι στις εκκλησιές της Καππαδοκίας το Χριστός Ανέστη, υπενθυμίζοντας τη διαχρονική πνευματική αποστολή των ιερών αυτών χώρων, ανεξαρτήτως των κοσμικών περιπετειών.

Προσκαίρως μας εφάνη ότι μια νέα εποχή ανέτειλε για ολόκληρη την Μικρά Ασία, στον έναν αιώνα από τα δραματικά εκείνα γεγονότα με τα οποία σίγησε η χριστιανική παρουσία σε αυτόν τον αγιοτόκο τόπο.

Κάθε μεγάλη προσπάθεια, όμως, και κάθε υψηλό όραμα, έρχεται μοιραία αντιμέτωπο με τις αντιδράσεις που γεννούν η καχυποψία, η ανασφάλεια και η άγνοια. Όμως, εσείς δεν πτοηθήκατε και παρά το πλήθος των φροντίδων που καλείστε να διαχειριστείτε καθημερινώς, δεν λησμονήσατε κι αυτόν τον σπουδαίο στόχο της μακράς ποιμαντορίας σας. Έτσι, βρισκόμαστε πάλι εδώ, δοξολογώντας τον Θεό γι αυτήν την ευλογία.

Παναγιώτατε,

Η Καππαδοκία είναι ένας τόπος ιδιαίτερος, όχι μόνον γεωλογικώς, αλλά πρωτίστως πολιτισμικώς. Η προσφορά του στη διάδοση και την εμπέδωση της διδασκαλίας του ευαγγελίου είναι μοναδική.

Οι Καππαδόκες Πατέρες της Εκκλησίας με την ακλόνητη πίστη τους αλλά και την απαράμιλλη γνώση τους είχαν καθοριστική συμβολή στην εδραίωση των θεμελίων της Ορθοδοξίας. Ήταν αυτοί που αρμονικώς ενέταξαν τα καλύτερα στοιχεία του αρχαίου ελληνικού πνεύματος εντός της χριστιανικής πίστης και λατρείας.

Εκ της Καππαδοκίας, όμως, ήταν και πάμπολλοι ιεραπόστολοι, που μετέφεραν το μήνυμα του ευαγγελίου σε περιοχές βάρβαρες έως τότε, και έθεσαν τις απαρχές του εκχριστιανισμού τους.

Πρόσφατα ήμασταν στην Γεωργία, όπου τιμάται η εκ Καππαδοκίας ορμώμενη Αγία Νίνα, που εκχριστιάνησε τους Γεωργιανούς πριν από 1700 χρόνια. Όπως Καππαδόκης ήταν και ο πρώτος επίσκοπος, η εύηχος σάλπιγγα της Λάρισας, ο πολιούχος μας, Άγιος Αχίλλιος.

Η Ορθοδοξία υπήρξε συστατικό στοιχείο της συνείδησης των Καππαδοκών, και ήταν αυτό που επέτρεψε τη διατήρηση της ταυτότητάς τους στις πλέον αντίξοες συνθήκες. Ακόμη και όταν απώλεσαν τη γλώσσα τους, η πίστη τους δεν χάθηκε.

Για τη βαθιά πίστη των Καππαδοκών ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων, ο κυρ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης έγραψε τα Χριστούγεννα του 1887 για την ευφροσύνη που προκαλούσε στους Ρωμιούς που είχαν χάσει την ελληνική λαλιά το εξαποστηλάριο της γιορτής:

«“Επεσκέψατο ημάς εξ ύψους ο Σωτήρημών, ανατολή ανατολών”. Η τελευταία αύτη φράσις ήτις δι αραιών γραμμάτων εσημειώθη, έχει το προνόμιον, ως ήκουσα, να εμπνέει μέγαν ενθουσιασμόν εις τους ατυχήσαντας μεν περί την γλώσσαν, Έλληνας δε την καρδίαν και το φρόνημα, αδελφούς ημών της Καισαρείας και Καππαδοκίας, ευλόγως καυχωμένους και λέγοντας ότι «εξ Ανατολής το φως».

Παναγιώτατε,

Οι ατυχήσαντες περί τη γλώσσα διατήρησαν την ρωμαίικη εθνική τους συνείδηση χάρις στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, που παρέμεινε πάντοτε ο φάρος της Ορθοδοξίας και η κιβωτός ελπίδας για κάθε Ορθόδοξο.

Με αυτήν την δισχιλιόχρονη σκευή μετοίκησαν οι Καππαδόκες στην Ελλάδα, λόγω της αναγκαστικής ανταλλαγής των πληθυσμών, που προέβλεπε η Συνθήκη της Λωζάννης. Και με αυτήν ως ηθικό πυρήνα της ζωής τους ρίζωσαν και πρόκοψαν στις νέες τους εστίες και ακόμη και σήμερα διατηρούν ζωντανές τις μνήμες της καταγωγής τους.

Παναγιώτατε,

Εδώ, από την Καππαδοκία, που βρίσκεται εν τω μέσω των δύο μείζονων στρατιωτικών συγκρούσεων που συγκλονίζουν την ανθρωπότητα, συνειδητοποιούμε εντονότερα πως ο κόσμος δείχνει να έχει λησμονήσει τον όλεθρο που προκάλεσαν στο παρελθόν οι παγκόσμιες συγκρούσεις, και σήμερα, έχοντας ακόμη πιο εξελιγμένα τεχνολογικώς οπλικά συστήματα, ισορροπεί κυριολεκτικώς στην άκρη του γκρεμού.

Σε αυτό το περιβάλλον, η Οικουμενική Ορθοδοξία, την οποία εσείς υπηρετείτε από την υψηλότερη θέση του Ορθοδόξου κόσμου, που είναι ο Οικουμενικός Θρόνος, μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικώς για την κατασίγαση των παθών, την αμοιβαία αλληλοκατανόηση και την επιλογή της οδού της ειρηνικής συνεργασίας.

Επιπλέον, οι ορθόδοξες αξίες, ως αναπόσπαστα στοιχεία του ευρωπαϊκού πολιτισμού, αλλά και των πανανθρώπινων ιδεωδών, μπορούν να πληρώσουν τις ψυχές του σύγχρονου ανθρώπου που έχει χάσει τον προσανατολισμό του, λόγω των υλιστικών προτύπων του σύγχρονου βίου.

Τι χρείαν έχομε άλλων μαρτυριών για την ισχύ της Ορθοδοξίας, για την οποία ο αείμνηστος σερ Ράνσιμαν είχε προβλέψει ότι ο 21ο αιών θα της ανήκει, από την παρουσία εδώ, μαζί μας, του μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ.κ. Ιωάννου.

Σε μια χώρα που δια της βίας επιβλήθηκε η απαγόρευση του θρησκεύειν στο όνομα μιας ολοκληρωτικής ιδεολογίας, η Ορθοδοξία με την καίρια συμβολή του μακαριστού Αναστασίου, αναγεννήθηκε από την τέφρα, και σήμερα είναι μια ανθίζουσα Εκκλησία.

Παναγιώτατε,

Με τον λόγο και το έργο Σας, κυρίως δε με το υπόδειγμά Σας, προσφέρετε πολύτιμεςυπηρεσίες όχι μόνον στους Ορθοδόξους αλλά σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο.

Ο Θεός να σας έχει υγιή και ακμαίο για να κρατάτε σταθερά για πολλά χρόνια το πηδάλιο της πρωτόθρονης εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως.

Και του χρόνου!

Μαλακοπή Καππαδοκίας, 18 Μαΐου 2026

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΠΡΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ:

Οι Έλληνες της Καππαδοκίας διατηρούν ζωντανές τις μνήμες της καταγωγής τους

• Χάρις στην Ορθοδοξία οι Καππαδόκες δεν απώλεσαν την ρωμαίικη εθνική τους συνείδηση

Στην ευσέβεια των Καππαδοκών, που διατήρησαν την ελληνική τους συνείδηση στα βάθη της Ανατολής χάρη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Ορθοδοξία -ιδιαίτερα όσοι εξ αυτών έχασαν την ελληνική γλώσσα-, αλλά και στις χριστιανικές αξίες που «μπορούν να πληρώσουν τις ψυχές του σύγχρονου ανθρώπου που έχει χάσει τον προσανατολισμό του», αναφέρθηκε ο Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ), Μέλος της Βουλής των Ελλήνων, δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος κατά την προσφώνησή του, στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο μετά τη Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Αγίων Θεοδώρων στην Μαλακοπή της Καππαδοκίας, στην οποία συλλειτούργησε με τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κ. Ιωάννη. Στη Θεία Λειτουργία συμμετείχαν κι ο αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Νίκος Ανδρουλάκης, η αντιπεριφερειάρχης Αττικής κ. Αλεξάνδρα Πάλλη – Γιαννακοπούλου, η πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Καππαδοκικών Σωματείων (ΠΕΚΣ) κ. Βασιλική Παπαδοπούλου, και ο επίτιμος πρόεδρος της ΠΕΚΣ κ. Φάνης Ισακίδης.

Αναγκαστική ανταλλαγή των πληθυσμών

Ο επικεφαλής της ΔΣΟ, που έλκει καταγωγή από τις αλησμόνητες πατρίδες της Ανατολής, μνημονεύοντας αναφορά του «αγίου των ελληνικών γραμμάτων κυρ Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη» για την ευσέβεια των Ρωμιών της Καππαδοκίας που απώλεσαν την ελληνική λαλιά, σημείωσε στην προσφώνησή του ότι «οι ατυχήσαντες περί τη γλώσσα διατήρησαν την ρωμαίικη εθνική τους συνείδηση χάρις στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, που παρέμεινε πάντοτε ο φάρος της Ορθοδοξίας και η κιβωτός ελπίδας για κάθε Ορθόδοξο. Με αυτήν την δισχιλιόχρονη σκευή μετοίκησαν οι Καππαδόκες στην Ελλάδα, λόγω της αναγκαστικής ανταλλαγής των πληθυσμών, που προέβλεπε η Συνθήκη της Λωζάννης. Και με αυτήν ως ηθικό πυρήνα της ζωής τους ρίζωσαν και πρόκοψαν στις νέες τους εστίες και ακόμη και σήμερα διατηρούν ζωντανές τις μνήμες της καταγωγής τους».

Οι Καππαδόκες Πατέρες της Εκκλησίας

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος υπογράμμισε ότι «η Καππαδοκία είναι ένας τόπος ιδιαίτερος, όχι μόνον γεωλογικώς, αλλά πρωτίστως πολιτισμικώς. Η προσφορά του στη διάδοση και την εμπέδωση της διδασκαλίας του ευαγγελίου είναι μοναδική. Οι Καππαδόκες Πατέρες της Εκκλησίας με την ακλόνητη πίστη τους αλλά και την απαράμιλλη γνώση τους είχαν καθοριστική συμβολή στην εδραίωση των θεμελίων της Ορθοδοξίας. Ήταν αυτοί που αρμονικώς ενέταξαν τα καλύτερα στοιχεία του αρχαίου ελληνικού πνεύματος εντός της χριστιανικής πίστης και λατρείας. Εκ της Καππαδοκίας, όμως, ήταν και πάμπολλοι ιεραπόστολοι, που μετέφεραν το μήνυμα του ευαγγελίου σε περιοχές βάρβαρες έως τότε, και έθεσαν τις απαρχές του εκχριστιανισμού τους».

Η Οικουμενική Ορθοδοξία και ειρήνη

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος υπογράμμισε, επίσης, ότι «εδώ, από την Καππαδοκία, που βρίσκεται εν τω μέσω των δύο μείζονων στρατιωτικών συγκρούσεων που συγκλονίζουν την ανθρωπότητα, συνειδητοποιούμε εντονότερα πως ο κόσμος δείχνει να έχει λησμονήσει τον όλεθρο που προκάλεσαν στο παρελθόν οι παγκόσμιες συγκρούσεις, και σήμερα, έχοντας ακόμη πιο εξελιγμένα τεχνολογικώς οπλικά συστήματα, ισορροπεί κυριολεκτικώς στην άκρη του γκρεμού. Σε αυτό το περιβάλλον, η Οικουμενική Ορθοδοξία, την οποία εσείς υπηρετείτε από την υψηλότερη θέση του Ορθοδόξου κόσμου, που είναι ο Οικουμενικός Θρόνος, μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικώς για την κατασίγαση των παθών, την αμοιβαία αλληλοκατανόηση και την επιλογή της οδού της ειρηνικής συνεργασίας. Επιπλέον, οι ορθόδοξες αξίες, ως αναπόσπαστα στοιχεία του ευρωπαϊκού πολιτισμού, αλλά και των πανανθρώπινων ιδεωδών, μπορούν να πληρώσουν τις ψυχές του σύγχρονου ανθρώπου που έχει χάσει τον προσανατολισμό του, λόγω των υλιστικών προτύπων του σύγχρονου βίου.

Τι χρείαν έχομε άλλων μαρτυριών για την ισχύ της Ορθοδοξίας, για την οποία ο αείμνηστος σερ Ράνσιμαν είχε προβλέψει ότι ο 21^ος αιών θα της ανήκει, από την παρουσία εδώ, μαζί μας, του μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ.κ. Ιωάννου. Σε μια χώρα που δια της βίας επιβλήθηκε η απαγόρευση του θρησκεύειν στο όνομα μιας ολοκληρωτικής ιδεολογίας, η Ορθοδοξία με την καίρια συμβολή του μακαριστού Αναστασίου, αναγεννήθηκε από την τέφρα, και σήμερα είναι μια ανθίζουσα Εκκλησία».

Εκκλησία πρώην φυλακή

Κατά τη διάρκεια της προσκυνηματικής επίσκεψης στην Καππαδοκία τελέστηκε, επίσης, Εσπερινός στον ανακαινισμένο μεγαλοπρεπή Ι.Ν. της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Νεάπολη, ο οποίος σήμερα λειτουργεί ως χώρος τέχνης, ενώ τα προηγούμενα χρόνια είχε διαμορφωθεί σε φυλακές.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος μαζί με τους προκαθήμενους επισκέφθηκαν υπόσκαφες Εκκλησίες και Μονές της Καππαδοκίας, τις οποίες αναγκαστικά εγκατέλειψαν οι Ελληνορθόδοξοι μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών που επέβαλε η συνθήκη της Λωζάννης.